ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.274
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.274.1
एवमुक्त्वा कुरून्सर्वान्भीष्मः शान्तनवस्तदा ।
तूष्णीं बभूव कौरव्यः स मुहूर्तमरिंदम ॥ १३.२७४.१ ॥
ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಕುರುಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನು ಆಗ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಮೌನವಾದನು, ಶತ್ರುದಮನನೇ.
13.274.2
धारयामास चात्मानं धारणासु यथाक्रमम् ।
तस्योर्ध्वमगमन्प्राणाः सन्निरुद्धा महात्मनः ॥ १३.२७४.२ ॥
ಅವನು ಧಾರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡನು; ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪ್ರಾಣಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋದವು.
13.274.3
इदमाश्चर्यमासीच्च मध्ये तेषां महात्मनाम् ।
सहितैर्ऋषिभिः सर्वैस्तदा व्यासादिभिः प्रभो ॥ १३.२७४.३ ॥
ಪ್ರಭೂ, ಆ ಮಹಾತ್ಮರ ನಡುವೆ ವ್ಯಾಸಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗ ಈ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿತ್ತು.
13.274.4
यद्यन्मुञ्चति गात्रं हि स शन्तनुसुतस्तदा ।
तत्तद्विशल्यमभवद्योगयुक्तस्य वै क्रमात्।
क्षणेन प्रेक्षतां तेषां विशल्यः सोऽभवत्तदा ॥ १३.२७४.४ ॥
ಶಂತನುವಿನ ಮಗನು ಯಾವ ಯಾವ ಅಂಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನೋ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಅವನ ಆ ಆ ಅಂಗಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಾಣರಹಿತವಾದವು; ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬಾಣರಹಿತನಾದನು.
13.274.5
तद्दृष्ट्वा विस्मिताः सर्वे वासुदेवपुरोगमाः ।
सह तैर्मुनिभिः सर्वैस्तदा व्यासादिभिर्नृप ॥ १३.२७४.५ ॥
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು; ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡವರು, ಆ ಮುನಿಗಳೆಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ, ವ್ಯಾಸಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಓ ರಾಜನೇ.
13.274.6
सन्निरुद्धस्तु तेनात्मा सर्वेष्वायतनेषु च ।
जगाम भित्त्वा मूर्धानं दिवमभ्युत्पपात ह ॥ १३.२७४.६ ॥
ಅವನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇಹ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆತ್ಮವು, ತಲೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗದ ಕಡೆಗೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿತು.
13.274.7
देवदुन्दुभिनादश्च पुष्पवर्षैः सहाभवत् ।
सिद्धा ब्रह्मर्षयश्चैव सादुसाध्विति हर्षिताः ॥ १३.२७४.७ ॥
ದೇವದುಂದುಭಿಯ ನಾದ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಡೆದವು; ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎಂದು ಹರ್ಷಿಸಿದರು.
13.274.8
महोल्केव च भीष्मस्य मूर्धदेशाज्जनाधिप ।
निःसृकत्याकाशमाविश्य क्षणेनान्तरधीयत ॥ १३.२७४.८ ॥
ಜನಾಧಿಪನೇ, ಭೀಷ್ಮನ ತಲೆಯ ಭಾಗದಿಂದ ಮಹೋಲ್ಕೆಯಂತೆ ಹೊರಬಂದು ಆಕಾಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಯಿತು.
13.274.9
एवं स राजशार्दूल नृपः शान्तनवस्तदा ।
समयुज्यत लोकैः स्वैर्भरतानां कुलोद्वहः ॥ १३.२७४.९ ॥
ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಹೀಗೆ ಆ ಶಂತನುಪುತ್ರ ರಾಜನು, ಭರತರ ಕುಲವನ್ನು ಹೊತ್ತವನು, ಆಗ ತನ್ನ ಲೋಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದನು.
