ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.28.1
पितामहवचः श्रुत्वा गरुडः पततांवरः ।
जगाम गोकुलं किञ्चिन्नवनीतजिहीर्षया ॥ १३.२८.१ ॥
ପିତାମହଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ପକ୍ଷୀଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗରୁଡ଼ ନବନୀତ ହରଣ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ କିଛି ଦୂର ଗୋକୁଳ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
13.28.2
नवनीतं तथाऽपश्यन्मथितं कलशे स्थितम् ।
तदादाय ततोऽगच्छद्यतस्तद्रक्ष्यतेऽमृतम् ॥ १३.२८.२ ॥
ସେଠାରେ ସେ ମନ୍ଥନ ହୋଇଥିବା ନବନୀତ ମାଠିରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଦେଖିଲେ। ତାହା ନେଇ ସେ ସେଠାକୁ ଗଲେ ଯେଉଁଠାରେ ସେହି ଅମୃତ ରକ୍ଷା ହେଉଥିଲା।
13.28.3
स तत्र गत्वा पतगस्तिर्यक्तोयं महाबलः ।
हुताशनमपक्रम्य नवनीतमपातयत् ॥ १३.२८.३ ॥
ସେଇ ମହାବଳୀ ପକ୍ଷୀ ସେଠାକୁ ଯାଇ, ବଙ୍କା ଜଳ ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତା ଅଗ୍ନିକୁ ଘୂରି ପାର ହୋଇ, ନବନୀତ ତଳେ ପକାଇଲା।
13.28.4
सो र्चिष्मान्मन्दवेगोऽभूत्सर्पिषा तेन तर्पितः ।
धूमकेतुर्न जज्वाल धूममेव ससर्ज ह ॥ १३.२८.४ ॥
ସେଇ ଶିଖାମୟ ଅଗ୍ନି ସେହି ଘିଅରେ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ମନ୍ଦବେଗ ହେଲେ। ଧୂମକେତୁ ଅଗ୍ନି ଜଳିଲା ନାହିଁ; କେବଳ ଧୂଆଁ ହିଁ ସୃଷ୍ଟି କଲା।
13.28.5
तमतीत्याशु गरुडो हृष्टात्मा जातवेदसम् ।
रक्षांसि समतिक्रामत्पक्षवातेन पातयन् ॥ १३.२८.५ ॥
ସେହି ଅଗ୍ନିକୁ ଶୀଘ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରି, ହୃଷ୍ଟଚିତ୍ତ ଗରୁଡ଼ ନିଜ ପକ୍ଷବାୟୁରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ପଡ଼ାଇ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ।
13.28.6
ते पतन्ति शिरोभिस्च जानुभिश्चरणैस्तथा ।
उत्सृज्य शस्त्रावरणं पक्षिपक्षसमाहताः ॥ १३.२८.६ ॥
ସେମାନେ ମସ୍ତକ, ଆଣ୍ଠୁ ଓ ଚରଣରେ ପଡ଼ନ୍ତି; ଶସ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ତ୍ୟାଗ କରି, ପକ୍ଷୀର ପକ୍ଷାଘାତରେ ଆହତ ହୋଇ।
13.28.7
उत्प्लुत्य चावृतान्नागान्हत्वा चक्रं व्यतीत्य च ।
अरान्तरेण शिरसा भित्त्वा जालं समाद्रवत् ॥ १३.२८.७ ॥
ଡେଇଁ, ଘେରିଥିବା ନାଗମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ଚକ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଅରା ମଧ୍ୟରୁ ମସ୍ତକ ଦ୍ୱାରା ଜାଲ ଭେଦ କରି ସେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚାଲିଗଲା।
13.28.8
स भित्त्वा शिरसा जालं वज्रवेगसमो बली ।
उज्जहार ततः शीघ्रममृतं भुजगाशनः ॥ १३.२८.८ ॥
ବଜ୍ରବେଗ ସମାନ ବଳବାନ ସେ ମସ୍ତକ ଦ୍ୱାରା ଜାଲ ଭେଦ କରି, ତା'ପରେ ଶୀଘ୍ର ସର୍ପଭୋଜୀ ଅମୃତ ଉଠାଇ ନେଲା।
13.28.9
तदादायाद्रवच्छीघ्रं गरुडः श्वसनो यथा ।
अथ सन्नाहमकरोद्वृत्रहा विबुधैः सह ॥ १३.२८.९ ॥
ତାକୁ ନେଇ ଗରୁଡ଼ ପବନ ପରି ଶୀଘ୍ର ଦୌଡ଼ିଗଲା। ତା'ପରେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ କବଚ ପିନ୍ଧିଲେ।
13.28.10
ततो मातलिसंयुक्तं हरिभिः स्वर्णमालिभिः ।
आरुरोह रथं शीघ्रं सूर्याग्निसमतेजसम् ॥ १३.२८.१० ॥
ତା'ପରେ ମାତଲି ସହ ଯୁକ୍ତ, ସୁନା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଘୋଡ଼ା ସହ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ସମାନ ତେଜର ରଥରେ ସେ ଶୀଘ୍ର ଆରୋହଣ କଲା।
13.28.11
सोऽभ्यद्रवत्पक्षिराजं वृत्रहा पाकशासनः ।
उद्यम्य निशितं वज्रं वज्रहस्तो महाबलः ॥ १३.२८.११ ॥
ସେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା ପାକଶାସନ ଇନ୍ଦ୍ର ପକ୍ଷୀରାଜ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବଜ୍ର ଉଠାଇ, ହାତରେ ବଜ୍ର ଧରି ସେ ମହାବଳୀ ଥିଲେ।
13.28.12
तथैव गरुडो राजन्वज्रहस्तं समाद्रवत् ।
ततो वै मातलिं प्राह शीघ्रं वाहय वाजिनः ॥ १३.२८.१२ ॥
