మహాభారతం · అధ్యాయం 13.264
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.264.1
ब्रूहि ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिं त्वं मधुसूदन ।
वेत्ता त्वमस्य चार्थस्य वेद त्वां हि पितामहः ॥ १३.२६४.१ ॥
మధుసూదనా, బ్రాహ్మణుల పూజలో కలిగే ఫలాన్ని చెప్పుము. ఈ విషయం నీకు తెలుసు; పితామహుడు కూడా నిన్ను ఎరుగును.
13.264.2
शृणुष्वावहितो राजन्द्विजानां भरतर्षभ ।
यथातत्त्वेन वदतो गुणान्वै कुरुसत्तम ॥ १३.२६४.२ ॥
రాజా, భరతశ్రేష్ఠా, శ్రద్ధగా విను. కురుశ్రేష్ఠా, యథార్థంగా ద్విజుల గుణాలను నేను చెబుతాను.
13.264.3
द्वारवत्यां समासीनं पुरा मां कुरुनन्दन ।
प्रद्युम्नः परिपप्रच्छ ब्राह्मणैः परिकोपितः ॥ १३.२६४.३ ॥
కురునందనా, పూర్వం ద్వారకలో నేను కూర్చుని ఉన్నప్పుడు, బ్రాహ్మణులపై కోపించిన ప్రద్యుమ్నుడు నన్ను అడిగాడు.
13.264.4
किं फलं ब्राह्मणेष्वस्ति पूजायां मधुसूदन ।
ईश्वरत्वं कुतस्तेषामिहैव च परत्र च ॥ १३.२६४.४ ॥
మధుసూదనా, బ్రాహ్మణులను పూజించడంలో ఫలం ఏమిటి? వారికి ఈశ్వరత్వం ఇక్కడా పరలోకంలోనా ఎక్కడి నుండి వస్తుంది?
13.264.5
सदा द्विजातीन्सम्पूज्य किं फलं तत्र मानद ।
एतद्ब्रूहि स्फुटं सर्वं सुमहान्संशयोऽत्र मे ॥ १३.२६४.५ ॥
మానదా, ఎల్లప్పుడూ ద్విజులను సమ్యక్కుగా పూజించడంలో అక్కడ ఫలం ఏమిటి? ఇదంతా స్పష్టంగా చెప్పుము; ఇందులో నాకు గొప్ప సందేహం ఉంది.
13.264.6
इत्युक्ते वचने तस्मिन्प्रद्युम्नेन तथा त्वहम् ।
प्रत्यब्रवं महाराज यत्तच्छृणु समाहितः ॥ १३.२६४.६ ॥
మహారాజా, ప్రద్యుమ్నుడు ఈ మాటలు అన్నప్పుడు నేను అతనికి ఈ విధంగా జవాబిచ్చాను. నేను చెప్పినది ఏకాగ్రంగా విను.
13.264.7
व्युष्टिं ब्राह्मणपूजायां रौक्मिणेय निबोध मे ।
एते हि सोमराजान ईश्वराः सुखदुःखयोः ॥ १३.२६४.७ ॥
రౌక్మిణేయా, బ్రాహ్మణ పూజలో కలిగే ఫలాన్ని నా నుండి తెలుసుకో. ఈ సోముని రాజులే సుఖదుఃఖాలకు ప్రభువులు.
13.264.8
अस्मिँल्लोके रौक्मिणेय तथाऽमुष्मिंश्च पुत्रक ।
ब्राह्मणप्रमुखं सौम्यं न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १३.२६४.८ ॥
రౌక్మిణేయా, ప్రియ పుత్రా, ఈ లోకంలోనూ ఆ లోకంలోనూ బ్రాహ్మణులే ప్రధానులు, శుభకరులు. దీనిలో నాకు సందేహం లేదు.
