മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.260.1
इत्युक्तः स नृपस्तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्नगस्त्यस्य महात्म्यं ब्राह्ममस्य ह ॥ १३.२६०.१ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ രാജാവ് മൗനിയായി. അപ്പോൾ വായു പറഞ്ഞു: ഹേ രാജാവേ, അഗസ്ത്യന്റെ ഈ ബ്രാഹ്മണ മഹിമ കേൾക്കുക.
13.260.2
असुरैर्निर्जिता देवा निरुत्साहाश्च ते कृताः ।
यज्ञाश्चैषां हृताः सर्वे पितॄणां च स्वधास्तथा ॥ १३.२६०.२ ॥
അസുരന്മാർ ദേവന്മാരെ ജയിക്കുകയും അവരെ ഉത്സാഹരഹിതരാക്കുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ യജ്ഞങ്ങളും പിതൃക്കളുടെ സ്വധാഹുതികളും അപഹരിക്കപ്പെട്ടു.
13.260.3
कर्मज्या मानवानां च दानवैर्हैहयर्षभ ।
भ्रष्टैश्वर्यास्ततो देवाश्चेरुः पृथ्वीमिति श्रुतिः ॥ १३.२६०.३ ॥
ഹൈഹയശ്രേഷ്ഠാ, ദാനവന്മാർ മനുഷ്യരുടെ കർമ്മഫലങ്ങളെയും (യജ്ഞങ്ങളെയും) അപഹരിച്ചു. ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട ദേവന്മാർ ഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുനടന്നു എന്ന് കേട്ടിരിക്കുന്നു.
13.260.4
ततः कदाचित्ते राजन्दीप्तमादित्यवर्चसम् ।
ददृशुस्तेजसाः युक्तमगस्त्यं विपुलव्रतम् ॥ १३.२६०.४ ॥
പിന്നീടൊരിക്കൽ, ഹേ രാജാവേ, അവർ സൂര്യതുല്യം ജ്വലിക്കുന്ന, തേജസ്സോടു കൂടിയ, വിപുലവ്രതനായ അഗസ്ത്യനെ കണ്ടു.
13.260.5
अभिवाद्य तु तं देवाः पृष्ट्वा कुशलमेव च ।
इदमूचुर्महात्मानं वाक्यं काले जनाधिप ॥ १३.२६०.५ ॥
ദേവന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ വന്ദിച്ചു, ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു, ഹേ ജനാധിപാ, യഥാസമയം ആ മഹാത്മാവിനോടു ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
13.260.6
दानवैर्युधि भग्नाः स्म तथैश्वर्याच्चि भ्रंशिताः ।
तदस्मान्नो भयात्तीव्रात्त्राहि त्वं मुनिपुङ्गवः ॥ १३.२६०.६ ॥
ഞങ്ങൾ യുദ്ധത്തിൽ ദാനവന്മാരാൽ പരാജിതരായി, ഐശ്വര്യത്തിൽ നിന്നും വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു. അതിനാൽ, മുനിശ്രേഷ്ഠാ, ഈ കഠിനഭയത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിച്ചാലും.
13.260.7
इत्युक्तः स तदा देवैरगस्त्यः कुपितोऽभवत् ।
प्रजज्वाल च तेजस्वी कालाग्निरिव संक्षये ॥ १३.२६०.७ ॥
ദേവന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അഗസ്ത്യൻ കോപിച്ചു; തേജസ്വിയായ അദ്ദേഹം പ്രളയകാലാഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചു.
13.260.8
तेन दीप्तांशुजालेन निर्दग्धा दानवास्तदा ।
अन्तरिक्षान्महाराज निपेतुस्ते सहस्रशः ॥ १३.२६०.८ ॥
ആ ജ്വലിക്കുന്ന രശ്മിജാലത്താൽ ദാനവർ അപ്പോൾ ദഹിച്ചു; മഹാരാജാവേ, അവർ ആയിരക്കണക്കിന് ആകാശത്തുനിന്ന് വീണു.
13.260.9
दह्यमानास्तु ते दैत्यास्तस्यागस्त्यस्य तेजसा ।
उभौ लोकौ परित्यज्य गताः काष्ठां तु दक्षिणाम् ॥ १३.२६०.९ ॥
ആ അഗസ്ത്യന്റെ തേജസ്സിനാൽ ദഹിച്ച ദൈത്യർ ഇരു ലോകങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് ദക്ഷിണദിശയിലേക്ക് പോയി.
