ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.28.1
पितामहवचः श्रुत्वा गरुडः पततांवरः ।
जगाम गोकुलं किञ्चिन्नवनीतजिहीर्षया ॥ १३.२८.१ ॥
ಪಿತಾಮಹನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಗರುಡನು ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಗೋಕುಲಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
13.28.2
नवनीतं तथाऽपश्यन्मथितं कलशे स्थितम् ।
तदादाय ततोऽगच्छद्यतस्तद्रक्ष्यतेऽमृतम् ॥ १३.२८.२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕಡೆದು ಮಡಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು. ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಮೃತವನ್ನು ಕಾಯುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
13.28.3
स तत्र गत्वा पतगस्तिर्यक्तोयं महाबलः ।
हुताशनमपक्रम्य नवनीतमपातयत् ॥ १३.२८.३ ॥
ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಪಕ್ಷಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಓರೆಯಾಗಿ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನಂತೆ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಕಳೆದು, ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
13.28.4
सो र्चिष्मान्मन्दवेगोऽभूत्सर्पिषा तेन तर्पितः ।
धूमकेतुर्न जज्वाल धूममेव ससर्ज ह ॥ १३.२८.४ ॥
ಆ ಜ್ವಾಲೆಯುಳ್ಳ ಅಗ್ನಿ ಆ ತುಪ್ಪದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಮಂದವೇಗನಾದನು. ಧೂಮಕೇತುವಾದ ಅಗ್ನಿ ಉರಿಯಲಿಲ್ಲ; ಹೊಗೆಯನ್ನೇ ಹೊರಸೂಸಿದನು.
13.28.5
तमतीत्याशु गरुडो हृष्टात्मा जातवेदसम् ।
रक्षांसि समतिक्रामत्पक्षवातेन पातयन् ॥ १३.२८.५ ॥
ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬೇಗನೆ ದಾಟಿ, ಸಂತುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ ಗರುಡನು ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಾಳಿಯಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಬೀಳಿಸುತ್ತಾ ಅವರನ್ನು ಮೀರಿದನು.
13.28.6
ते पतन्ति शिरोभिस्च जानुभिश्चरणैस्तथा ।
उत्सृज्य शस्त्रावरणं पक्षिपक्षसमाहताः ॥ १३.२८.६ ॥
ಅವರು ತಲೆಗಳಿಂದಲೂ ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಂದಲೂ ಪಾದಗಳಿಂದಲೂ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ; ಶಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಕವಚಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪಕ್ಷಿಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
13.28.7
उत्प्लुत्य चावृतान्नागान्हत्वा चक्रं व्यतीत्य च ।
अरान्तरेण शिरसा भित्त्वा जालं समाद्रवत् ॥ १३.२८.७ ॥
ಹಾರಿ, ಸುತ್ತುವರಿದ ನಾಗಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಚಕ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ, ಅರಗಳ ನಡುವಿನಿಂದ ತಲೆಯಿಂದ ಜಾಲವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಅವನು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
13.28.8
स भित्त्वा शिरसा जालं वज्रवेगसमो बली ।
उज्जहार ततः शीघ्रममृतं भुजगाशनः ॥ १३.२८.८ ॥
ವಜ್ರದ ವೇಗಕ್ಕೆ ಸಮಾನನಾದ ಬಲಶಾಲಿ ತಲೆಯಿಂದ ಜಾಲವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸರ್ಪಭಕ್ಷಕನು ಅಮೃತವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.
13.28.9
तदादायाद्रवच्छीघ्रं गरुडः श्वसनो यथा ।
अथ सन्नाहमकरोद्वृत्रहा विबुधैः सह ॥ १३.२८.९ ॥
ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಗರುಡನು ಗಾಳಿಯಂತೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಓಡಿದನು. ಆಗ ವೃತ್ರಹಂತ ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.
13.28.10
ततो मातलिसंयुक्तं हरिभिः स्वर्णमालिभिः ।
आरुरोह रथं शीघ्रं सूर्याग्निसमतेजसम् ॥ १३.२८.१० ॥
ನಂತರ ಮಾತಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ, ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಕುದುರೆಗಳ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿನ ರಥವನ್ನು ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಏರಿದನು.
13.28.11
सोऽभ्यद्रवत्पक्षिराजं वृत्रहा पाकशासनः ।
उद्यम्य निशितं वज्रं वज्रहस्तो महाबलः ॥ १३.२८.११ ॥
ಆ ವೃತ್ರಹಂತನಾದ ಪಾಕಶಾಸನ ಇಂದ್ರನು ಪಕ್ಷಿರಾಜನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು. ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ವಜ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ವಜ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು.
13.28.12
तथैव गरुडो राजन्वज्रहस्तं समाद्रवत् ।
ततो वै मातलिं प्राह शीघ्रं वाहय वाजिनः ॥ १३.२८.१२ ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ಓ ರಾಜನೇ, ಗರುಡನು ವಜ್ರಹಸ್ತನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವನು ಮಾತಲಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸು."
