مهابهاراتا · أدهيايا 13.265
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.265.1
दुर्वाससः प्रसादात्ते शंकरांशस्य माघव ।
अवाप्तमिह विज्ञानं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.२६५.१ ॥
يا مادهافا، بنعمة دورفاسا ومن جزء شانكارا، فإن المعرفة التي نلتها هنا ينبغي أن تشرحها لي.
13.265.2
महाभाग्यं च यत्तस्य नामानि च महात्मनः ।
तत्त्वमो ज्ञातुमिच्छामि सर्वं मतिमतांवर ॥ १३.२६५.२ ॥
يا أفضل الحكماء، أرغب في معرفة الحقيقة كاملة عن السعادة العظيمة لذلك العظيم النفس وعن أسمائه.
13.265.3
हन्ति ते कीर्तयिष्यामि नमस्कृत्य कपर्दिने ।
यदवाप्तं मया राजञ्श्रेयो यच्चार्जितं यशः ॥ १३.२६५.३ ॥
يا ملك، بعد أن أسجد لكابارديين ذي الشعر المضفور، سأحدثك بالخير الذي نلته والمجد الذي كسبته.
13.265.4
प्रयतः प्रातरुत्थाय यस्त्वधीयेद्विशाम्पते ।
प्राञ्जलिः शतरुद्रीयं नास्य किञ्चनि दुर्लभम् ॥ १३.२६५.४ ॥
يا سيد البشر، لمن يقوم في الفجر ضابطاً نفسه ويتلو الشاتارودرييا مطبقاً كفيه، لا شيء بعسير المنال.
13.265.5
शिवः सर्वकतो रुद्रः स्रष्टा यस्त्वं शृणुष्व मे ।
प्रजापतिस्तमसृजत्तमसोऽन्ते महातपाः।
शङ्करस्त्वसृजत्तात प्रजाः स्थावरजङ्गमाः ॥ १३.२६५.५ ॥
شيفا، صانع كل شيء، رودرا، الخالق — استمع إليّ عنه. خلقه البرجابتي الزاهد العظيم في نهاية الظلمة. يا عزيزي، إن شانكارا هو الذي خلق الكائنات الساكنة والمتحركة.
13.265.6
नास्ति किञ्चित्परं भूतं महादेवाद्विशाम्पते ।
इह त्रिष्वपि लोकेषु भूतानां प्रभवो हि सः ॥ १३.२६५.६ ॥
يا سيد البشر، لا يوجد كائن أعلى من ماهاديفا. وحتى في هذه العوالم الثلاثة، فهو حقاً أصل الكائنات.
13.265.7
न चैवोत्सहते स्थातुं कश्चिदग्रे महात्मनः ।
न हि भूतं समं तेन त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ १३.२६५.७ ॥
لا أحد يجرؤ على الوقوف أمام ذلك العظيم الروح، وليس في العوالم الثلاثة كائن يساويه.
13.265.8
गन्धेनापि हि सङ्ग्रामे तस्य क्रुद्धस्य शत्रवः ।
विसंज्ञा हतभूयिष्ठा वेपनेते च पतन्ति च ॥ १३.२६५.८ ॥
في المعركة، بمجرد رائحته حين يغضب، يفقد أعداؤه وعيهم، ويُقتل أكثرهم، ويرتجفون ويسقطون.
13.265.9
घोरं च निनदं तस्य पर्जन्यनिनदोपम् ।
श्रुत्वा विशीर्येद्धृदयं देवानामपि संयुगे।
यं चाक्ष्णा घोररूपेण पश्येद्दग्धः पतेदधः ॥ १३.२६५.९ ॥
إن زئيره المروع، كرعد السحابة الممطرة، لَيُمزّق قلوب الآلهة في الحرب إن سُمع؛ والذي ينظر إليه بعين ذات هيئة مروعة يحترق ويسقط إلى الأرض.
13.265.10
न सुरा नासुरा लोके न गन्धर्वा न पन्नगाः ।
कुपिते सुखमेधन्ते तस्मिन्नपि गुहागताः ॥ १३.२६५.१० ॥
في العالم لا الآلهة ولا الأسورا ولا الغاندهارفا ولا الثعابين، ولا حتى القاطنون في الكهوف، يزدهرون بسعادة إذا غضب.
