Mahābhārata · Adhyāya 13.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.29.1
ततो व्रज्रं सहस्राक्षो दृष्ट्वा सक्तं वरायुधम् ।
ऋषींश्च दृष्ट्वा सहसा सुपर्णमिदमब्रवीत् ॥ १३.२९.१ ॥
Então Sahasrākṣa (Indra), vendo o vajra, a excelente arma, preparado, e vendo os sábios, disse de repente a Suparṇa estas palavras.
13.29.3
कद्रूमभ्यगमत्तूर्णममृतं गृह्य भारतः ॥ १३.२९.३ ॥
O Bhārata (Garuḍa), tendo tomado o néctar, aproximou-se rapidamente de Kadrū.
13.29.4
तदाहृतं मया शीघ्रममृतं जननीकृते ।
अदासी सा भवत्वद्य विनता धर्मिचारिणी ॥ १३.२९.४ ॥
Pela minha mãe, trouxe depressa este néctar. Que Vinatā, que segue o dharma, deixe de ser escrava já hoje.
13.29.5
स्वागतं स्वाहृतं चेदममृतं विनतात्मज ।
अदासी जननी तेऽद्य पुत्र कामवशा शुभा। ॥ १३.२९.५ ॥
Bem-vindo, filho de Vinatā! Trouxeste bem este néctar. Filho, hoje tua mãe está livre da escravidão; ela é venturosa, dominada pelo amor ao filho.
13.29.6
एवमुक्ते तदा सा च सम्प्राप्ता विनता गृहम् ।
उपनीय यथान्यायं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.६ ॥
Dito isto, Vinatā chegou à casa, e o melhor dos pássaros poderosos (Garuḍa) conduziu-a até lá da maneira devida.
13.29.7
स्मृत्वा निकृत्या विजयं मातुः सम्प्रतिपद्य च ।
वधं च भुजगेन्द्राणां ये वालास्तस्य वाजिनः। ॥ १३.२९.७ ॥
Lembrando, por engano, a vitória da mãe, e tendo-a cumprido, e (lembrando) a matança dos reis das serpentes — aquelas caudas de seus cavalos...
13.29.8
बभूवुरसितप्रख्या निकृत्या वै जितं त्वया ।
तामुवाच ततो न्याय्यं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.८ ॥
Tornaram-se de cor escura. «Foi apenas pelo engano que venceste», disse-lhe então, com justiça, o melhor dos fortes entre as aves.
13.29.9
उञ्जहारामृतं तूर्णमुत्पपात च रंहसा ।
तद्गृहीत्वाऽमृतं तूर्णं प्रयान्तमपराजितम्। ॥ १३.२९.९ ॥
Apanhou rapidamente o néctar e voou para cima com velocidade. Tendo tomado depressa aquele néctar, o invencível partia.
13.29.10
किमर्थं वैनतेय त्वमाहृत्यामृतमुत्तमम् ।
पुनर्हरति दुर्बुद्धे मा जातु वृजितं कृथाः ॥ १३.२९.१० ॥
Ó filho de Vinatā, por que, tendo trazido o excelente néctar, o levas de novo? Ó mal-intencionado, nunca cometas injustiça!
13.29.11
अमृताहरणं मेऽद्य यत्कृतं जननीकृते ।
भवत्या वचनादेतदाहरामृतमित्युत ॥ १३.२९.११ ॥
Hoje, a tomada do néctar que fiz por minha mãe foi feita por tua palavra: «Traz este néctar», disseste.
13.29.12
आहृतं तदिदं शीघ्रं मुक्ता च जननी मम ।
हराम्येष पुनस्तत्र यत एतन्मयाऽऽहृतम् ॥ १३.२९.१२ ॥
Isto foi trazido depressa, e minha mãe está libertada. Levá-lo-ei de novo ao mesmo lugar de onde o trouxe.
13.29.13
यदि मां भवती ब्रूयादमृतं मे च दीयताम् ।
तथा कुर्यां न वा कुर्यां न हि त्वममृतक्षमा।
मया धर्मेण सत्येन विनता च समुद्धृता ॥ १३.२९.१३ ॥
Se tu me dissesses «dá-me o néctar», eu poderia fazê-lo ou não, pois não és digna do néctar. Pelo meu dharma e pela verdade, Vinatā foi libertada.
13.29.14
ततो गत्वाऽथ गरुडः पुरन्दरमुवाच ह ।
इदं मया वृत्रहन्तर्हृतं तेऽमृतमुत्तमम्।
मात्रर्थे हि तथैवेदं गृहाणामृतमाहृतम् ॥ १३.२९.१४ ॥
Então Garuḍa foi até Purandara e disse: Ó matador de Vṛtra, tomei este supremo néctar teu. Por causa de minha mãe, trouxe este néctar exatamente assim.
13.29.15
माता च मम देवेश दासीत्वमुपजग्मुषी ।
भुजङ्गमानां मातुर्वै सा मुक्ताऽमृतदर्शनात् ॥ १३.२९.१५ ॥
E, ó senhor dos deuses, minha mãe havia caído na servidão das serpentes; pela visão do néctar foi libertada da servidão da mãe das serpentes.
13.29.16
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः सुपर्णमनुमन्यते ।
उवाच च मुदा युक्तो दिष्ट्यादिष्ट्येति वासवः ॥ १३.२९.१६ ॥
Tendo ouvido isto, Indra de mil olhos aprovou Suparṇa, e cheio de alegria Vāsava disse: "Boa sorte! Boa sorte!"
13.29.17
क्रषयो ये सहस्राक्षमुपासन्ति सुरैः सह ।
ते सर्वे च मुदा युक्ता विश्वेदेवास्तथैव च ॥ १३.२९.१७ ॥
Os sábios que veneram o de mil olhos junto com os deuses, todos ficaram cheios de alegria, e os Viśvedevas igualmente se alegraram.
13.29.18
ततस्तमृषयः सर्वे देवाश्च भरतर्षभ ।
ऊचुः पुरन्दरं दृष्टा गरुडो लभतां वरम् ॥ १३.२९.१८ ॥
Então, ó touro dos Bharatas, todos os sábios e deuses, tendo visto Garuḍa, disseram a Purandara: "Que Garuḍa obtenha uma dádiva."
13.29.19
ततः शचीपतिर्वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ।
जनिष्यति हृषीकेशः स्वयमेवैष पक्षिराट् ॥ १३.२९.१९ ॥
Então o senhor de Śacī, como que rindo, disse estas palavras: "Este rei das aves mesmo nascerá como Hṛṣīkeśa (Viṣṇu)."
13.29.20
केशवः पुण्डरीकाक्षः शूरपुत्रस्य वेश्मनि ।
स्वयं धर्मस्य रक्षार्थं विभज्य भुजगाशनः ॥ १३.२९.२० ॥
Keśava, de olhos de lótus, dividindo-se a si mesmo, desceu ele próprio à casa do filho de Śūra para proteger o dharma; ele é o devorador de serpentes.
13.29.21
एष ते पाण्डवश्रेष्ठ गरुडोऽथ पतत्रिराट् ।
सुपर्णो वैनतेयश्च कीर्तितो भद्रमस्तु ते ॥ १३.२९.२१ ॥
Melhor dos Pāṇḍavas, este é Garuḍa para ti, rei das aves; ele também é chamado Suparṇa e Vainateya. Que o bem te acompanhe.
13.29.22
तदेतद्भरतश्रेष्ठ मयाऽऽख्यानं प्रकीर्तितम् ।
सुपर्णस्य महाबाहो किं भूयः कथयामि ते ॥ १३.२९.२२ ॥
Melhor dos Bharatas, esta narrativa de Suparṇa foi por mim contada. Ó de braços poderosos, o que mais te direi?