Mahābhārata · Adhyāya 13.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.28.1
पितामहवचः श्रुत्वा गरुडः पततांवरः ।
जगाम गोकुलं किञ्चिन्नवनीतजिहीर्षया ॥ १३.२८.१ ॥
Ao ouvir as palavras do avô, Garuḍa, o melhor dos seres alados, foi um pouco em direção à aldeia dos pastores, desejando roubar a manteiga.
13.28.2
नवनीतं तथाऽपश्यन्मथितं कलशे स्थितम् ।
तदादाय ततोऽगच्छद्यतस्तद्रक्ष्यतेऽमृतम् ॥ १३.२८.२ ॥
Lá, viu a manteiga batida colocada num pote. Tomando-a, foi ao lugar onde o amṛta é guardado.
13.28.3
स तत्र गत्वा पतगस्तिर्यक्तोयं महाबलः ।
हुताशनमपक्रम्य नवनीतमपातयत् ॥ १३.२८.३ ॥
Chegado lá, aquela ave poderosa, contornando o fogo que tremeluz como água tortuosa, deixou cair a manteiga.
13.28.4
सो र्चिष्मान्मन्दवेगोऽभूत्सर्पिषा तेन तर्पितः ।
धूमकेतुर्न जज्वाल धूममेव ससर्ज ह ॥ १३.२८.४ ॥
Aquele fogo flamejante, saciado com aquele ghee, tornou-se lento em sua força. O fogo de estandarte de fumaça não ardeu; apenas produziu fumaça.
13.28.5
तमतीत्याशु गरुडो हृष्टात्मा जातवेदसम् ।
रक्षांसि समतिक्रामत्पक्षवातेन पातयन् ॥ १३.२८.५ ॥
Passando rapidamente aquele fogo, Garuḍa, de espírito alegre, ultrapassou os demônios, derrubando-os com o vento de suas asas.
13.28.6
ते पतन्ति शिरोभिस्च जानुभिश्चरणैस्तथा ।
उत्सृज्य शस्त्रावरणं पक्षिपक्षसमाहताः ॥ १३.२८.६ ॥
Caem de cabeça, de joelhos e de pés, tendo largado as armas e as armaduras, atingidos pelas asas da ave.
13.28.7
उत्प्लुत्य चावृतान्नागान्हत्वा चक्रं व्यतीत्य च ।
अरान्तरेण शिरसा भित्त्वा जालं समाद्रवत् ॥ १३.२८.७ ॥
Saltando, tendo matado as serpentes que o cercavam, passando além do disco, rompeu a rede com a cabeça, pelo espaço entre os raios, e avançou.
13.28.8
स भित्त्वा शिरसा जालं वज्रवेगसमो बली ।
उज्जहार ततः शीघ्रममृतं भुजगाशनः ॥ १३.२८.८ ॥
Ele, poderoso e igual em velocidade ao raio, rompeu a rede com a cabeça e então arrebatou rapidamente o néctar, o devorador de serpentes.
13.28.9
तदादायाद्रवच्छीघ्रं गरुडः श्वसनो यथा ।
अथ सन्नाहमकरोद्वृत्रहा विबुधैः सह ॥ १३.२८.९ ॥
Levando-o, Garuḍa partiu rapidamente como o vento. Então Indra, o matador de Vṛtra, vestiu sua armadura junto com os deuses.
13.28.10
ततो मातलिसंयुक्तं हरिभिः स्वर्णमालिभिः ।
आरुरोह रथं शीघ्रं सूर्याग्निसमतेजसम् ॥ १३.२८.१० ॥
Então subiu rapidamente à carruagem, unida a Mātali, puxada por cavalos adornados com guirlandas de ouro, igual em esplendor ao sol e ao fogo.
13.28.11
सोऽभ्यद्रवत्पक्षिराजं वृत्रहा पाकशासनः ।
उद्यम्य निशितं वज्रं वज्रहस्तो महाबलः ॥ १३.२८.११ ॥
Aquele matador de Vṛtra, Indra, senhor de Pāka, lançou-se contra o rei das aves, erguendo o raio afiado, o poderoso com o raio na mão.