13.265.11
प्रजापतेश्च दक्षस्य यजतो वितते क्रतौ ।
विव्याध कुपितो यज्ञं निर्भयस्तु भवस्तदा ॥ १३.२६५.११ ॥
حين كان براجاباتي داكشا يقيم القربان في امتداده الواسع، عندها أصاب بهافا، الغاضب الذي لا يخاف، القربان بسهم.
13.265.12
धनुषा वाणमुत्सृज्य सुघोरं विननाद च ॥ १३.२६५.१२ ॥
أطلق سهماً من قوسه، وزأر زئيراً مروعاً للغاية.
13.265.13
ते न शर्म कुतः शान्ति विषादं लेभिरे सुराः ।
विद्धे च सहसा यज्ञे कुपिते च महेश्वरे ॥ १३.२६५.१३ ॥
فلم يجد الآلهة ملجأً ولا سكينة، واستولى عليهم اليأس حين أُصيب القربان فجأة وغضب المهيشفارا العظيم.
13.265.14
तेन ज्यातलघोषेण सर्वे लोकाः समाकुलाः ।
बभूवुरवशाः पार्थ विषेदुश्च सुरासुराः ॥ १३.२६५.१४ ॥
ومن ذلك الصوت الصادر عن وتر القوس، اضطربت جميع العوالم وصارت عاجزة، يا ابن برثا؛ وغرق الآلهة والأسورا في اليأس.
13.265.15
आपश्चुक्षुभिरे चैव चकम्पे च वसुन्धरः ।
व्यद्रवग्निरयश्चापि द्यौः पफाल च सर्वशः ॥ १३.२६५.१५ ॥
اضطربت المياه، وارتجفت الأرض، وتبعثرت النيران وفرّت، وانشقّت السماء من كل جانب.
13.265.16
अन्धेन तमसा लोकाः प्रावृता न चकाशिरे ।
प्रनष्टा ज्योतिषां भाश्च सह सूर्येण भारत ॥ १३.२६५.१६ ॥
وغُطّت العوالم بظلام أعمى فلم تعد تُضيء؛ وأيها البهاراتا، ضاعت أنوار الأجرام السماوية مع الشمس.
13.265.17
भृशं भीतास्ततः शान्तिं चत्रुः स्वस्त्ययनानि च ।
ऋषयः सर्वभूतानामात्मनश्च हितैषिमः ॥ १३.२६५.१७ ॥
فأقام الحكماء، وقد فزعوا فزعًا شديدًا، طقوس السلام والسلامة، طالبين خير جميع الكائنات وخيرهم الخاص.
13.265.18
ततः सोऽभ्यद्रवद्देवान्रुद्रो रौद्रपराक्रमः ।
भगस्य नयने क्रुद्धः प्रहारेण व्यशातयत् ॥ १३.२६५.१८ ॥
ثم اندفع رودرا، ذو البأس المرعب، نحو الآلهة، وغاضبًا أطاح بعينَي بهاغا بضربة واحدة.
13.265.19
पूषणं चाभिदुद्राव घोरेण वपुषाऽन्वितः ।
पुरोडाशं भक्षयतो दशनान्वै व्यशातयत् ॥ १३.२६५.१९ ॥
وهاجم بهيئة مروعة بوشان أيضًا، فكسر أسنان الذي كان يأكل البوروداشا.
13.265.20
ततः प्रणेमुर्देवास्ते वेपमानाः स्म शङ्करम् ।
पुनश्च सन्दधे रुद्रो दीप्तं सुनिशितं शरम् ॥ १३.२६५.२० ॥
فانحنت الآلهة المرتجفة أمام شانكارا، وعاد رودرا فوضع سهمًا متوهجًا شديد الحدة على قوسه.
13.265.21
रुद्रस्य विक्रमं दृष्ट्वा भीता देवाः सहर्षिभिः ।
ततः प्रसादयामासुः शर्वं ते विबुधोत्तमाः ॥ १३.२६५.२१ ॥
فلما رأت الآلهة المرتعبة بأس رودرا، مع الحكماء، سعى أفضل الآلهة إلى استرضاء شارفا.
13.265.22
जेषुश्च शतरुद्रीयं देवाः कृत्वाञ्जलिं तदा ।
संस्तूयमानस्त्रिदशैः प्रससाद महेश्वरः ॥ १३.२६५.२२ ॥
فأنشدت الآلهة بأكفّ مضمومة إجلالًا «شاتارودريا»، فرضي ماهيشفارا وقد مدحته الآلهة.
