Mahābhārata · Adhyāya 13.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.29.1
ततो व्रज्रं सहस्राक्षो दृष्ट्वा सक्तं वरायुधम् ।
ऋषींश्च दृष्ट्वा सहसा सुपर्णमिदमब्रवीत् ॥ १३.२९.१ ॥
Entonces Sahasrākṣa (Indra), al ver el vajra, el excelente arma, preparado, y al ver a los sabios, habló de repente a Suparṇa estas palabras.
13.29.3
कद्रूमभ्यगमत्तूर्णममृतं गृह्य भारतः ॥ १३.२९.३ ॥
El Bhārata (Garuḍa), habiendo tomado el néctar, se acercó rápidamente a Kadrū.
13.29.4
तदाहृतं मया शीघ्रममृतं जननीकृते ।
अदासी सा भवत्वद्य विनता धर्मिचारिणी ॥ १३.२९.४ ॥
Por el bien de mi madre he traído rápidamente este néctar. Que Vinatā, quien sigue el dharma, deje hoy mismo de ser esclava.
13.29.5
स्वागतं स्वाहृतं चेदममृतं विनतात्मज ।
अदासी जननी तेऽद्य पुत्र कामवशा शुभा। ॥ १३.२९.५ ॥
¡Bienvenido, hijo de Vinatā! Has traído bien este néctar. Hijo, hoy tu madre queda libre de la esclavitud; ella es auspiciosa, dominada por el amor a su hijo.
13.29.6
एवमुक्ते तदा सा च सम्प्राप्ता विनता गृहम् ।
उपनीय यथान्यायं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.६ ॥
Dicho esto, Vinatā llegó a la casa, y el mejor de los fuertes pájaros (Garuḍa) la condujo allí como correspondía.
13.29.7
स्मृत्वा निकृत्या विजयं मातुः सम्प्रतिपद्य च ।
वधं च भुजगेन्द्राणां ये वालास्तस्य वाजिनः। ॥ १३.२९.७ ॥
Recordando con engaño la victoria de la madre, y habiéndola cumplido, y (recordando) la matanza de los reyes de las serpientes — aquellas colas de sus caballos...
13.29.8
बभूवुरसितप्रख्या निकृत्या वै जितं त्वया ।
तामुवाच ततो न्याय्यं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.८ ॥
Se volvieron de tez oscura. «Solo por engaño has vencido», le dijo entonces, con justicia, el mejor de los fuertes entre las aves.
13.29.9
उञ्जहारामृतं तूर्णमुत्पपात च रंहसा ।
तद्गृहीत्वाऽमृतं तूर्णं प्रयान्तमपराजितम्। ॥ १३.२९.९ ॥
Tomó rápidamente el néctar y se elevó volando con velocidad. Habiendo tomado con prisa aquel néctar, el invencible se marchaba.
13.29.10
किमर्थं वैनतेय त्वमाहृत्यामृतमुत्तमम् ।
पुनर्हरति दुर्बुद्धे मा जातु वृजितं कृथाः ॥ १३.२९.१० ॥
¡Oh hijo de Vinatā!, ¿por qué, habiendo traído el excelente néctar, te lo llevas de nuevo? ¡Oh mal intencionado, nunca cometas injusticia!
13.29.11
अमृताहरणं मेऽद्य यत्कृतं जननीकृते ।
भवत्या वचनादेतदाहरामृतमित्युत ॥ १३.२९.११ ॥
Hoy, la toma del néctar que hice por mi madre se hizo por tu palabra: «Trae este néctar», dijiste.
13.29.12
आहृतं तदिदं शीघ्रं मुक्ता च जननी मम ।
हराम्येष पुनस्तत्र यत एतन्मयाऽऽहृतम् ॥ १३.२९.१२ ॥
Esto ha sido traído con rapidez, y mi madre ha quedado libre. Lo llevaré de nuevo al mismo lugar de donde lo traje.
13.29.13
यदि मां भवती ब्रूयादमृतं मे च दीयताम् ।
तथा कुर्यां न वा कुर्यां न हि त्वममृतक्षमा।
मया धर्मेण सत्येन विनता च समुद्धृता ॥ १३.२९.१३ ॥
Si me dijeras «dame el néctar», podría hacerlo o no hacerlo, pues tú no eres digna del néctar. Por mi dharma y por la verdad fue liberada Vinatā.
13.29.14
ततो गत्वाऽथ गरुडः पुरन्दरमुवाच ह ।
इदं मया वृत्रहन्तर्हृतं तेऽमृतमुत्तमम्।
मात्रर्थे हि तथैवेदं गृहाणामृतमाहृतम् ॥ १३.२९.१४ ॥
Entonces Garuḍa fue ante Purandara y dijo: Oh matador de Vṛtra, he arrebatado este supremo néctar tuyo. Por el bien de mi madre he traído este néctar tal como está.
13.29.15
माता च मम देवेश दासीत्वमुपजग्मुषी ।
भुजङ्गमानां मातुर्वै सा मुक्ताऽमृतदर्शनात् ॥ १३.२९.१५ ॥
Y, oh señor de los dioses, mi madre había caído en la servidumbre de las serpientes; por la visión del néctar fue liberada de la servidumbre de la madre de las serpientes.
13.29.16
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः सुपर्णमनुमन्यते ।
उवाच च मुदा युक्तो दिष्ट्यादिष्ट्येति वासवः ॥ १३.२९.१६ ॥
Al oír esto, Indra de los mil ojos aprobó a Suparṇa, y lleno de alegría Vāsava dijo: "¡Buena fortuna! ¡Buena fortuna!"
13.29.17
क्रषयो ये सहस्राक्षमुपासन्ति सुरैः सह ।
ते सर्वे च मुदा युक्ता विश्वेदेवास्तथैव च ॥ १३.२९.१७ ॥
Los sabios que sirven al de los mil ojos junto con los dioses, todos ellos se llenaron de alegría, y los Viśvedevas igualmente se regocijaron.
13.29.18
ततस्तमृषयः सर्वे देवाश्च भरतर्षभ ।
ऊचुः पुरन्दरं दृष्टा गरुडो लभतां वरम् ॥ १३.२९.१८ ॥
Entonces, oh toro de los Bharatas, todos los sabios y dioses, habiendo visto a Garuḍa, dijeron a Purandara: "Que Garuḍa obtenga un don."
13.29.19
ततः शचीपतिर्वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ।
जनिष्यति हृषीकेशः स्वयमेवैष पक्षिराट् ॥ १३.२९.१९ ॥
Entonces el esposo de Śacī, como riendo, pronunció estas palabras: "Este rey de las aves mismo nacerá como Hṛṣīkeśa (Viṣṇu)."
13.29.20
केशवः पुण्डरीकाक्षः शूरपुत्रस्य वेश्मनि ।
स्वयं धर्मस्य रक्षार्थं विभज्य भुजगाशनः ॥ १३.२९.२० ॥
Keśava, de ojos de loto, dividiéndose a sí mismo, descendió él mismo a la casa del hijo de Śūra para proteger el dharma; es el devorador de serpientes.
13.29.21
एष ते पाण्डवश्रेष्ठ गरुडोऽथ पतत्रिराट् ।
सुपर्णो वैनतेयश्च कीर्तितो भद्रमस्तु ते ॥ १३.२९.२१ ॥
Mejor de los Pāṇḍavas, este es para ti Garuḍa, rey de las aves; también se le nombra Suparṇa y Vainateya. Que te vaya bien.
13.29.22
तदेतद्भरतश्रेष्ठ मयाऽऽख्यानं प्रकीर्तितम् ।
सुपर्णस्य महाबाहो किं भूयः कथयामि ते ॥ १३.२९.२२ ॥
Mejor de los Bharatas, este relato de Suparṇa te lo he contado. Oh de brazos poderosos, ¿qué más te diré?