13.28.12
तथैव गरुडो राजन्वज्रहस्तं समाद्रवत् ।
ततो वै मातलिं प्राह शीघ्रं वाहय वाजिनः ॥ १३.२८.१२ ॥
Igualmente, ó rei, Garuḍa lançou-se contra aquele com o raio na mão. Então disse a Mātali: "Depressa, conduz os cavalos."
13.28.13
अथ दिव्यं महाघोरं गरुडाय ससर्ज ह ।
वज्रं सहस्रनयनस्तिग्मवेगपराक्रमः ॥ १३.२८.१३ ॥
Então aquele de mil olhos lançou contra Garuḍa um raio divino e terrível, de veloz impulso e grande valor.
13.28.14
उत्सिसृक्षन्तमाज्ञाय वज्रं वै त्रिदशेश्वरम् ।
तूर्णं वेगपरो भूत्वा जगाम पततांवरः ॥ १३.२८.१४ ॥
Percebendo que o senhor dos deuses estava prestes a lançar o raio, o melhor dos pássaros, empenhado em velocidade, avançou rapidamente.
13.28.15
पितामहनिसर्गेण ज्ञात्वा लब्धवरः खगः ।
आयुधानां वरं वज्रमथ शक्रमुवाच ह ॥ १३.२८.१५ ॥
A ave, que obtivera um dom pela graça do avô, sabendo disso, falou então a Indra sobre o raio, a melhor das armas.
13.28.16
वृत्रहन्नेष वज्रस्ते वरो लब्धः पितामहात् ।
अतः सम्मानमाकाङ्क्षन्मुञ्चाम्येकं तनूरुहम् ॥ १३.२८.१६ ॥
Ó matador de Vṛtra! Este raio é o dom que recebeste do avô. Por isso, desejando a tua honra, solto uma das minhas penas.
13.28.17
एतेनायुधराजेन यदि शक्तोसि वृत्रहन् ।
हन्यास्त्वं परया शक्तया गच्छाम्यहमनामयः ॥ १३.२८.१७ ॥
Ó matador de Vṛtra! Se és capaz com esta arma régia, golpeia-me com poder supremo; eu partirei ileso.
13.28.18
तत्तु तूर्णं तदा वज्रं स्वेन वेगेन भारत ।
जघान परया शक्त्या न चैनमदहद्भृशम् ॥ १३.२८.१८ ॥
Ó Bhārata! Então aquele raio golpeou rapidamente com a sua própria força e poder supremo, mas não o queimou muito.
13.28.19
ततो देवर्षयो राजन्गच्छन्तो वै विहायसा ।
दृष्ट्वा वज्रं विवक्तं तं पक्षइपर्णेऽब्रुवन्वचः ॥ १३.२८.१९ ॥
Então, ó rei, os devarṣis que passavam pelo céu viram o raio desprendido sobre a pena da ave e proferiram estas palavras.
13.28.20
सुपर्णः पक्षिगरुडो यस्य पर्णे वरायुधम् ।
विषक्तं देवराजस्य वृत्रहन्तुः सनातनम् ॥ १३.२८.२० ॥
Esta ave é Suparṇa Garuḍa, na pena da qual está presa a arma excelente e eterna do rei dos deuses, o matador de Vṛtra.
13.28.21
एवं सुपर्णो विहगो वैनतेयः प्रतापवान् ।
ऋषयस्तं विजानन्ति चाग्नेयं वैष्णवं पुनः ॥ १३.२८.२१ ॥
Assim, Suparṇa, a ave, o poderoso filho de Vinatā, o Vainateya; os sábios o reconhecem novamente como portador da arma de Agni e de Viṣṇu.
13.28.22
वेदाभिष्टुतमत्यर्थं स्वर्गमार्गफलप्रदम् ।
तनुपर्णं सुपर्णस्य जगृहुर्बर्हिणस्तथा ॥ १३.२८.२२ ॥
A pena fina de Suparṇa, muito louvada pelos Vedas e concedendo o fruto do caminho para o céu, também os pavões a tomaram.
13.28.23
मयूराविस्मिताः सर्वे आद्रवन्ति स्म वज्रिणम् ॥ १३.२८.२३ ॥
Todos os pavões, espantados, correram em direção ao portador do raio.