13.264.9
ब्राह्मणप्रभवं सौख्यमायुः कीर्तिर्यशो बलम् ।
लोका लोकेश्वराश्चैव सर्वे ब्राह्मणपूजकाः ॥ १३.२६४.९ ॥
సుఖము, ఆయువు, కీర్తి, యశస్సు, బలము బ్రాహ్మణుల వల్లనే కలుగుతాయి; లోకాలు, లోకేశ్వరులు అందరూ బ్రాహ్మణ పూజకులే.
13.264.10
त्रिवर्गे चापवर्गे च यशःश्रीरोगशान्तिषु ।
देवतापितृपूजासु सन्तोष्याश्चैव नो द्विजाः ॥ १३.२६४.१० ॥
త్రివర్గంలోనూ, మోక్షంలోనూ, యశస్సులోనూ, శ్రీలోనూ, రోగ శాంతిలోనూ, దేవ-పితృ పూజలలోనూ, ద్విజులైన బ్రాహ్మణులే మమ్మల్ని సంతోషపెట్టదగినవారు.
13.264.11
तान्कथं वै नाद्रियेयमीश्वरोस्मीति पुत्रक ।
मा ते मन्युर्महाबाहो भवत्वत्र द्विजान्प्रति ॥ १३.२६४.११ ॥
'నేను ఈశ్వరుడను' అనుకొని వారిని ఎలా గౌరవించకుండా ఉండగలను? ఓ పుత్రా, మహాబాహూ, బ్రాహ్మణులపై నీకు కోపం రాకూడదు.
13.264.12
ब्राह्मणा हि महद्भूतमस्मिँल्लोके परत्र च ।
भस्म कुर्यर्जगदिदं क्रुद्धाः प्रत्यक्षदर्शिनः ॥ १३.२६४.१२ ॥
బ్రాహ్మణులు ఈ లోకంలోనూ పరలోకంలోనూ గొప్ప శక్తి; కోపించినప్పుడు ప్రత్యక్షదర్శులైన వారు ఈ జగత్తును భస్మం చేయగలరు.
13.264.13
हन्युस्तेऽपि सृजेयुस्च लोकान्लोकेश्वरांस्तथा ।
कथं तेषु न वर्तेरन्सम्यग्ज्ञानात्सुतेजसः ॥ १३.२६४.१३ ॥
వారు వారిని చంపగలరు, లోకాలను మరియు లోకేశ్వరులను కూడా సృష్టించగలరు. సమ్యక్ జ్ఞానంతో మహాతేజస్సు పొందినవారు వారి పట్ల ఎలా ప్రవర్తించకుండా ఉంటారు?
13.264.14
अवसन्मद्गृहे तात ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः ।
चीरवासा बिल्वदण्डी दीर्घश्मश्रुः कृशो महान् ॥ १३.२६४.१४ ॥
ప్రియమైనవాడా, నా ఇంట్లో హరి-పింగళ వర్ణం గల ఒక బ్రాహ్మణుడు నివసించాడు. అతడు నారబట్టలు ధరించి, బిల్వ దండం పట్టి, పొడవైన గడ్డంతో, సన్నగా, పెద్ద శరీరంతో ఉండేవాడు.
13.264.15
दीर्घभ्यश्च मनुष्येभ्यः प्रमाणादधिको भुवि ।
स स्वैरं चरते लोकान्ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ १३.२६४.१५ ॥
భూమిపై పొడవైన మనుషులకంటే అతడు ఎత్తులో మించినవాడు. అతడు ఇష్టానుసారం దివ్య మరియు మానవ లోకాలలో సంచరించేవాడు.
13.264.16
इमां गाथां गायमानश्चत्वरेषु सभासु च ।
दुर्वाससं वासयेत्को ब्राह्मणं सत्कृतं गृहे ॥ १३.२६४.१६ ॥
కూడళ్లలోను సభలలోను ఈ గాథను పాడుతూ తిరిగే దుర్వాసుడనే బ్రాహ్మణుని, గౌరవంతో తన ఇంట్లో ఎవరు ఉంచుకుంటారు?
13.264.17
रोषणः सर्वभूतानां सूक्ष्मेऽप्यपकृते कृते ।
परिभाषां च मे श्रुत्वा को नु दद्यात्प्रतिश्रयम् ॥ १३.२६४.१७ ॥
అందరి పట్ల రోషపడేవాడు, చిన్న తప్పిదాన్ని చేసినా కోపించేవాడు, నా నిందను కూడా విని — అతనికి ఎవరు ఆశ్రయమిస్తారు?
13.264.18
यो मां कश्चिद्वासयीत न स मां कोपयेदिति ।
यस्मान्नाद्रियते कश्चित्ततोऽहं समवासयम् ॥ १३.२६४.१८ ॥
ఎవరైనా నన్ను ఉంచుకుంటే, అతడు నన్ను కోపింపజేయడు అని — అనుకొని; ఎవరూ అతన్ని గౌరవించకపోవడం వల్ల, నేను అతన్ని ఉంచుకున్నాను.
13.264.19
स सम्भुङ्क्ते सहस्राणां बहूनामन्नमेकदा ।
एकदा सोल्पकं भुङ्क्ते नचैवैति पुनर्गृहान् ॥ १३.२६४.१९ ॥
అతడు ఒకసారి వేలకొద్దీ మందికి సరిపడే అన్నాన్ని తింటాడు; మరోసారి కొద్దిగానే తింటాడు, ఇక ఇంటికి తిరిగి రాడు.
13.264.20
अकस्माच्च प्रहसति तथाऽकस्मात्प्ररोदिति ।
न चास्य वयसा तुल्यः पृथिव्यामभवत्तदा ॥ १३.२६४.२० ॥
అతడు అకస్మాత్తుగా నవ్వుతాడు, అలాగే అకస్మాత్తుగా ఏడుస్తాడు. ఆ కాలంలో భూమిపై అతని వయసుకు సమానమైనవారు ఎవరూ లేరు.
13.264.21
अथ स्वावसथं गत्वा सशय्यास्तरणानि च ।
अदहत्स महातेजास्ततश्चाभ्यपतत्स्वयम् ॥ १३.२६४.२१ ॥
అప్పుడు అతడు తన నివాసానికి వెళ్లి, పడక మరియు దాని పరుపులతో సహా కాల్చివేశాడు; ఆ మహాతేజస్వి తర్వాత తానే ముందుకు దూకాడు.
13.264.22
अथ मामब्रवीद्भूयः स मुनिः संशितव्रतः ।
कृष्ण पायसमिच्छामि भोक्तुमित्येव सत्वरः ॥ १३.२६४.२२ ॥
అప్పుడు ఆ కఠిన వ్రతుడైన ముని మళ్లీ నాతో అన్నాడు: "కృష్ణా, నేను పాయసం తినాలనుకుంటున్నాను" — ఇలా వేగంగా.
13.264.23
तदैव तु मया तस्य चित्तज्ञेन गृहे जनः ।
सर्वाण्यन्नानि पानानि भक्ष्याश्चोच्चावचास्तथा ॥ १३.२६४.२३ ॥
అప్పుడే నేను, అతని మనస్సు తెలిసినవాడిని కాబట్టి, ఇంట్లోని జనులతో సమస్త అన్నపానీయాలను, ఉన్నత-నీచ భేదాలతో ఉన్న భక్ష్యాలను సిద్ధం చేయించాను.
13.264.24
भवन्तु सत्कृतानीह पूर्वमेव प्रयोचितः ।
ततोऽहं ज्वलमानं वै पायसं प्रत्यवेदयम् ॥ १३.२६४.२४ ॥
"ఇక్కడ అన్నీ ముందే గౌరవంగా సిద్ధంగా ఉండాలి" అని నేను ముందే ఆజ్ఞాపించాను; తరువాత మండుతున్న పాయసాన్ని అతనికి తెలియజేశాను.
