Mahābhārata · Adhyāya 13.274
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.274.1
एवमुक्त्वा कुरून्सर्वान्भीष्मः शान्तनवस्तदा ।
तूष्णीं बभूव कौरव्यः स मुहूर्तमरिंदम ॥ १३.२७४.१ ॥
So zu allen Kurus gesprochen, verstummte Bhīṣma, Sohn des Śantanu, da für einen Augenblick, o Bezwinger der Feinde.
13.274.2
धारयामास चात्मानं धारणासु यथाक्रमम् ।
तस्योर्ध्वमगमन्प्राणाः सन्निरुद्धा महात्मनः ॥ १३.२७४.२ ॥
Er hielt sich in den aufeinanderfolgenden yogischen Haltungen fest, und die Lebensatem des Großherzigen stiegen, völlig zurückgehalten, empor.
13.274.3
इदमाश्चर्यमासीच्च मध्ये तेषां महात्मनाम् ।
सहितैर्ऋषिभिः सर्वैस्तदा व्यासादिभिः प्रभो ॥ १३.२७४.३ ॥
O Herr, inmitten jener Großherzigen, zusammen mit allen Weisen unter Vyāsa, war dies ein Wunder.
13.274.4
यद्यन्मुञ्चति गात्रं हि स शन्तनुसुतस्तदा ।
तत्तद्विशल्यमभवद्योगयुक्तस्य वै क्रमात्।
क्षणेन प्रेक्षतां तेषां विशल्यः सोऽभवत्तदा ॥ १३.२७४.४ ॥
Welches Glied der Sohn Śantanus auch losließ, eben diese Glieder, im Yoga vereint, wurden nacheinander frei von Pfeilen; und im Nu, während sie zusahen, war er ganz frei von Pfeilen.
13.274.5
तद्दृष्ट्वा विस्मिताः सर्वे वासुदेवपुरोगमाः ।
सह तैर्मुनिभिः सर्वैस्तदा व्यासादिभिर्नृप ॥ १३.२७४.५ ॥
Als sie dies sahen, staunten alle, die von Vāsudeva angeführt wurden, zusammen mit all jenen Weisen, Vyāsa und den anderen, o König.
13.274.6
सन्निरुद्धस्तु तेनात्मा सर्वेष्वायतनेषु च ।
जगाम भित्त्वा मूर्धानं दिवमभ्युत्पपात ह ॥ १३.२७४.६ ॥
Doch das Selbst, von ihm in allen Sitzen des Körpers völlig zurückgehalten, durchbrach den Scheitel und stieg empor zum Himmel.
13.274.7
देवदुन्दुभिनादश्च पुष्पवर्षैः सहाभवत् ।
सिद्धा ब्रह्मर्षयश्चैव सादुसाध्विति हर्षिताः ॥ १३.२७४.७ ॥
Der Klang der Götterkesselpauken ertönte zugleich mit einem Blumenregen; die Vollendeten und die brahmanischen Weisen riefen erfreut: »Gut, gut!«
13.274.8
महोल्केव च भीष्मस्य मूर्धदेशाज्जनाधिप ।
निःसृकत्याकाशमाविश्य क्षणेनान्तरधीयत ॥ १३.२७४.८ ॥
O Herr der Menschen! Wie ein großer Meteor trat sie aus dem Bereich von Bhīṣmas Haupt hervor, drang in den Himmel ein und verschwand im Nu.
13.274.9
एवं स राजशार्दूल नृपः शान्तनवस्तदा ।
समयुज्यत लोकैः स्वैर्भरतानां कुलोद्वहः ॥ १३.२७४.९ ॥
So, o Tiger unter den Königen, vereinigte sich jener König, der Sohn Śāntanus, der Träger des Bharata-Geschlechts, damals mit seinen eigenen Welten.
