மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.29.1
ततो व्रज्रं सहस्राक्षो दृष्ट्वा सक्तं वरायुधम् ।
ऋषींश्च दृष्ट्वा सहसा सुपर्णमिदमब्रवीत् ॥ १३.२९.१ ॥
அப்போது ஆயிரம் கண்ணுடைய இந்திரன் சிறந்த ஆயுதமான வஜ்ரம் பொருத்தப்பட்டிருப்பதைக் கண்டான்; ரிஷிகளையும் கண்டு திடீரென சுபர்ணனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
13.29.3
कद्रूमभ्यगमत्तूर्णममृतं गृह्य भारतः ॥ १३.२९.३ ॥
பாரதன் (கருடன்) அமிர்தத்தை எடுத்துக்கொண்டு விரைந்து கத்ருவை அணுகினான்.
13.29.4
तदाहृतं मया शीघ्रममृतं जननीकृते ।
अदासी सा भवत्वद्य विनता धर्मिचारिणी ॥ १३.२९.४ ॥
என் தாய்க்காக நான் விரைவில் இந்த அமிர்தத்தைக் கொண்டு வந்தேன். இன்றே விநதை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுபடட்டும்; அவள் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவள்.
13.29.5
स्वागतं स्वाहृतं चेदममृतं विनतात्मज ।
अदासी जननी तेऽद्य पुत्र कामवशा शुभा। ॥ १३.२९.५ ॥
விநதையின் மகனே, வருக! இந்த அமிர்தத்தை நன்றாகக் கொண்டு வந்தாய். மகனே, இன்று உன் தாய் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுபட்டாள்; அவள் மங்களகரமானவள், மகன்மீதான ஆசையின் வசப்பட்டவள்.
13.29.6
एवमुक्ते तदा सा च सम्प्राप्ता विनता गृहम् ।
उपनीय यथान्यायं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.६ ॥
அவ்வாறு கூறப்பட்டதும் விநதை வீட்டிற்கு வந்தாள்; வலியவர்களில் சிறந்த பறவை (கருடன்) அவளை முறைப்படி அழைத்துவந்தான்.
13.29.7
स्मृत्वा निकृत्या विजयं मातुः सम्प्रतिपद्य च ।
वधं च भुजगेन्द्राणां ये वालास्तस्य वाजिनः। ॥ १३.२९.७ ॥
வஞ்சனையால் தாயின் வெற்றியை நினைவுகூர்ந்து, அதை நிறைவேற்றி; நாக அரசர்களின் அழிவையும் (நினைத்து) — அவனுடைய குதிரைகளின் வால்கள் போன்றவை...
13.29.8
बभूवुरसितप्रख्या निकृत्या वै जितं त्वया ।
तामुवाच ततो न्याय्यं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.८ ॥
அவர்கள் கரிய நிறமுடையவர்களானார்கள். "வஞ்சனையால்தான் நீ வென்றாய்" என்று, பறவைகளில் வலிமையுடையவர்களில் சிறந்தவனாகிய அவன் நியாயமாக அவளிடம் கூறினான்.
13.29.9
उञ्जहारामृतं तूर्णमुत्पपात च रंहसा ।
तद्गृहीत्वाऽमृतं तूर्णं प्रयान्तमपराजितम्। ॥ १३.२९.९ ॥
அவன் விரைவாக அமிர்தத்தை எடுத்துக்கொண்டு வேகமாக மேலே பறந்தான். அந்த அமிர்தத்தை விரைவாக எடுத்துக்கொண்டு, தோற்கடிக்கப்படாத அவன் சென்றான்.
13.29.10
किमर्थं वैनतेय त्वमाहृत्यामृतमुत्तमम् ।
पुनर्हरति दुर्बुद्धे मा जातु वृजितं कृथाः ॥ १३.२९.१० ॥
வைனதேயனே, உயர்ந்த அமிர்தத்தைக் கொண்டுவந்து நீ ஏன் மீண்டும் எடுத்துச் செல்கிறாய்? தீய புத்தியுள்ளவனே, ஒருபோதும் தீங்கு செய்யாதே.