13.264.25
तं भुक्त्वैव स तु क्षिप्रं ततो वचनमब्रवीत् ।
क्षिप्रमङ्गानि लिम्पस्व पायसेनेति स स्म ह ॥ १३.२६४.२५ ॥
దాన్ని తిన్న వెంటనే అతడు త్వరగా, "శీఘ్రంగా నీ అవయవాలకు పాయసాన్ని పూసుకో" అని చెప్పాడు.
13.264.26
अविमृश्यैव च ततः कृतवानस्मि तत्तथा ।
तेनोच्छिष्टेन गात्राणि शरीरं च समालिपम् ॥ १३.२६४.२६ ॥
ఆలోచించకుండానే నేను అలా చేశాను; ఆ ఎంగిలితో నా అవయవాలను, శరీరాన్ని పూర్తిగా పూసుకున్నాను.
13.264.27
स ददर्श तदाऽभ्याशे मातरं ते शुभाननाम् ।
तामपि स्मयमानां स पायसेनाभ्यलेपयत् ॥ १३.२६४.२७ ॥
అప్పుడు అతడు దగ్గరలో నీ శుభముఖి అయిన తల్లిని చూశాడు; నవ్వుతున్న ఆమెను కూడా అతడు పాయసంతో పూశాడు.
13.264.28
मुनिः पायसदिग्धाङ्गीं रथे तूर्णमयोजयत् ।
तमारुद्य रथं चैव निर्ययौ स गृहान्मम ॥ १३.२६४.२८ ॥
మునివర్యుడు పాయసంతో పూసిన అంగాలున్న ఆమెను త్వరగా రథానికి కట్టాడు; ఆ రథం ఎక్కి అతడు నా ఇంటి నుండి బయలుదేరాడు.
13.264.29
अग्निवर्णो ज्वलन्धीमान्स द्विजो रथधुर्यवत् ।
प्रतोदेनातुदद्बालां रुक्मिणीं मम पश्यतः ॥ १३.२६४.२९ ॥
అగ్నివర్ణుడు, ప్రకాశించే, బుద్ధిమంతుడైన ఆ బ్రాహ్మణుడు రథాశ్వంలా ఉండి, నేను చూస్తుండగా బాలిక రుక్మిణిని కొరడాతో కొట్టాడు.
13.264.30
न च मे स्तोकमप्यासीद्दुः खमीर्ष्याकृतं तदा ।
तथा स राजमार्गेणि महता निर्ययौ बहिः ॥ १३.२६४.३० ॥
అప్పుడు ఈర్ష్యవల్ల కలిగిన దుఃఖం నాకు కొంచెమైనా లేదు; అతడు పెద్ద రాజమార్గం గుండా బయటకు వెళ్లాడు.
13.264.31
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं दाशार्हा जातमन्यवः ।
तत्राजल्पन्मिथः केचित्समाभाष्य परस्परम् ॥ १३.२६४.३१ ॥
ఆ మహాద్భుతాన్ని చూసి దాశార్హులు కోపోద్రిక్తులయ్యారు. అక్కడ కొందరు ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకుంటూ చర్చించుకున్నారు.
13.264.32
ब्राह्मणा एव जायेरन्नान्यो वर्णः कथञ्चन ।
को ह्येनां रथमास्थाय जीवेदन्य पुमानिह ॥ १३.२६४.३२ ॥
బ్రాహ్మణులే జన్మించాలి, మరే వర్ణమూ ఏ విధంగానూ కాకూడదు; ఎందుకంటే ఈ రథం ఎక్కి ఇక్కడ మరే పురుషుడు బ్రతకగలడు?