13.274.10
ततस्त्वादाय दारूणि गन्धांश्च विविधान्बहून् ।
चितां चक्रुर्महात्मानः पाण्डवा विदुरस्तथा।
युयुत्सुश्चापि कौरव्यं प्रेक्षकास्त्वितरेऽभवन् ॥ १३.२७४.१० ॥
Dann errichteten die großherzigen Pāṇḍavas und Vidura, nachdem sie Holz und vielerlei wohlriechende Stoffe herbeigebracht hatten, den Scheiterhaufen; auch Yuyutsu, und die anderen wurden Zuschauer.
13.274.11
युधिष्ठिरश्च गाङ्गेयं धृतराष्ट्रश्च दुःखितौ ।
छादयामासतुरुभौ क्षौमेर्माल्यैश्च कौरवम् ॥ १३.२७४.११ ॥
Yudhiṣṭhira und Dhṛtarāṣṭra, beide betrübt, bedeckten den Kaurava, den Sohn der Gaṅgā, mit Leinentüchern und Girlanden.
13.274.12
धारयामास तस्याथ युयुत्सुश्छत्रमुत्तमम् ।
चामरे व्यजने शुभ्रे भीमसेनार्जुनावुभौ।
उष्णीषे परिगृह्णीतां माद्रीपुत्रावुभौ तथा ॥ १३.२७४.१२ ॥
Dann hielt Yuyutsu einen vorzüglichen Sonnenschirm über ihn; Bhīmasena und Arjuna hielten beide weiße Yakschweif-Fliegenwedel und Fächer; und die beiden Söhne Mādrīs hielten seine Turbane.
13.274.13
युधिष्ठिरेण सहितो धृतराष्ट्रश्च पादतः ।
वृद्धा स्त्रियः कौरवाणां भीष्मं कुरुकुलोद्वहम्।
तालवृन्तान्युपादाय पर्यवीजन्त सर्वशः ॥ १३.२७४.१३ ॥
Zusammen mit Yudhiṣṭhira ging auch Dhṛtarāṣṭra zu Fuß. Die alten Frauen der Kauravas fächelten Bhīṣma, dem Träger des Kuru-Geschlechts, von allen Seiten mit Palmblatt-Fächern Luft zu.
13.274.14
ततोस्य विदिवच्चक्रुः पितृमेधं महात्मनः ।
याजका जुहुवुश्चाग्नौ जगुः सामानि समागाः ॥ १३.२७४.१४ ॥
Dann vollzogen sie das Totenritual des Großherzigen nach der Vorschrift. Die amtierenden Priester brachten Opfergaben ins Feuer, und die Versammelten sangen die Sāma-Hymnen.
13.274.15
ततश्चन्दनकाष्ठैश्च तथा कालीयकैरपि ।
कालागुरुप्रभृतिभिर्गन्धैश्चोच्चावच्चैस्तथा ॥ १३.२७४.१५ ॥
Dann wurde der Scheiterhaufen mit Sandelholzscheiten, Aloeholz, schwarzem Adlerholz und anderen Wohlgerüchen aller Art, edleren und einfacheren, bereitet.
13.274.16
समवच्छाद्य गाङ्गेयं सम्प्रज्वाल्य हुताशनम् ।
अपसव्यमकुर्वन्त धृतराष्ट्रमुखाश्चिताम् ॥ १३.२७४.१६ ॥
Nachdem sie Gāṅgeya vollständig bedeckt und das Feuer gut entfacht hatten, umschritten sie unter Führung Dhṛtarāṣṭras den Scheiterhaufen, mit dem rechten Ende abgewandt.
13.274.17
संस्कृत्य च कुरुश्रेष्ठं गाङ्गेयं कुरुसत्तमाः ।
जग्मुर्भागीरथीं पुण्यामृषिजुष्टां कुरूद्वहाः ॥ १३.२७४.१७ ॥
Nachdem sie die Riten für Gāṅgeya, den Vornehmsten der Kuru, vollzogen hatten, begaben sich die Besten des Kuru-Geschlechts zur heiligen Bhāgīrathī, dem von Weisen besuchten Gaṅgā.
13.274.18
अनुगम्यमाना व्यासेन नारदेनासितेन च ।
कृष्णेन भरतस्त्रीभिर्ये च पौराः समागताः ॥ १३.२७४.१८ ॥
Begleitet von Vyāsa, Nārada und Asita, von Kṛṣṇa, den Frauen der Bharata und den versammelten Bürgern der Stadt, zogen sie weiter.
13.274.19
उदकं चक्रिरे सर्वे गाङ्गेयस्य महात्मनः ।
विधिवत्क्षत्रियश्रेष्ठाः स च सर्वो जनस्तदा ॥ १३.२७४.१९ ॥
Für den großherzigen Sohn der Gaṅgā brachten alle nach Vorschrift das Wasseropfer dar, und die vornehmsten Kṣatriyas und das ganze Volk taten dasselbe.
13.274.20
ततो भागीरथी देवी तनयस्योदके कृते ।
उत्थाय सलिलात्तस्माद्रुदती शोकविह्वला।
परिदेवयती तत्र कौरकवानभ्यभाषत ॥ १३.२७४.२० ॥
Als das Wasseropfer für ihren Sohn vollzogen war, erhob sich die Göttin Bhāgīrathī aus dem Wasser, weinend, von Kummer übermannt, und klagend sprach sie dort zu den Kauravas.
13.274.21
निबोधत यथावृत्तमुच्यमानं मया नृपाः ।
राजवृत्तेन सम्पन्नः प्रज्ञयाभिजनेन च।
सत्कर्ता कुरुवृद्धानां पितृभक्तो दृढव्रतः ॥ १३.२७४.२१ ॥
Hört, ihr Könige, wie es sich zugetragen hat, so wie ich es erzähle: Er war mit königlichem Verhalten, Weisheit und vornehmer Abkunft begabt, ehrte die Ältesten der Kurus, war seinem Vater ergeben und fest in seinen Gelübden.
13.274.22
जामदग्न्येन रामेण यः पुरा न पराजितः ।
दिव्यैरस्त्रैर्महावीर्यः स हतोऽद्य शिखण्डिना ॥ १३.२७४.२२ ॥
Er, der einst nicht einmal von Rāma, dem Sohn des Jamadagni, besiegt worden war, der Held von großer Tapferkeit, ist heute von Śikhaṇḍin mit göttlichen Waffen getötet worden.
13.274.23
अश्मसारमयं नूनं हृदयं मम पार्थिवाः ।
अपश्यन्त्याः प्रियं पुत्रं यन्न दीर्यति मेऽद्य वै ॥ १३.२७४.२३ ॥
Gewiss, ihr Könige, ist mein Herz aus dem Stoff des Steins gemacht, denn heute zerbricht es nicht, obwohl ich meinen geliebten Sohn nicht mehr sehe.
13.274.24
समेतं पार्थिवं क्षत्रं काशिपुर्यां स्वयंपरे ।
विजित्यैकरथेनाजौ कन्याश्चायं जहारह ॥ १३.२७४.२४ ॥
Beim in der Stadt Kāśī versammelten Svayaṃvara besiegte er im Kampf mit einem einzigen Wagen die versammelten Könige und Kṣatriyas und entführte die Jungfrauen.
13.274.25
यस्य नास्ति बले तुल्यः पृथिव्यामपि कश्चन ।
हतं शिखण्डिना श्रुत्वा यन्न दीर्यति मे मनः ॥ १३.२७४.२५ ॥
Er, dem auf Erden niemand an Kraft gleicht, wurde von Śikhaṇḍin erschlagen — und doch zerspringt mein Herz nicht, wenn ich das höre?
