മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.270
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.270.1
कार्यते यच्च क्रियते सच्चासच्च कृताकृतम् ।
तत्राश्वसीत सत्कृत्वा असत्कृत्वा न विश्वसेत् ॥ १३.२७०.१ ॥
ചെയ്യപ്പെടുന്നതും ചെയ്യപ്പെടുന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും, സത്തും അസത്തും, കൃതവും അകൃതവും — അതിൽ സത്കരിക്കപ്പെട്ടാൽ വിശ്വസിക്കാം; അസത്കരിക്കപ്പെട്ടാൽ വിശ്വസിക്കരുത്.
13.270.2
काल एवान्तराशक्तिर्निग्रहानुग्रहौ ददत् ।
बुद्धिमाविश्य भूतानां धर्माधर्मौ प्रवर्तते ॥ १३.२७०.२ ॥
കാലമാണ് ആന്തരശക്തി; ശിക്ഷയും അനുഗ്രഹവും നൽകി, ജീവികളുടെ ബുദ്ധിയിൽ പ്രവേശിച്ച് ധർമ്മാധർമ്മങ്ങളെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു.
13.270.3
यदा त्वस्य भवेद्बुद्धिर्धर्मार्थस्य प्रदर्शनात् ।
तदाश्वसीत धर्मात्मा दृढबुद्धिर्न विश्वसेत् ॥ १३.२७०.३ ॥
അവന്റെ ബുദ്ധി ധർമ്മാർത്ഥങ്ങളുടെ പ്രദർശനത്താൽ അങ്ങനെയായാൽ, അപ്പോൾ ധർമ്മാത്മാവും ദൃഢബുദ്ധിയുമായവൻ വിശ്വസിക്കാം; വിശ്വസിക്കരുത്.
13.270.4
एतावन्मात्रमेतद्धि भूतानां प्राज्ञलक्षणम् ।
कालयुक्तोऽप्युभयविच्छेषं युक्तं समाचरेत् ॥ १३.२७०.४ ॥
ജീവികളിൽ പ്രാജ്ഞന്റെ ലക്ഷണം ഇത്രമാത്രം: കാലത്തോടു ചേർന്നിരുന്നാലും, രണ്ടും അറിയുന്നവൻ ശേഷിച്ചത് യുക്തമായി ആചരിക്കണം.
13.270.5
यथा ह्युपस्थितैश्वर्याः पूजयन्ति नरा जनान् ।
एवमेवात्मनाऽऽत्मानं पूजयन्तीह धार्मिकाः ॥ १३.२७०.५ ॥
ഐശ്വര്യം ലഭിച്ച മനുഷ്യർ ജനങ്ങളെ ആദരിക്കുന്നതുപോലെ, ഇവിടെ ധാർമ്മികർ സ്വയം തന്നെ സ്വയത്താൽ ആദരിക്കുന്നു.
13.270.6
भावशुद्धिस्तु तपसा देवतानां च मूजया ।
सनातनेन शुद्ध्या च श्रुतदानजपैरपि।
न ह्यशुद्धस्तु तां दद्याद्धर्मकाले कथञ्चन ॥ १३.२७०.६ ॥
ഭാവശുദ്ധി തപസ്സിനാലും ദേവതകളുടെ മൂജാശുദ്ധിയാലും സനാതനശുദ്ധിയാലും ശ്രുത-ദാന-ജപങ്ങളാലും ഉണ്ടാകുന്നു. പക്ഷേ അശുദ്ധൻ ധർമ്മകാലത്ത് അത് ഒരിക്കലും നൽകരുത്.
13.270.7
न ह्यधर्मतया धर्मं दद्यात्कालः कथञ्चन ।
तस्माद्विशुद्धमात्मानं जानीयाद्धर्मचारिणम् ॥ १३.२७०.७ ॥
കാലം ഒരിക്കലും അധർമ്മത്തിലൂടെ ധർമ്മം നൽകുന്നില്ല. അതിനാൽ ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നവനും വിശുദ്ധാത്മാവുള്ളവനുമായവനെ ഒരുവൻ തിരിച്ചറിയണം.
13.270.8
स्प्रष्टुमप्यसमर्थो हि ज्वलन्तमिव पावकम् ।
अधर्मः सन्ततो धर्मं कालेन परिरक्षितम् ॥ १३.२७०.८ ॥
ജ്വലിക്കുന്ന തീയെ തൊടാൻ പോലും കഴിയാത്തതുപോലെ, കാലത്താൽ നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ധർമ്മത്തെ അധർമ്മത്തിന് സതതം തൊടാനാവില്ല.