ସେହିପରି, ହେ ରାଜନ, ଗରୁଡ଼ ବଜ୍ରହସ୍ତ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା। ତା'ପରେ ସେ ମାତଲିକୁ କହିଲା, "ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଚଳାଅ।"
13.28.13
अथ दिव्यं महाघोरं गरुडाय ससर्ज ह ।
वज्रं सहस्रनयनस्तिग्मवेगपराक्रमः ॥ १३.२८.१३ ॥
ଏଥର ସହସ୍ରନୟନ ଇନ୍ଦ୍ର ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଅତି ଭୟଙ୍କର ବଜ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ; ତାହାର ବେଗ ଓ ପରାକ୍ରମ ତୀବ୍ର ଥିଲା।
13.28.14
उत्सिसृक्षन्तमाज्ञाय वज्रं वै त्रिदशेश्वरम् ।
तूर्णं वेगपरो भूत्वा जगाम पततांवरः ॥ १३.२८.१४ ॥
ବଜ୍ର ନିକ୍ଷେପ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣି, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗରୁଡ଼ ଶୀଘ୍ର ବେଗରେ ଆଗକୁ ଗଲେ।
13.28.15
पितामहनिसर्गेण ज्ञात्वा लब्धवरः खगः ।
आयुधानां वरं वज्रमथ शक्रमुवाच ह ॥ १३.२८.१५ ॥
ପିତାମହଙ୍କ (ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ) କୃପାରେ ବର ପାଇଥିବା ସେହି ପକ୍ଷୀ ଏହା ଜାଣି, ଆୟୁଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଜ୍ର ବିଷୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲା।
13.28.16
वृत्रहन्नेष वज्रस्ते वरो लब्धः पितामहात् ।
अतः सम्मानमाकाङ्क्षन्मुञ्चाम्येकं तनूरुहम् ॥ १३.२८.१६ ॥
ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା! ଏହି ବଜ୍ର ତୁମେ ପିତାମହଙ୍କଠାରୁ ବରରୂପେ ପାଇଛ। ତେଣୁ ତୁମ ସମ୍ମାନ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ମୁଁ ମୋର ଗୋଟିଏ ପାଖି ଛାଡ଼ୁଛି।
13.28.17
एतेनायुधराजेन यदि शक्तोसि वृत्रहन् ।
हन्यास्त्वं परया शक्तया गच्छाम्यहमनामयः ॥ १३.२८.१७ ॥
ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା! ଏହି ଆୟୁଧରାଜ ବଜ୍ରରେ ଯଦି ତୁମେ ସମର୍ଥ, ତେବେ ପରମ ଶକ୍ତିରେ ମୋତେ ପ୍ରହାର କର; ମୁଁ ଅକ୍ଷତ ରହି ଯାଉଛି।
13.28.18
तत्तु तूर्णं तदा वज्रं स्वेन वेगेन भारत ।
जघान परया शक्त्या न चैनमदहद्भृशम् ॥ १३.२८.१८ ॥
ହେ ଭାରତ! ତେବେ ସେହି ବଜ୍ର ନିଜ ବେଗରେ ଶୀଘ୍ର ପରମ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରହାର କଲା; କିନ୍ତୁ ତାହାକୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଦଗ୍ଧ କଲା ନାହିଁ।
13.28.19
ततो देवर्षयो राजन्गच्छन्तो वै विहायसा ।
दृष्ट्वा वज्रं विवक्तं तं पक्षइपर्णेऽब्रुवन्वचः ॥ १३.२८.१९ ॥
ତା'ପରେ ହେ ରାଜନ୍, ଆକାଶ ପଥରେ ଯାଉଥିବା ଦେବର୍ଷିମାନେ ପକ୍ଷୀର ପଖରେ ଅଲଗା ହୋଇଥିବା ସେହି ବଜ୍ରକୁ ଦେଖି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
13.28.20
सुपर्णः पक्षिगरुडो यस्य पर्णे वरायुधम् ।
विषक्तं देवराजस्य वृत्रहन्तुः सनातनम् ॥ १३.२८.२० ॥
ଏହି ପକ୍ଷୀ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଗରୁଡ଼; ଏହାର ପଖରେ ଦେବରାଜ, ବୃତ୍ରହନ୍ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସନାତନ ଅସ୍ତ୍ର ଲାଗି ରହିଛି।
13.28.21
एवं सुपर्णो विहगो वैनतेयः प्रतापवान् ।
ऋषयस्तं विजानन्ति चाग्नेयं वैष्णवं पुनः ॥ १३.२८.२१ ॥
ଏହିପରି ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ବିନତାର ପ୍ରତାପୀ ପୁତ୍ର ବୈନତେୟ ପକ୍ଷୀ; ଋଷିମାନେ ତାକୁ ପୁଣି ଅଗ୍ନି-ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଓ ବିଷ୍ଣୁ-ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଅସ୍ତ୍ର ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।
13.28.22
वेदाभिष्टुतमत्यर्थं स्वर्गमार्गफलप्रदम् ।
तनुपर्णं सुपर्णस्य जगृहुर्बर्हिणस्तथा ॥ १३.२८.२२ ॥
ବେଦରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଶଂସିତ, ସ୍ୱର୍ଗମାର୍ଗର ଫଳ ଦେଉଥିବା ସୁପର୍ଣ୍ଣର ପତଳା ପଖ ମୟୂରମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଗ୍ରହଣ କଲେ।
13.28.23
मयूराविस्मिताः सर्वे आद्रवन्ति स्म वज्रिणम् ॥ १३.२८.२३ ॥
ସମସ୍ତ ମୟୂର ବିସ୍ମିତ ହୋଇ ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ।