మహాభారతం · అధ్యాయం 13.270
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.270.1
कार्यते यच्च क्रियते सच्चासच्च कृताकृतम् ।
तत्राश्वसीत सत्कृत्वा असत्कृत्वा न विश्वसेत् ॥ १३.२७०.१ ॥
చేయబడేది, చేయబడుతున్నది, సత్తు, అసత్తు, కృతము, అకృతము — అందులో, సత్కరించబడినప్పుడు విశ్వసించవచ్చు; అసత్కరించబడినప్పుడు విశ్వసించరాదు.
13.270.2
काल एवान्तराशक्तिर्निग्रहानुग्रहौ ददत् ।
बुद्धिमाविश्य भूतानां धर्माधर्मौ प्रवर्तते ॥ १३.२७०.२ ॥
కాలమే అంతరశక్తి; శిక్షను అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదిస్తూ, ప్రాణుల బుద్ధిలో ప్రవేశించి ధర్మాధర్మాలను ప్రవర్తింపజేస్తుంది.
13.270.3
यदा त्वस्य भवेद्बुद्धिर्धर्मार्थस्य प्रदर्शनात् ।
तदाश्वसीत धर्मात्मा दृढबुद्धिर्न विश्वसेत् ॥ १३.२७०.३ ॥
అతని బుద్ధి ధర్మార్థముల ప్రదర్శనం వల్ల అలా ఉంటే, అప్పుడు ధర్మాత్ముడు, దృఢబుద్ధి గలవాడు విశ్వసించవచ్చు; విశ్వసించరాదు.
13.270.4
एतावन्मात्रमेतद्धि भूतानां प्राज्ञलक्षणम् ।
कालयुक्तोऽप्युभयविच्छेषं युक्तं समाचरेत् ॥ १३.२७०.४ ॥
ప్రాణులలో ప్రాజ్ఞుని లక్షణం ఇంతే: కాలంతో కూడినవాడైనా, రెండింటినీ తెలిసినవాడు మిగిలినది యుక్తంగా ఆచరించాలి.
13.270.5
यथा ह्युपस्थितैश्वर्याः पूजयन्ति नरा जनान् ।
एवमेवात्मनाऽऽत्मानं पूजयन्तीह धार्मिकाः ॥ १३.२७०.५ ॥
ఐశ్వర్యం పొందిన మానవులు జనులను ఎలా గౌరవిస్తారో, అలాగే ఇక్కడ ధార్మికులు తమ ద్వారా తమనే గౌరవిస్తారు.
13.270.6
भावशुद्धिस्तु तपसा देवतानां च मूजया ।
सनातनेन शुद्ध्या च श्रुतदानजपैरपि।
न ह्यशुद्धस्तु तां दद्याद्धर्मकाले कथञ्चन ॥ १३.२७०.६ ॥
భావశుద్ధి తపస్సుతో, దేవతల మూజతో, సనాతన శుద్ధితో, శ్రుతి-దాన-జపాలతో కూడా కలుగుతుంది. కానీ అశుద్ధుడు ధర్మకాలంలో దాన్ని ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ ఇవ్వరాదు.
13.270.7
न ह्यधर्मतया धर्मं दद्यात्कालः कथञ्चन ।
तस्माद्विशुद्धमात्मानं जानीयाद्धर्मचारिणम् ॥ १३.२७०.७ ॥
కాలం ఏ విధంగానూ అధర్మం ద్వారా ధర్మాన్ని ఇవ్వదు. కాబట్టి ధర్మాన్ని ఆచరించే, శుద్ధమైన ఆత్మ కలవాడిని ఒకరు తెలుసుకోవాలి.
13.270.8
स्प्रष्टुमप्यसमर्थो हि ज्वलन्तमिव पावकम् ।
अधर्मः सन्ततो धर्मं कालेन परिरक्षितम् ॥ १३.२७०.८ ॥
మండుతున్న అగ్నిని తాకలేనట్లుగా, కాలంచే రక్షించబడిన ధర్మాన్ని అధర్మం నిరంతరం తాకలేదు.
