மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.266
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.266.1
युधिष्ठिर महाबाहो महाभाग्यं महात्मनः ।
रुद्राय बहुरूपाय बहुनाम्ने निबोध मे ॥ १३.२६६.१ ॥
மகாபாகு யுதிஷ்டிரா, மகாத்மாவின் மகத்தான பாக்கியத்தைக் கேள். பல உருவும் பல பெயரும் கொண்ட ருத்திரரைப் பற்றி என்னிடமிருந்து அறிந்துகொள்.
13.266.2
वदन्त्युग्रं महादेवं तथा स्थाणुं महेश्वरम् ।
एकाक्षं त्र्यम्बकं चैव विश्वरूपं शिवं तथा ॥ १३.२६६.२ ॥
அவரை உக்ரர், மகாதேவர், ஸ்தாணு, மகேஸ்வரர், ஏகாக்ஷர், த்ர்யம்பகர், விஸ்வரூபர், சிவர் என்றும் அழைக்கிறார்கள்.
13.266.3
द्वे तनू तस्य देवस्य वेदज्ञा ब्राह्मणा विदुः ।
घोरामन्यां शिवामन्यां ते तनू बहुधा पुनः ॥ १३.२६६.३ ॥
அந்தத் தேவனுக்கு இரண்டு திருமேனிகள் உண்டென வேதம் அறிந்த அந்தணர்கள் அறிவர். ஒன்று கொடியது, மற்றொன்று சிவமானது; அவை பின்னும் பலவாறாகப் பிரிகின்றன.
13.266.4
उग्रा घोरा तनुर्याऽस्य सोऽग्निर्विद्युत्स भास्करः ।
शिवा सौम्या च या त्वस्य धर्मस्त्वापोथ चन्द्रमाः ॥ १३.२६६.४ ॥
அவருடைய உக்ரமும் கொடியதுமான திருமேனி அக்னி, மின்னல், சூரியன் ஆகும்; சிவமும் சௌம்யமுமான திருமேனி தர்மம், நீர், சந்திரன் ஆகும்.
13.266.5
आत्मनोऽर्धं तु तस्याग्निः सोमोऽर्धं पुनरुच्यते ।
ब्रह्मचर्यं चरत्येका शिवा चास्य तनुस्तथा ॥ १३.२६६.५ ॥
அவருடைய பாதி அவருடையதே; அவருடைய மற்றப் பாதி அக்னியும் சோமனும் எனப்படுகிறது. ஒரு திருமேனி பிரம்மசரியத்தை மேற்கொள்கிறது; அவருடைய சிவமான திருமேனியும் அவ்வாறே.
13.266.6
याऽस्य घोरतमा मूर्तिर्जगत्संहरते तथा ।
ईश्वरत्वान्महत्त्वाच्च महेश्वर इति स्मृतः ॥ १३.२६६.६ ॥
அவருடைய மிகக் கொடிய திருவுருவம் அவ்வாறே உலகை அழிக்கிறது; ஈசுவரத்தன்மையாலும் மகத்துவத்தாலும் அவர் மகேஸ்வரர் எனப்படுகிறார்.
13.266.7
यन्निर्दहति यत्तीक्ष्णो यदुग्रो यत्प्रतापवान् ।
मांसशोणितमज्जादो यत्ततो रुद्र उच्यते ॥ १३.२६६.७ ॥
அவர் எரிக்கிறார், அவர் கூர்மையானவர், அவர் உக்கிரமானவர், அவர் பிரதாபமுள்ளவர், அவர் மாம்சம், இரத்தம், மஜ்ஜை ஆகியவற்றை உண்பவர்; ஆகையால் அவர் ருத்ரன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
13.266.8
देवानां सुमहान्यच्च यच्चास्य विषयो महान् ।
यच्च विश्वं जगत्पाति महादेवस्ततः स्मृतः ॥ १३.२६६.८ ॥
தேவர்களுள் மிகப் பெரியவரும், அவருடைய ஆட்சிப்பரப்பு பெரியதுமாக இருப்பவர், உலகையும் முழு பிரபஞ்சத்தையும் காப்பவர்; ஆகையால் அவர் மஹாதேவர் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.
13.266.9
धूम्ररूपा जटा यस्माद्धूर्जटीत्यत उच्यते ॥ १३.२६६.९ ॥
அவருடைய சடைகள் புகை நிறத்தில் இருப்பதால், அவர் தூர்ஜடி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
13.266.10
स मेधयति यन्नित्यं सर्वान्वै सर्वकर्मभिः ।
शिवमिच्छन्मनुष्याणां तस्मादेष शिवः स्मृतः ॥ १३.२६६.१० ॥
அவர் எப்போதும் எல்லோரையும் எல்லா செயல்களாலும் தூய்மைப்படுத்துகிறார், மனிதர்களின் நலனை விரும்புகிறார்; ஆகையால் இவர் சிவன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.
13.266.11
दहत्यूध्वं स्थितो यच्च प्राणान्नॄणां स्थिरश्च यत् ।
स्थिरलिङ्गश्च यन्नित्यं तस्मात्स्थाणुरिति स्मृतः ॥ १३.२६६.११ ॥
மேலே நிலைத்திருந்து மனிதர்களின் உயிர்களை எரிப்பவர், நிலையானவர், என்றும் நிலையான லிங்கம் உடையவர்; ஆகையால் அவர் ஸ்தாணு என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.
13.266.12
यदस्य बहुधा रूपं भूतं भव्यं भवत्तथा ।
स्थावरं जङ्गमं चैव बहुरूपस्ततः स्मृतः ॥ १३.२६६.१२ ॥
அவருடைய உருவம் பலவகையானது; கடந்த காலம், எதிர்காலம், நிகழ்காலம் ஆகியவையும், அசையும், அசையாத பொருட்களும் அவருடையவை; ஆகையால் அவர் பஹுரூபர் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.
13.266.13
विश्वेदेवाश्च यत्तस्मिन्विश्वरूपस्ततः स्मृतः ।
सहस्राक्षोऽयुताक्षो वा सर्वतोक्षिमयोपि वा।
चक्षुषः प्रभवं तेजः सर्वतश्चक्षुरेव तत् ॥ १३.२६६.१३ ॥
விசுவதேவர்களும் அவரில் உள்ளனர்; ஆகையால் அவர் விஸ்வரூபர் என்று நினைவு கூரப்படுகிறார். அவர் ஆயிரங்கண்ணர், பதினாயிரங்கண்ணர், அல்லது எல்லாப் பக்கங்களிலும் கண்களால் ஆனவர். கண்ணின் தோற்றம் ஒளி; அது எங்கும் கண்ணே.
13.266.14
सर्वथा यत्पशून्पाति तैश्च यद्रमते सह ।
तेषामधिपतिर्यच्च तस्मात्पशुपतिः स्मृतः ॥ १३.२६६.१४ ॥
எல்லா வகையிலும் எவர் உயிர்களைக் காக்கிறாரோ, எவர் அவற்றுடன் மகிழ்கிறாரோ, எவர் அவற்றின் அதிபதியோ, ஆகையால் அவர் பசுபதி என்று நினைவு கூரப்படுகிறார்.
13.266.15
नित्येन ब्रह्मचर्येण लिङ्गमस्य यदा स्थितम् ।
भक्तानुग्रहणार्थाय गूढलिङ्गस्ततः स्मृतः।
महयत्यस्य लोकश्च प्रियं ह्येतन्महात्मनः ॥ १३.२६६.१५ ॥
நிலையான பிரம்மசரியத்தால் அவருடைய லிங்கம் நிலைபெற்றபோது, பக்தர்கள்மீது அருள் புரிவதற்காக அவர் கூடிய லிங்கர் என்று நினைவு கூரப்பட்டார். உலகம் அவரை மதிக்கிறது; இது மகாத்மாவுக்கு விருப்பமானது.
13.266.16
विग्रहं पूजयेद्यो वै लिङ्गं वाऽपि महात्मनः ।
लिङ्गं पूजयिता नित्यं महतीं श्रियमश्नुते ॥ १३.२६६.१६ ॥
எவர் மகாத்மாவின் திருவுருவையோ லிங்கத்தையோ வழிபடுகிறாரோ, எவர் எப்போதும் லிங்கத்தை வழிபடுகிறாரோ, அவர் பெரும் செல்வத்தை அடைகிறார்.
13.266.17
ऋषयश्चापि देवाश्च गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
लिङ्गमेवार्चयन्ति स्म यत्तदूर्ध्वं समास्थितम्। ॥ १३.२६६.१७ ॥
முனிவர்களும் தேவர்களும், கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் கூட, உயர்ந்து நிலைபெற்று நின்ற அந்த லிங்கத்தையே வழிபட்டனர்.
13.266.18
पूज्यमाने ततस्तस्मिन्मोदते स महेश्वरः ।
सुखं ददाति प्रीतात्मा भक्तानां भक्तवत्सलः ॥ १३.२६६.१८ ॥
பின்னர் அவர் வழிபடப்படும்போது, அந்த மகேசுவரர் மகிழ்கிறார். மகிழ்ந்த உள்ளத்துடன் பக்தர்களுக்கு இன்பம் அளிக்கிறார்; அவர் பக்தவத்சலர்.
13.266.19
एष एव श्मशानेषु देवो वसति निर्दहन् ।
यजन्ते ये जनास्तत्र वीरस्थाननिषेविणः ॥ १३.२६६.१९ ॥
சுடுகாடுகளில் எரித்தவாறு இந்தத் தேவனே வசிக்கிறார். அங்கே வீரர்களின் இடங்களை நாடி வழிபடுபவர்கள் (அவரை வழிபடுகிறார்கள்).
13.266.20
विषमस्थः शरीरेषु स मृत्युः प्राणिनामिह ।
स च वायुः शरीरेषु प्राणपालः शरीरिणाम् ॥ १३.२६६.२० ॥
உயிரினங்களின் உடல்களில் சமமற்ற நிலையில் இருக்கும் அந்த மரணமே இங்கே உள்ளது. உடல்களில் உள்ள அதே வாயுவே உடல் கொண்டவர்களின் உயிரைக் காக்கிறது.
