ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.264
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.264.1
ब्रूहि ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिं त्वं मधुसूदन ।
वेत्ता त्वमस्य चार्थस्य वेद त्वां हि पितामहः ॥ १३.२६४.१ ॥
ಮಧುಸೂದನ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳು. ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನೀನು ಬಲ್ಲೆ; ಪಿತಾಮಹನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಲ್ಲನು.
13.264.2
शृणुष्वावहितो राजन्द्विजानां भरतर्षभ ।
यथातत्त्वेन वदतो गुणान्वै कुरुसत्तम ॥ १३.२६४.२ ॥
ರಾಜನೇ, ಭರತರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕೇಳು. ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದ್ವಿಜರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
13.264.3
द्वारवत्यां समासीनं पुरा मां कुरुनन्दन ।
प्रद्युम्नः परिपप्रच्छ ब्राह्मणैः परिकोपितः ॥ १३.२६४.३ ॥
ಕುರುನಂದನ, ಹಿಂದೆ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
13.264.4
किं फलं ब्राह्मणेष्वस्ति पूजायां मधुसूदन ।
ईश्वरत्वं कुतस्तेषामिहैव च परत्र च ॥ १३.२६४.४ ॥
ಮಧುಸೂದನ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಫಲವಿದೆ? ಅವರಿಗೆ ಈಶ್ವರತ್ವ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ?
13.264.5
सदा द्विजातीन्सम्पूज्य किं फलं तत्र मानद ।
एतद्ब्रूहि स्फुटं सर्वं सुमहान्संशयोऽत्र मे ॥ १३.२६४.५ ॥
ಮಾನದನೇ, ಸದಾ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಫಲವಿದೆ? ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು; ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಬಹಳ ಸಂಶಯವಿದೆ.
13.264.6
इत्युक्ते वचने तस्मिन्प्रद्युम्नेन तथा त्वहम् ।
प्रत्यब्रवं महाराज यत्तच्छृणु समाहितः ॥ १३.२६४.६ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದೆ. ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳು.
13.264.7
व्युष्टिं ब्राह्मणपूजायां रौक्मिणेय निबोध मे ।
एते हि सोमराजान ईश्वराः सुखदुःखयोः ॥ १३.२६४.७ ॥
ರೌಕ್ಮಿಣೇಯ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಫಲವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ತಿಳಿ. ಇವರೇ ಚಂದ್ರನ ಅಧಿಪತಿಗಳು; ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಿಗೆ ಇವರೇ ಒಡೆಯರು.
13.264.8
अस्मिँल्लोके रौक्मिणेय तथाऽमुष्मिंश्च पुत्रक ।
ब्राह्मणप्रमुखं सौम्यं न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १३.२६४.८ ॥
ರೌಕ್ಮಿಣೇಯ, ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಪ್ರಧಾನರು, ಶುಭಕರರು. ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
13.264.9
ब्राह्मणप्रभवं सौख्यमायुः कीर्तिर्यशो बलम् ।
लोका लोकेश्वराश्चैव सर्वे ब्राह्मणपूजकाः ॥ १३.२६४.९ ॥
ಸುಖ, ಆಯುಷ್ಯ, ಕೀರ್ತಿ, ಯಶಸ್ಸು, ಬಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಕೇಶ್ವರರು ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪೂಜಕರೇ.
13.264.10
त्रिवर्गे चापवर्गे च यशःश्रीरोगशान्तिषु ।
देवतापितृपूजासु सन्तोष्याश्चैव नो द्विजाः ॥ १३.२६४.१० ॥
ತ್ರಿವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಮೋಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ, ಯಶಸ್ಸು-ಶ್ರೀ-ರೋಗಶಾಂತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ದೇವತಾ-ಪಿತೃ ಪೂಜೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದ್ವಿಜರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವವರು.
13.264.11
तान्कथं वै नाद्रियेयमीश्वरोस्मीति पुत्रक ।
मा ते मन्युर्महाबाहो भवत्वत्र द्विजान्प्रति ॥ १३.२६४.११ ॥
'ನಾನು ಈಶ್ವರ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಗೌರವಿಸದಿರಲಿ? ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರ, ಮಹಾಬಾಹು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ಕೋಪ ಬೇಡ.
13.264.12
ब्राह्मणा हि महद्भूतमस्मिँल्लोके परत्र च ।
भस्म कुर्यर्जगदिदं क्रुद्धाः प्रत्यक्षदर्शिनः ॥ १३.२६४.१२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಾಶಕ್ತಿ; ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದರ್ಶಿಗಳಾದ ಅವರು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಭಸ್ಮ ಮಾಡಬಲ್ಲರು.
13.264.13
हन्युस्तेऽपि सृजेयुस्च लोकान्लोकेश्वरांस्तथा ।
कथं तेषु न वर्तेरन्सम्यग्ज्ञानात्सुतेजसः ॥ १३.२६४.१३ ॥
ಅವರು ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲರು, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಲೋಕೇಶ್ವರರನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಬಲ್ಲರು. ಸಮ್ಯಕ್ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದವರು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ?
13.264.14
अवसन्मद्गृहे तात ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः ।
चीरवासा बिल्वदण्डी दीर्घश्मश्रुः कृशो महान् ॥ १३.२६४.१४ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿ-ಪಿಂಗಲ ವರ್ಣದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ನಾರುಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಬಿಲ್ವ ದಂಡ ಹಿಡಿದು, ಉದ್ದ ಗಡ್ಡದೊಂದಿಗೆ, ಕೃಶನಾಗಿ, ಮಹಾಕಾಯನಾಗಿದ್ದನು.
13.264.15
दीर्घभ्यश्च मनुष्येभ्यः प्रमाणादधिको भुवि ।
स स्वैरं चरते लोकान्ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ १३.२६४.१५ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತರದ ಮನುಷ್ಯರಿಗಿಂತಲೂ ಅವನು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮೀರಿದವನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
13.264.16
इमां गाथां गायमानश्चत्वरेषु सभासु च ।
दुर्वाससं वासयेत्को ब्राह्मणं सत्कृतं गृहे ॥ १३.२६४.१६ ॥
ಚೌಕಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಗಾಥೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ತಿರುಗುವ ದುರ್ವಾಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರು?
13.264.17
रोषणः सर्वभूतानां सूक्ष्मेऽप्यपकृते कृते ।
परिभाषां च मे श्रुत्वा को नु दद्यात्प्रतिश्रयम् ॥ १३.२६४.१७ ॥
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ರೋಷಗೊಳ್ಳುವವನು, ಚಿಕ್ಕ ಅಪರಾಧಕ್ಕೂ ಕುಪಿತನಾಗುವವನು, ನನ್ನ ನಿಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಯೂ — ಅವನಿಗೆ ಯಾರು ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವರು?
13.264.18
यो मां कश्चिद्वासयीत न स मां कोपयेदिति ।
यस्मान्नाद्रियते कश्चित्ततोऽहं समवासयम् ॥ १३.२६४.१८ ॥
ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು — ಹೀಗೆಂದು; ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸದ ಕಾರಣ, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡೆ.
13.264.19
स सम्भुङ्क्ते सहस्राणां बहूनामन्नमेकदा ।
एकदा सोल्पकं भुङ्क्ते नचैवैति पुनर्गृहान् ॥ १३.२६४.१९ ॥
ಅವನು ಒಮ್ಮೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ; ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನೇ ತಿಂದು ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
13.264.20
अकस्माच्च प्रहसति तथाऽकस्मात्प्ररोदिति ।
न चास्य वयसा तुल्यः पृथिव्यामभवत्तदा ॥ १३.२६४.२० ॥
ಅವನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಗುತ್ತಾನೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅಳುತ್ತಾನೆ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅವನ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನರಾದವರು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
13.264.21
अथ स्वावसथं गत्वा सशय्यास्तरणानि च ।
अदहत्स महातेजास्ततश्चाभ्यपतत्स्वयम् ॥ १३.२६४.२१ ॥
ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹಾಸಿಗೆ ಮತ್ತು ಹೊದಿಕೆಗಳ ಸಹಿತ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದನು; ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ತರುವಾಯ ತಾನೇ ಮುಂದಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿದನು.
