Mahābhārata · Adhyāya 13.264
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.264.1
ब्रूहि ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिं त्वं मधुसूदन ।
वेत्ता त्वमस्य चार्थस्य वेद त्वां हि पितामहः ॥ १३.२६४.१ ॥
Ó Madhusūdana, diz-me qual é o fruto de honrar os brâmanes. Tu conheces este assunto, e o avô também te conhece.
13.264.2
शृणुष्वावहितो राजन्द्विजानां भरतर्षभ ।
यथातत्त्वेन वदतो गुणान्वै कुरुसत्तम ॥ १३.२६४.२ ॥
Ouve com atenção, ó rei, touro dos Bharatas. Vou dizer-te verdadeiramente as virtudes dos dvijas, ó melhor dos Kurus.
13.264.3
द्वारवत्यां समासीनं पुरा मां कुरुनन्दन ।
प्रद्युम्नः परिपप्रच्छ ब्राह्मणैः परिकोपितः ॥ १३.२६४.३ ॥
Ó alegria dos Kuru, outrora em Dvārakā, quando eu estava sentado, Pradyumna, irritado com os brâmanes, perguntou-me.
13.264.4
किं फलं ब्राह्मणेष्वस्ति पूजायां मधुसूदन ।
ईश्वरत्वं कुतस्तेषामिहैव च परत्र च ॥ १३.२६४.४ ॥
Ó Madhusūdana, qual é o fruto de honrar os brâmanes? De onde vem o seu senhorio, aqui e também no além?
13.264.5
सदा द्विजातीन्सम्पूज्य किं फलं तत्र मानद ।
एतद्ब्रूहि स्फुटं सर्वं सुमहान्संशयोऽत्र मे ॥ १३.२६४.५ ॥
Ó doador de honra, qual é o fruto de honrar sempre os dvijas? Diz-me tudo isto com clareza, pois tenho uma grande dúvida sobre isso.
13.264.6
इत्युक्ते वचने तस्मिन्प्रद्युम्नेन तथा त्वहम् ।
प्रत्यब्रवं महाराज यत्तच्छृणु समाहितः ॥ १३.२६४.६ ॥
Grande rei, quando Pradyumna proferiu estas palavras, respondi-lhe assim. Escuta com mente serena o que disse.
13.264.7
व्युष्टिं ब्राह्मणपूजायां रौक्मिणेय निबोध मे ।
एते हि सोमराजान ईश्वराः सुखदुःखयोः ॥ १३.२६४.७ ॥
Filho de Rukmiṇī, comprende de mim o fruto que nasce da honra aos brâmanes. Estes são os senhores da lua, os governantes da felicidade e do sofrimento.
13.264.8
अस्मिँल्लोके रौक्मिणेय तथाऽमुष्मिंश्च पुत्रक ।
ब्राह्मणप्रमुखं सौम्यं न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १३.२६४.८ ॥
Filho de Rukmiṇī, querido filho, neste mundo e também no outro, os brâmanes são os primeiros e os auspiciosos. Disso não tenho dúvida.
13.264.9
ब्राह्मणप्रभवं सौख्यमायुः कीर्तिर्यशो बलम् ।
लोका लोकेश्वराश्चैव सर्वे ब्राह्मणपूजकाः ॥ १३.२६४.९ ॥
A felicidade, a longa vida, a fama, a glória e a força nascem dos brâmanes; os mundos e os senhores dos mundos são todos adoradores dos brâmanes.
13.264.10
त्रिवर्गे चापवर्गे च यशःश्रीरोगशान्तिषु ।
देवतापितृपूजासु सन्तोष्याश्चैव नो द्विजाः ॥ १३.२६४.१० ॥
No tríplice fim e na libertação, na glória, na prosperidade e na cura das doenças, no culto aos deuses e aos antepassados, são os brâmanes nascidos duas vezes que devemos contentar.
13.264.11
तान्कथं वै नाद्रियेयमीश्वरोस्मीति पुत्रक ।
मा ते मन्युर्महाबाहो भवत्वत्र द्विजान्प्रति ॥ १३.२६४.११ ॥
Como não os honraria, pensando «eu sou o senhor»? Querido filho, de braços poderosos, que não haja em ti cólera contra os brâmanes.