13.265.23
रुद्रस्य भागं यज्ञे च विशिष्टं ते त्वकल्पयन् ।
भयेन त्रिदशा राजञ्शरणं च प्रपेदिरे ॥ १३.२६५.२३ ॥
وقد خصّصت الآلهة لرودرا نصيبًا مميّزًا في القربان؛ يا ملك، ومن الخوف لجأت الآلهة إلى حمايته.
13.265.24
तेन चैव हि तुष्टेन स यज्ञः सन्धितोऽभवत् ।
यद्यच्चापहृतं तत्र तत्तथैवान्वजीवयत् ॥ १३.२६५.२४ ॥
وبرضاه وحده التأم ذلك القربان، وكل ما اختُطف هناك أعاده إلى الحياة كما كان.
13.265.25
असुराणां पुराण्यासंस्त्रीणि वीर्यवतां दिवि ।
आयसं राजतं चैव सौवर्णमपि चापरम् ॥ १३.२६५.२५ ॥
كان للأسورا الأقوياء ثلاث مدن في السماء: واحدة من حديد، وواحدة من فضة، وأخرى من ذهب.
13.265.26
नाशकत्तानि मघवा भेत्तुं सर्वायुधैरपि ।
अथ सर्वेऽमरा रुद्रं जग्मुः शरणमर्दिताः ॥ १३.२६५.२६ ॥
ولم يستطع إندرا تحطيمها حتى بجميع أسلحته. فلجأ الخالدون المتألمون جميعاً إلى رudra.
13.265.27
तत ऊचुर्महात्मानो देवाः सर्वे समागताः ।
रुद्र रौद्रा भविष्यन्ति पशवः सर्वकर्मसु ॥ १३.२६५.२७ ॥
فقال جميع الآلهة العظماء المجتمعين: «يا رudra، ستصبح المخلوقات شرسة في جميع أفعالها.»
13.265.28
जहि दैत्यान्सह पुरैर्लोकांस्त्रायस्व मानद ।
स तथोक्तस्तथेत्युक्त्वा कृत्वा विष्णुं शरोत्तमम् ॥ १३.२६५.२८ ॥
«يا واهب الكرامة، اقتل الدايتيا مع مدنهم، واحمِ العوالم.» فلما خوطب بذلك قال: «ليكن ذلك»، وجعل فيشنو أفضل السهام.
13.265.29
शल्यमग्निं तथा कृत्वा पुङ्खं वैवस्वतं यमम् ।
ओङ्कारं च धनुः सर्वाञ्ज्यां च सावित्रिमुत्तमां ॥ १३.२६५.२९ ॥
جعل النار رأس السهم، وياما ابن فيفاسفات ريشه، والمقطع أوم قوسه، والكل وتره، والسافيتري العليا وتره.
13.265.30
ब्रह्माणं सारथिं कृत्वा विनियुज्य च सर्वशः ।
त्रिपर्वणा त्रिशल्येन तेन तानि बिभेद सः ॥ १३.२६५.३० ॥
وجعل براهما السائق، ووصل كل شيء بكل وجه، ثم اخترق تلك المدن بذلك السهم ذي الثلاث عقد والثلاث نصال.
13.265.31
शरेणादित्यवर्णेन कालाग्निसमतेजसा ।
तेऽसुराः सपुरास्तत्र दग्धा रुद्रेण भारत ॥ १३.२६५.३१ ॥
بسهم لونه كلون الشمس وبريقه كنار الفناء، يا بهارتا، أحرق رودرا هناك أولئك الأسورا مع مدنهم.
13.265.32
तं चैवाङ्कगतं दृष्ट्वा बालं पञ्चशिखं पुनः ।
उमा जिज्ञासमाना वै कोऽयमित्यब्रवीत्तदा ॥ १३.२६५.३२ ॥
لما رأت أومَا الطفل ذا الخمس ذوائب جالسًا في حجرها مرة أخرى، سألت راغبة في المعرفة: "من هذا؟"
13.265.33
असूयतश्च शक्रस्य वज्रेणि प्रहरिष्यतः ।
सवज्रं स्तम्भयामास तं बाहुं परिघोपमम् ॥ १३.२६५.३३ ॥
شلّ ذراع شakra الحاسد، التي كانت على وشك الضرب بالصاعقة، كالعمود الحديدي، مع الصاعقة.
13.265.34
न संयुयुधिरे चैव देवास्तं भुवनेश्वरम् ।
सप्रजापतयः सर्वे तस्मिन्मुमुहुरीश्वरे ॥ १३.२६५.३४ ॥
لم يقاتل الآلهة ذلك سيد العوالم؛ فتحيّر جميعهم مع البراجاباتيين أمام ذلك الرب.
13.265.35
ततो ध्यात्वा च भगवान्ब्रह्मा तममितौजसम् ।
अयं श्रेष्ठ इति ज्ञात्वा ववन्दे तमुमापतिम् ॥ १३.२६५.३५ ॥
ثم تأمّل الإله براهما المبجل، فعلم أن ذلك ذا القوة اللامتناهية هو "الأفضل"، فسجد لرب أوما.
13.265.36
ततः प्रसादयामासुरुमां रुद्रं च ते सुराः ।
बभूव स तदा बालः प्रययौ तु यथापुरम् ॥ १३.२६५.३६ ॥
ثم أرضى الآلهة أوما وروذرا؛ فصار ذلك الطفل كما كان من قبل ومضى.
13.265.37
स चापि ब्राह्मणो भूत्वा दुर्वासा नाम वीर्यवान् ।
द्वारवत्यां मम गृहे चिरं कालमुपावसन् ॥ १३.२६५.३७ ॥
وذلك الجبار دورفاسا، متنكرًا في هيئة براهمي، أقام زمنًا طويلًا في بيتي بدفارافاتي.
13.265.38
विप्रकारान्प्रयुङ्क्ते स्म सुबहून्मम वेश्मनि ।
तानुदारतया चाहं चक्षमे चातिदुःसहान् ॥ १३.२६५.३८ ॥
لقد ارتكب في بيتي كثيرًا من الإساءات إلى البراهمة، فتحملتها بكرمي، مع أنها كانت شديدة الوطأة.
13.265.39
स वै रुद्रः स च शिवः सोग्निः सर्वः स सर्वजित् ।
स चैवेन्द्रश्च वायुश्च सोऽस्विनौ स च विद्युतः ॥ १३.२६५.३९ ॥
هو رُدرا، وهو شيفا، وهو أغني، وهو الكل، غالب الكل؛ وهو إندرا وفايو، وهو التوأمان الأشوينان، وهو البرق.
13.265.40
स चन्द्रमाः स चेशानः स सूर्यो वरुणश्च सः ।
स कालः सोन्तको मृत्युः स यमो रात्र्यहानि च ॥ १३.२६५.४० ॥
هو القمر، وهو إيشانا؛ وهو الشمس وفارونا؛ وهو الزمن، وهو المنهي، وهو الموت، وهو يام، وهو الليالي والأيام.
13.265.41
मासार्धमासा ऋतवः सन्ध्ये संवत्सरश्च सः ।
सधाता स विधाता च विश्वकर्मा स सर्ववित् ॥ १३.२६५.४१ ॥
الشهور وأنصاف الشهور، والفصول، والشفقان، والسنة هو؛ هو الخالق، والمدبر، وصانع الكل، والعليم بكل شيء.
13.265.42
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैव दिशोऽथ प्रदिशस्तथा ।
विश्वमूर्तिरमेयात्मा भगवान्परमद्युतिः ॥ १३.२६५.४२ ॥
المنازل القمرية والكواكب، والاتجاهات والاتجاهات الفرعية هو؛ هو الصورة الكونية، والذات اللامتناهية، الرب المبارك ذو الضياء الأعظم.
13.265.43
एकधा च द्विधा चैव बहुधा च स एव हि ।
शतधा सहस्रधा चैव तथा शतसहस्रधा ॥ १३.२६५.४३ ॥
وهو بعينه واحد، واثنان، وكثير؛ ومئة ضعف، وألف ضعف، وكذلك مئة ألف ضعف.
13.265.44
ईदृशः स महादेवो भूयश्च भगवानतः ।
न हि शक्या गुणा वक्तुमपि वर्षशतैरपि ॥ १३.२६५.४४ ॥
هكذا هو ذلك المهادِيفا العظيم، بل هو الرب المبارك أيضًا؛ ولا تُحصى صفاته ولو في مئة عام.