مهابهاراتا · أدهيايا 13.266
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.266.1
युधिष्ठिर महाबाहो महाभाग्यं महात्मनः ।
रुद्राय बहुरूपाय बहुनाम्ने निबोध मे ॥ १३.२६६.१ ॥
يا يدهشثيرا ذا الذراعين القويتين، اسمع مني عظيم سعد الروح الكريمة، عن رودرا ذي الأشكال الكثيرة والأسماء الكثيرة.
13.266.2
वदन्त्युग्रं महादेवं तथा स्थाणुं महेश्वरम् ।
एकाक्षं त्र्यम्बकं चैव विश्वरूपं शिवं तथा ॥ १३.२६६.२ ॥
يسمونه أوغرا، ومهاديفا، وستاهانو، وماهيشفارا، ذا العين الواحدة، ذا العيون الثلاث، ذا الصور الكلية، وشيفا.
13.266.3
द्वे तनू तस्य देवस्य वेदज्ञा ब्राह्मणा विदुः ।
घोरामन्यां शिवामन्यां ते तनू बहुधा पुनः ॥ १३.२६६.३ ॥
يعلم البراهمة العارفون بالفيدا أن لذلك الإله جسدين: أحدهما مروّع والآخر ميمون؛ وهذان الجسدان ينقسمان أيضًا إلى أنواع كثيرة.
13.266.4
उग्रा घोरा तनुर्याऽस्य सोऽग्निर्विद्युत्स भास्करः ।
शिवा सौम्या च या त्वस्य धर्मस्त्वापोथ चन्द्रमाः ॥ १३.२६६.४ ॥
جسده الشرس المروّع هو النار والبرق وتلك الشمس؛ وجسده الميمون اللطيف هو الدهرما والمياه والقمر.
13.266.5
आत्मनोऽर्धं तु तस्याग्निः सोमोऽर्धं पुनरुच्यते ।
ब्रह्मचर्यं चरत्येका शिवा चास्य तनुस्तथा ॥ १३.२६६.५ ॥
نصفه هو ذاته، ويُقال إن النصف الآخر هو أغني وسوما؛ جسد يمارس الانضباط العفيف، وكذلك جسده الميمون.
13.266.6
याऽस्य घोरतमा मूर्तिर्जगत्संहरते तथा ।
ईश्वरत्वान्महत्त्वाच्च महेश्वर इति स्मृतः ॥ १३.२६६.६ ॥
وصورته الأشد رعبًا بالمثل تُفني العالم؛ وبسبب سيادته وعظمته يُذكر باسم ماهيشفارا.
13.266.7
यन्निर्दहति यत्तीक्ष्णो यदुग्रो यत्प्रतापवान् ।
मांसशोणितमज्जादो यत्ततो रुद्र उच्यते ॥ १३.२६६.७ ॥
إنه الذي يحرق، وهو حاد، مهيب، وذو بأس، يلتهم اللحم والدم والنخاع؛ لذلك يُسمّى رُدرا.
13.266.8
देवानां सुमहान्यच्च यच्चास्य विषयो महान् ।
यच्च विश्वं जगत्पाति महादेवस्ततः स्मृतः ॥ १३.२६६.८ ॥
إنه أعظم الآلهة، وسلطانه واسع، ويحفظ الكون كله والعالم؛ لذلك يُذكر باسم ماهاديفا.
13.266.9
धूम्ररूपा जटा यस्माद्धूर्जटीत्यत उच्यते ॥ १३.२६६.९ ॥
لأن جدائله المتشابكة لونها لون الدخان، لذلك يُسمّى دُورجاتي.
13.266.10
स मेधयति यन्नित्यं सर्वान्वै सर्वकर्मभिः ।
शिवमिच्छन्मनुष्याणां तस्मादेष शिवः स्मृतः ॥ १३.२६६.१० ॥
إنه الذي يطهّر الجميع دائمًا بجميع الأعمال، ويبتغي الخير للبشر؛ لذلك يُذكر باسم شيفا.
13.266.11
दहत्यूध्वं स्थितो यच्च प्राणान्नॄणां स्थिरश्च यत् ।
स्थिरलिङ्गश्च यन्नित्यं तस्मात्स्थाणुरिति स्मृतः ॥ १३.२६६.११ ॥
إنه الواقف في العلاء يحرق أنفاس البشر، وهو الثابت الذي لينغاه دائم الثبات؛ لذلك يُذكر باسم ستانو.
13.266.12
यदस्य बहुधा रूपं भूतं भव्यं भवत्तथा ।
स्थावरं जङ्गमं चैव बहुरूपस्ततः स्मृतः ॥ १३.२६६.१२ ॥
صورته متعددة: ما كان وما سيكون وما هو كائن، والساكن والمتحرك كلها له؛ لذلك يُذكر باسم باهوروبا ذي الصور المتعددة.
13.266.13
विश्वेदेवाश्च यत्तस्मिन्विश्वरूपस्ततः स्मृतः ।
सहस्राक्षोऽयुताक्षो वा सर्वतोक्षिमयोपि वा।
चक्षुषः प्रभवं तेजः सर्वतश्चक्षुरेव तत् ॥ १३.२६६.१३ ॥
والفيشفاديفا أيضًا يسكنون فيه، ولذلك يُذكر بوصفه الصورة الكونية. إنه ذو ألف عين، أو عشرة آلاف عين، أو مملوء بالعيون من كل جانب. مصدر العين هو النور؛ وهو عين في كل مكان.
13.266.14
सर्वथा यत्पशून्पाति तैश्च यद्रमते सह ।
तेषामधिपतिर्यच्च तस्मात्पशुपतिः स्मृतः ॥ १३.२६६.१४ ॥
من يحمي المخلوقات بكل وجه، ويبتهج معها، وهو سيدها؛ لذلك يُذكر بوصفه باشوباتي، رب الكائنات.
13.266.15
नित्येन ब्रह्मचर्येण लिङ्गमस्य यदा स्थितम् ।
भक्तानुग्रहणार्थाय गूढलिङ्गस्ततः स्मृतः।
महयत्यस्य लोकश्च प्रियं ह्येतन्महात्मनः ॥ १३.२६६.१५ ॥
حين استقر لينغاه بالبراهمتشاريا الدائمة، يُذكر بوصفه اللينغا الخفية، من أجل إظهار النعمة للمخلصين. العالم يكرمه؛ وهذا محبوب لدى الروح العظيمة.
13.266.16
विग्रहं पूजयेद्यो वै लिङ्गं वाऽपि महात्मनः ।
लिङ्गं पूजयिता नित्यं महतीं श्रियमश्नुते ॥ १३.२६६.१६ ॥
من يعبد صورة الروح العظيمة أو لينغاها، ومن يعبد اللينغا دائمًا، ينال ازدهارًا عظيمًا.
13.266.17
ऋषयश्चापि देवाश्च गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
लिङ्गमेवार्चयन्ति स्म यत्तदूर्ध्वं समास्थितम्। ॥ १३.२६६.१७ ॥
كان الحكماء والآلهة، وكذلك الغاندهارفا والأبساراس، يعبدون تلك اللينغا القائمة متجهة إلى الأعلى.
13.266.18
पूज्यमाने ततस्तस्मिन्मोदते स महेश्वरः ।
सुखं ददाति प्रीतात्मा भक्तानां भक्तवत्सलः ॥ १३.२६६.१८ ॥
ثم حين يُعبد ذلك الرب العظيم يبتهج؛ فيمنح المخلصين السعادة بقلب راضٍ، فهو رقيق القلب بالمخلصين.
13.266.19
एष एव श्मशानेषु देवो वसति निर्दहन् ।
यजन्ते ये जनास्तत्र वीरस्थाननिषेविणः ॥ १३.२६६.१९ ॥
إن هذا الإله بعينه يسكن في محارق الموتى محرقاً، والذين يترددون هناك على مواطن الأبطال يعبدونه.