13.274.26
जामदग्न्यः कुरुक्षेत्रे युधि येन महात्मना ।
पीडितो नातियत्नेन स हतोऽद्य शिखण्डिना ॥ १३.२७४.२६ ॥
Jener großherzige Sohn des Jamadagni, den man in der Schlacht bei Kurukṣetra ohne große Mühe bedrängte, ist heute von Śikhaṇḍin erschlagen worden.
13.274.27
एवंविधं बहु तदा विलन्पतीं नहानदीम् ।
आश्वासयामास तदा साम्ना दामोदरो विभुः ॥ १३.२७४.२७ ॥
So vielfach klagend, wurde der Fluss damals vom allgegenwärtigen Dāmodara mit sanften Worten getröstet.
13.274.28
समाश्वसिहि भद्रे त्वं मा शुचः शुभदर्शने ।
गतः स परमं लोकं तव पुत्रो न संशयः ॥ १३.२७४.२८ ॥
Fasse dich, o Glückliche, und trauere nicht, o Schönblickende. Dein Sohn ist in die höchste Welt gegangen, daran ist kein Zweifel.
13.274.29
वसुरेष महातेजाः शापदोषेण शोभने ।
मानुषत्वमनुप्राप्तो नैनं शोचितुमर्हसि ॥ १३.२७४.२९ ॥
Dieser Vasu von großer Strahlkraft ist durch die Schuld eines Fluches zur menschlichen Geburt gelangt, o Strahlende; um ihn sollst du nicht trauern.
13.274.30
स एष क्षत्रधर्मेण युध्यमानो रणाजिरे ।
धनंजयेन निहतो नैष देवि शिखण्डिना ॥ १३.२७४.३० ॥
Er, im Kampf auf dem Schlachtfeld nach der Pflicht des Kriegers, wurde von Dhanaṃjaya (Arjuna) erschlagen; nicht von Śikhaṇḍin, o Göttin.
13.274.31
भीष्मं हि कुरुशार्दूलमुद्यतेषु महारणे ।
न शक्तः संयुगे हन्तुं साक्षादपि शतक्रतुः ॥ १३.२७४.३१ ॥
Als in der großen Schlacht die Waffen erhoben waren, konnte selbst Indra, der Hundertopferer, in eigener Person Bhīṣma, den Tiger der Kurus, im Kampf nicht töten.
13.274.32
स्वच्छन्दतस्तव सुतो गतः स्वर्गं शुभानने ।
न शक्ता विनिहन्तुं हि रणे तं सर्वदेवताः ॥ १३.२७४.३२ ॥
O Schönantlitzige, dein Sohn ging aus eigenem Willen in den Himmel; im Kampf waren alle Götter nicht imstande, ihn zu töten.
13.274.33
तस्मान्मा त्वं सरिच्छ्रेष्ठे शोचस्य कुरुनन्दनम् ।
वसूनेष गतो देवि पुत्रस्ते विज्वरा भव ॥ १३.२७४.३३ ॥
Darum, o Beste der Flüsse, trauere nicht um die Freude der Kurus. O Göttin, dein Sohn ist zu den Vasus gegangen; sei frei von Fieber.
13.274.34
इत्युक्ता सा तु कृष्णेन व्यासेन तु सरिद्वरा ।
त्यक्त्वा शोकं महाराज स्वं वार्यवततार ह ॥ १३.२७४.३४ ॥
So angesprochen von Kṛṣṇa Vyāsa, o großer König, stieg jene Beste der Flüsse, nachdem sie ihren Kummer abgelegt hatte, in ihr eigenes Wasser hinab.
13.274.35
सत्कृत्य ते तां सरितं ततः कृष्णमुखा नृप ।
अनुज्ञातास्तया सर्वे न्यवर्तन्त जनाधिपाः ॥ १३.२७४.३५ ॥
Dann, o König, von Kṛṣṇa angeführt, ehrten alle jenen Fluss; nachdem sie von ihr die Erlaubnis erhalten hatten, kehrten alle Herrscher der Menschen zurück.