13.264.33
आशीविषविषं तीक्ष्णं ततस्तीक्ष्णतरो द्विजः ।
ब्रह्माहिविषदिग्धस्य नास्ति कश्चिच्चिकित्सकः ॥ १३.२६४.३३ ॥
పాము విషం తీక్ష్ణమైనది; కానీ ద్విజుడు దానికంటే మరింత తీక్ష్ణుడు. బ్రహ్మ-సర్ప విషంతో కలుషితుడైన వాడికి ఏ వైద్యుడూ లేడు.
13.264.34
तस्मिन्व्रजति दुर्धर्षे प्रास्खलद्रुक्मिणी पथि ।
अमर्षयंस्तथा श्रीमान्स्मितपूर्वमचोदयम् ॥ १३.२६४.३४ ॥
ఆ దుర్ధర్షుడు వెళ్తుండగా మార్గంలో రుక్మిణి తడబడింది. అప్పుడు శ్రీమంతుడు అసహనంతో, మొదట చిరునవ్వుతో ప్రేరేపించాడు.
13.264.35
ततः परमसंक्रुद्धो रथात्प्रस्कन्द्य स द्विजः ।
पदातिरुत्पथेनैव प्राद्रवद्दक्षिणामुखः ॥ १३.२६४.३५ ॥
అప్పుడు మిక్కిలి కోపోద్రిక్తుడైన ఆ ద్విజుడు రథం నుండి దూకి, కాలినడకన, దారి తప్పి దక్షిణం వైపు తిరిగి పరుగెత్తాడు.
13.264.36
तमुत्पथेन धावन्तमन्वधावं द्विजोत्तमम् ।
तथैव पायसादिग्धः प्रसीद भगवन्निति ॥ १३.२६४.३६ ॥
దారి తప్పి పరుగెత్తుతున్న ఆ ద్విజోత్తముని నేను వెంబడించాను; పాయసంతో పూసుకున్న నేను అలాగే 'భగవాన్, ప్రసన్నులు కండి' అని అన్నాను.
13.264.37
ततो विलोक्य तेजस्वी ब्राह्मणो मामुवाच ह ।
जितः क्रोधस्त्वया कृष्ण प्रकृत्यैव महाभुज ॥ १३.२६४.३७ ॥
అప్పుడు తేజోవంతుడైన బ్రాహ్మణుడు నన్ను చూసి ఇలా అన్నాడు: కృష్ణా, నీవు స్వభావంగానే కోపాన్ని జయించావు, మహాబాహూ.
13.264.38
न तेऽपराधमिह वै दृष्टवानस्मि सुव्रत ।
प्रीतोस्मि तव गोविन्द वृणु कामान्यथेप्सितान् ॥ १३.२६४.३८ ॥
సుఖ్రతుడా, ఇక్కడ నీలో నేను ఏ తప్పునూ చూడలేదు. గోవిందా, నీపై నేను సంతోషించాను; నీకు కావలసిన కోరికలను కోరుకో.
13.264.39
प्रसन्नस्य च मे तात पश्य व्युष्टिं यथाविधाम् ॥ १३.२६४.३९ ॥
ఓ తాతా, ప్రసన్నుడనైన నా నుండి తగిన సమృద్ధిని చూడు.
13.264.40
यावदेव मनुष्याणामन्ने भावो भविष्यति ।
यथैवान्ने तथा तेषां त्वयि भावो भविष्यति ॥ १३.२६४.४० ॥
మనుషులకు అన్నంపై ఎంతకాలం ప్రేమ ఉంటుందో, అన్నంపై ఉన్నట్లే వారికి నీపై కూడా ప్రేమ ఉంటుంది.
13.264.41
यावच्च पुण्या लोकेषु त्वयि कीर्तिर्भविष्यति ।
त्रिषु लोकेषु तावच्च वैशिष्ट्यं प्रतिपत्स्यसे।
सुप्रियः सर्वलोकस्य भविष्यसि जनार्दन ॥ १३.२६४.४१ ॥
లోకాలలో నీ పవిత్ర కీర్తి ఉన్నంతకాలం, మూడు లోకాలలో నీకు విశిష్టత లభిస్తుంది. జనార్దనా, నీవు సర్వలోకాలకు అత్యంత ప్రియుడవవుతావు.
