ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.265
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.265.1
दुर्वाससः प्रसादात्ते शंकरांशस्य माघव ।
अवाप्तमिह विज्ञानं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.२६५.१ ॥
ಓ ಮಾಧವ, ದುರ್ವಾಸರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮತ್ತು ಶಂಕರನ ಅಂಶದಿಂದ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಬೇಕು.
13.265.2
महाभाग्यं च यत्तस्य नामानि च महात्मनः ।
तत्त्वमो ज्ञातुमिच्छामि सर्वं मतिमतांवर ॥ १३.२६५.२ ॥
ಓ ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯವನ್ನೂ ಅವನ ನಾಮಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ತತ್ತ್ವದೊಂದಿಗೆ ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.265.3
हन्ति ते कीर्तयिष्यामि नमस्कृत्य कपर्दिने ।
यदवाप्तं मया राजञ्श्रेयो यच्चार्जितं यशः ॥ १३.२६५.३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಜಟಾಧಾರಿ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಪಡೆದ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನೂ ಗಳಿಸಿದ ಯಶಸ್ಸನ್ನೂ.
13.265.4
प्रयतः प्रातरुत्थाय यस्त्वधीयेद्विशाम्पते ।
प्राञ्जलिः शतरुद्रीयं नास्य किञ्चनि दुर्लभम् ॥ १३.२६५.४ ॥
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಸಂಯಮದಿಂದ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಶತರುದ್ರೀಯವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನಿಗೆ ಏನೂ ದುರ್ಲಭವಲ್ಲ.
13.265.5
शिवः सर्वकतो रुद्रः स्रष्टा यस्त्वं शृणुष्व मे ।
प्रजापतिस्तमसृजत्तमसोऽन्ते महातपाः।
शङ्करस्त्वसृजत्तात प्रजाः स्थावरजङ्गमाः ॥ १३.२६५.५ ॥
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವ ಶಿವ, ರುದ್ರ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ — ಅವನ ಕುರಿತು ನೀನು ಕೇಳು. ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಕತ್ತಲೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಮಗನೇ, ಶಂಕರನೇ ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
13.265.6
नास्ति किञ्चित्परं भूतं महादेवाद्विशाम्पते ।
इह त्रिष्वपि लोकेषु भूतानां प्रभवो हि सः ॥ १३.२६५.६ ॥
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಮಹಾದೇವನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪ್ರಾಣಿ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನೇ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೂಲ.
13.265.7
न चैवोत्सहते स्थातुं कश्चिदग्रे महात्मनः ।
न हि भूतं समं तेन त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ १३.२६५.७ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುವ ಧೈರ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಜೀವಿ ಇಲ್ಲ.
13.265.8
गन्धेनापि हि सङ्ग्रामे तस्य क्रुद्धस्य शत्रवः ।
विसंज्ञा हतभूयिष्ठा वेपनेते च पतन्ति च ॥ १३.२६५.८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವನ ಗಂಧದಿಂದಲೇ ಶತ್ರುಗಳು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ, ಬಹುತೇಕ ಹತರಾಗಿ, ನಡುಗಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
13.265.9
घोरं च निनदं तस्य पर्जन्यनिनदोपम् ।
श्रुत्वा विशीर्येद्धृदयं देवानामपि संयुगे।
यं चाक्ष्णा घोररूपेण पश्येद्दग्धः पतेदधः ॥ १३.२६५.९ ॥
ಅವನ ಭಯಂಕರ ಗರ್ಜನೆ ಮೇಘ ಗರ್ಜನೆಯಂತಿದೆ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ದೇವತೆಗಳ ಹೃದಯವೂ ಒಡೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆತನ ಭಯಂಕರ ರೂಪದಿಂದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದವನು ಸುಟ್ಟು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.
13.265.10
न सुरा नासुरा लोके न गन्धर्वा न पन्नगाः ।
कुपिते सुखमेधन्ते तस्मिन्नपि गुहागताः ॥ १३.२६५.१० ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೂ, ಅಸುರರೂ, ಗಂಧರ್ವರೂ, ನಾಗರೂ, ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರೂ ಕೂಡ ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ ಸುಖದಿಂದ ಬದುಕಲಾರರು.
13.265.11
प्रजापतेश्च दक्षस्य यजतो वितते क्रतौ ।
विव्याध कुपितो यज्ञं निर्भयस्तु भवस्तदा ॥ १३.२६५.११ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿ ದಕ್ಷನ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ನಿರ್ಭಯ ಭವ (ಶಿವ) ಯಜ್ಞವನ್ನು ಇರಿದನು.