13.266.20
विषमस्थः शरीरेषु स मृत्युः प्राणिनामिह ।
स च वायुः शरीरेषु प्राणपालः शरीरिणाम् ॥ १३.२६६.२० ॥
والموت الكامن على نحو غير متساوٍ في أجساد الأحياء هو هنا، وذلك الريح في الأجساد هو حافظ أنفاس المتجسدين.
13.266.21
तस्य घोराणि रूपाणि दीप्तानि च बहुनि च ।
लोके यान्यस्य पूज्यन्ते विप्रास्तानि विदुर्बुधाः ॥ १३.२६६.२१ ॥
وصوره مروعة ومتوهجة وكثيرة؛ والصور التي تُعبد له في العالم يعرفها البراهمة والحكماء.
13.266.22
नामधेयानि देवेषु बहून्यस्य यथार्थवत् ।
निरुच्यन्ते महत्त्वाच्च विभुत्वात्कर्मभिस्तथा ॥ १३.२६६.२२ ॥
ومن بين الآلهة تُفسَّر أسماؤه الكثيرة بحسب معناها الحق، لعظمته، ولقدرته الشاملة، وكذلك بأفعاله.
13.266.23
वेदे चास्य विदुर्विप्राः शतरुद्रीयमुत्तमम् ।
व्यासेनोक्तं च यच्चापि उपस्थानं महात्मनः ॥ १३.२६६.२३ ॥
وفي الفيدا يعرف البراهمة عنه الشتارودرية السامية، وما قاله فيáسا، وكذلك نشيد التمجيد لذلك العظيم النفس.
13.266.24
प्रदाता सर्वलोकानां विश्वसाक्षी निरामयः ।
ज्येष्ठभूतं वदन्त्येनं ब्राह्मणा ऋषयोऽपरे ॥ १३.२६६.२४ ॥
واهب جميع العوالم، شاهد الكون، المنزّه عن العلل — يسميه البراهمة والحكماء الآخرون الكائن الأول.
13.266.25
प्रथमो ह्येष देवानां मुखादग्निमजीजनत् ।
ग्रहैर्बहुविधैः प्राणान्संरुद्धानुत्सृजत्यपि ॥ १३.२६६.२५ ॥
هذا هو الأول بين الآلهة: من فمه أوجد النار. وهو يطلق الأنفاس الحيوية المحتجزة بأنواع شتى من الكواكب القابضة.
13.266.26
विमोक्षयति तुष्टात्मा शरण्यः शरणागतान् ।
आयुरारोग्यमैश्वर्यं हितं कामांश्च पुष्कलान् ॥ १३.२६६.२६ ॥
ذلك الملجأ، الذي ارتضت نفسه، يُخلص القادمين طلبًا للجوار؛ ويمنح طول العمر والصحة والثروة والخير والرغبات الوافرة.
13.266.27
स ददाति मनुष्येभ्यः स एवाक्षिपते पुनः ।
शक्रादिषु च देवेषु तस्य चैश्वर्यमुच्यते ॥ १३.२६६.२७ ॥
يمنح البشر، وهو نفسه يسلبهم ذلك ثانية؛ ويُقال إن السيادة له حتى بين إندرا وسائر الآلهة.
13.266.28
स एव स्थापको नित्यं त्रैलोक्यस्य शुभाशुभे ।
ऐश्वर्याच्चैव कामानामीश्वरः पुनरुच्यते ॥ १३.२६६.२८ ॥
هو دائمًا مُقِيم الخير والشر في العوالم الثلاثة؛ وبسيادته يُسمّى ثانيةً ربَّ الرغبات.
13.266.29
महेश्वरश्च लोकानां महातामीश्वरश्च सः ।
बहुभिर्विविधै रूपैर्विश्वं व्याप्तमिदं जगत्।
तस्य देवस्य यद्वक्त्रं समुद्रे वडंवामुखण् ॥ १३.२६६.२९ ॥
هو المهيمن العظيم على العوالم، وربّ العظماء أيضًا. وهذا الكون وهذا العالم مملوءان بصوره الكثيرة المتنوعة. ووجه ذلك الإله، الذي هو في البحر فوهة الفرس…