மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.260.1
इत्युक्तः स नृपस्तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्नगस्त्यस्य महात्म्यं ब्राह्ममस्य ह ॥ १३.२६०.१ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது அரசன் மௌனமானான். பின்னர் வாயு கூறினான்: ஓ அரசே, அகஸ்த்தியரின் இந்த பிராமண மகிமையைக் கேள்.
13.260.2
असुरैर्निर्जिता देवा निरुत्साहाश्च ते कृताः ।
यज्ञाश्चैषां हृताः सर्वे पितॄणां च स्वधास्तथा ॥ १३.२६०.२ ॥
அசுரர்களால் தேவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டு உற்சாகம் இழந்தனர். அவர்களின் அனைத்து யாகங்களும், பித்ருக்களின் ஸ்வதாவும் பறிக்கப்பட்டன.
13.260.3
कर्मज्या मानवानां च दानवैर्हैहयर्षभ ।
भ्रष्टैश्वर्यास्ततो देवाश्चेरुः पृथ्वीमिति श्रुतिः ॥ १३.२६०.३ ॥
ஹைஹயர்களில் சிறந்தவனே, தானவர்களால் மனிதர்களின் கர்மப் பலன்களும் (யாகங்களும்) பறிக்கப்பட்டன. ஐசுவரியம் இழந்த தேவர்கள் பூமியில் அலைந்தனர் என்று கேட்கப்படுகிறது.
13.260.4
ततः कदाचित्ते राजन्दीप्तमादित्यवर्चसम् ।
ददृशुस्तेजसाः युक्तमगस्त्यं विपुलव्रतम् ॥ १३.२६०.४ ॥
பின்னர் ஒரு காலத்தில், ஓ அரசே, அவர்கள் சூரியனைப் போல் ஒளிரும், தேஜஸ் நிறைந்த, பெரும் விரதம் கொண்ட அகஸ்த்தியரைக் கண்டனர்.
13.260.5
अभिवाद्य तु तं देवाः पृष्ट्वा कुशलमेव च ।
इदमूचुर्महात्मानं वाक्यं काले जनाधिप ॥ १३.२६०.५ ॥
தேவர்கள் அவருக்கு வணங்கி, நலம் விசாரித்து, ஓ மக்களின் தலைவனே, சரியான காலத்தில் அந்த மகாத்மாவிடம் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினர்.
13.260.6
दानवैर्युधि भग्नाः स्म तथैश्वर्याच्चि भ्रंशिताः ।
तदस्मान्नो भयात्तीव्रात्त्राहि त्वं मुनिपुङ्गवः ॥ १३.२६०.६ ॥
நாங்கள் போரில் தானவர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டோம்; ஐசுவரியத்திலிருந்தும் வீழ்த்தப்பட்டோம். ஆகவே, முனிசிரேஷ்டரே, இந்தக் கடும் பயத்திலிருந்து எங்களைக் காத்தருளுங்கள்.
13.260.7
इत्युक्तः स तदा देवैरगस्त्यः कुपितोऽभवत् ।
प्रजज्वाल च तेजस्वी कालाग्निरिव संक्षये ॥ १३.२६०.७ ॥
தேவர்களால் இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் அகஸ்தியர் கோபமடைந்தார்; ஒளிமிக்க அவர் பிரளய காலத்தின் அக்னியைப் போல் ஜ்வலித்தார்.
13.260.8
तेन दीप्तांशुजालेन निर्दग्धा दानवास्तदा ।
अन्तरिक्षान्महाराज निपेतुस्ते सहस्रशः ॥ १३.२६०.८ ॥
அந்த ஒளிரும் கதிர்வலையால் அப்போது தானவர்கள் எரிந்து, மகாராஜனே, ஆயிரக்கணக்கில் வானிலிருந்து விழுந்தனர்.
13.260.9
दह्यमानास्तु ते दैत्यास्तस्यागस्त्यस्य तेजसा ।
उभौ लोकौ परित्यज्य गताः काष्ठां तु दक्षिणाम् ॥ १३.२६०.९ ॥
அந்த அகஸ்தியரின் ஒளியால் எரிக்கப்பட்ட அந்த தைத்தியர்கள் இரு உலகங்களையும் விட்டு தெற்குத் திசைக்குச் சென்றனர்.