13.265.12
धनुषा वाणमुत्सृज्य सुघोरं विननाद च ॥ १३.२६५.१२ ॥
ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
13.265.13
ते न शर्म कुतः शान्ति विषादं लेभिरे सुराः ।
विद्धे च सहसा यज्ञे कुपिते च महेश्वरे ॥ १३.२६५.१३ ॥
ಯಜ್ಞವು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಇರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಮಹೇಶ್ವರನು ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯವೂ ಶಾಂತಿಯೂ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ವಿಷಾದಕ್ಕೊಳಗಾದರು.
13.265.14
तेन ज्यातलघोषेण सर्वे लोकाः समाकुलाः ।
बभूवुरवशाः पार्थ विषेदुश्च सुरासुराः ॥ १३.२६५.१४ ॥
ಆ ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆಯ ಸದ್ದಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ಕಲಕಿದವು; ಓ ಪಾರ್ಥ, ಅವು ಅಸಹಾಯಕವಾದವು; ಸುರಾಸುರರು ವಿಷಾದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.
13.265.15
आपश्चुक्षुभिरे चैव चकम्पे च वसुन्धरः ।
व्यद्रवग्निरयश्चापि द्यौः पफाल च सर्वशः ॥ १३.२६५.१५ ॥
ನೀರು ಕ್ಷುಬ್ಧವಾಯಿತು, ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು, ಅಗ್ನಿಗಳು ಚದುರಿ ಓಡಿದವು, ಆಕಾಶವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸೀಳಿತು.
13.265.16
अन्धेन तमसा लोकाः प्रावृता न चकाशिरे ।
प्रनष्टा ज्योतिषां भाश्च सह सूर्येण भारत ॥ १३.२६५.१६ ॥
ಕುರುಡು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಲೋಕಗಳು ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ; ಓ ಭಾರತ, ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಜ್ಯೋತಿರ್ಗಣಗಳ ಪ್ರಭೆಯೂ ನಾಶವಾಯಿತು.
13.265.17
भृशं भीतास्ततः शान्तिं चत्रुः स्वस्त्ययनानि च ।
ऋषयः सर्वभूतानामात्मनश्च हितैषिमः ॥ १३.२६५.१७ ॥
ಆಗ ಅತಿ ಭಯಭೀತರಾದ ಋಷಿಗಳು ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಬಯಸಿ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
13.265.18
ततः सोऽभ्यद्रवद्देवान्रुद्रो रौद्रपराक्रमः ।
भगस्य नयने क्रुद्धः प्रहारेण व्यशातयत् ॥ १३.२६५.१८ ॥
ಆಗ ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ರುದ್ರನು ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು; ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಒಂದೇ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಭಗನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತನು.
13.265.19
पूषणं चाभिदुद्राव घोरेण वपुषाऽन्वितः ।
पुरोडाशं भक्षयतो दशनान्वै व्यशातयत् ॥ १३.२६५.१९ ॥
ಭಯಂಕರ ರೂಪದಿಂದ ಅವನು ಪೂಷಣನ ಮೇಲೂ ಎರಗಿದನು; ಪುರೋಡಾಶವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದವನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಅವನು ಮುರಿದನು.
13.265.20
ततः प्रणेमुर्देवास्ते वेपमानाः स्म शङ्करम् ।
पुनश्च सन्दधे रुद्रो दीप्तं सुनिशितं शरम् ॥ १३.२६५.२० ॥
ಆಗ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳು ಶಂಕರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು; ರುದ್ರನು ಮತ್ತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಅತಿ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣವನ್ನು ಹೂಡಿದನು.
13.265.21
रुद्रस्य विक्रमं दृष्ट्वा भीता देवाः सहर्षिभिः ।
ततः प्रसादयामासुः शर्वं ते विबुधोत्तमाः ॥ १३.२६५.२१ ॥
ರುದ್ರನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳು ಶರ್ವನನ್ನು ಸಂತೈಸಿದರು.
13.265.22
जेषुश्च शतरुद्रीयं देवाः कृत्वाञ्जलिं तदा ।
संस्तूयमानस्त्रिदशैः प्रससाद महेश्वरः ॥ १३.२६५.२२ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಅಂಜಲಿ ಮಾಡಿ ಶತರುದ್ರೀಯವನ್ನು ಪಠಿಸಿದರು; ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹೇಶ್ವರನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದನು.
13.265.23
रुद्रस्य भागं यज्ञे च विशिष्टं ते त्वकल्पयन् ।
भयेन त्रिदशा राजञ्शरणं च प्रपेदिरे ॥ १३.२६५.२३ ॥
ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಪಾಲನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದರು; ಓ ರಾಜನೇ, ಭಯದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕರು.
13.265.24
तेन चैव हि तुष्टेन स यज्ञः सन्धितोऽभवत् ।
यद्यच्चापहृतं तत्र तत्तथैवान्वजीवयत् ॥ १३.२६५.२४ ॥
ಅವನು ಸಂತುಷ್ಟನಾದ್ದರಿಂದಲೇ ಆ ಯಜ್ಞವು ಮತ್ತೆ ಜೋಡಣೆಗೊಂಡಿತು; ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವುದು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತೋ, ಅದನ್ನು ಅವನು ಹಾಗೆಯೇ ಮರುಜೀವಿಸಿದನು.
