マハーバーラタ · 章 13.270
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.270.1
कार्यते यच्च क्रियते सच्चासच्च कृताकृतम् ।
तत्राश्वसीत सत्कृत्वा असत्कृत्वा न विश्वसेत् ॥ १३.२७०.१ ॥
なされることとなされつつあること、真実と非真実、為されたことと為されていないこと——敬意を受けるなら安心してよいが、軽んじられるなら信頼してはならない。
13.270.2
काल एवान्तराशक्तिर्निग्रहानुग्रहौ ददत् ।
बुद्धिमाविश्य भूतानां धर्माधर्मौ प्रवर्तते ॥ १३.२७०.२ ॥
時こそが内なる力であり、罰と恩寵を与える。生きとし生けるものの知性に入り込み、法と非法を働かせる。
13.270.3
यदा त्वस्य भवेद्बुद्धिर्धर्मार्थस्य प्रदर्शनात् ।
तदाश्वसीत धर्मात्मा दृढबुद्धिर्न विश्वसेत् ॥ १३.२७०.३ ॥
その者の知性が法と利の現れによってそのようになったなら、法の心を持ち堅固な知性の者は信頼してよい。そうでなければ信頼してはならない。
13.270.4
एतावन्मात्रमेतद्धि भूतानां प्राज्ञलक्षणम् ।
कालयुक्तोऽप्युभयविच्छेषं युक्तं समाचरेत् ॥ १३.२७०.४ ॥
生きものの中で智者の印はこれだけである。時に縛られていても、両者を知る者は残りを適切に行うべきである。
13.270.5
यथा ह्युपस्थितैश्वर्याः पूजयन्ति नरा जनान् ।
एवमेवात्मनाऽऽत्मानं पूजयन्तीह धार्मिकाः ॥ १३.२७०.५ ॥
権勢を得た人々が人々を敬うように、ここでは法を行う者たちが自らによって自らを敬うのである。
13.270.6
भावशुद्धिस्तु तपसा देवतानां च मूजया ।
सनातनेन शुद्ध्या च श्रुतदानजपैरपि।
न ह्यशुद्धस्तु तां दद्याद्धर्मकाले कथञ्चन ॥ १३.२७०.६ ॥
心の清浄は苦行によって、神々の浄め（mūjā）によって、永遠の清浄によって、また学習と布施と念誦によっても得られる。しかし不浄な者は、法の時にそれをけっして与えてはならない。
13.270.7
न ह्यधर्मतया धर्मं दद्यात्कालः कथञ्चन ।
तस्माद्विशुद्धमात्मानं जानीयाद्धर्मचारिणम् ॥ १३.२७०.७ ॥
時は決して非法によって法を与えることはない。ゆえに、自己の清らかな、法を行う人を見分けるべきである。
13.270.8
स्प्रष्टुमप्यसमर्थो हि ज्वलन्तमिव पावकम् ।
अधर्मः सन्ततो धर्मं कालेन परिरक्षितम् ॥ १३.२७०.८ ॥
燃え盛る火に触れることさえできないように、時によって守られた法を非法が絶えず触れることはできない。
13.270.9
कार्यावेतौ हि धर्मोणि धर्मो हि विजयावहः ।
त्रयाणामपि लोकानामालोकः कारणं भवेत् ॥ १३.२७०.९ ॥
この二つの義務は必ず果たされるべきである。法こそが勝利をもたらすからである。三界の光明の原因は法そのものであるべきだ。
13.270.10
न तु कश्चिन्नयेत्प्राज्ञो गृहीत्वैव करे नरम् ।
ऊह्यमानस्तु धर्मेण प्राप्नुयात्परमच्युतम्।
विश्वास एव कर्तव्यो बहुधर्मे शुभच्छले ॥ १३.२७०.१० ॥
しかし賢者は、人の手を取って導いてはならない。法に導かれる者こそ至高の不滅に達するべきである。多くの法と、吉祥な方便には、信頼を置くべきである。
13.270.11
शूद्रोऽहं नाधिकारो मे चातुराश्रम्यसेवने ।
इति विज्ञानमपरे नात्मन्युपदधत्युत ॥ १३.२७०.११ ॥
「私は首陀羅である。四住期に仕える権限は私にはない」——このような認識を、他の人々は自らの内に置くことはない。
13.270.12
विशेषेण च वक्ष्यामि चातुर्वर्ण्यस्य लिङ्गतः ।
पञ्चभूतशरीराणां सर्वेषां सदृशात्मनाम् ॥ १३.२७०.१२ ॥
私は特に四姓の特徴に従って語ろう。五大から成る身体を持ち、等しい自己を持つ、すべての者について。
13.270.13
लोकधर्मे च धर्मे च विशेषकरणं कृतम् ।
यथैकत्वं पुनर्यान्ति प्राणिनस्तत्र विस्तरः ॥ १३.२७०.१३ ॥
世間の義務と法において特別な区別がなされている。それによって生類は再び一つに帰る。その詳細はそこにある。
13.270.14
अध्रुवो हि कथं लोकः स्मृतो धर्मः कथं ध्रुवः ।
यत्र कालो ध्रुवस्तात तत्र धर्मः सनातनः ॥ १३.२७०.१४ ॥
世界が無常であるなら、どうしてそう見なされるのか。法はどうして不動なのか。わが子よ、時の不動なるところに、永遠の法がある。
13.270.15
सर्वेषां तुल्यदेहानां सर्वेषां सदृशात्मनाम् ।
कालो धर्मेण संयुक्तः शेष एव स्वयं गुरुः ॥ १३.२७०.१५ ॥
身体と魂が等しいすべての存在において、時は法と結びついている。残りはそれ自体が重要である。
13.270.16
एवं सति न दोषोऽस्ति भूतानां धर्मसेवने ।
तिर्यग्योनावपि सतां लोक एव मतो गुरुः ॥ १३.२७०.१६ ॥
このようであるから、法を実践する生類に過失はない。畜生の胎においてさえ、善人にとっては世間こそ重要なものと考えられている。