13.264.12
ब्राह्मणा हि महद्भूतमस्मिँल्लोके परत्र च ।
भस्म कुर्यर्जगदिदं क्रुद्धाः प्रत्यक्षदर्शिनः ॥ १३.२६४.१२ ॥
Os brâmanes são um grande poder neste mundo e no outro; irados, esses videntes do que está diante de seus olhos poderiam reduzir este mundo a cinzas.
13.264.13
हन्युस्तेऽपि सृजेयुस्च लोकान्लोकेश्वरांस्तथा ।
कथं तेषु न वर्तेरन्सम्यग्ज्ञानात्सुतेजसः ॥ १३.२६४.१३ ॥
Eles poderiam matá-los e também criar os mundos e os senhores dos mundos. Como, então, os de grande esplendor pelo conhecimento correto não agiriam em conformidade com eles?
13.264.14
अवसन्मद्गृहे तात ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः ।
चीरवासा बिल्वदण्डी दीर्घश्मश्रुः कृशो महान् ॥ १३.२६४.१४ ॥
Querido, em minha casa vivia um brâmane de cor dourada-fulva, vestido com roupas de casca, portando um bastão de bilva, de longa barba, magro e de grande estatura.
13.264.15
दीर्घभ्यश्च मनुष्येभ्यः प्रमाणादधिको भुवि ।
स स्वैरं चरते लोकान्ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ १३.२६४.१५ ॥
Na terra, excedia em altura até os mais altos dos homens. À vontade, percorria os mundos, tanto os dos deuses quanto os dos homens.
13.264.16
इमां गाथां गायमानश्चत्वरेषु सभासु च ।
दुर्वाससं वासयेत्को ब्राह्मणं सत्कृतं गृहे ॥ १३.२६४.१६ ॥
Cantando esta gāthā em encruzilhadas e assembleias, quem hospedaria com honra em sua casa Durvāsas, o brâmane?
13.264.17
रोषणः सर्वभूतानां सूक्ष्मेऽप्यपकृते कृते ।
परिभाषां च मे श्रुत्वा को नु दद्यात्प्रतिश्रयम् ॥ १३.२६४.१७ ॥
Aquele que é iracundo com todos os seres, que se inflama até por uma ofensa leve, e que ouviu minha repreensão: quem então lhe daria abrigo?
13.264.18
यो मां कश्चिद्वासयीत न स मां कोपयेदिति ।
यस्मान्नाद्रियते कश्चित्ततोऽहं समवासयम् ॥ १३.२६४.१८ ॥
Pensando: 'Se alguém me hospedar, não me irritará'; e como ninguém o honrava, eu mesmo o hospedei.
13.264.19
स सम्भुङ्क्ते सहस्राणां बहूनामन्नमेकदा ।
एकदा सोल्पकं भुङ्क्ते नचैवैति पुनर्गृहान् ॥ १३.२६४.१९ ॥
Uma vez, ele come a comida de muitos milhares; outra vez, come apenas um pouco e depois não volta para casa.
13.264.20
अकस्माच्च प्रहसति तथाऽकस्मात्प्ररोदिति ।
न चास्य वयसा तुल्यः पृथिव्यामभवत्तदा ॥ १३.२६४.२० ॥
De repente ele ri, e de repente também chora. Naquele tempo, ninguém na terra era igual a ele em idade.
13.264.21
अथ स्वावसथं गत्वा सशय्यास्तरणानि च ।
अदहत्स महातेजास्ततश्चाभ्यपतत्स्वयम् ॥ १३.२६४.२१ ॥
Então, indo à sua morada, queimou sua cama junto com as cobertas; e aquele de grande esplendor então lançou-se ele mesmo para a frente.
13.264.22
अथ मामब्रवीद्भूयः स मुनिः संशितव्रतः ।
कृष्ण पायसमिच्छामि भोक्तुमित्येव सत्वरः ॥ १३.२६४.२२ ॥
Então aquele sábio de votos rigorosos me falou de novo, com pressa: "Kṛṣṇa, desejo comer arroz doce."