13.274.10
ततस्त्वादाय दारूणि गन्धांश्च विविधान्बहून् ।
चितां चक्रुर्महात्मानः पाण्डवा विदुरस्तथा।
युयुत्सुश्चापि कौरव्यं प्रेक्षकास्त्वितरेऽभवन् ॥ १३.२७४.१० ॥
ನಂತರ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ವಿದುರರು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಹಲವು ವಿಧದ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದು ಚಿತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ಯುಯುತ್ಸು ಕೂಡ, ಇತರರು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾದರು.
13.274.11
युधिष्ठिरश्च गाङ्गेयं धृतराष्ट्रश्च दुःखितौ ।
छादयामासतुरुभौ क्षौमेर्माल्यैश्च कौरवम् ॥ १३.२७४.११ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮತ್ತು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಇಬ್ಬರೂ ದುಃಖಿತರಾಗಿ, ಗಂಗಾಪುತ್ರ ಕೌರವನನ್ನು ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದರು.
13.274.12
धारयामास तस्याथ युयुत्सुश्छत्रमुत्तमम् ।
चामरे व्यजने शुभ्रे भीमसेनार्जुनावुभौ।
उष्णीषे परिगृह्णीतां माद्रीपुत्रावुभौ तथा ॥ १३.२७४.१२ ॥
ನಂತರ ಯುಯುತ್ಸು ಅವನ ಮೇಲೆ ಉತ್ತಮ ಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಇಬ್ಬರೂ ಬಿಳಿಯ ಚಾಮರ ಮತ್ತು ವೀಜಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು; ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರೂ ಪೇಟಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು.
13.274.13
युधिष्ठिरेण सहितो धृतराष्ट्रश्च पादतः ।
वृद्धा स्त्रियः कौरवाणां भीष्मं कुरुकुलोद्वहम्।
तालवृन्तान्युपादाय पर्यवीजन्त सर्वशः ॥ १३.२७४.१३ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೊಂದಿಗೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನೂ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಕೌರವರ ವೃದ್ಧ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕುರುಕುಲದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ ತಾಳೆ ಗರಿಯ ಬೀಸಣಿಗೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದರು.
13.274.14
ततोस्य विदिवच्चक्रुः पितृमेधं महात्मनः ।
याजका जुहुवुश्चाग्नौ जगुः सामानि समागाः ॥ १३.२७४.१४ ॥
ನಂತರ ಅವರು ಮಹಾತ್ಮನ ಪಿತೃಮೇಧ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಯಾಜಕರು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಿದರು; ನೆರೆದವರು ಸಾಮಗಾನ ಹಾಡಿದರು.
13.274.15
ततश्चन्दनकाष्ठैश्च तथा कालीयकैरपि ।
कालागुरुप्रभृतिभिर्गन्धैश्चोच्चावच्चैस्तथा ॥ १३.२७४.१५ ॥
ನಂತರ ಶ್ರೀಗಂಧದ ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ, ಕಾಲೀಯಕ ಮತ್ತು ಕಾಲಾಗುರು ಮೊದಲಾದ ವಿವಿಧ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ (ಚಿತೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು).
13.274.16
समवच्छाद्य गाङ्गेयं सम्प्रज्वाल्य हुताशनम् ।
अपसव्यमकुर्वन्त धृतराष्ट्रमुखाश्चिताम् ॥ १३.२७४.१६ ॥
ಗಾಂಗೇಯನನ್ನು (ಭೀಷ್ಮ) ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉರಿಸಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಚಿತೆಯನ್ನು ಅಪಸವ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದರು.
13.274.17
संस्कृत्य च कुरुश्रेष्ठं गाङ्गेयं कुरुसत्तमाः ।
जग्मुर्भागीरथीं पुण्यामृषिजुष्टां कुरूद्वहाः ॥ १३.२७४.१७ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ ಗಾಂಗೇಯನಿಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಕುರುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಋಷಿಗಳು ಸೇವಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಭಾಗೀರಥಿಗೆ (ಗಂಗೆಗೆ) ತೆರಳಿದರು.
13.274.18
अनुगम्यमाना व्यासेन नारदेनासितेन च ।
कृष्णेन भरतस्त्रीभिर्ये च पौराः समागताः ॥ १३.२७४.१८ ॥
ವ್ಯಾಸ, ನಾರದ ಮತ್ತು ಅಸಿತ (ದೇವಲ) ಅವರೊಂದಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ, ಭರತ ವಂಶದ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ನೆರೆದಿದ್ದ ಪುರಜನರೊಂದಿಗೆ (ಅವರು ಸಾಗಿದರು).
13.274.19
उदकं चक्रिरे सर्वे गाङ्गेयस्य महात्मनः ।
विधिवत्क्षत्रियश्रेष्ठाः स च सर्वो जनस्तदा ॥ १३.२७४.१९ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಗೇಯನಿಗೆ (ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ) ಎಲ್ಲರೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉದಕತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದರು; ಆಗ ಕ್ಷತ್ರಿಯಶ್ರೇಷ್ಠರೂ ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು.
13.274.20
ततो भागीरथी देवी तनयस्योदके कृते ।
उत्थाय सलिलात्तस्माद्रुदती शोकविह्वला।
परिदेवयती तत्र कौरकवानभ्यभाषत ॥ १३.२७४.२० ॥
ಪುತ್ರನಿಗೆ ಉದಕತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ, ಭಾಗೀರಥೀ ದೇವಿ ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಎದ್ದು, ಅಳುತ್ತಾ, ಶೋಕದಿಂದ ವಿಹ್ವಲಳಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪರಿದೇವನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೌರವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
13.274.21
निबोधत यथावृत्तमुच्यमानं मया नृपाः ।
राजवृत्तेन सम्पन्नः प्रज्ञयाभिजनेन च।
सत्कर्ता कुरुवृद्धानां पितृभक्तो दृढव्रतः ॥ १३.२७४.२१ ॥
ಓ ರಾಜರೇ, ನಡೆದಂತೆಯೇ ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ. ಅವರು ರಾಜೋಚಿತ ನಡತೆ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಕುಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು; ಕುರುವೃದ್ಧರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದವರು, ತಂದೆಗೆ ಭಕ್ತರು, ದೃಢವ್ರತರು.
13.274.22
जामदग्न्येन रामेण यः पुरा न पराजितः ।
दिव्यैरस्त्रैर्महावीर्यः स हतोऽद्य शिखण्डिना ॥ १३.२७४.२२ ॥
ಹಿಂದೆ ಜಮದಗ್ನಿ ಪುತ್ರ ರಾಮನಿಂದಲೂ ಸೋಲದವರು, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಅವರು ಇಂದು ಶಿಖಂಡಿಯಿಂದ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು.
13.274.23
अश्मसारमयं नूनं हृदयं मम पार्थिवाः ।
अपश्यन्त्याः प्रियं पुत्रं यन्न दीर्यति मेऽद्य वै ॥ १३.२७४.२३ ॥
ಓ ರಾಜರೇ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಕಲ್ಲಿನ ಸಾರದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನನ್ನು ನೋಡಲಾರದೆಯೂ ಇಂದು ಅದು ಸೀಳಿಹೋಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ.
13.274.24
समेतं पार्थिवं क्षत्रं काशिपुर्यां स्वयंपरे ।
विजित्यैकरथेनाजौ कन्याश्चायं जहारह ॥ १३.२७४.२४ ॥
ಕಾಶಿ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂವರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ರಾಜರನ್ನು ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರಥದಿಂದ ಗೆದ್ದು, ಇವರು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದರು.
13.274.25
यस्य नास्ति बले तुल्यः पृथिव्यामपि कश्चन ।
हतं शिखण्डिना श्रुत्वा यन्न दीर्यति मे मनः ॥ १३.२७४.२५ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಯಾರ ಬಲಕ್ಕೂ ಸಮಾನರಿಲ್ಲವೋ, ಅವನನ್ನು ಶಿಖಂಡಿ ಕೊಂದನೆಂದು ಕೇಳಿಯೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಒಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ.