13.270.9
कार्यावेतौ हि धर्मोणि धर्मो हि विजयावहः ।
त्रयाणामपि लोकानामालोकः कारणं भवेत् ॥ १३.२७०.९ ॥
ఈ రెండు ధర్మాలు తప్పక ఆచరించాలి, ఎందుకంటే ధర్మమే విజయాన్ని తెచ్చేది. మూడు లోకాలకూ వెలుగుకు కారణం ధర్మమే అవుతుంది.
13.270.10
न तु कश्चिन्नयेत्प्राज्ञो गृहीत्वैव करे नरम् ।
ऊह्यमानस्तु धर्मेण प्राप्नुयात्परमच्युतम्।
विश्वास एव कर्तव्यो बहुधर्मे शुभच्छले ॥ १३.२७०.१० ॥
అయితే ఏ జ్ఞాని కూడా మనిషి చేయి పట్టుకుని నడిపించకూడదు. ధర్మంచే నడిపించబడినవాడే పరమ అచ్యుతుని పొందాలి. అనేక ధర్మాలలో, శుభకరమైన ఛలంలో విశ్వాసమే ఉంచాలి.
13.270.11
शूद्रोऽहं नाधिकारो मे चातुराश्रम्यसेवने ।
इति विज्ञानमपरे नात्मन्युपदधत्युत ॥ १३.२७०.११ ॥
"నేను శూద్రుడను; నాలుగు ఆశ్రమాల సేవలో నాకు అధికారం లేదు" అనే జ్ఞానాన్ని ఇతరులు తమ ఆత్మలో ఉంచుకోరు.
13.270.12
विशेषेण च वक्ष्यामि चातुर्वर्ण्यस्य लिङ्गतः ।
पञ्चभूतशरीराणां सर्वेषां सदृशात्मनाम् ॥ १३.२७०.१२ ॥
నేను ప్రత్యేకంగా చతుర్వర్ణాల లక్షణాలను బట్టి చెబుతాను; పంచభూతాలతో నిర్మితమైన శరీరాలు కలిగిన, సమానమైన ఆత్మ కలిగిన అందరినీ గురించి.
13.270.13
लोकधर्मे च धर्मे च विशेषकरणं कृतम् ।
यथैकत्वं पुनर्यान्ति प्राणिनस्तत्र विस्तरः ॥ १३.२७०.१३ ॥
లోకధర్మంలోనూ ధర్మంలోనూ విశేష భేదం చేయబడింది; దాని ప్రకారం ప్రాణులు మళ్ళీ ఏకత్వాన్ని పొందుతాయి; దాని విస్తారం అక్కడ ఉంది.
13.270.14
अध्रुवो हि कथं लोकः स्मृतो धर्मः कथं ध्रुवः ।
यत्र कालो ध्रुवस्तात तत्र धर्मः सनातनः ॥ १३.२७०.१४ ॥
లోకం అస్థిరమైతే అది ఎలా భావించబడుతుంది, ధర్మం స్థిరమైనది ఎలా? ఓ కుమారా, కాలం స్థిరంగా ఉన్నచోట సనాతన ధర్మం ఉంది.
13.270.15
सर्वेषां तुल्यदेहानां सर्वेषां सदृशात्मनाम् ।
कालो धर्मेण संयुक्तः शेष एव स्वयं गुरुः ॥ १३.२७०.१५ ॥
సమాన శరీరాలు, సమాన ఆత్మలు కలిగిన వారందరిలో కాలం ధర్మంతో కూడి ఉంటుంది; మిగిలినదే స్వయంగా గొప్పది.
13.270.16
एवं सति न दोषोऽस्ति भूतानां धर्मसेवने ।
तिर्यग्योनावपि सतां लोक एव मतो गुरुः ॥ १३.२७०.१६ ॥
ఇలా ఉన్నప్పుడు ధర్మాచరణలో ప్రాణులకు దోషం లేదు; తిర్యగ్యోనిలో కూడా సజ్జనులకు లోకమే ముఖ్యమైనదిగా భావించబడింది.