13.28.13
अथ दिव्यं महाघोरं गरुडाय ससर्ज ह ।
वज्रं सहस्रनयनस्तिग्मवेगपराक्रमः ॥ १३.२८.१३ ॥
ಆಗ ಸಹಸ್ರನೇತ್ರನಾದ ಇಂದ್ರನು ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ದಿವ್ಯವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ ವಜ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು; ಅದರ ವೇಗ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿತ್ತು.
13.28.14
उत्सिसृक्षन्तमाज्ञाय वज्रं वै त्रिदशेश्वरम् ।
तूर्णं वेगपरो भूत्वा जगाम पततांवरः ॥ १३.२८.१४ ॥
ವಜ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾದ ದೇವೇಶ್ವರನನ್ನು ಅರಿತು, ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಗರುಡನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
13.28.15
पितामहनिसर्गेण ज्ञात्वा लब्धवरः खगः ।
आयुधानां वरं वज्रमथ शक्रमुवाच ह ॥ १३.२८.१५ ॥
ಪಿತಾಮಹನ (ಬ್ರಹ್ಮನ) ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ವರ ಪಡೆದ ಆ ಪಕ್ಷಿ ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆ ವಜ್ರದ ಕುರಿತು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿತು.
13.28.16
वृत्रहन्नेष वज्रस्ते वरो लब्धः पितामहात् ।
अतः सम्मानमाकाङ्क्षन्मुञ्चाम्येकं तनूरुहम् ॥ १३.२८.१६ ॥
ವೃತ್ರಹಂತನೇ! ಈ ವಜ್ರವು ನೀನು ಪಿತಾಮಹನಿಂದ ಪಡೆದ ವರ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಗೌರವವನ್ನು ಬಯಸಿ ನಾನು ನನ್ನ ಒಂದು ಗರಿಯನ್ನು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
13.28.17
एतेनायुधराजेन यदि शक्तोसि वृत्रहन् ।
हन्यास्त्वं परया शक्तया गच्छाम्यहमनामयः ॥ १३.२८.१७ ॥
ವೃತ್ರಹಂತನೇ! ಈ ಆಯುಧರಾಜನಾದ ವಜ್ರದಿಂದ ನೀನು ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದರೆ, ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆ; ನಾನು ಅಕ್ಷತನಾಗಿ ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ.
13.28.18
तत्तु तूर्णं तदा वज्रं स्वेन वेगेन भारत ।
जघान परया शक्त्या न चैनमदहद्भृशम् ॥ १३.२८.१८ ॥
ಭಾರತನೇ! ಆಗ ಆ ವಜ್ರವು ತನ್ನದೇ ವೇಗದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿತು; ಆದರೆ ಅವನನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಸುಡಲಿಲ್ಲ.
13.28.19
ततो देवर्षयो राजन्गच्छन्तो वै विहायसा ।
दृष्ट्वा वज्रं विवक्तं तं पक्षइपर्णेऽब्रुवन्वचः ॥ १३.२८.१९ ॥
ಆಗ ಓ ರಾಜನೇ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ದೇವರ್ಷಿಗಳು ಪಕ್ಷಿಯ ಗರಿಯ ಮೇಲೆ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ವಜ್ರವನ್ನು ಕಂಡು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
13.28.20
सुपर्णः पक्षिगरुडो यस्य पर्णे वरायुधम् ।
विषक्तं देवराजस्य वृत्रहन्तुः सनातनम् ॥ १३.२८.२० ॥
ಈ ಪಕ್ಷಿ ಸುಪರ್ಣ ಗರುಡ; ಇದರ ಗರಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರಾಜನ, ವೃತ್ರಹಂತನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸನಾತನ ಆಯುಧ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದೆ.
13.28.21
एवं सुपर्णो विहगो वैनतेयः प्रतापवान् ।
ऋषयस्तं विजानन्ति चाग्नेयं वैष्णवं पुनः ॥ १३.२८.२१ ॥
ಹೀಗೆ ಸುಪರ್ಣ, ವಿನತೆಯ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಮಗ ವೈನತೇಯ ಪಕ್ಷಿ; ಋಷಿಗಳು ಅದನ್ನು ಅಗ್ನಿ ಸಂಬಂಧಿ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಸಂಬಂಧಿ ಆಯುಧವೆಂದು ಮತ್ತೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
13.28.22
वेदाभिष्टुतमत्यर्थं स्वर्गमार्गफलप्रदम् ।
तनुपर्णं सुपर्णस्य जगृहुर्बर्हिणस्तथा ॥ १३.२८.२२ ॥
ವೇದಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ಸುಪರ್ಣನ ತೆಳುವಾದ ಗರಿಯನ್ನು ನವಿಲುಗಳು ಹಾಗೆಯೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡವು.
13.28.23
मयूराविस्मिताः सर्वे आद्रवन्ति स्म वज्रिणम् ॥ १३.२८.२३ ॥
ನವಿಲುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತವಾಗಿ ವಜ್ರಧಾರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದವು.