Mahābhārata · Adhyāya 13.266
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.266.1
युधिष्ठिर महाबाहो महाभाग्यं महात्मनः ।
रुद्राय बहुरूपाय बहुनाम्ने निबोध मे ॥ १३.२६६.१ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, de braços poderosos, ouve de mim a grande boa sorte do magnânimo, sobre Rudra, de muitas formas e muitos nomes.
13.266.2
वदन्त्युग्रं महादेवं तथा स्थाणुं महेश्वरम् ।
एकाक्षं त्र्यम्बकं चैव विश्वरूपं शिवं तथा ॥ १३.२६६.२ ॥
Chamam-no Ugra, Mahādeva, Sthāṇu, Maheśvara, o Caolho, o de Três Olhos, o de Todas as Formas e Śiva.
13.266.3
द्वे तनू तस्य देवस्य वेदज्ञा ब्राह्मणा विदुः ।
घोरामन्यां शिवामन्यां ते तनू बहुधा पुनः ॥ १३.२६६.३ ॥
Os brâmanes conhecedores dos Vedas sabem que esse deus tem dois corpos: um terrível e outro auspicioso; e esses dois corpos se dividem ainda de muitas maneiras.
13.266.4
उग्रा घोरा तनुर्याऽस्य सोऽग्निर्विद्युत्स भास्करः ।
शिवा सौम्या च या त्वस्य धर्मस्त्वापोथ चन्द्रमाः ॥ १३.२६६.४ ॥
Seu corpo feroz e terrível é o fogo, o relâmpago e aquele sol; e seu corpo auspicioso e suave é o Dharma, as águas e a lua.
13.266.5
आत्मनोऽर्धं तु तस्याग्निः सोमोऽर्धं पुनरुच्यते ।
ब्रह्मचर्यं चरत्येका शिवा चास्य तनुस्तथा ॥ १३.२६६.५ ॥
Metade dele é o seu próprio eu, e a outra metade é dita Agni e Soma; um corpo pratica a disciplina do celibato, e seu corpo auspicioso igualmente.
13.266.6
याऽस्य घोरतमा मूर्तिर्जगत्संहरते तथा ।
ईश्वरत्वान्महत्त्वाच्च महेश्वर इति स्मृतः ॥ १३.२६६.६ ॥
Sua forma mais terrível da mesma forma destrói o mundo; e por sua soberania e grandeza é lembrado como Maheśvara.
13.266.7
यन्निर्दहति यत्तीक्ष्णो यदुग्रो यत्प्रतापवान् ।
मांसशोणितमज्जादो यत्ततो रुद्र उच्यते ॥ १३.२६६.७ ॥
Aquele que queima, que é feroz, terrível e poderoso, que devora carne, sangue e medula: por isso é chamado Rudra.
13.266.8
देवानां सुमहान्यच्च यच्चास्य विषयो महान् ।
यच्च विश्वं जगत्पाति महादेवस्ततः स्मृतः ॥ १३.२६६.८ ॥
Aquele que é o maior entre os deuses, cujo domínio é vasto e que protege o universo inteiro e o mundo: por isso é lembrado como Mahādeva.
13.266.9
धूम्ररूपा जटा यस्माद्धूर्जटीत्यत उच्यते ॥ १३.२६६.९ ॥
Porque seus cabelos emaranhados têm a cor da fumaça, por isso ele é chamado Dhūrjaṭi.
13.266.10
स मेधयति यन्नित्यं सर्वान्वै सर्वकर्मभिः ।
शिवमिच्छन्मनुष्याणां तस्मादेष शिवः स्मृतः ॥ १३.२६६.१० ॥
Aquele que sempre purifica todos por meio de todas as ações, desejando o bem da humanidade: por isso é lembrado como Śiva.
13.266.11
दहत्यूध्वं स्थितो यच्च प्राणान्नॄणां स्थिरश्च यत् ।
स्थिरलिङ्गश्च यन्नित्यं तस्मात्स्थाणुरिति स्मृतः ॥ १३.२६६.११ ॥
Aquele que, erguido no alto, queima o sopro vital dos homens, que é firme e cujo linga é sempre estável: por isso é lembrado como Sthāṇu.
13.266.12
यदस्य बहुधा रूपं भूतं भव्यं भवत्तथा ।
स्थावरं जङ्गमं चैव बहुरूपस्ततः स्मृतः ॥ १३.२६६.१२ ॥
Sua forma é múltipla: o que foi, o que será, o que é, o imóvel e o móvel são todos seus. Por isso é lembrado como Bahurūpa, o de muitas formas.
13.266.13
विश्वेदेवाश्च यत्तस्मिन्विश्वरूपस्ततः स्मृतः ।
सहस्राक्षोऽयुताक्षो वा सर्वतोक्षिमयोपि वा।
चक्षुषः प्रभवं तेजः सर्वतश्चक्षुरेव तत् ॥ १३.२६६.१३ ॥
Os Viśvedevas também habitam nele; por isso ele é lembrado como a forma universal. Ele tem mil olhos, dez mil olhos, ou está cheio de olhos por todos os lados. A fonte do olho é o brilho; ele é olho em toda parte.
13.266.14
सर्वथा यत्पशून्पाति तैश्च यद्रमते सह ।
तेषामधिपतिर्यच्च तस्मात्पशुपतिः स्मृतः ॥ १३.२६६.१४ ॥
Aquele que protege as criaturas de todas as formas, que se deleita com elas, que é o seu senhor; por isso é lembrado como Paśupati, senhor dos seres.