13.264.22
अथ मामब्रवीद्भूयः स मुनिः संशितव्रतः ।
कृष्ण पायसमिच्छामि भोक्तुमित्येव सत्वरः ॥ १३.२६४.२२ ॥
ನಂತರ ಆ ಕಠಿಣವ್ರತ ಮುನಿ ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಕೃಷ್ಣಾ, ನಾನು ಪಾಯಸವನ್ನು ತಿನ್ನಬಯಸುತ್ತೇನೆ" — ಹೀಗೆ ತ್ವರೆಯಿಂದ.
13.264.23
तदैव तु मया तस्य चित्तज्ञेन गृहे जनः ।
सर्वाण्यन्नानि पानानि भक्ष्याश्चोच्चावचास्तथा ॥ १३.२६४.२३ ॥
ಆಗಲೇ ನಾನು, ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿತವನಾಗಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಜನರ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲಾ ಅನ್ನ-ಪಾನೀಯಗಳನ್ನೂ, ಉತ್ತಮ-ಕನಿಷ್ಠ ಭೇದದ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಸಿದೆನು.
13.264.24
भवन्तु सत्कृतानीह पूर्वमेव प्रयोचितः ।
ततोऽहं ज्वलमानं वै पायसं प्रत्यवेदयम् ॥ १३.२६४.२४ ॥
"ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮೊದಲೇ ಗೌರವದಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರಲಿ" ಎಂದು ನಾನು ಮೊದಲೇ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದೆ; ಬಳಿಕ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಯಸವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆನು.
13.264.25
तं भुक्त्वैव स तु क्षिप्रं ततो वचनमब्रवीत् ।
क्षिप्रमङ्गानि लिम्पस्व पायसेनेति स स्म ह ॥ १३.२६४.२५ ॥
ಅದನ್ನು ತಿಂದ ಕೂಡಲೇ ಅವನು ತ್ವರೆಯಿಂದ, "ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಪಾಯಸವನ್ನು ಲೇಪಿಸು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
13.264.26
अविमृश्यैव च ततः कृतवानस्मि तत्तथा ।
तेनोच्छिष्टेन गात्राणि शरीरं च समालिपम् ॥ १३.२६४.२६ ॥
ವಿಚಾರಮಾಡದೆಯೇ ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದೆ; ಆ ಎಂಜಲಿನಿಂದ ನನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೇಹವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡೆ.
13.264.27
स ददर्श तदाऽभ्याशे मातरं ते शुभाननाम् ।
तामपि स्मयमानां स पायसेनाभ्यलेपयत् ॥ १३.२६४.२७ ॥
ಆಗ ಅವನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಶುಭಮುಖಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಂಡನು; ನಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನೂ ಅವನು ಪಾಯಸದಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದನು.
13.264.28
मुनिः पायसदिग्धाङ्गीं रथे तूर्णमयोजयत् ।
तमारुद्य रथं चैव निर्ययौ स गृहान्मम ॥ १३.२६४.२८ ॥
ಮುನಿ ಪಾಯಸದಿಂದ ಲೇಪಿತ ಅಂಗಗಳ ಅವಳನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಥಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದನು; ಆ ರಥವೇರಿ ಅವನು ನನ್ನ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟನು.
