మహాభారతం · అధ్యాయం 13.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.28.1
पितामहवचः श्रुत्वा गरुडः पततांवरः ।
जगाम गोकुलं किञ्चिन्नवनीतजिहीर्षया ॥ १३.२८.१ ॥
పితామహుని మాటలు విని పక్షులలో శ్రేష్ఠుడైన గరుత్మంతుడు వెన్నను అపహరించాలనే కోరికతో కొంతదూరం గోకులానికి వెళ్ళాడు.
13.28.2
नवनीतं तथाऽपश्यन्मथितं कलशे स्थितम् ।
तदादाय ततोऽगच्छद्यतस्तद्रक्ष्यतेऽमृतम् ॥ १३.२८.२ ॥
అక్కడ చిలికి కుండలో ఉంచిన వెన్నను అతడు చూశాడు. దానిని తీసుకుని అమృతం రక్షించబడే చోటికి వెళ్ళాడు.
13.28.3
स तत्र गत्वा पतगस्तिर्यक्तोयं महाबलः ।
हुताशनमपक्रम्य नवनीतमपातयत् ॥ १३.२८.३ ॥
ఆ మహాబలుడైన పక్షి అక్కడికి వెళ్ళి, వంకర ప్రవాహంలా కదిలే అగ్నిని తప్పించుకొని, వెన్నను కిందకు పడేశాడు.
13.28.4
सो र्चिष्मान्मन्दवेगोऽभूत्सर्पिषा तेन तर्पितः ।
धूमकेतुर्न जज्वाल धूममेव ससर्ज ह ॥ १३.२८.४ ॥
ఆ జ్వాలల అగ్ని ఆ నేతితో తృప్తి చెంది మందవేగమైంది. ధూమకేతువైన అగ్ని మండలేదు; పొగనే వెలువరించింది.
13.28.5
तमतीत्याशु गरुडो हृष्टात्मा जातवेदसम् ।
रक्षांसि समतिक्रामत्पक्षवातेन पातयन् ॥ १३.२८.५ ॥
ఆ అగ్నిని వేగంగా దాటి, సంతోషించిన మనసుతో గరుత్మంతుడు తన రెక్కల గాలితో రాక్షసులను పడగొడుతూ వారిని అధిగమించాడు.
13.28.6
ते पतन्ति शिरोभिस्च जानुभिश्चरणैस्तथा ।
उत्सृज्य शस्त्रावरणं पक्षिपक्षसमाहताः ॥ १३.२८.६ ॥
వారు తలలతోను, మోకాళ్ళతోను, పాదాలతోను కూలుతున్నారు; ఆయుధాలను కవచాలను వదిలి, పక్షి రెక్కల దెబ్బలతో కొట్టబడి పడుతున్నారు.
13.28.7
उत्प्लुत्य चावृतान्नागान्हत्वा चक्रं व्यतीत्य च ।
अरान्तरेण शिरसा भित्त्वा जालं समाद्रवत् ॥ १३.२८.७ ॥
ఎగిరి, చుట్టుముట్టిన నాగులను చంపి, చక్రాన్ని దాటి, ఆకుల మధ్య నుండి తలతో వలను చీల్చి అతడు వేగంగా ముందుకు సాగాడు.
13.28.8
स भित्त्वा शिरसा जालं वज्रवेगसमो बली ।
उज्जहार ततः शीघ्रममृतं भुजगाशनः ॥ १३.२८.८ ॥
వజ్రవేగంతో సమానుడైన బలవంతుడు తలతో వలను చీల్చి, అనంతరం వేగంగా నాగభక్షకుడు అమృతాన్ని తీసుకున్నాడు.
13.28.9
तदादायाद्रवच्छीघ्रं गरुडः श्वसनो यथा ।
अथ सन्नाहमकरोद्वृत्रहा विबुधैः सह ॥ १३.२८.९ ॥
దాన్ని తీసుకొని గరుత్మంతుడు వాయువులా వేగంగా పరుగెత్తాడు. అప్పుడు వృత్రహంత ఇంద్రుడు దేవతలతో కలిసి కవచం ధరించాడు.
13.28.10
ततो मातलिसंयुक्तं हरिभिः स्वर्णमालिभिः ।
आरुरोह रथं शीघ्रं सूर्याग्निसमतेजसम् ॥ १३.२८.१० ॥
అనంతరం మాతలితో కూడిన, బంగారు మాలలు ధరించిన గుర్రాలతో, సూర్యాగ్నులతో సమానమైన తేజస్సు గల రథాన్ని అతడు వేగంగా ఎక్కాడు.
13.28.11
सोऽभ्यद्रवत्पक्षिराजं वृत्रहा पाकशासनः ।
उद्यम्य निशितं वज्रं वज्रहस्तो महाबलः ॥ १३.२८.११ ॥
ఆ వృత్రహంత పాకశాసనుడైన ఇంద్రుడు పక్షిరాజు వైపు దూసుకెళ్ళాడు. పదునైన వజ్రాన్ని పైకెత్తి, చేతిలో వజ్రం ధరించిన మహాబలుడు అతడు.
13.28.12
तथैव गरुडो राजन्वज्रहस्तं समाद्रवत् ।
ततो वै मातलिं प्राह शीघ्रं वाहय वाजिनः ॥ १३.२८.१२ ॥
అలాగే, ఓ రాజా, గరుత్మంతుడు వజ్రధారిని ఎదుర్కొని దూసుకెళ్ళాడు. అప్పుడు అతడు మాతలితో అన్నాడు: "త్వరగా గుర్రాలను నడుపు."
13.28.13
अथ दिव्यं महाघोरं गरुडाय ससर्ज ह ।
वज्रं सहस्रनयनस्तिग्मवेगपराक्रमः ॥ १३.२८.१३ ॥
అప్పుడు వేయి కన్నులవాడైన ఇంద్రుడు గరుత్మంతునిపై దివ్యమైన, అత్యంత భయంకరమైన వజ్రాన్ని ప్రయోగించాడు; దాని వేగం, పరాక్రమం తీవ్రమైనవి.
13.28.14
उत्सिसृक्षन्तमाज्ञाय वज्रं वै त्रिदशेश्वरम् ।
तूर्णं वेगपरो भूत्वा जगाम पततांवरः ॥ १३.२८.१४ ॥
వజ్రాన్ని ప్రయోగించబోతున్న దేవేంద్రుని గ్రహించి, పక్షులలో శ్రేష్ఠుడైన గరుత్మంతుడు వెంటనే వేగంగా ముందుకు సాగాడు.
13.28.15
पितामहनिसर्गेण ज्ञात्वा लब्धवरः खगः ।
आयुधानां वरं वज्रमथ शक्रमुवाच ह ॥ १३.२८.१५ ॥
పితామహుని (బ్రహ్మ) అనుగ్రహం వల్ల వరం పొందిన ఆ పక్షి ఇది తెలిసికొని, ఆయుధాలలో శ్రేష్ఠమైన ఆ వజ్రాన్ని గురించి ఇంద్రునితో ఇలా అన్నాడు.
13.28.16
वृत्रहन्नेष वज्रस्ते वरो लब्धः पितामहात् ।
अतः सम्मानमाकाङ्क्षन्मुञ्चाम्येकं तनूरुहम् ॥ १३.२८.१६ ॥
వృత్రహంతుడా! ఈ వజ్రం నీవు పితామహుని నుండి పొందిన వరం. కాబట్టి నీ గౌరవాన్ని కోరి నేను నా ఒక ఈకను విడిచిపెడుతున్నాను.
13.28.17
एतेनायुधराजेन यदि शक्तोसि वृत्रहन् ।
हन्यास्त्वं परया शक्तया गच्छाम्यहमनामयः ॥ १३.२८.१७ ॥
వృత్రహంతుడా! ఈ ఆయుధరాజమైన వజ్రంతో నీవు సమర్థుడవైతే, పరమ శక్తితో నన్ను కొట్టు; నేను క్షేమంగా వెళ్లిపోతాను.
13.28.18
तत्तु तूर्णं तदा वज्रं स्वेन वेगेन भारत ।
जघान परया शक्त्या न चैनमदहद्भृशम् ॥ १३.२८.१८ ॥
ఓ భారతా! అప్పుడు ఆ వజ్రం తన స్వంత వేగంతో వెంటనే పరమ శక్తితో కొట్టింది; కానీ దానిని అత్యధికంగా కాల్చలేదు.
13.28.19
ततो देवर्षयो राजन्गच्छन्तो वै विहायसा ।
दृष्ट्वा वज्रं विवक्तं तं पक्षइपर्णेऽब्रुवन्वचः ॥ १३.२८.१९ ॥
అప్పుడు ఓ రాజా, ఆకాశమార్గంలో వెళ్తున్న దేవర్షులు పక్షి రెక్కపై విడివడి ఉన్న ఆ వజ్రాన్ని చూసి ఈ మాటలు పలికారు.
13.28.20
सुपर्णः पक्षिगरुडो यस्य पर्णे वरायुधम् ।
विषक्तं देवराजस्य वृत्रहन्तुः सनातनम् ॥ १३.२८.२० ॥
ఈ పక్షి సుపర్ణుడు, గరుడుడు; దీని రెక్కపై దేవరాజు, వృత్రహంతకుడి శ్రేష్ఠమైన, సనాతనమైన ఆయుధం అంటుకుని ఉంది.
13.28.21
एवं सुपर्णो विहगो वैनतेयः प्रतापवान् ।
ऋषयस्तं विजानन्ति चाग्नेयं वैष्णवं पुनः ॥ १३.२८.२१ ॥
ఈ విధంగా సుపర్ణుడు, వినతా కుమారుడైన ప్రతాపవంతుడైన వైనతేయ పక్షి; ఋషులు దాన్ని అగ్ని సంబంధమైనదిగా, విష్ణు సంబంధమైనదిగా మళ్ళీ తెలుసుకుంటారు.
13.28.22
वेदाभिष्टुतमत्यर्थं स्वर्गमार्गफलप्रदम् ।
तनुपर्णं सुपर्णस्य जगृहुर्बर्हिणस्तथा ॥ १३.२८.२२ ॥
వేదాలచే అత్యంతంగా స్తుతించబడిన, స్వర్గమార్గ ఫలాన్నిచ్చే సుపర్ణుని సన్నని రెక్కను నెమళ్లు అలాగే స్వీకరించాయి.
13.28.23
मयूराविस्मिताः सर्वे आद्रवन्ति स्म वज्रिणम् ॥ १३.२८.२३ ॥
నెమళ్లన్నీ ఆశ్చర్యపడి వజ్రధారి వైపు పరుగెత్తాయి.