13.266.15
नित्येन ब्रह्मचर्येण लिङ्गमस्य यदा स्थितम् ।
भक्तानुग्रहणार्थाय गूढलिङ्गस्ततः स्मृतः।
महयत्यस्य लोकश्च प्रियं ह्येतन्महात्मनः ॥ १३.२६६.१५ ॥
Quando seu linga se estabeleceu pela disciplina perpétua da castidade, ele é lembrado como o Linga Oculto, para mostrar graça aos devotos. O mundo o honra; isso é caro à grande alma.
13.266.16
विग्रहं पूजयेद्यो वै लिङ्गं वाऽपि महात्मनः ।
लिङ्गं पूजयिता नित्यं महतीं श्रियमश्नुते ॥ १३.२६६.१६ ॥
Quem adora a imagem ou o linga da grande alma, quem adora constantemente o linga, alcança grande prosperidade.
13.266.17
ऋषयश्चापि देवाश्च गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
लिङ्गमेवार्चयन्ति स्म यत्तदूर्ध्वं समास्थितम्। ॥ १३.२६६.१७ ॥
Sábios e deuses, e também Gandharvas e Apsaras, adoravam aquele linga que se ergue para cima.
13.266.18
पूज्यमाने ततस्तस्मिन्मोदते स महेश्वरः ।
सुखं ददाति प्रीतात्मा भक्तानां भक्तवत्सलः ॥ १३.२६६.१८ ॥
Então, quando é adorado, aquele grande senhor se regozija. De coração satisfeito, concede felicidade aos seus devotos; é terno com os devotos.
13.266.19
एष एव श्मशानेषु देवो वसति निर्दहन् ।
यजन्ते ये जनास्तत्र वीरस्थाननिषेविणः ॥ १३.२६६.१९ ॥
Este mesmo deus habita nos crematórios, queimando. Ali, as pessoas que frequentam os lugares dos heróis o veneram.
13.266.20
विषमस्थः शरीरेषु स मृत्युः प्राणिनामिह ।
स च वायुः शरीरेषु प्राणपालः शरीरिणाम् ॥ १३.२६६.२० ॥
A morte, situada desigualmente nos corpos dos seres vivos, está aqui; e esse mesmo vento nos corpos é o guardião do sopro vital dos seres encarnados.
13.266.21
तस्य घोराणि रूपाणि दीप्तानि च बहुनि च ।
लोके यान्यस्य पूज्यन्ते विप्रास्तानि विदुर्बुधाः ॥ १३.२६६.२१ ॥
Suas formas são terríveis e resplandecentes, e muitas; as formas dele que são adoradas no mundo, os brâmanes e os sábios as conhecem.
13.266.22
नामधेयानि देवेषु बहून्यस्य यथार्थवत् ।
निरुच्यन्ते महत्त्वाच्च विभुत्वात्कर्मभिस्तथा ॥ १३.२६६.२२ ॥
Entre os deuses, seus muitos nomes são explicados com propriedade, por sua grandeza, por seu poder onipresente e igualmente por suas obras.
13.266.23
वेदे चास्य विदुर्विप्राः शतरुद्रीयमुत्तमम् ।
व्यासेनोक्तं च यच्चापि उपस्थानं महात्मनः ॥ १३.२६६.२३ ॥
No Veda, os brâmanes conhecem dele o excelso Śatarudrīya, o que declarou Vyāsa, e também o hino de louvor daquele grande de alma.
13.266.24
प्रदाता सर्वलोकानां विश्वसाक्षी निरामयः ।
ज्येष्ठभूतं वदन्त्येनं ब्राह्मणा ऋषयोऽपरे ॥ १३.२६६.२४ ॥
O doador de todos os mundos, testemunha do universo, livre de doença — a ele os brâmanes e outros sábios chamam o ser primogênito.
13.266.25
प्रथमो ह्येष देवानां मुखादग्निमजीजनत् ।
ग्रहैर्बहुविधैः प्राणान्संरुद्धानुत्सृजत्यपि ॥ १३.२६६.२५ ॥
Este é o primeiro entre os deuses: de sua boca fez nascer o fogo. Também liberta os sopros vitais retidos pelos diversos planetas que os prendem.
13.266.26
विमोक्षयति तुष्टात्मा शरण्यः शरणागतान् ।
आयुरारोग्यमैश्वर्यं हितं कामांश्च पुष्कलान् ॥ १३.२६६.२६ ॥
Aquele refúgio, de alma satisfeita, liberta os que vieram buscar abrigo; concede longa vida, saúde, prosperidade, bem-estar e abundantes desejos.
13.266.27
स ददाति मनुष्येभ्यः स एवाक्षिपते पुनः ।
शक्रादिषु च देवेषु तस्य चैश्वर्यमुच्यते ॥ १३.२६६.२७ ॥
Ele concede aos homens e ele mesmo o retira novamente; entre Indra e os outros deuses, diz-se que o senhorio é dele.
13.266.28
स एव स्थापको नित्यं त्रैलोक्यस्य शुभाशुभे ।
ऐश्वर्याच्चैव कामानामीश्वरः पुनरुच्यते ॥ १३.२६६.२८ ॥
Ele é sempre o estabelecedor do bem e do mal nos três mundos; e por seu senhorio é chamado de novo senhor dos desejos.
13.266.29
महेश्वरश्च लोकानां महातामीश्वरश्च सः ।
बहुभिर्विविधै रूपैर्विश्वं व्याप्तमिदं जगत्।
तस्य देवस्य यद्वक्त्रं समुद्रे वडंवामुखण् ॥ १३.२६६.२९ ॥
Ele é o grande senhor dos mundos e também o senhor dos grandes. Este universo e este mundo são permeados por suas muitas e diversas formas. O rosto daquele deus, que no oceano é a boca da égua…