13.260.10
बलिस्तु यजते यज्ञमश्वमेधं महीं गतः ।
येन्येऽधस्ता महीस्थाश्च तेन दग्धा महासुराः ॥ १३.२६०.१० ॥
பலியோ அசுவமேதயாகம் செய்துகொண்டு பூமிக்குச் சென்றான்; பூமிக்கடியில் வசித்த மற்ற மகாசுரர்களும் அதனால் எரிந்தனர்.
13.260.11
त्यक्तलोकाः पुनः प्राप्ताः सुरैः शान्तभयैर्नृप ।
अथैनमब्रुवन्देवा भूमिष्ठानसु राञ्जहि ॥ १३.२६०.११ ॥
உலகங்களை இழந்தவர்கள் பின்னர் பயம் நீங்கிய தேவர்களால் மீட்கப்பட்டனர்; அரசே, அப்போது தேவர்கள் அவரிடம் 'பூமியில் நிற்கும் அவர்களை அழியுங்கள்' என்றனர்.
13.260.12
इत्युक्तः प्राह देवान्स न शक्तोस्मि महीगतान् ।
दग्धुं तपो हि क्षीयेन्मे न धक्ष्यामीति पार्थिव ॥ १३.२६०.१२ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் அவர் தேவர்களிடம் கூறினார்: 'பூமிக்குச் சென்றவர்களை எரிக்க என்னால் இயலாது; அப்படிச் செய்தால் என் தவம் குன்றிவிடும். ஆகையால் நான் அவர்களை எரிக்கமாட்டேன், அரசே.'
13.260.13
एवं दग्धा भगवता दानवाः स्वेन तेजसा ।
अगस्त्येन तदा राजंस्तपसा भावितात्मना ॥ १३.२६०.१३ ॥
ராஜனே, அப்போது தூய மனமுடைய அகஸ்த்தியர் தம் தவத்தாலும் தேஜஸாலும் அந்த தானவர்களை இவ்வாறு எரித்தார்.
13.260.14
ईदृशश्चाप्यगस्त्यो हि कथितस्ते मयाऽनघ ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वमगस्त्यात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६०.१४ ॥
பாவமற்றவனே, இத்தகைய அகஸ்த்தியரைப் பற்றியே நான் உனக்குச் சொன்னேன். இப்போது வேறொருவரைச் சொல்லட்டுமா, அல்லது அகஸ்த்தியரைவிடச் சிறந்த க்ஷத்திரியன் ஒருவரை நீயே சொல்கிறாயா?
13.260.15
इत्युक्तः स तदा तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्वसिष्ठस्य मुख्यं कर्म यशस्विनः ॥ १३.२६०.१५ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டு அவர் அப்போது மௌனமானார். பின்னர் வாயு கூறினார்: ராஜனே, புகழ்மிக்க வசிஷ்டரின் முதன்மையான செயலைக் கேள்.
13.260.16
वैखानसविधानेन गङ्गातीरं समाश्रिताः ।
आदित्याः सत्रमासन्त सरो वैखानसं प्रति।
वसिष्ठं मनसा गत्वा ज्ञात्वा तत्वस्य गोचरम् ॥ १३.२६०.१६ ॥
வைகானச முறைப்படி கங்கைக் கரையில் அடைக்கலம் புகுந்த ஆதித்யர்கள் வைகானச ஏரிக்கருகே யாகம் நடத்தினர். மனத்தால் வசிஷ்டரை அணுகி, உண்மையின் நிலையை அறிந்து…
13.260.17
यजमानांस्तु तान्दृष्वा सर्वान्दीक्षानुकर्शितान् ।
हन्तुमैच्छन्त शैलाभा बलिनो नाम दानवाः ॥ १३.२६०.१७ ॥
தீக்ஷையால் மெலிந்திருந்த அந்த யஜமானர்கள் அனைவரையும் கண்டு, மலை போன்ற பலிகளான பெயர்பெற்ற தானவர்கள் அவர்களைக் கொல்ல விரும்பினர்.