13.270.9
कार्यावेतौ हि धर्मोणि धर्मो हि विजयावहः ।
त्रयाणामपि लोकानामालोकः कारणं भवेत् ॥ १३.२७०.९ ॥
ഈ രണ്ടു ധർമ്മങ്ങളും അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതാണ്; വിജയം നൽകുന്നത് ധർമ്മമാണ്. മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും പ്രകാശത്തിന് കാരണം ധർമ്മം തന്നെയാകണം.
13.270.10
न तु कश्चिन्नयेत्प्राज्ञो गृहीत्वैव करे नरम् ।
ऊह्यमानस्तु धर्मेण प्राप्नुयात्परमच्युतम्।
विश्वास एव कर्तव्यो बहुधर्मे शुभच्छले ॥ १३.२७०.१० ॥
എന്നാൽ ഒരു ബുദ്ധിമാനും ഒരു മനുഷ്യന്റെ കൈ പിടിച്ച് നയിക്കരുത്. ധർമ്മത്താൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവൻ മാത്രമേ പരമാച്യുതനെ പ്രാപിക്കട്ടെ. പലവിധ ധർമ്മങ്ങളിലും ശുഭമായ ഛലത്തിലും വിശ്വാസം തന്നെ വയ്ക്കണം.
13.270.11
शूद्रोऽहं नाधिकारो मे चातुराश्रम्यसेवने ।
इति विज्ञानमपरे नात्मन्युपदधत्युत ॥ १३.२७०.११ ॥
"ഞാൻ ശൂദ്രനാണ്; നാല് ആശ്രമങ്ങളുടെ സേവനത്തിൽ എനിക്ക് അധികാരമില്ല" എന്ന അറിവ് മറ്റുള്ളവർ തങ്ങളുടെ ആത്മാവിൽ വയ്ക്കുന്നില്ല.
13.270.12
विशेषेण च वक्ष्यामि चातुर्वर्ण्यस्य लिङ्गतः ।
पञ्चभूतशरीराणां सर्वेषां सदृशात्मनाम् ॥ १३.२७०.१२ ॥
ഞാൻ പ്രത്യേകമായി ചാതുർവർണ്യത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ അനുസരിച്ച് പറയാം; പഞ്ചഭൂതശരീരങ്ങളുള്ള, സമാനമായ ആത്മാവുള്ള എല്ലാവരെക്കുറിച്ചും.
13.270.13
लोकधर्मे च धर्मे च विशेषकरणं कृतम् ।
यथैकत्वं पुनर्यान्ति प्राणिनस्तत्र विस्तरः ॥ १३.२७०.१३ ॥
ലോകധർമ്മത്തിലും ധർമ്മത്തിലും പ്രത്യേക വിഭജനം നടത്തിയിരിക്കുന്നു; അതനുസരിച്ച് പ്രാണികൾ വീണ്ടും ഏകത്വം പ്രാപിക്കുന്നു; അതിന്റെ വിസ്താരം അവിടെയുണ്ട്.
13.270.14
अध्रुवो हि कथं लोकः स्मृतो धर्मः कथं ध्रुवः ।
यत्र कालो ध्रुवस्तात तत्र धर्मः सनातनः ॥ १३.२७०.१४ ॥
ലോകം അസ്ഥിരമെങ്കിൽ അത് എങ്ങനെ കരുതപ്പെടുന്നു, ധർമ്മം സ്ഥിരമായത് എങ്ങനെ? പ്രിയനേ, കാലം സ്ഥിരമായിടത്ത് സനാതന ധർമ്മമുണ്ട്.
13.270.15
सर्वेषां तुल्यदेहानां सर्वेषां सदृशात्मनाम् ।
कालो धर्मेण संयुक्तः शेष एव स्वयं गुरुः ॥ १३.२७०.१५ ॥
തുല്യ ശരീരങ്ങളും സമാന ആത്മാക്കളുമുള്ള എല്ലാവരിലും കാലം ധർമ്മത്തോടു ചേർന്നിരിക്കുന്നു; ശേഷമുള്ളത് തന്നെ മഹത്തരമാണ്.
13.270.16
एवं सति न दोषोऽस्ति भूतानां धर्मसेवने ।
तिर्यग्योनावपि सतां लोक एव मतो गुरुः ॥ १३.२७०.१६ ॥
അങ്ങനെയെങ്കിൽ ധർമ്മാചരണത്തിൽ ജീവികൾക്ക് ദോഷമില്ല; തിര്യക് യോനിയിലും സജ്ജനങ്ങൾക്ക് ലോകം തന്നെ പ്രധാനമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.