13.264.23
तदैव तु मया तस्य चित्तज्ञेन गृहे जनः ।
सर्वाण्यन्नानि पानानि भक्ष्याश्चोच्चावचास्तथा ॥ १३.२६४.२३ ॥
Naquele mesmo instante, eu, conhecendo sua mente, fiz com que as pessoas da casa preparassem todo tipo de comida e bebida, e iguarias de todos os níveis.
13.264.24
भवन्तु सत्कृतानीह पूर्वमेव प्रयोचितः ।
ततोऽहं ज्वलमानं वै पायसं प्रत्यवेदयम् ॥ १३.२६४.२४ ॥
Eu havia ordenado antes: "Que tudo esteja preparado aqui com honra"; então anunciei a ele o arroz doce fumegante.
13.264.25
तं भुक्त्वैव स तु क्षिप्रं ततो वचनमब्रवीत् ।
क्षिप्रमङ्गानि लिम्पस्व पायसेनेति स स्म ह ॥ १३.२६४.२५ ॥
Depois de comer, disse logo: «Unge depressa os teus membros com o arroz doce.»
13.264.26
अविमृश्यैव च ततः कृतवानस्मि तत्तथा ।
तेनोच्छिष्टेन गात्राणि शरीरं च समालिपम् ॥ १३.२६४.२६ ॥
Sem refletir, fiz assim e untei os meus membros e o corpo com aquele resto.
13.264.27
स ददर्श तदाऽभ्याशे मातरं ते शुभाननाम् ।
तामपि स्मयमानां स पायसेनाभ्यलेपयत् ॥ १३.२६४.२७ ॥
Então viu, perto, a tua mãe de rosto belo; e a ela, que sorria, untou também com o arroz doce.
13.264.28
मुनिः पायसदिग्धाङ्गीं रथे तूर्णमयोजयत् ।
तमारुद्य रथं चैव निर्ययौ स गृहान्मम ॥ १३.२६४.२८ ॥
O sábio a atrelou depressa ao carro, com os membros untados de arroz doce; e subindo nesse carro, saiu da minha casa.
13.264.29
अग्निवर्णो ज्वलन्धीमान्स द्विजो रथधुर्यवत् ।
प्रतोदेनातुदद्बालां रुक्मिणीं मम पश्यतः ॥ १३.२६४.२९ ॥
Aquele bramane de cor de fogo, resplandecente e sábio, tornou-se como um cavalo de carro e, diante dos meus olhos, feriu com a aguilhada a jovem Rukmiṇī.
13.264.30
न च मे स्तोकमप्यासीद्दुः खमीर्ष्याकृतं तदा ।
तथा स राजमार्गेणि महता निर्ययौ बहिः ॥ १३.२६४.३० ॥
E naquele momento não senti nem um pouco de dor nascida do ciúme; e ele saiu pela grande estrada real.
13.264.31
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं दाशार्हा जातमन्यवः ।
तत्राजल्पन्मिथः केचित्समाभाष्य परस्परम् ॥ १३.२६४.३१ ॥
Vendo aquele grande prodígio, os Dāśārhas irritaram-se. Ali alguns, falando entre si, disseram uns aos outros:
13.264.32
ब्राह्मणा एव जायेरन्नान्यो वर्णः कथञ्चन ।
को ह्येनां रथमास्थाय जीवेदन्य पुमानिह ॥ १३.२६४.३२ ॥
Que apenas brâmanes nasçam, nenhum outro varṇa de modo algum; pois quem mais aqui, subindo neste carro, poderia viver?
13.264.33
आशीविषविषं तीक्ष्णं ततस्तीक्ष्णतरो द्विजः ।
ब्रह्माहिविषदिग्धस्य नास्ति कश्चिच्चिकित्सकः ॥ १३.२६४.३३ ॥
O veneno da serpente é agudo; mas o dvija é ainda mais agudo. Para quem está untado com o veneno da serpente brâmane não há curandeiro algum.
13.264.34
तस्मिन्व्रजति दुर्धर्षे प्रास्खलद्रुक्मिणी पथि ।
अमर्षयंस्तथा श्रीमान्स्मितपूर्वमचोदयम् ॥ १३.२६४.३४ ॥
Enquanto aquele invencível avançava, Rukmiṇī tropeçou no caminho; e o glorioso, incapaz de suportar sua indignação, primeiro sorrindo, o incitou.
13.264.35
ततः परमसंक्रुद्धो रथात्प्रस्कन्द्य स द्विजः ।
पदातिरुत्पथेनैव प्राद्रवद्दक्षिणामुखः ॥ १३.२६४.३५ ॥
Então o dvija, extremamente irado, saltou do carro e, a pé, correu para fora do caminho, com o rosto voltado para o sul.
13.264.36
तमुत्पथेन धावन्तमन्वधावं द्विजोत्तमम् ।
तथैव पायसादिग्धः प्रसीद भगवन्निति ॥ १३.२६४.३६ ॥
Corri atrás daquele melhor dos brâmanes enquanto ele fugia para fora do caminho; e, untado de arroz-doce como estava, gritei: 'Ó venerável, sê propício!'
13.264.37
ततो विलोक्य तेजस्वी ब्राह्मणो मामुवाच ह ।
जितः क्रोधस्त्वया कृष्ण प्रकृत्यैव महाभुज ॥ १३.२६४.३७ ॥
Então o brâmane resplandecente, ao me ver, disse: Kṛṣṇa, venceste a ira por tua própria natureza, ó de grandes braços.
13.264.38
न तेऽपराधमिह वै दृष्टवानस्मि सुव्रत ।
प्रीतोस्मि तव गोविन्द वृणु कामान्यथेप्सितान् ॥ १३.२६४.३८ ॥
Ó tu, de votos firmes, não vi aqui nenhuma falta tua. Govinda, estou satisfeito contigo; escolhe os desejos que almejas.
13.264.39
प्रसन्नस्य च मे तात पश्य व्युष्टिं यथाविधाम् ॥ १३.२६४.३९ ॥
E, querido, vê a prosperidade adequada que vem de mim, que estou satisfeito.
13.264.40
यावदेव मनुष्याणामन्ने भावो भविष्यति ।
यथैवान्ने तथा तेषां त्वयि भावो भविष्यति ॥ १३.२६४.४० ॥
Enquanto os homens tiverem apreço pelo alimento, assim terão apreço por ti, tal como têm pelo alimento.
13.264.41
यावच्च पुण्या लोकेषु त्वयि कीर्तिर्भविष्यति ।
त्रिषु लोकेषु तावच्च वैशिष्ट्यं प्रतिपत्स्यसे।
सुप्रियः सर्वलोकस्य भविष्यसि जनार्दन ॥ १३.२६४.४१ ॥
Enquanto tua glória sagrada perdurar entre os mundos, tanto tempo alcançarás distinção nos três mundos. Serás muito amado por todos os mundos, ó Janārdana.
13.264.42
यत्ते भिन्नं च दग्धं च यच्च किञ्चिद्विनाशितम् ।
सर्वं तथैव द्रष्टासि विशिष्टं जनार्दन ॥ १३.२६४.४२ ॥
Tudo o que de teu foi quebrado, queimado ou de algum modo destruído, verás tudo restaurado da mesma maneira, tornado excelente, ó Janārdana.
13.264.43
यावदेतत्प्रलिप्तं ते गात्रेषु मधुसूदन ।
अतो मृत्युभयं नास्ति यावदिच्छसि चाच्युत ॥ १३.२६४.४३ ॥
Ó Madhusūdana, enquanto este unguento estiver sobre teus membros não há temor da morte, enquanto o desejares, ó Acyuta.
13.264.44
न तु पादतले लिप्ते तस्मात्ते मृत्युरत्र वै ।
नैतन्मे प्रियमित्येवं स मां प्रीतोऽब्रवीत्तदा ॥ १३.२६४.४४ ॥
Mas se as plantas dos pés não estiverem untadas, ali mesmo te virá a morte. «Isto não me é caro», disse-me ele então, satisfeito.
13.264.45
इत्युक्तोऽहं शरीरं स्वं ददर्श श्रीसमायुतम्। ॥ १३.२६४.४५ ॥
Assim dito, vi meu próprio corpo dotado de esplendor.
13.264.46
रुक्मिणीं चाब्रवीत्प्रीतः सर्वस्त्रीणां वरं यशः ।
कीर्तिं चानुत्तमां लोके समवाप्स्यसि शोभने ॥ १३.२६४.४६ ॥
Satisfeito, disse a Rukmiṇī: «Ó radiante, obterás a fama mais excelsa entre todas as mulheres e renome incomparável no mundo.»
13.264.47
न त्वां जरा वा रोगो वा वैवर्ण्यं चापि भामिनि ।
स्प्रक्ष्यन्ति पुण्यगन्धा च कृष्णमाराधयिष्यसि ॥ १३.२६४.४७ ॥
Nem a velhice, nem a doença, nem a perda de cor te tocarão, ó bela; perfumada de mérito, adorarás Kṛṣṇa.
13.264.48
षोडशानां सहस्राणां बधूनां केशवस्य ह ।
वरिष्ठा च सलोक्या च केशवस्य भविष्यसि ॥ १३.२६४.४८ ॥
Entre as dezasseis mil esposas de Keśava serás a primeira, e no mundo de Keśava habitarás com ele.
13.264.49
तव मातरमित्युक्त्वा ततो मां पुनरब्रवीत् ।
प्रस्थितः सुमहातेजा दुर्वासाऽग्निरिव ज्वलन् ॥ १३.२६४.४९ ॥
Tendo dito isso à tua mãe, ele falou de novo comigo. Durvāsas, de grande esplendor, partiu, ardendo como o fogo.
13.264.50
एषैव ते बुद्धिरस्तु ब्राह्मणान्प्रति केशव ।
इत्युक्त्वा स तदा पुत्र तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.२६४.५० ॥
"Que esta seja a tua disposição para com os brâmanes, Keśava", disse ele, e tendo falado assim, filho, desapareceu ali mesmo.
13.264.51
तस्मिन्नन्तर्हिते चाहमुपांशु व्रतमाचरम् ।
यत्किञ्चिद्ब्राह्मणो ब्रूयात्सर्वं कुर्यामिति प्रभो ॥ १३.२६४.५१ ॥
Quando ele desapareceu, eu em segredo fiz um voto: que faria tudo o que um brâmane dissesse, ó senhor.
13.264.52
एतद्व्रतमहं कृत्वा मात्रा ते सह पुत्रक ।
ततः परमहृष्टात्मा प्राविशं गृहमेव च ॥ १३.२६४.५२ ॥
Tendo feito este voto, meu filho, junto com tua mãe, com o coração sumamente alegre, entrei na casa.
13.264.53
प्रविष्टमात्रश्च गृहे सर्वं पश्यामि तन्नवम् ।
यद्भिन्नं यच्च वै दग्धं तेन विप्रेण पुत्रक ॥ १३.२६४.५३ ॥
Assim que entrei na casa, vi tudo novo: o que estava quebrado e o que estava queimado, tudo, pelo poder daquele brâmane, meu filho.
13.264.54
ततोऽहं विस्मयं प्राप्तः सर्वं दृष्ट्वा नवं दृढम् ।
अपूजयं च मनसा रौक्मिणेय सदा द्विजान् ॥ १३.२६४.५४ ॥
Então fui tomado de espanto ao ver tudo novo e firme. Filho de Rukmiṇī, sempre honrei em meu coração os dvijas, os duas vezes nascidos.
13.264.55
इत्यहं रौक्मिणेयस्य पृच्छतो भरतर्षभ ।
माहात्म्यं द्विजमुख्यस्य सर्वमाख्यातवांस्तदा ॥ १३.२६४.५५ ॥
Assim, ó touro dos Bharatas, quando o filho de Rukmiṇī perguntou, então narrei toda a grandeza daquele principal dos duas vezes nascidos.
13.264.56
तथा त्वमपि कौन्तेय ब्राह्मणान्सततं प्रभो ।
पूजयस्व महाभागान्वाग्भिर्दानैश्च नित्यदा ॥ १३.२६४.५६ ॥
Assim também tu, ó filho de Kuntī, ó senhor, deves sempre honrar aqueles brâmanes de grande ventura com palavras e dádivas, todos os dias.
13.264.57
एवं व्युष्टिमहं प्राप्तो ब्राह्मणस्य प्रसादजाम् ।
यच्च मामाह भीष्मोऽयं तत्सत्यं भरतर्षभ ॥ १३.२६४.५७ ॥
Assim obtive o fruto nascido da graça do brâmane; e o que Bhīṣma me disse é verdade, ó touro dos Bharatas.