13.265.25
असुराणां पुराण्यासंस्त्रीणि वीर्यवतां दिवि ।
आयसं राजतं चैव सौवर्णमपि चापरम् ॥ १३.२६५.२५ ॥
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾದ ಅಸುರರಿಗೆ ಮೂರು ಪುರಗಳಿದ್ದವು — ಒಂದು ಕಬ್ಬಿಣದ್ದು, ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಿಯದು, ಇನ್ನೊಂದು ಬಂಗಾರದ್ದು.
13.265.26
नाशकत्तानि मघवा भेत्तुं सर्वायुधैरपि ।
अथ सर्वेऽमरा रुद्रं जग्मुः शरणमर्दिताः ॥ १३.२६५.२६ ॥
ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳಿಂದಲೂ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಪೀಡಿತರಾದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ರುದ್ರನ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕರು.
13.265.27
तत ऊचुर्महात्मानो देवाः सर्वे समागताः ।
रुद्र रौद्रा भविष्यन्ति पशवः सर्वकर्मसु ॥ १३.२६५.२७ ॥
ಆಗ ಸೇರಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಹೇಳಿದರು — "ಓ ರುದ್ರ, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜೀವಿಗಳು ಭಯಂಕರರಾಗುತ್ತಾರೆ."
13.265.28
जहि दैत्यान्सह पुरैर्लोकांस्त्रायस्व मानद ।
स तथोक्तस्तथेत्युक्त्वा कृत्वा विष्णुं शरोत्तमम् ॥ १३.२६५.२८ ॥
"ಓ ಮಾನದ, ದೈತ್ಯರನ್ನು ಅವರ ಪುರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಹರಿಸು, ಲೋಕಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು." ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು "ಹಾಗೆಯೇ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಉತ್ತಮ ಬಾಣವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
13.265.29
शल्यमग्निं तथा कृत्वा पुङ्खं वैवस्वतं यमम् ।
ओङ्कारं च धनुः सर्वाञ्ज्यां च सावित्रिमुत्तमां ॥ १३.२६५.२९ ॥
ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬಾಣದ ತುದಿಯನ್ನಾಗಿಯೂ, ವೈವಸ್ವತ ಯಮನನ್ನು ಬಾಣದ ಗರಿಯನ್ನಾಗಿಯೂ, ಓಂಕಾರವನ್ನು ಧನುಸ್ಸನ್ನಾಗಿಯೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಹೆದೆಯನ್ನಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿದನು.
13.265.30
ब्रह्माणं सारथिं कृत्वा विनियुज्य च सर्वशः ।
त्रिपर्वणा त्रिशल्येन तेन तानि बिभेद सः ॥ १३.२६५.३० ॥
ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸಾರಥಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ, ಮೂರು ಗಂಟುಗಳ ಮೂರು ಮೊನೆಯ ಆ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು.
13.265.31
शरेणादित्यवर्णेन कालाग्निसमतेजसा ।
तेऽसुराः सपुरास्तत्र दग्धा रुद्रेण भारत ॥ १३.२६५.३१ ॥
ಸೂರ್ಯವರ್ಣದ, ಕಾಲಾಗ್ನಿಯ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಬಾಣದಿಂದ, ಓ ಭಾರತ, ರುದ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ಆ ಅಸುರರನ್ನು ಅವರ ಪುರಗಳ ಸಹಿತ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದನು.
13.265.32
तं चैवाङ्कगतं दृष्ट्वा बालं पञ्चशिखं पुनः ।
उमा जिज्ञासमाना वै कोऽयमित्यब्रवीत्तदा ॥ १३.२६५.३२ ॥
ಮಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಐದು ಶಿಖೆಯ ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಿ, ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸಿದ ಉಮೆ ಆಗ "ಇವನು ಯಾರು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.
13.265.33
असूयतश्च शक्रस्य वज्रेणि प्रहरिष्यतः ।
सवज्रं स्तम्भयामास तं बाहुं परिघोपमम् ॥ १३.२६५.३३ ॥
ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲು ಉದ್ಯುಕ್ತನಾದ ಶಕ್ರನ, ಪರಿಘದಂತಿದ್ದ ಆ ಬಾಹುವನ್ನು ವಜ್ರಸಹಿತ ಅವನು ಸ್ತಂಭಗೊಳಿಸಿದನು.
13.265.34
न संयुयुधिरे चैव देवास्तं भुवनेश्वरम् ।
सप्रजापतयः सर्वे तस्मिन्मुमुहुरीश्वरे ॥ १३.२६५.३४ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಆ ಭುವನೇಶ್ವರನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ; ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳ ಸಹಿತ ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಈಶ್ವರನ ಮುಂದೆ ಮೋಹಗೊಂಡರು.
13.265.35
ततो ध्यात्वा च भगवान्ब्रह्मा तममितौजसम् ।
अयं श्रेष्ठ इति ज्ञात्वा ववन्दे तमुमापतिम् ॥ १३.२६५.३५ ॥
ಆಗ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವನು "ಇವನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ" ಎಂದು ತಿಳಿದು ಆ ಉಮಾಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
13.265.36
ततः प्रसादयामासुरुमां रुद्रं च ते सुराः ।
बभूव स तदा बालः प्रययौ तु यथापुरम् ॥ १३.२६५.३६ ॥
ಆಗ ಆ ದೇವತೆಗಳು ಉಮೆಯನ್ನೂ ರುದ್ರನನ್ನೂ ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿದರು; ಆಗ ಆ ಬಾಲಕನು ಮೊದಲಿನಂತಾಗಿ ತೆರಳಿದನು.
13.265.37
स चापि ब्राह्मणो भूत्वा दुर्वासा नाम वीर्यवान् ।
द्वारवत्यां मम गृहे चिरं कालमुपावसन् ॥ १३.२६५.३७ ॥
ಆ ವೀರ್ಯವಂತ ದುರ್ವಾಸ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ದ್ವಾರವತಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದನು.
13.265.38
विप्रकारान्प्रयुङ्क्ते स्म सुबहून्मम वेश्मनि ।
तानुदारतया चाहं चक्षमे चातिदुःसहान् ॥ १३.२६५.३८ ॥
ಅವನು ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ-ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಉದಾರತೆಯಿಂದ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಅತಿ ಕಠಿಣವಾದರೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡೆ.
13.265.39
स वै रुद्रः स च शिवः सोग्निः सर्वः स सर्वजित् ।
स चैवेन्द्रश्च वायुश्च सोऽस्विनौ स च विद्युतः ॥ १३.२६५.३९ ॥
ಅವನೇ ರುದ್ರ, ಅವನೇ ಶಿವ, ಅವನೇ ಅಗ್ನಿ, ಅವನೇ ಸರ್ವ, ಸರ್ವಜಿತ್; ಅವನೇ ಇಂದ್ರ, ವಾಯುವೂ ಅವನೇ; ಅವನೇ ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ಅವನೇ ವಿದ್ಯುತ್ತೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
13.265.40
स चन्द्रमाः स चेशानः स सूर्यो वरुणश्च सः ।
स कालः सोन्तको मृत्युः स यमो रात्र्यहानि च ॥ १३.२६५.४० ॥
ಅವನೇ ಚಂದ್ರ, ಅವನೇ ಈಶಾನ; ಅವನೇ ಸೂರ್ಯ, ವರುಣನೂ ಅವನೇ; ಅವನೇ ಕಾಲ, ಅವನೇ ಅಂತಕ, ಅವನೇ ಮೃತ್ಯು, ಅವನೇ ಯಮ, ರಾತ್ರಿ ಹಗಲುಗಳೂ ಅವನೇ.
13.265.41
मासार्धमासा ऋतवः सन्ध्ये संवत्सरश्च सः ।
सधाता स विधाता च विश्वकर्मा स सर्ववित् ॥ १३.२६५.४१ ॥
ತಿಂಗಳುಗಳು ಪಕ್ಷಗಳು, ಋತುಗಳು, ಸಂಧ್ಯೆಗಳು, ಸಂವತ್ಸರವೂ ಅವನೇ; ಅವನೇ ಧಾತ, ಅವನೇ ವಿಧಾತ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮ, ಅವನೇ ಸರ್ವವಿತ್.
13.265.42
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैव दिशोऽथ प्रदिशस्तथा ।
विश्वमूर्तिरमेयात्मा भगवान्परमद्युतिः ॥ १३.२६५.४२ ॥
ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಅವನೇ; ವಿಶ್ವರೂಪ, ಅಪ್ರಮೇಯಾತ್ಮ, ಭಗವಂತ, ಪರಮ ತೇಜಸ್ವಿ ಅವನೇ.
13.265.43
एकधा च द्विधा चैव बहुधा च स एव हि ।
शतधा सहस्रधा चैव तथा शतसहस्रधा ॥ १३.२६५.४३ ॥
ಅವನೇ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವನು; ನೂರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಲಕ್ಷ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವನೇ.
13.265.44
ईदृशः स महादेवो भूयश्च भगवानतः ।
न हि शक्या गुणा वक्तुमपि वर्षशतैरपि ॥ १३.२६५.४४ ॥
ಅಂಥವನು ಆ ಮಹಾದೇವ; ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವನು ಭಗವಂತ. ಅವನ ಗುಣಗಳನ್ನು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.