ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.270
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.270.1
कार्यते यच्च क्रियते सच्चासच्च कृताकृतम् ।
तत्राश्वसीत सत्कृत्वा असत्कृत्वा न विश्वसेत् ॥ १३.२७०.१ ॥
ଯାହା କରାଯାଏ ଏବଂ ଯାହା କରାଯାଉଛି, ସତ୍ ଓ ଅସତ୍, କୃତ ଓ ଅକୃତ — ତାହାରେ ସତ୍କାର ପାଇଲେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ; ଅସତ୍କାର କଲେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ ନାହିଁ।
13.270.2
काल एवान्तराशक्तिर्निग्रहानुग्रहौ ददत् ।
बुद्धिमाविश्य भूतानां धर्माधर्मौ प्रवर्तते ॥ १३.२७०.२ ॥
କାଳ ହିଁ ଆନ୍ତର ଶକ୍ତି; ଦଣ୍ଡ ଓ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଏ।
13.270.3
यदा त्वस्य भवेद्बुद्धिर्धर्मार्थस्य प्रदर्शनात् ।
तदाश्वसीत धर्मात्मा दृढबुद्धिर्न विश्वसेत् ॥ १३.२७०.३ ॥
ତାହାର ବୁଦ୍ଧି ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥର ପ୍ରଦର୍ଶନରେ ସେପରି ହେଲେ, ତେବେ ଧର୍ମାତ୍ମା ଓ ଦୃଢବୁଦ୍ଧି ବିଶ୍ୱାସ କରିବ; ନଚେତ୍ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ ନାହିଁ।
13.270.4
एतावन्मात्रमेतद्धि भूतानां प्राज्ञलक्षणम् ।
कालयुक्तोऽप्युभयविच्छेषं युक्तं समाचरेत् ॥ १३.२७०.४ ॥
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରାଜ୍ଞଙ୍କ ଲକ୍ଷଣ ଏତିକି: କାଳଯୁକ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଉଭୟ ଜାଣୁଥିବା ଶେଷକୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଆଚରଣ କରିବ।
13.270.5
यथा ह्युपस्थितैश्वर्याः पूजयन्ति नरा जनान् ।
एवमेवात्मनाऽऽत्मानं पूजयन्तीह धार्मिकाः ॥ १३.२७०.५ ॥
ଯେପରି ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ପାଇଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେହିପରି ଏଠାରେ ଧାର୍ମିକମାନେ ନିଜ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
13.270.6
भावशुद्धिस्तु तपसा देवतानां च मूजया ।
सनातनेन शुद्ध्या च श्रुतदानजपैरपि।
न ह्यशुद्धस्तु तां दद्याद्धर्मकाले कथञ्चन ॥ १३.२७०.६ ॥
ଭାବଶୁଦ୍ଧି ତପସ୍ୟାରୁ, ଦେବତାଙ୍କ ମୂଜା ଶୁଦ୍ଧିରୁ, ସନାତନ ଶୁଦ୍ଧିରୁ ଓ ଶ୍ରୁତ, ଦାନ ଓ ଜପରୁ ମଧ୍ୟ ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ଅଶୁଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି ଧର୍ମକାଳରେ ତାହା କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଦେବ ନାହିଁ।
13.270.7
न ह्यधर्मतया धर्मं दद्यात्कालः कथञ्चन ।
तस्माद्विशुद्धमात्मानं जानीयाद्धर्मचारिणम् ॥ १३.२७०.७ ॥
କାଳ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ଦିଏ ନାହିଁ। ତେଣୁ ଧର୍ମାଚରଣକାରୀ, ବିଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଥିବା ଲୋକକୁ ଜାଣିବା ଉଚିତ।
13.270.8
स्प्रष्टुमप्यसमर्थो हि ज्वलन्तमिव पावकम् ।
अधर्मः सन्ततो धर्मं कालेन परिरक्षितम् ॥ १३.२७०.८ ॥
ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଅସମର୍ଥ ପରି, କାଳ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବେ ରକ୍ଷିତ ଧର୍ମକୁ ଅଧର୍ମ ନିରନ୍ତର ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରେ ନାହିଁ।
13.270.9
कार्यावेतौ हि धर्मोणि धर्मो हि विजयावहः ।
त्रयाणामपि लोकानामालोकः कारणं भवेत् ॥ १३.२७०.९ ॥
ଏହି ଦୁଇ ଧର୍ମ ଅବଶ୍ୟ ପାଳନୀୟ, କାରଣ ଧର୍ମ ହିଁ ବିଜୟ ଆଣେ। ତିନି ଲୋକର ଆଲୋକର କାରଣ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମ ହିଁ ହୁଏ।
13.270.10
न तु कश्चिन्नयेत्प्राज्ञो गृहीत्वैव करे नरम् ।
ऊह्यमानस्तु धर्मेण प्राप्नुयात्परमच्युतम्।
विश्वास एव कर्तव्यो बहुधर्मे शुभच्छले ॥ १३.२७०.१० ॥
କିନ୍ତୁ କୌଣସି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ମଣିଷର ହାତ ଧରି ନେଇଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ମଣିଷ ହିଁ ପରମ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ପାଉ। ବହୁ ଧର୍ମରେ, ଶୁଭ ଛଳରେ ବିଶ୍ୱାସ ହିଁ ରଖିବା ଉଚିତ।
13.270.11
शूद्रोऽहं नाधिकारो मे चातुराश्रम्यसेवने ।
इति विज्ञानमपरे नात्मन्युपदधत्युत ॥ १३.२७०.११ ॥
"ମୁଁ ଶୂଦ୍ର; ଚାରି ଆଶ୍ରମର ସେବାରେ ମୋର ଅଧିକାର ନାହିଁ" ଏହି ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ।
13.270.12
विशेषेण च वक्ष्यामि चातुर्वर्ण्यस्य लिङ्गतः ।
पञ्चभूतशरीराणां सर्वेषां सदृशात्मनाम् ॥ १३.२७०.१२ ॥
ମୁଁ ବିଶେଷତଃ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ଲକ୍ଷଣ ଅନୁସାରେ କହିବି — ପଞ୍ଚଭୂତରେ ଗଠିତ ଶରୀର ଥିବା, ସମାନ ଆତ୍ମା ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ବିଷୟରେ।
13.270.13
लोकधर्मे च धर्मे च विशेषकरणं कृतम् ।
यथैकत्वं पुनर्यान्ति प्राणिनस्तत्र विस्तरः ॥ १३.२७०.१३ ॥
ଲୋକଧର୍ମ ଓ ଧର୍ମରେ ବିଶେଷ ଭେଦ କରାଯାଇଛି; ତଦନୁସାରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପୁନଃ ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ତାହାର ବିସ୍ତାର ସେଠାରେ ଅଛି।
13.270.14
अध्रुवो हि कथं लोकः स्मृतो धर्मः कथं ध्रुवः ।
यत्र कालो ध्रुवस्तात तत्र धर्मः सनातनः ॥ १३.२७०.१४ ॥
ଜଗତ ଅଧ୍ରୁବ ହେଲେ ତାହା କିପରି ଗଣିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଧର୍ମ କିପରି ଧ୍ରୁବ? ହେ ତାତ, ଯେଉଁଠି କାଳ ଧ୍ରୁବ, ସେଠାରେ ସନାତନ ଧର୍ମ ଅଛି।
13.270.15
सर्वेषां तुल्यदेहानां सर्वेषां सदृशात्मनाम् ।
कालो धर्मेण संयुक्तः शेष एव स्वयं गुरुः ॥ १३.२७०.१५ ॥
ସମାନ ଦେହ ଓ ସମାନ ଆତ୍ମାବିଶିଷ୍ଟ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାଳ ଧର୍ମ ସହ ଯୁକ୍ତ; ଅବଶିଷ୍ଟଟି ସ୍ୱୟଂ ମହାନ।
13.270.16
एवं सति न दोषोऽस्ति भूतानां धर्मसेवने ।
तिर्यग्योनावपि सतां लोक एव मतो गुरुः ॥ १३.२७०.१६ ॥
ଏପରି ହେଲେ ଧର୍ମାଚରଣରେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଦୋଷ ନାହିଁ; ତିର୍ଯକ୍ ଯୋନିରେ ମଧ୍ୟ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲୋକ ହିଁ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମନାଯାଏ।