Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.270

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

13.270.1

कार्यते यच्च क्रियते सच्चासच्च कृताकृतम् ।
तत्राश्वसीत सत्कृत्वा असत्कृत्वा न विश्वसेत् ॥ १३.२७०.१ ॥

செய்யப்படுவதும் செய்யப்படுகிறதும், நல்லதும் தீயதும், செய்ததும் செய்யாததும் — அதில் நம்பிக்கை கொள்ளலாம், மதிக்கப்பட்டால்; அவமதிக்கப்பட்டால் நம்பக்கூடாது.

13.270.2

काल एवान्तराशक्तिर्निग्रहानुग्रहौ ददत् ।
बुद्धिमाविश्य भूतानां धर्माधर्मौ प्रवर्तते ॥ १३.२७०.२ ॥

காலமே உள்ளான சக்தி; தண்டிப்பும் அருளும் அளித்து, உயிர்களின் புத்தியில் புகுந்து தர்மமும் அதர்மமும் நடைபெறச் செய்கிறது.

13.270.3

यदा त्वस्य भवेद्बुद्धिर्धर्मार्थस्य प्रदर्शनात् ।
तदाश्वसीत धर्मात्मा दृढबुद्धिर्न विश्वसेत् ॥ १३.२७०.३ ॥

அவனது புத்தி தர்மமும் பொருளும் காட்டப்படுவதால் அப்படி இருக்குமானால், அப்போது தர்மாத்மாவும் உறுதியான புத்தியுடையவனும் நம்பலாம்; நம்பக்கூடாது.

13.270.4

एतावन्मात्रमेतद्धि भूतानां प्राज्ञलक्षणम् ।
कालयुक्तोऽप्युभयविच्छेषं युक्तं समाचरेत् ॥ १३.२७०.४ ॥

உயிர்களில் ஞானியின் அடையாளம் இவ்வளவே: காலத்துடன் இணைந்திருந்தாலும், இரண்டையும் அறிந்தவன் எஞ்சியதை முறையாகச் செய்ய வேண்டும்.

13.270.5

यथा ह्युपस्थितैश्वर्याः पूजयन्ति नरा जनान् ।
एवमेवात्मनाऽऽत्मानं पूजयन्तीह धार्मिकाः ॥ १३.२७०.५ ॥

ஐசுவரியம் பெற்ற மனிதர்கள் மக்களை மதிப்பது போலவே, இவ்வுலகில் தார்மிகர்கள் தங்களால் தங்களையே மதிக்கின்றனர்.

13.270.6

भावशुद्धिस्तु तपसा देवतानां च मूजया ।
सनातनेन शुद्ध्या च श्रुतदानजपैरपि।
न ह्यशुद्धस्तु तां दद्याद्धर्मकाले कथञ्चन ॥ १३.२७०.६ ॥

மனத்தூய்மை தவத்தாலும், தேவர்களின் (மூஜா) சுத்தியாலும், நித்திய சுத்தியாலும், கல்வி, தானம், ஜபம் ஆகியவற்றாலும் உண்டாகும். ஆனால் அசுத்தன் தர்ம காலத்தில் எவ்விதத்திலும் அதைக் கொடுக்கக்கூடாது.

13.270.7

न ह्यधर्मतया धर्मं दद्यात्कालः कथञ्चन ।
तस्माद्विशुद्धमात्मानं जानीयाद्धर्मचारिणम् ॥ १३.२७०.७ ॥

காலம் எந்த வகையிலும் அதர்மத்தால் தர்மத்தை ஒருபோதும் தராது. எனவே தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவனும் தூய்மையான ஆத்மா கொண்டவனுமானவனை ஒருவன் அறிய வேண்டும்.

13.270.8

स्प्रष्टुमप्यसमर्थो हि ज्वलन्तमिव पावकम् ।
अधर्मः सन्ततो धर्मं कालेन परिरक्षितम् ॥ १३.२७०.८ ॥

எரியும் நெருப்பைத் தொடக்கூட இயலாதது போல, காலத்தால் நன்கு காக்கப்பட்ட தர்மத்தை அதர்மம் தொடர்ந்து தொடவும் இயலாது.