13.260.10
बलिस्तु यजते यज्ञमश्वमेधं महीं गतः ।
येन्येऽधस्ता महीस्थाश्च तेन दग्धा महासुराः ॥ १३.२६०.१० ॥
ബലി അശ്വമേധ യജ്ഞം ചെയ്തുകൊണ്ട് ഭൂമിയിലേക്ക് പോയി; ഭൂമിക്കടിയിൽ വസിച്ച മറ്റ് മഹാസുരന്മാർ അതിനാൽ ദഹിച്ചു.
13.260.11
त्यक्तलोकाः पुनः प्राप्ताः सुरैः शान्तभयैर्नृप ।
अथैनमब्रुवन्देवा भूमिष्ठानसु राञ्जहि ॥ १३.२६०.११ ॥
ലോകങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവർ ഭയം നീങ്ങിയ ദേവന്മാരാൽ വീണ്ടും പ്രാപിക്കപ്പെട്ടു; രാജാവേ, അപ്പോൾ ദേവന്മാർ അദ്ദേഹത്തോട് 'ഭൂമിയിൽ നിൽക്കുന്നവരെ സംഹരിക്കൂ' എന്ന് പറഞ്ഞു.
13.260.12
इत्युक्तः प्राह देवान्स न शक्तोस्मि महीगतान् ।
दग्धुं तपो हि क्षीयेन्मे न धक्ष्यामीति पार्थिव ॥ १३.२६०.१२ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട അദ്ദേഹം ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'ഭൂമിയിൽ പോയവരെ ദഹിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിവില്ല; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ എന്റെ തപസ്സ് ക്ഷയിക്കും. അതിനാൽ ഞാൻ അവരെ ദഹിപ്പിക്കില്ല, പാർഥിവാ.'
13.260.13
एवं दग्धा भगवता दानवाः स्वेन तेजसा ।
अगस्त्येन तदा राजंस्तपसा भावितात्मना ॥ १३.२६०.१३ ॥
രാജാവേ, അന്ന് ശുദ്ധാത്മാവായ അഗസ്ത്യൻ തന്റെ തപസ്സുകൊണ്ടും തേജസ്സുകൊണ്ടും ദാനവന്മാരെ ഇങ്ങനെ ദഹിപ്പിച്ചു.
13.260.14
ईदृशश्चाप्यगस्त्यो हि कथितस्ते मयाऽनघ ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वमगस्त्यात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६०.१४ ॥
നിഷ്പാപനേ, ഇത്തരത്തിലുള്ള അഗസ്ത്യനെക്കുറിച്ചാണ് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്. ഇനി മറ്റൊരാളെക്കുറിച്ച് പറയട്ടെ, അതോ അഗസ്ത്യനേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായ ഒരു ക്ഷത്രിയനെക്കുറിച്ച് നീ തന്നെ പറയുമോ?
13.260.15
इत्युक्तः स तदा तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्वसिष्ठस्य मुख्यं कर्म यशस्विनः ॥ १३.२६०.१५ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടവൻ അപ്പോൾ മൗനിയായി. പിന്നെ വായു പറഞ്ഞു: രാജാവേ, യശസ്വിയായ വസിഷ്ഠന്റെ പ്രധാന കർമ്മം കേൾക്കുക.
13.260.16
वैखानसविधानेन गङ्गातीरं समाश्रिताः ।
आदित्याः सत्रमासन्त सरो वैखानसं प्रति।
वसिष्ठं मनसा गत्वा ज्ञात्वा तत्वस्य गोचरम् ॥ १३.२६०.१६ ॥
വൈഖാനസ വിധിപ്രകാരം ഗംഗാതീരം ആശ്രയിച്ച ആദിത്യന്മാർ വൈഖാനസ തടാകത്തിനരികെ സത്രം നടത്തി. മനസ്സുകൊണ്ട് വസിഷ്ഠന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന്, തത്ത്വത്തിന്റെ വിഷയം അറിഞ്ഞ്…
13.260.17
यजमानांस्तु तान्दृष्वा सर्वान्दीक्षानुकर्शितान् ।
हन्तुमैच्छन्त शैलाभा बलिनो नाम दानवाः ॥ १३.२६०.१७ ॥
ദീക്ഷയാൽ ക്ഷീണിതരായ ആ യജമാനന്മാരെല്ലാം കണ്ട്, പർവതതുല്യരായ ബലി എന്ന പേരുള്ള ദാനവന്മാർ അവരെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
13.260.18
अदूरात्तु ततस्तेषां ब्रह्मदत्तवरं सरः ।
हता हता वै तत्रैते जीवन्त्याप्लुत्य दानवाः ॥ १३.२६०.१८ ॥
അവരുടെ സമീപത്ത് ബ്രഹ്മദത്ത വരം ലഭിച്ച ഒരു തടാകമുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ കൊല്ലപ്പെട്ട ഈ ദാനവന്മാർ അതിൽ മുങ്ങി വീണ്ടും ജീവിച്ചു.