13.274.26
जामदग्न्यः कुरुक्षेत्रे युधि येन महात्मना ।
पीडितो नातियत्नेन स हतोऽद्य शिखण्डिना ॥ १३.२७४.२६ ॥
ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಪೀಡಿಸಲಾಯಿತೋ, ಆ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗ ಇಂದು ಶಿಖಂಡಿಯಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು.
13.274.27
एवंविधं बहु तदा विलन्पतीं नहानदीम् ।
आश्वासयामास तदा साम्ना दामोदरो विभुः ॥ १३.२७४.२७ ॥
ಹೀಗೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನದಿಯನ್ನು ಆಗ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ದಾಮೋದರನು ಸಾಮವಚನಗಳಿಂದ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
13.274.28
समाश्वसिहि भद्रे त्वं मा शुचः शुभदर्शने ।
गतः स परमं लोकं तव पुत्रो न संशयः ॥ १३.२७४.२८ ॥
ಓ ಮಂಗಳೆಯೇ, ಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳು; ದುಃಖಿಸಬೇಡ, ಓ ಶುಭದರ್ಶಿನಿಯೇ. ನಿನ್ನ ಆ ಮಗನು ಪರಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
13.274.29
वसुरेष महातेजाः शापदोषेण शोभने ।
मानुषत्वमनुप्राप्तो नैनं शोचितुमर्हसि ॥ १३.२७४.२९ ॥
ಈ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ವಸುವು ಶಾಪದ ದೋಷದಿಂದ, ಓ ಶೋಭನೆ, ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಅವನಿಗಾಗಿ ನೀನು ಶೋಕಿಸಬಾರದು.
13.274.30
स एष क्षत्रधर्मेण युध्यमानो रणाजिरे ।
धनंजयेन निहतो नैष देवि शिखण्डिना ॥ १३.२७४.३० ॥
ಅವನು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಂತೆ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಧನಂಜಯನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು; ಓ ದೇವಿ, ಇವನನ್ನು ಶಿಖಂಡಿ ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ.
13.274.31
भीष्मं हि कुरुशार्दूलमुद्यतेषु महारणे ।
न शक्तः संयुगे हन्तुं साक्षादपि शतक्रतुः ॥ १३.२७४.३१ ॥
ಮಹಾ ರಣದಲ್ಲಿ ಆಯುಧಗಳು ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಕುರುಗಳ ಹುಲಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರನೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲು ಶಕ್ತನಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
13.274.32
स्वच्छन्दतस्तव सुतो गतः स्वर्गं शुभानने ।
न शक्ता विनिहन्तुं हि रणे तं सर्वदेवताः ॥ १३.२७४.३२ ॥
ಶುಭಾನನೆ, ನಿನ್ನ ಮಗನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೂ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಶಕ್ತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
13.274.33
तस्मान्मा त्वं सरिच्छ्रेष्ठे शोचस्य कुरुनन्दनम् ।
वसूनेष गतो देवि पुत्रस्ते विज्वरा भव ॥ १३.२७४.३३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೇ, ಕುರುಗಳ ಆನಂದನಾದ ಅವನಿಗಾಗಿ ನೀನು ಶೋಕಿಸಬೇಡ. ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಮಗ ವಸುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ; ಜ್ವರರಹಿತಳಾಗು.
13.274.34
इत्युक्ता सा तु कृष्णेन व्यासेन तु सरिद्वरा ।
त्यक्त्वा शोकं महाराज स्वं वार्यवततार ह ॥ १३.२७४.३४ ॥
ಕೃಷ್ಣ ವ್ಯಾಸರಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಮಹಾರಾಜ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ತನ್ನ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇಳಿದಳು.
13.274.35
सत्कृत्य ते तां सरितं ततः कृष्णमुखा नृप ।
अनुज्ञातास्तया सर्वे न्यवर्तन्त जनाधिपाः ॥ १३.२७४.३५ ॥
ಆಗ ರಾಜನೇ, ಕೃಷ್ಣನೇ ಮುಂದಾಳಾಗಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಆ ನದಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು; ಆಕೆಯ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಧಿಪರು ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.