13.270.9

कार्यावेतौ हि धर्मोणि धर्मो हि विजयावहः ।
त्रयाणामपि लोकानामालोकः कारणं भवेत् ॥ १३.२७०.९ ॥

இவை இரண்டும் நிச்சயமாகச் செய்யப்பட வேண்டியவை; தர்மமே வெற்றியைத் தருவது. மூன்று உலகங்களுக்கும் ஒளிக்குக் காரணம் தர்மமே ஆகும்.

13.270.10

न तु कश्चिन्नयेत्प्राज्ञो गृहीत्वैव करे नरम् ।
ऊह्यमानस्तु धर्मेण प्राप्नुयात्परमच्युतम्।
विश्वास एव कर्तव्यो बहुधर्मे शुभच्छले ॥ १३.२७०.१० ॥

ஆனால் அறிவுள்ளவன் ஒருவனும் ஒருவனின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு அழைத்துச் செல்லக்கூடாது. தர்மத்தால் வழிநடத்தப்படுபவனே மாறாத பரமனை அடையட்டும். பல தர்மங்களிலும், நல்ல வஞ்சனையிலும் நம்பிக்கையே வைக்க வேண்டும்.

13.270.11

शूद्रोऽहं नाधिकारो मे चातुराश्रम्यसेवने ।
इति विज्ञानमपरे नात्मन्युपदधत्युत ॥ १३.२७०.११ ॥

"நான் சூத்திரன்; நான்கு ஆசிரமங்களின் சேவையில் எனக்கு உரிமை இல்லை" என்ற அறிவை மற்றவர்கள் தம் ஆத்மாவில் வைப்பதில்லை.

13.270.12

विशेषेण च वक्ष्यामि चातुर्वर्ण्यस्य लिङ्गतः ।
पञ्चभूतशरीराणां सर्वेषां सदृशात्मनाम् ॥ १३.२७०.१२ ॥

நான் குறிப்பாக நான்கு வர்ணங்களின் அடையாளங்களின்படி சொல்வேன்; ஐந்து பூதங்களால் ஆன உடல்களையும், ஒத்த ஆத்மா கொண்ட அனைவரையும் குறித்து.

13.270.13

लोकधर्मे च धर्मे च विशेषकरणं कृतम् ।
यथैकत्वं पुनर्यान्ति प्राणिनस्तत्र विस्तरः ॥ १३.२७०.१३ ॥

உலக தர்மத்திலும் தர்மத்திலும் சிறப்புப் பாகுபாடு செய்யப்பட்டுள்ளது; உயிரினங்கள் அதன்படி மீண்டும் ஒருமையை அடைகின்றன; அதன் விரிவு அங்கு உள்ளது.

13.270.14

अध्रुवो हि कथं लोकः स्मृतो धर्मः कथं ध्रुवः ।
यत्र कालो ध्रुवस्तात तत्र धर्मः सनातनः ॥ १३.२७०.१४ ॥

உலகம் நிலையற்றதெனில் அது எவ்வாறு கருதப்படுகிறது, தர்மம் நிலையானதாக எப்படி இருக்கிறது? அன்பனே, காலம் நிலையாக இருக்குமிடத்தில் சனாதன தர்மம் உள்ளது.

13.270.15

सर्वेषां तुल्यदेहानां सर्वेषां सदृशात्मनाम् ।
कालो धर्मेण संयुक्तः शेष एव स्वयं गुरुः ॥ १३.२७०.१५ ॥

சம உடல்களையும் ஒத்த ஆன்மாக்களையும் கொண்ட அனைவரிடத்திலும் காலம் தர்மத்துடன் இணைந்துள்ளது; மற்றவை தாமாகவே மேலானவை.

13.270.16

एवं सति न दोषोऽस्ति भूतानां धर्मसेवने ।
तिर्यग्योनावपि सतां लोक एव मतो गुरुः ॥ १३.२७०.१६ ॥

இவ்வாறு இருக்கையில் உயிரினங்கள் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பதில் குற்றம் இல்லை; விலங்கு பிறவியிலும் நல்லோருக்கு உலகமே முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது.