மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.28.1
पितामहवचः श्रुत्वा गरुडः पततांवरः ।
जगाम गोकुलं किञ्चिन्नवनीतजिहीर्षया ॥ १३.२८.१ ॥
பாட்டனின் சொல்லைக் கேட்ட பறவைகளில் சிறந்த கருடன், வெண்ணெயைக் கவர்ந்திட விரும்பி சிறிது தொலைவில் உள்ள கோகுலத்திற்குச் சென்றான்.
13.28.2
नवनीतं तथाऽपश्यन्मथितं कलशे स्थितम् ।
तदादाय ततोऽगच्छद्यतस्तद्रक्ष्यतेऽमृतम् ॥ १३.२८.२ ॥
அங்கு கடையப்பட்டுப் பானையில் வைக்கப்பட்டிருந்த வெண்ணெயை அவன் கண்டான். அதை எடுத்துக்கொண்டு, அமுதம் பாதுகாக்கப்படும் இடத்திற்குச் சென்றான்.
13.28.3
स तत्र गत्वा पतगस्तिर्यक्तोयं महाबलः ।
हुताशनमपक्रम्य नवनीतमपातयत् ॥ १३.२८.३ ॥
அந்த மாபெரும் வலிமையுடைய பறவை அங்கு சென்று, கோணலாகப் பாயும் நீர் போன்ற அக்கினியைச் சுற்றிக் கடந்து, வெண்ணெயைக் கீழே தள்ளினான்.
13.28.4
सो र्चिष्मान्मन्दवेगोऽभूत्सर्पिषा तेन तर्पितः ।
धूमकेतुर्न जज्वाल धूममेव ससर्ज ह ॥ १३.२८.४ ॥
அந்த ஒளிமிக்க அக்கினி, அந்த நெய்யால் நிறைவுற்று, மந்த வேகமுடையதாயிற்று. புகைக்கொடியாகிய அக்கினி கொழுந்துவிட்டெரியவில்லை; புகையையே எழுப்பியது.
13.28.5
तमतीत्याशु गरुडो हृष्टात्मा जातवेदसम् ।
रक्षांसि समतिक्रामत्पक्षवातेन पातयन् ॥ १३.२८.५ ॥
அந்த அக்கினியை விரைவாகக் கடந்து, மகிழ்ந்த மனமுடைய கருடன், தன் இறக்கைக் காற்றால் அரக்கர்களை வீழ்த்தியவாறு அவர்களைக் கடந்தான்.
13.28.6
ते पतन्ति शिरोभिस्च जानुभिश्चरणैस्तथा ।
उत्सृज्य शस्त्रावरणं पक्षिपक्षसमाहताः ॥ १३.२८.६ ॥
அவர்கள் தலைகளாலும் முழங்கால்களாலும் கால்களாலும் விழுகின்றனர்; ஆயுதங்களையும் கவசங்களையும் கைவிட்டு, பறவையின் இறக்கை அடிகளால் தாக்கப்பட்டு வீழ்கின்றனர்.
13.28.7
उत्प्लुत्य चावृतान्नागान्हत्वा चक्रं व्यतीत्य च ।
अरान्तरेण शिरसा भित्त्वा जालं समाद्रवत् ॥ १३.२८.७ ॥
குதித்து, சுற்றி வளைத்த நாகங்களைக் கொன்று, சக்கரத்தைக் கடந்து, ஆரங்களுக்கிடையே தலையால் வலையைப் பிளந்து அவன் விரைந்து சென்றான்.
13.28.8
स भित्त्वा शिरसा जालं वज्रवेगसमो बली ।
उज्जहार ततः शीघ्रममृतं भुजगाशनः ॥ १३.२८.८ ॥
வச்சிரத்தின் வேகத்திற்கு நிகரான வலிமை கொண்ட அவன் தலையால் வலையைப் பிளந்து, பின்னர் விரைவாக பாம்புண்ணி அமிர்தத்தை எடுத்துக்கொண்டான்.
13.28.9
तदादायाद्रवच्छीघ्रं गरुडः श्वसनो यथा ।
अथ सन्नाहमकरोद्वृत्रहा विबुधैः सह ॥ १३.२८.९ ॥
அதை எடுத்துக்கொண்டு கருடன் காற்றைப் போல விரைவாக ஓடினான். பின்னர் விருத்திரனைக் கொன்ற இந்திரன் தேவர்களுடன் கவசம் அணிந்தான்.
13.28.10
ततो मातलिसंयुक्तं हरिभिः स्वर्णमालिभिः ।
आरुरोह रथं शीघ्रं सूर्याग्निसमतेजसम् ॥ १३.२८.१० ॥
பின்னர் மாதலியுடன் கூடிய, பொன் மாலைகள் அணிந்த குதிரைகளுடைய, சூரியனுக்கும் அக்னிக்கும் நிகரான ஒளி கொண்ட தேரில் அவன் விரைந்து ஏறினான்.
13.28.11
सोऽभ्यद्रवत्पक्षिराजं वृत्रहा पाकशासनः ।
उद्यम्य निशितं वज्रं वज्रहस्तो महाबलः ॥ १३.२८.११ ॥
அந்த விருத்திரனைக் கொன்ற பாகசாசனன் இந்திரன், பறவைகளின் அரசனை நோக்கி விரைந்தான். கூரிய வச்சிரத்தை உயர்த்தி, கையில் வச்சிரம் ஏந்திய மகாபலசாலியாக இருந்தான்.
13.28.12
तथैव गरुडो राजन्वज्रहस्तं समाद्रवत् ।
ततो वै मातलिं प्राह शीघ्रं वाहय वाजिनः ॥ १३.२८.१२ ॥
அதேபோல், ஓ அரசே, கருடன் வச்சிரம் ஏந்தியவனை நோக்கி விரைந்தான். பின்னர் மாதலியிடம் அவன் கூறினான்: "விரைவாக குதிரைகளை ஓட்டு."
13.28.13
अथ दिव्यं महाघोरं गरुडाय ससर्ज ह ।
वज्रं सहस्रनयनस्तिग्मवेगपराक्रमः ॥ १३.२८.१३ ॥
பின்னர் ஆயிரம் கண்களுடையவன் (இந்திரன்) கருடன் மீது தெய்வீகமான, மிகக் கொடிய வஜ்ரத்தை எறிந்தான்; அதன் வேகமும் வீரமும் கூர்மையானவை.
13.28.14
उत्सिसृक्षन्तमाज्ञाय वज्रं वै त्रिदशेश्वरम् ।
तूर्णं वेगपरो भूत्वा जगाम पततांवरः ॥ १३.२८.१४ ॥
வஜ்ரத்தை எறியத் தயாராக இருக்கும் தேவர்களின் தலைவனை (இந்திரனை) அறிந்து, பறவைகளில் சிறந்தவன் விரைவாக வேகத்தில் ஈடுபட்டுச் சென்றான்.
13.28.15
पितामहनिसर्गेण ज्ञात्वा लब्धवरः खगः ।
आयुधानां वरं वज्रमथ शक्रमुवाच ह ॥ १३.२८.१५ ॥
பிதாமகனின் (பிரம்மாவின்) அருளால் வரம் பெற்ற அந்தப் பறவை அதை அறிந்து, ஆயுதங்களில் சிறந்த அந்த வஜ்ரத்தைப் பற்றி இந்திரனிடம் கூறியது.
13.28.16
वृत्रहन्नेष वज्रस्ते वरो लब्धः पितामहात् ।
अतः सम्मानमाकाङ्क्षन्मुञ्चाम्येकं तनूरुहम् ॥ १३.२८.१६ ॥
விருத்திரனை வென்றவனே! இந்த வஜ்ரம் பிதாமகனிடமிருந்து நீ பெற்ற வரம். ஆகையால் உனது மரியாதையை விரும்பி நான் என் ஒரு இறகை எறிகிறேன்.
13.28.17
एतेनायुधराजेन यदि शक्तोसि वृत्रहन् ।
हन्यास्त्वं परया शक्तया गच्छाम्यहमनामयः ॥ १३.२८.१७ ॥
விருத்திரனை வென்றவனே! இந்த ஆயுதராஜனான வஜ்ரத்தால் நீ வல்லவனாக இருந்தால், பேராற்றலுடன் என்னைத் தாக்கு; நான் காயமின்றிச் செல்கிறேன்.
13.28.18
तत्तु तूर्णं तदा वज्रं स्वेन वेगेन भारत ।
जघान परया शक्त्या न चैनमदहद्भृशम् ॥ १३.२८.१८ ॥
பாரதனே! அப்போது அந்த வஜ்ரம் தன் சொந்த வேகத்தால் விரைவாகப் பேராற்றலுடன் தாக்கியது; ஆனால் அதைக் கடுமையாக எரிக்கவில்லை.
13.28.19
ततो देवर्षयो राजन्गच्छन्तो वै विहायसा ।
दृष्ट्वा वज्रं विवक्तं तं पक्षइपर्णेऽब्रुवन्वचः ॥ १३.२८.१९ ॥
பின்னர், அரசே, வானவழியே செல்லும் தேவரிஷிகள் பறவையின் இறகில் பிரிந்திருந்த அந்த வஜ்ரத்தைக் கண்டு இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்.
13.28.20
सुपर्णः पक्षिगरुडो यस्य पर्णे वरायुधम् ।
विषक्तं देवराजस्य वृत्रहन्तुः सनातनम् ॥ १३.२८.२० ॥
இவ்வறப் பறவை சுபர்ணன் கருடன்; அதன் இறகில் தேவராஜன், விருத்திரனைக் கொன்றவனின் சிறந்த, பழமையான ஆயுதம் ஒட்டிக்கொண்டுள்ளது.
13.28.21
एवं सुपर्णो विहगो वैनतेयः प्रतापवान् ।
ऋषयस्तं विजानन्ति चाग्नेयं वैष्णवं पुनः ॥ १३.२८.२१ ॥
இவ்வாறு சுபர்ணன், வினதையின் வலிமைமிக்க மகனான வைனதேயப் பறவை; ரிஷிகள் அதை அக்னி சம்பந்தமானதும் விஷ்ணு சம்பந்தமானதுமான ஆயுதம் என்று மீண்டும் அறிகின்றனர்.
13.28.22
वेदाभिष्टुतमत्यर्थं स्वर्गमार्गफलप्रदम् ।
तनुपर्णं सुपर्णस्य जगृहुर्बर्हिणस्तथा ॥ १३.२८.२२ ॥
வேதங்களால் மிகவும் போற்றப்பட்டதும் சொர்க்கவழியின் பலனைத் தருவதுமான சுபர்ணனின் மெல்லிய இறகை மயில்களும் அவ்வாறே எடுத்துக்கொண்டன.
13.28.23
मयूराविस्मिताः सर्वे आद्रवन्ति स्म वज्रिणम् ॥ १३.२८.२३ ॥
அனைத்து மயில்களும் வியப்படைந்து வஜ்ரதாரியை நோக்கி ஓடின.