13.264.42
यत्ते भिन्नं च दग्धं च यच्च किञ्चिद्विनाशितम् ।
सर्वं तथैव द्रष्टासि विशिष्टं जनार्दन ॥ १३.२६४.४२ ॥
నీకు చెందినది ఏది విరిగినా, కాలిపోయినా, లేదా నాశమైనా, అన్నీ అలాగే, విశిష్టంగా మళ్లీ చూస్తావు, జనార్దనా.
13.264.43
यावदेतत्प्रलिप्तं ते गात्रेषु मधुसूदन ।
अतो मृत्युभयं नास्ति यावदिच्छसि चाच्युत ॥ १३.२६४.४३ ॥
మధుసూదనా, ఈ లేపనం నీ అవయవాలపై ఉన్నంతవరకు మృత్యుభయం లేదు; నీవు కోరినంతవరకు, అచ్యుతా.
13.264.44
न तु पादतले लिप्ते तस्मात्ते मृत्युरत्र वै ।
नैतन्मे प्रियमित्येवं स मां प्रीतोऽब्रवीत्तदा ॥ १३.२६४.४४ ॥
కానీ పాదాల అడుగుభాగాలపై లేపనం లేకపోతే, అక్కడే నీకు మృత్యువు వస్తుంది. ఇది నాకు ప్రియం కాదు అని అప్పుడు ఆయన ప్రసన్నుడై నాతో అన్నారు.
13.264.45
इत्युक्तोऽहं शरीरं स्वं ददर्श श्रीसमायुतम्। ॥ १३.२६४.४५ ॥
ఇలా చెప్పబడినప్పుడు నేను నా శరీరాన్ని శ్రీతో కూడినదిగా చూశాను.
13.264.46
रुक्मिणीं चाब्रवीत्प्रीतः सर्वस्त्रीणां वरं यशः ।
कीर्तिं चानुत्तमां लोके समवाप्स्यसि शोभने ॥ १३.२६४.४६ ॥
ప్రసన్నుడై ఆయన రుక్మిణితో అన్నారు: 'శోభనా, లోకంలో స్త్రీలందరిలో శ్రేష్ఠమైన యశస్సును, అనుత్తమమైన కీర్తిని నీవు పొందుతావు.'
13.264.47
न त्वां जरा वा रोगो वा वैवर्ण्यं चापि भामिनि ।
स्प्रक्ष्यन्ति पुण्यगन्धा च कृष्णमाराधयिष्यसि ॥ १३.२६४.४७ ॥
భామినీ, నిన్ను వృద్ధాప్యమూ రోగమూ వైవర్ణ్యమూ తాకవు; పుణ్యగంధంతో నీవు కృష్ణుని ఆరాధిస్తావు.
13.264.48
षोडशानां सहस्राणां बधूनां केशवस्य ह ।
वरिष्ठा च सलोक्या च केशवस्य भविष्यसि ॥ १३.२६४.४८ ॥
కేశవునికి ఉన్న పదహారువేల మంది భార్యలలో నీవు శ్రేష్ఠురాలవుతావు; కేశవుని లోకంలో ఆయనతో సమానలోకంలో ఉండేదానివీ అవుతావు.
13.264.49
तव मातरमित्युक्त्वा ततो मां पुनरब्रवीत् ।
प्रस्थितः सुमहातेजा दुर्वासाऽग्निरिव ज्वलन् ॥ १३.२६४.४९ ॥
నీ తల్లితో ఇలా చెప్పి, ఆయన మళ్ళీ నాతో మాట్లాడాడు. అత్యంత తేజస్వి అయిన దుర్వాసుడు అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ బయలుదేరాడు.