13.260.18
अदूरात्तु ततस्तेषां ब्रह्मदत्तवरं सरः ।
हता हता वै तत्रैते जीवन्त्याप्लुत्य दानवाः ॥ १३.२६०.१८ ॥
அவர்களுக்கு அருகில் பிரம்மதத்த வரம் பெற்ற ஒரு ஏரி இருந்தது. அங்கே 'கொல்லப்பட்ட' இந்த தானவர்கள் அதில் மூழ்கி மீண்டும் உயிர் பெற்றனர்.
13.260.19
ते प्रगृह्य महाघोरान्पर्वतान्परिघान्द्रुमान् ।
विक्षोभयन्तः सलिलमुत्थितं शतयोजनम् ॥ १३.२६०.१९ ॥
அவர்கள் பயங்கரமான மலைகளையும், தடிகளையும், மரங்களையும் எடுத்து, நூறு யோசனை வரை எழுந்த நீரைக் கலக்கினர்.
13.260.20
अभ्यद्रवन्त देवांस्ते सहस्राणि दशैव हि ।
ततस्तैरर्दिता देवाः शरणं वासवं ययुः ॥ १३.२६०.२० ॥
அவர்கள் பத்தாயிரம் ஆயிரம் (பத்து மில்லியன்) பேராக தேவர்களை நோக்கிப் பாய்ந்தனர். அவர்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட தேவர்கள் வாசவனை (இந்திரனை) சரணடைந்தனர்.
13.260.21
स च तैर्व्यथितः शक्रो वसिष्ठं सरणं ययौ ।
ततोऽभयं ददौ तेभ्यो वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १३.२६०.२१ ॥
அவர்களால் வருந்திய சக்ரன் (இந்திரன்) வசிஷ்டரை சரணடைந்தார். அப்போது பகவான் ரிஷி வசிஷ்டர் அவர்களுக்கு அபயம் அளித்தார்.
13.260.22
तदा तान्दुःकितान्ज्ञात्वा आनृशंस्यपरो मुनिः ।
अयत्नेनादहत्सर्वाञ्ज्वलता स्वेन तेजसा ॥ १३.२६०.२२ ॥
அப்போது அவர்கள் துன்புறுவதை அறிந்த இரக்கமுள்ள முனிவர், தம் சொந்த ஒளிரும் தேஜஸால் சிரமமின்றி அனைவரையும் எரித்தார்.
13.260.23
कैलासं प्रस्थितां चैव नदीं गङ्गां महातपाः ।
आनयत्तत्सरो दिव्यं तया भिन्नं च तत्सरः ॥ १३.२६०.२३ ॥
மகாதபஸ்வியான அவர், கைலாசத்தை நோக்கிப் பாய்ந்த கங்கை நதியைக் கொண்டுவந்து அந்த தெய்வீக ஏரியை அதனால் பிளந்தார்.
13.260.24
सरो भिन्नं तया नद्या सरयूः सा ततोऽभवत् ।
हताश्च बलिनो यत्र स देशे बलिनोऽभवत् ॥ १३.२६०.२४ ॥
அந்த நதியால் ஏரி பிளக்கப்பட்டது; அதுவே சரயூ நதியாயிற்று. வலிமை மிக்க அசுரர்கள் கொல்லப்பட்ட அந்த இடம் வலிமையுடையதாயிற்று.
13.260.25
एवं सेन्द्रा वसिष्ठेन रक्षितास्त्रिदिवौकसः ।
ब्रह्मदत्तवराश्चैव हता दैत्या महात्मना ॥ १३.२६०.२५ ॥
இவ்வாறு இந்திரனுடன் கூடிய விண்ணுலகவாசிகள் வசிட்டரால் காக்கப்பட்டனர்; மகாத்மாவால் பிரம்மதத்த வரம் பெற்ற தைத்தியர்களும் கொல்லப்பட்டனர்.
13.260.26
एतत्कर्म वसिष्ठस्य कथितं हि मयाऽनघ ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वं वसिष्ठात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६०.२६ ॥
குற்றமற்றவனே, வசிட்டரின் இந்தச் செயலை நான் ஏற்கனவே சொன்னேன். இப்போது வேறொன்றைச் சொல்கிறேன்; அல்லது வசிட்டரைப் பற்றிய சிறந்த க்ஷத்திரியனைப் பற்றி நீ சொல்.