13.264.29
अग्निवर्णो ज्वलन्धीमान्स द्विजो रथधुर्यवत् ।
प्रतोदेनातुदद्बालां रुक्मिणीं मम पश्यतः ॥ १३.२६४.२९ ॥
ಅಗ್ನಿವರ್ಣನಾದ, ಬೆಳಗುವ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ರಥದ ಕುದುರೆಯಂತಾಗಿ, ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಬಾಲೆ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಚಾಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
13.264.30
न च मे स्तोकमप्यासीद्दुः खमीर्ष्याकृतं तदा ।
तथा स राजमार्गेणि महता निर्ययौ बहिः ॥ १३.२६४.३० ॥
ಆಗ ಮತ್ಸರದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಃಖ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ದೊಡ್ಡ ರಾಜಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ ಹೊರಗೆ ಹೋದನು.
13.264.31
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं दाशार्हा जातमन्यवः ।
तत्राजल्पन्मिथः केचित्समाभाष्य परस्परम् ॥ १३.२६४.३१ ॥
ಆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ದಾಶಾರ್ಹರು ಕೋಪಗೊಂಡರು. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು.
13.264.32
ब्राह्मणा एव जायेरन्नान्यो वर्णः कथञ्चन ।
को ह्येनां रथमास्थाय जीवेदन्य पुमानिह ॥ १३.२६४.३२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಹುಟ್ಟಲಿ, ಬೇರೆ ವರ್ಣ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟದಿರಲಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಇತರ ಪುರುಷನು ಬದುಕಬಲ್ಲ?
13.264.33
आशीविषविषं तीक्ष्णं ततस्तीक्ष्णतरो द्विजः ।
ब्रह्माहिविषदिग्धस्य नास्ति कश्चिच्चिकित्सकः ॥ १३.२६४.३३ ॥
ಹಾವಿನ ವಿಷ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ದ್ವಿಜನು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ತೀಕ್ಷ್ಣನು. ಬ್ರಹ್ಮ-ಸರ್ಪದ ವಿಷದಿಂದ ಲೇಪಿತನಾದವನಿಗೆ ಯಾವ ವೈದ್ಯನೂ ಇಲ್ಲ.
13.264.34
तस्मिन्व्रजति दुर्धर्षे प्रास्खलद्रुक्मिणी पथि ।
अमर्षयंस्तथा श्रीमान्स्मितपूर्वमचोदयम् ॥ १३.२६४.३४ ॥
ಆ ದುರ್ಧರ್ಷನು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ರುಕ್ಮಿಣಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎಡವಿದಳು. ಆಗ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಕೋಪವನ್ನು ತಾಳದೆ ಮೊದಲು ನಗುತ್ತಾ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು.
13.264.35
ततः परमसंक्रुद्धो रथात्प्रस्कन्द्य स द्विजः ।
पदातिरुत्पथेनैव प्राद्रवद्दक्षिणामुखः ॥ १३.२६४.३५ ॥
ಆಗ ಅತಿ ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಆ ದ್ವಿಜನು ರಥದಿಂದ ಹಾರಿ, ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಓಡಿದನು.
13.264.36
तमुत्पथेन धावन्तमन्वधावं द्विजोत्तमम् ।
तथैव पायसादिग्धः प्रसीद भगवन्निति ॥ १३.२६४.३६ ॥
ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನನ್ನು ನಾನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದೆ; ಪಾಯಸದಿಂದ ಲೇಪಿತನಾದ ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ 'ಭಗವನ್, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು' ಎಂದೆ.
13.264.37
ततो विलोक्य तेजस्वी ब्राह्मणो मामुवाच ह ।
जितः क्रोधस्त्वया कृष्ण प्रकृत्यैव महाभुज ॥ १३.२६४.३७ ॥
ಆಗ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣ, ನೀನು ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಗೆದ್ದಿರುವೆ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ.
13.264.38
न तेऽपराधमिह वै दृष्टवानस्मि सुव्रत ।
प्रीतोस्मि तव गोविन्द वृणु कामान्यथेप्सितान् ॥ १३.२६४.३८ ॥
ಸುವ್ರತನೇ, ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾವ ತಪ್ಪನ್ನೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಗೋವಿಂದ, ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೋ.
13.264.39
प्रसन्नस्य च मे तात पश्य व्युष्टिं यथाविधाम् ॥ १३.२६४.३९ ॥
ಎಲೈ ತಾತ, ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ನನ್ನಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೋಡು.
13.264.40
यावदेव मनुष्याणामन्ने भावो भविष्यति ।
यथैवान्ने तथा तेषां त्वयि भावो भविष्यति ॥ १३.२६४.४० ॥
ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅನ್ನದ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಭಾವನೆ ಇರುವುದೋ, ಅನ್ನದ ಮೇಲಿರುವಂತೆಯೇ ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೂ ಭಾವನೆ ಇರುತ್ತದೆ.
13.264.41
यावच्च पुण्या लोकेषु त्वयि कीर्तिर्भविष्यति ।
त्रिषु लोकेषु तावच्च वैशिष्ट्यं प्रतिपत्स्यसे।
सुप्रियः सर्वलोकस्य भविष्यसि जनार्दन ॥ १३.२६४.४१ ॥
ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯ ಕೀರ್ತಿ ಇರುವವರೆಗೆ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟತೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಜನಾರ್ದನ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾಗುವೆ.
13.264.42
यत्ते भिन्नं च दग्धं च यच्च किञ्चिद्विनाशितम् ।
सर्वं तथैव द्रष्टासि विशिष्टं जनार्दन ॥ १३.२६४.४२ ॥
ನಿನ್ನದು ಯಾವುದು ಮುರಿದಿದ್ದರೂ, ಸುಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ನಾಶವಾಗಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡುವೆ, ಜನಾರ್ದನ.
13.264.43
यावदेतत्प्रलिप्तं ते गात्रेषु मधुसूदन ।
अतो मृत्युभयं नास्ति यावदिच्छसि चाच्युत ॥ १३.२६४.४३ ॥
ಮಧುಸೂದನ, ಈ ಲೇಪನ ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಇರುವವರೆಗೆ ಮೃತ್ಯುಭಯವಿಲ್ಲ; ನೀನು ಬಯಸುವವರೆಗೆ, ಅಚ್ಯುತೆ.
13.264.44
न तु पादतले लिप्ते तस्मात्ते मृत्युरत्र वै ।
नैतन्मे प्रियमित्येवं स मां प्रीतोऽब्रवीत्तदा ॥ १३.२६४.४४ ॥
ಆದರೆ ಪಾದತಳಗಳಿಗೆ ಲೇಪನ ಹಚ್ಚದಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿನಗೆ ಮೃತ್ಯು ಬರುವುದು. ಇದು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ ಎಂದು ಆಗ ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು.
13.264.45
इत्युक्तोऽहं शरीरं स्वं ददर्श श्रीसमायुतम्। ॥ १३.२६४.४५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ನಾನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಶ್ರೀಯಿಂದ ಕೂಡಿದದ್ದಾಗಿ ಕಂಡೆ.
13.264.46
रुक्मिणीं चाब्रवीत्प्रीतः सर्वस्त्रीणां वरं यशः ।
कीर्तिं चानुत्तमां लोके समवाप्स्यसि शोभने ॥ १३.२६४.४६ ॥
ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರು ರುಕ್ಮಿಣಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಶೋಭನೆ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತು ಅನುತ್ತಮವಾದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ನೀನು ಪಡೆಯುವೆ.'
13.264.47
न त्वां जरा वा रोगो वा वैवर्ण्यं चापि भामिनि ।
स्प्रक्ष्यन्ति पुण्यगन्धा च कृष्णमाराधयिष्यसि ॥ १३.२६४.४७ ॥
ಭಾಮಿನಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಪ್ಪಾಗಲಿ ರೋಗವಾಗಲಿ ವರ್ಣಭ್ರಷ್ಟತೆಯಾಗಲಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಪುಣ್ಯಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿ ನೀನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವೆ.
13.264.48
षोडशानां सहस्राणां बधूनां केशवस्य ह ।
वरिष्ठा च सलोक्या च केशवस्य भविष्यसि ॥ १३.२६४.४८ ॥
ಕೇಶವನ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಪತ್ನಿಯರಲ್ಲಿ ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾಗುವೆ; ಕೇಶವನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುವವಳೂ ಆಗುವೆ.
13.264.49
तव मातरमित्युक्त्वा ततो मां पुनरब्रवीत् ।
प्रस्थितः सुमहातेजा दुर्वासाऽग्निरिव ज्वलन् ॥ १३.२६४.४९ ॥
ನಿನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ದುರ್ವಾಸರು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಾ ಹೊರಟರು.
13.264.50
एषैव ते बुद्धिरस्तु ब्राह्मणान्प्रति केशव ।
इत्युक्त्वा स तदा पुत्र तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.२६४.५० ॥
ಕೇಶವ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕುರಿತು ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಇದೇ ಆಗಿರಲಿ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಗನೇ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅದೃಶ್ಯರಾದರು.
13.264.51
तस्मिन्नन्तर्हिते चाहमुपांशु व्रतमाचरम् ।
यत्किञ्चिद्ब्राह्मणो ब्रूयात्सर्वं कुर्यामिति प्रभो ॥ १३.२६४.५१ ॥
ಅವರು ಅಂತರ್ಧಾನರಾದ ನಂತರ, ನಾನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದೆ: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಏನನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವೆನೆಂದು, ಪ್ರಭುವೇ.
13.264.52
एतद्व्रतमहं कृत्वा मात्रा ते सह पुत्रक ।
ततः परमहृष्टात्मा प्राविशं गृहमेव च ॥ १३.२६४.५२ ॥
ಮಗನೇ, ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ, ಪರಮ ಸಂತೋಷದ ಮನದಿಂದ ನಾನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ.
13.264.53
प्रविष्टमात्रश्च गृहे सर्वं पश्यामि तन्नवम् ।
यद्भिन्नं यच्च वै दग्धं तेन विप्रेण पुत्रक ॥ १३.२६४.५३ ॥
ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು — ಒಡೆದಿದ್ದು ಮತ್ತು ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕಾರಣದಿಂದ, ಮಗನೇ.
13.264.54
ततोऽहं विस्मयं प्राप्तः सर्वं दृष्ट्वा नवं दृढम् ।
अपूजयं च मनसा रौक्मिणेय सदा द्विजान् ॥ १३.२६४.५४ ॥
ಆಗ ನಾನು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡೆ — ಎಲ್ಲವೂ ಹೊಸದಾಗಿ ಮತ್ತು ದೃಢವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು. ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಗನೇ, ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸದಾ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದೆ.
13.264.55
इत्यहं रौक्मिणेयस्य पृच्छतो भरतर्षभ ।
माहात्म्यं द्विजमुख्यस्य सर्वमाख्यातवांस्तदा ॥ १३.२६४.५५ ॥
ಭರತರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೀಗೆ ರುಕ್ಮಿಣೀಪುತ್ರನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಆಗ ನಾನು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು.
13.264.56
तथा त्वमपि कौन्तेय ब्राह्मणान्सततं प्रभो ।
पूजयस्व महाभागान्वाग्भिर्दानैश्च नित्यदा ॥ १३.२६४.५६ ॥
ಕುಂತಿಪುತ್ರನೇ, ಪ್ರಭುವೇ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನೂ ಸದಾ ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮಾತುಗಳಿಂದಲೂ ದಾನಗಳಿಂದಲೂ ನಿತ್ಯವೂ ಪೂಜಿಸು.
13.264.57
एवं व्युष्टिमहं प्राप्तो ब्राह्मणस्य प्रसादजाम् ।
यच्च मामाह भीष्मोऽयं तत्सत्यं भरतर्षभ ॥ १३.२६४.५७ ॥
ಹೀಗೆ ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದೆನು; ಭೀಷ್ಮನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದುದೂ ಸತ್ಯವೇ, ಭರತರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.