13.264.50
एषैव ते बुद्धिरस्तु ब्राह्मणान्प्रति केशव ।
इत्युक्त्वा स तदा पुत्र तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.२६४.५० ॥
కేశవా, బ్రాహ్మణుల పట్ల నీ బుద్ధి ఇలాగే ఉండుగాక. ఇలా చెప్పి, కుమారా, ఆయన అక్కడే అదృశ్యమయ్యాడు.
13.264.51
तस्मिन्नन्तर्हिते चाहमुपांशु व्रतमाचरम् ।
यत्किञ्चिद्ब्राह्मणो ब्रूयात्सर्वं कुर्यामिति प्रभो ॥ १३.२६४.५१ ॥
ఆయన అంతర్ధానమైన తర్వాత, నేను రహస్యంగా ఒక వ్రతాన్ని ఆచరించాను: బ్రాహ్మణుడు ఏది చెప్పినా అన్నీ చేస్తానని, ప్రభూ.
13.264.52
एतद्व्रतमहं कृत्वा मात्रा ते सह पुत्रक ।
ततः परमहृष्टात्मा प्राविशं गृहमेव च ॥ १३.२६४.५२ ॥
కుమారా, ఈ వ్రతాన్ని స్వీకరించి, నీ తల్లితో కలిసి, అత్యంత సంతోషంగా నేను ఇంట్లోకి ప్రవేశించాను.
13.264.53
प्रविष्टमात्रश्च गृहे सर्वं पश्यामि तन्नवम् ।
यद्भिन्नं यच्च वै दग्धं तेन विप्रेण पुत्रक ॥ १३.२६४.५३ ॥
ఇంట్లో ప్రవేశించగానే అంతా కొత్తగా కనిపించింది — విరిగిపోయినవి, కాలిపోయినవి అన్నీ, ఆ బ్రాహ్మణుని వల్ల, కుమారా.
13.264.54
ततोऽहं विस्मयं प्राप्तः सर्वं दृष्ट्वा नवं दृढम् ।
अपूजयं च मनसा रौक्मिणेय सदा द्विजान् ॥ १३.२६४.५४ ॥
అప్పుడు నేను ఆశ్చర్యంలో మునిగిపోయాను — అంతా కొత్తగా, దృఢంగా ఉండటం చూసి. రుక్మిణీ కుమారా, నేను మనసులో ఎల్లప్పుడూ ద్విజులను గౌరవించాను.
13.264.55
इत्यहं रौक्मिणेयस्य पृच्छतो भरतर्षभ ।
माहात्म्यं द्विजमुख्यस्य सर्वमाख्यातवांस्तदा ॥ १३.२६४.५५ ॥
భరతవృషభా, ఈ విధంగా రుక్మిణీపుత్రుడు అడిగినప్పుడు, ఆ శ్రేష్ఠ ద్విజుని మహిమనంతటినీ నేను అప్పుడు వివరించాను.
13.264.56
तथा त्वमपि कौन्तेय ब्राह्मणान्सततं प्रभो ।
पूजयस्व महाभागान्वाग्भिर्दानैश्च नित्यदा ॥ १३.२६४.५६ ॥
కుంతీపుత్రా, ప్రభూ, అలాగే నీవు కూడా ఎల్లప్పుడూ ఆ మహాభాగ్యులైన బ్రాహ్మణులను మాటలతోనూ దానాలతోనూ నిత్యం పూజించు.
13.264.57
एवं व्युष्टिमहं प्राप्तो ब्राह्मणस्य प्रसादजाम् ।
यच्च मामाह भीष्मोऽयं तत्सत्यं भरतर्षभ ॥ १३.२६४.५७ ॥
ఈ విధంగా బ్రాహ్మణుని అనుగ్రహంవల్ల కలిగిన ఫలాన్ని నేను పొందాను; భీష్ముడు నాకు చెప్పినది కూడా సత్యమే, భరతవృషభా.