13.266.21
तस्य घोराणि रूपाणि दीप्तानि च बहुनि च ।
लोके यान्यस्य पूज्यन्ते विप्रास्तानि विदुर्बुधाः ॥ १३.२६६.२१ ॥
அவருக்குப் பயங்கரமான, ஒளிர்கின்ற பல வடிவங்கள் உள்ளன. உலகில் அவருடைய எந்த வடிவங்கள் வழிபடப்படுகின்றனவோ, அவற்றை அந்தணர்களும் ஞானிகளும் அறிவர்.
13.266.22
नामधेयानि देवेषु बहून्यस्य यथार्थवत् ।
निरुच्यन्ते महत्त्वाच्च विभुत्वात्कर्मभिस्तथा ॥ १३.२६६.२२ ॥
தேவர்களிடையே அவருக்குரிய பல பெயர்கள் அவற்றின் பொருளுக்கேற்ப விளக்கப்படுகின்றன — அவருடைய மகத்துவத்தாலும், அவருடைய வியாபகத்தாலும், அவருடைய செயல்களாலும் அவ்வாறே.
13.266.23
वेदे चास्य विदुर्विप्राः शतरुद्रीयमुत्तमम् ।
व्यासेनोक्तं च यच्चापि उपस्थानं महात्मनः ॥ १३.२६६.२३ ॥
வேதத்தில் இவரைப் பற்றி அந்தணர்கள் உயர்ந்த சதருத்ரீயத்தை அறிவர்; வ்யாசரால் சொல்லப்பட்டதையும், அந்த மகாத்மாவின் உபஸ்தான ஸ்துதியையும் அறிவர்.
13.266.24
प्रदाता सर्वलोकानां विश्वसाक्षी निरामयः ।
ज्येष्ठभूतं वदन्त्येनं ब्राह्मणा ऋषयोऽपरे ॥ १३.२६६.२४ ॥
எல்லா உலகங்களுக்கும் அளிப்பவர், உலகின் சாட்சி, நோயற்றவர் — இவரை அந்தணர்களும் மற்ற ரிஷிகளும் ஜ்யேஷ்ட பூதம் (முதலில் தோன்றியவர்) என்கின்றனர்.
13.266.25
प्रथमो ह्येष देवानां मुखादग्निमजीजनत् ।
ग्रहैर्बहुविधैः प्राणान्संरुद्धानुत्सृजत्यपि ॥ १३.२६६.२५ ॥
தேவர்களில் முதன்மையானவன் இவனே; இவன் தன் வாயிலிருந்து அக்னியைப் படைத்தான். பல வகையான கிரகங்களால் தடுக்கப்பட்ட உயிர்மூச்சுகளையும் இவன் விடுவிக்கிறான்.
13.266.26
विमोक्षयति तुष्टात्मा शरण्यः शरणागतान् ।
आयुरारोग्यमैश्वर्यं हितं कामांश्च पुष्कलान् ॥ १३.२६६.२६ ॥
மனம் மகிழ்ந்த அந்த அடைக்கலமானவன், அடைக்கலமாக வந்தவர்களை விடுவிக்கிறான்; நீண்ட ஆயுளையும், நோயின்மையையும், செல்வத்தையும், நன்மையையும், மிகுதியான விருப்பங்களையும் தருகிறான்.
13.266.27
स ददाति मनुष्येभ्यः स एवाक्षिपते पुनः ।
शक्रादिषु च देवेषु तस्य चैश्वर्यमुच्यते ॥ १३.२६६.२७ ॥
அவன் மனிதர்களுக்குக் கொடுக்கிறான்; அவனே மீண்டும் அவற்றைப் பறிக்கவும் செய்கிறான். இந்திரன் முதலிய தேவர்களிலும் அவனுடைய ஐசுவரியமே சொல்லப்படுகிறது.
13.266.28
स एव स्थापको नित्यं त्रैलोक्यस्य शुभाशुभे ।
ऐश्वर्याच्चैव कामानामीश्वरः पुनरुच्यते ॥ १३.२६६.२८ ॥
அவனே எப்போதும் மூன்று உலகங்களின் நன்மையையும் தீமையையும் நிலைநிறுத்துபவன்; ஐசுவரியத்தாலும் விருப்பங்களின் ஈசுவரனாகவும் அவனே மீண்டும் சொல்லப்படுகிறான்.
13.266.29
महेश्वरश्च लोकानां महातामीश्वरश्च सः ।
बहुभिर्विविधै रूपैर्विश्वं व्याप्तमिदं जगत्।
तस्य देवस्य यद्वक्त्रं समुद्रे वडंवामुखण् ॥ १३.२६६.२९ ॥
அவன் உலகங்களின் பெரும் ஈசுவரன்; மகான்களுக்கும் ஈசுவரன். பல வகையான பல்வேறு வடிவங்களால் இந்த உலகமும் இந்த பிரபஞ்சமும் வியாபிக்கப்பட்டுள்ளன. அந்த தேவனின் முகம் கடலில் வடவாமுகமாக உள்ளது…