13.260.19
ते प्रगृह्य महाघोरान्पर्वतान्परिघान्द्रुमान् ।
विक्षोभयन्तः सलिलमुत्थितं शतयोजनम् ॥ १३.२६०.१९ ॥
അവർ ഭയങ്കരങ്ങളായ പർവതങ്ങളും പരിഘങ്ങളും വൃക്ഷങ്ങളും എടുത്ത്, നൂറു യോജനം ഉയർന്നുനിന്ന ജലത്തെ ഇളക്കിമറിച്ചു.
13.260.20
अभ्यद्रवन्त देवांस्ते सहस्राणि दशैव हि ।
ततस्तैरर्दिता देवाः शरणं वासवं ययुः ॥ १३.२६०.२० ॥
അവർ പതിനായിരം സഹസ്രം (ഒരു കോടി) ദേവന്മാരുടെ നേർക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു. അവരാൽ പീഡിതരായ ദേവന്മാർ വാസവനെ (ഇന്ദ്രനെ) ശരണം പ്രാപിച്ചു.
13.260.21
स च तैर्व्यथितः शक्रो वसिष्ठं सरणं ययौ ।
ततोऽभयं ददौ तेभ्यो वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १३.२६०.२१ ॥
അവരാൽ വ്യഥിതനായ ശക്രൻ വസിഷ്ഠനെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. അപ്പോൾ ഭഗവാനായ ഋഷി വസിഷ്ഠൻ അവർക്ക് അഭയം നൽകി.
13.260.22
तदा तान्दुःकितान्ज्ञात्वा आनृशंस्यपरो मुनिः ।
अयत्नेनादहत्सर्वाञ्ज्वलता स्वेन तेजसा ॥ १३.२६०.२२ ॥
അപ്പോൾ അവർ ദുഃഖിതരെന്നറിഞ്ഞ ആനൃശംസ്യനിരതനായ മുനി, സ്വന്തം ജ്വലിക്കുന്ന തേജസ്സുകൊണ്ട് അനായാസം അവരെയെല്ലാം ദഹിപ്പിച്ചു.
13.260.23
कैलासं प्रस्थितां चैव नदीं गङ्गां महातपाः ।
आनयत्तत्सरो दिव्यं तया भिन्नं च तत्सरः ॥ १३.२६०.२३ ॥
മഹാതപസ്വി കൈലാസത്തിലേക്ക് ഒഴുകിയ ഗംഗാനദിയെ കൊണ്ടുവന്നു; ആ ദിവ്യസരസ്സ് അതിനാൽ പിളർക്കപ്പെട്ടു.
13.260.24
सरो भिन्नं तया नद्या सरयूः सा ततोऽभवत् ।
हताश्च बलिनो यत्र स देशे बलिनोऽभवत् ॥ १३.२६०.२४ ॥
ആ നദിയാൽ സരസ്സ് പിളർക്കപ്പെട്ടു; അത് സരയൂ നദിയായി മാറി. ശക്തരായ അസുരന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ട ആ ദേശം ശക്തമായി.
13.260.25
एवं सेन्द्रा वसिष्ठेन रक्षितास्त्रिदिवौकसः ।
ब्रह्मदत्तवराश्चैव हता दैत्या महात्मना ॥ १३.२६०.२५ ॥
ഇങ്ങനെ ഇന്ദ്രനോടുകൂടിയ സ്വർഗ്ഗവാസികൾ വസിഷ്ഠനാൽ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; ബ്രഹ്മദത്ത വരങ്ങൾ ലഭിച്ച ദൈത്യന്മാർ ആ മഹാത്മാവിനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
13.260.26
एतत्कर्म वसिष्ठस्य कथितं हि मयाऽनघ ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वं वसिष्ठात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६०.२६ ॥
ഹേ നിർമ്മലാ! വസിഷ്ഠന്റെ ഈ കർമ്മം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. ഇനി മറ്റൊന്ന് ഞാൻ പറയാം; അല്ലെങ്കിൽ വസിഷ്ഠനിൽ നിന്നുള്ള ശ്രേഷ്ഠനായ ക്ഷത്രിയനെക്കുറിച്ച് നീ പറയൂ.