Mahābhārata · Adhyāya 13.266
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.266.1
युधिष्ठिर महाबाहो महाभाग्यं महात्मनः ।
रुद्राय बहुरूपाय बहुनाम्ने निबोध मे ॥ १३.२६६.१ ॥
Oh Yudhiṣṭhira, de poderosos brazos, escucha de mí la gran fortuna del magnánimo: sobre Rudra, de muchas formas y muchos nombres.
13.266.2
वदन्त्युग्रं महादेवं तथा स्थाणुं महेश्वरम् ।
एकाक्षं त्र्यम्बकं चैव विश्वरूपं शिवं तथा ॥ १३.२६६.२ ॥
Lo llaman Ugra, Mahādeva, Sthāṇu, Maheśvara, el de un ojo, el de tres ojos, el de todas las formas y Śiva.
13.266.3
द्वे तनू तस्य देवस्य वेदज्ञा ब्राह्मणा विदुः ।
घोरामन्यां शिवामन्यां ते तनू बहुधा पुनः ॥ १३.२६६.३ ॥
Los brahmanes conocedores de los Vedas saben que ese dios tiene dos cuerpos: uno terrible y otro auspicioso; y esos dos cuerpos se dividen de muchas maneras.
13.266.4
उग्रा घोरा तनुर्याऽस्य सोऽग्निर्विद्युत्स भास्करः ।
शिवा सौम्या च या त्वस्य धर्मस्त्वापोथ चन्द्रमाः ॥ १३.२६६.४ ॥
Su cuerpo feroz y terrible es el fuego, el relámpago y aquel sol; y su cuerpo auspicioso y apacible es el Dharma, las aguas y la luna.
13.266.5
आत्मनोऽर्धं तु तस्याग्निः सोमोऽर्धं पुनरुच्यते ।
ब्रह्मचर्यं चरत्येका शिवा चास्य तनुस्तथा ॥ १३.२६६.५ ॥
La mitad de él es su propio ser, y la otra mitad se dice que es Agni y Soma; un cuerpo practica la disciplina del celibato, y su cuerpo auspicioso igualmente.
13.266.6
याऽस्य घोरतमा मूर्तिर्जगत्संहरते तथा ।
ईश्वरत्वान्महत्त्वाच्च महेश्वर इति स्मृतः ॥ १३.२६६.६ ॥
Su forma más terrible de igual modo destruye el mundo; y por su soberanía y grandeza es recordado como Maheśvara.
13.266.7
यन्निर्दहति यत्तीक्ष्णो यदुग्रो यत्प्रतापवान् ।
मांसशोणितमज्जादो यत्ततो रुद्र उच्यते ॥ १३.२६६.७ ॥
Aquel que quema, que es feroz, terrible y poderoso, que devora carne, sangre y médula: por eso se le llama Rudra.
13.266.8
देवानां सुमहान्यच्च यच्चास्य विषयो महान् ।
यच्च विश्वं जगत्पाति महादेवस्ततः स्मृतः ॥ १३.२६६.८ ॥
Aquel que es el mayor entre los dioses, cuyo dominio es vasto y que protege el universo entero y el mundo: por eso es recordado como Mahādeva.
13.266.9
धूम्ररूपा जटा यस्माद्धूर्जटीत्यत उच्यते ॥ १३.२६६.९ ॥
Porque sus cabellos enmarañados son del color del humo, por eso se le llama Dhūrjaṭi.
13.266.10
स मेधयति यन्नित्यं सर्वान्वै सर्वकर्मभिः ।
शिवमिच्छन्मनुष्याणां तस्मादेष शिवः स्मृतः ॥ १३.२६६.१० ॥
Aquel que siempre purifica a todos por medio de todas las acciones, deseando el bien de los hombres: por eso es recordado como Śiva.
13.266.11
दहत्यूध्वं स्थितो यच्च प्राणान्नॄणां स्थिरश्च यत् ।
स्थिरलिङ्गश्च यन्नित्यं तस्मात्स्थाणुरिति स्मृतः ॥ १३.२६६.११ ॥
Aquel que, erguido en lo alto, quema los alientos de los hombres, que es firme y cuyo linga es siempre estable: por eso es recordado como Sthāṇu.
13.266.12
यदस्य बहुधा रूपं भूतं भव्यं भवत्तथा ।
स्थावरं जङ्गमं चैव बहुरूपस्ततः स्मृतः ॥ १३.२६६.१२ ॥
Su forma es múltiple: lo que fue, lo que será, lo que es, lo inmóvil y lo móvil son todos suyos. Por eso es recordado como Bahurūpa, el de muchas formas.
13.266.13
विश्वेदेवाश्च यत्तस्मिन्विश्वरूपस्ततः स्मृतः ।
सहस्राक्षोऽयुताक्षो वा सर्वतोक्षिमयोपि वा।
चक्षुषः प्रभवं तेजः सर्वतश्चक्षुरेव तत् ॥ १३.२६६.१३ ॥
Los Viśvedevas también habitan en él; por eso es recordado como la forma universal. Es de mil ojos, de diez mil ojos, o lleno de ojos por todos lados. La fuente del ojo es el resplandor; es ojo en todas partes.
13.266.14
सर्वथा यत्पशून्पाति तैश्च यद्रमते सह ।
तेषामधिपतिर्यच्च तस्मात्पशुपतिः स्मृतः ॥ १३.२६६.१४ ॥
Quien en todo sentido protege a las criaturas, quien se deleita junto con ellas, quien es su señor; por eso es recordado como Paśupati, señor de los seres.
13.266.15
नित्येन ब्रह्मचर्येण लिङ्गमस्य यदा स्थितम् ।
भक्तानुग्रहणार्थाय गूढलिङ्गस्ततः स्मृतः।
महयत्यस्य लोकश्च प्रियं ह्येतन्महात्मनः ॥ १३.२६६.१५ ॥
Cuando su linga se estableció mediante la disciplina perpetua de castidad, es recordado como el Linga Oculto, para mostrar gracia a sus devotos. El mundo lo honra; esto es querido por el gran espíritu.
13.266.16
विग्रहं पूजयेद्यो वै लिङ्गं वाऽपि महात्मनः ।
लिङ्गं पूजयिता नित्यं महतीं श्रियमश्नुते ॥ १३.२६६.१६ ॥
Quien adora la imagen o el linga del gran espíritu, quien constantemente adora el linga, obtiene gran prosperidad.
13.266.17
ऋषयश्चापि देवाश्च गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
लिङ्गमेवार्चयन्ति स्म यत्तदूर्ध्वं समास्थितम्। ॥ १३.२६६.१७ ॥
Los sabios y los dioses, y también los Gandharvas y las Apsaras, adoraban aquel linga que se alza hacia arriba.
13.266.18
पूज्यमाने ततस्तस्मिन्मोदते स महेश्वरः ।
सुखं ददाति प्रीतात्मा भक्तानां भक्तवत्सलः ॥ १३.२६६.१८ ॥
Entonces, cuando es adorado, ese gran señor se regocija. Con corazón complacido concede felicidad a sus devotos; es tierno con los devotos.
13.266.19
एष एव श्मशानेषु देवो वसति निर्दहन् ।
यजन्ते ये जनास्तत्र वीरस्थाननिषेविणः ॥ १३.२६६.१९ ॥
Ciertamente, este dios habita en los crematorios, consumiendo. Allí, los que frecuentan los lugares de los héroes lo adoran.
13.266.20
विषमस्थः शरीरेषु स मृत्युः प्राणिनामिह ।
स च वायुः शरीरेषु प्राणपालः शरीरिणाम् ॥ १३.२६६.२० ॥
La muerte, situada desigualmente en los cuerpos de los seres vivos, está aquí; y ese mismo viento en los cuerpos es el guardián del aliento de los seres encarnados.
13.266.21
तस्य घोराणि रूपाणि दीप्तानि च बहुनि च ।
लोके यान्यस्य पूज्यन्ते विप्रास्तानि विदुर्बुधाः ॥ १३.२६६.२१ ॥
Sus formas son terribles y resplandecientes, y muchas; las formas suyas que son adoradas en el mundo, los brahmanes y los sabios las conocen.
13.266.22
नामधेयानि देवेषु बहून्यस्य यथार्थवत् ।
निरुच्यन्ते महत्त्वाच्च विभुत्वात्कर्मभिस्तथा ॥ १३.२६६.२२ ॥
Entre los dioses, sus muchos nombres se explican con propiedad, por su grandeza, por su omnipresencia y asimismo por sus obras.
13.266.23
वेदे चास्य विदुर्विप्राः शतरुद्रीयमुत्तमम् ।
व्यासेनोक्तं च यच्चापि उपस्थानं महात्मनः ॥ १३.२६६.२३ ॥
En el Veda los brahmanes conocen de él el excelso Śatarudrīya, lo que declaró Vyāsa, y también el himno de alabanza de ese magnánimo.
13.266.24
प्रदाता सर्वलोकानां विश्वसाक्षी निरामयः ।
ज्येष्ठभूतं वदन्त्येनं ब्राह्मणा ऋषयोऽपरे ॥ १३.२६६.२४ ॥
El dador de todos los mundos, testigo del universo, libre de enfermedad — a él los brahmanes y otros sabios llaman el ser primogénito.
13.266.25
प्रथमो ह्येष देवानां मुखादग्निमजीजनत् ।
ग्रहैर्बहुविधैः प्राणान्संरुद्धानुत्सृजत्यपि ॥ १३.२६६.२५ ॥
Este es el primero entre los dioses: de su boca engendró el fuego. También libera los alientos vitales retenidos por los diversos planetas que los aprisionan.
13.266.26
विमोक्षयति तुष्टात्मा शरण्यः शरणागतान् ।
आयुरारोग्यमैश्वर्यं हितं कामांश्च पुष्कलान् ॥ १३.२६६.२६ ॥
Aquel refugio, de ánimo complacido, libera a los que han acudido en busca de amparo; concede larga vida, salud, prosperidad, bienestar y abundantes deseos.
13.266.27
स ददाति मनुष्येभ्यः स एवाक्षिपते पुनः ।
शक्रादिषु च देवेषु तस्य चैश्वर्यमुच्यते ॥ १३.२६६.२७ ॥
Él da a los hombres, y él mismo vuelve a quitarlo; entre Indra y los demás dioses se dice que su señorío es el suyo.
13.266.28
स एव स्थापको नित्यं त्रैलोक्यस्य शुभाशुभे ।
ऐश्वर्याच्चैव कामानामीश्वरः पुनरुच्यते ॥ १३.२६६.२८ ॥
Él es siempre quien establece el bien y el mal en los tres mundos; y por su señorío se le llama de nuevo señor de los deseos.
13.266.29
महेश्वरश्च लोकानां महातामीश्वरश्च सः ।
बहुभिर्विविधै रूपैर्विश्वं व्याप्तमिदं जगत्।
तस्य देवस्य यद्वक्त्रं समुद्रे वडंवामुखण् ॥ १३.२६६.२९ ॥
Él es el gran señor de los mundos y también el señor de los grandes. Este universo y este mundo están penetrados por sus muchas y diversas formas. El rostro de ese dios, que en el océano es la boca de yegua…