13.29.11
अमृताहरणं मेऽद्य यत्कृतं जननीकृते ।
भवत्या वचनादेतदाहरामृतमित्युत ॥ १३.२९.११ ॥
இன்று என் தாயின் பொருட்டு நான் அமிர்தத்தைக் கொண்டுவந்தது, "அமிர்தத்தைக் கொண்டுவா" என்ற உன் சொல்லினாலேயே ஆகும் என்று கூறினாய்.
13.29.12
आहृतं तदिदं शीघ्रं मुक्ता च जननी मम ।
हराम्येष पुनस्तत्र यत एतन्मयाऽऽहृतम् ॥ १३.२९.१२ ॥
இது விரைவாகக் கொண்டுவரப்பட்டது; என் தாயும் விடுவிக்கப்பட்டாள். நான் இதை மீண்டும் எங்கிருந்து கொண்டுவந்தேனோ அங்கேயே கொண்டுசெல்வேன்.
13.29.13
यदि मां भवती ब्रूयादमृतं मे च दीयताम् ।
तथा कुर्यां न वा कुर्यां न हि त्वममृतक्षमा।
मया धर्मेण सत्येन विनता च समुद्धृता ॥ १३.२९.१३ ॥
நீ என்னிடம் "அமிர்தத்தை எனக்குக் கொடு" என்று சொன்னால், நான் அவ்வாறு செய்யலாம் அல்லது செய்யாமலும் போகலாம்; ஏனெனில் நீ அமிர்தத்திற்குத் தகுதியானவள் அல்ல. என் தர்மத்தாலும் சத்தியத்தாலும்தான் வினதை விடுவிக்கப்பட்டாள்.
13.29.14
ततो गत्वाऽथ गरुडः पुरन्दरमुवाच ह ।
इदं मया वृत्रहन्तर्हृतं तेऽमृतमुत्तमम्।
मात्रर्थे हि तथैवेदं गृहाणामृतमाहृतम् ॥ १३.२९.१४ ॥
பின்னர் கருடன் புரந்தரனிடம் சென்று கூறினான்: வൃத்திரனைக் கொன்றவனே, உன் உயர்ந்த அமிருதத்தை நான் கவர்ந்து கொண்டேன். என் தாயின் பொருட்டே இந்த அமிருதத்தை இவ்வாறே எடுத்து வந்தேன்.
13.29.15
माता च मम देवेश दासीत्वमुपजग्मुषी ।
भुजङ्गमानां मातुर्वै सा मुक्ताऽमृतदर्शनात् ॥ १३.२९.१५ ॥
தேவேசனே, என் தாய் பாம்புகளின் அடிமைத்தனத்தை அடைந்திருந்தாள்; அமிருதத்தைக் கண்டதனால் அவள் பாம்புகளின் தாயின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுபட்டாள்.
13.29.16
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः सुपर्णमनुमन्यते ।
उवाच च मुदा युक्तो दिष्ट्यादिष्ट्येति वासवः ॥ १३.२९.१६ ॥
இதைக் கேட்ட ஆயிரங்கண் இந்திரன் சுபர்ணனை ஏற்றுக்கொண்டான்; மகிழ்ச்சி நிரம்ப வாசவன் கூறினான், "நல்லதே! நல்லதே!"
13.29.17
क्रषयो ये सहस्राक्षमुपासन्ति सुरैः सह ।
ते सर्वे च मुदा युक्ता विश्वेदेवास्तथैव च ॥ १३.२९.१७ ॥
ஆயிரங்கண் இந்திரனை தேவர்களுடன் சேர்ந்து உபாசிக்கும் ரிஷிகள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தனர்; விசுவதேவர்களும் அவ்வாறே மகிழ்ந்தனர்.
13.29.18
ततस्तमृषयः सर्वे देवाश्च भरतर्षभ ।
ऊचुः पुरन्दरं दृष्टा गरुडो लभतां वरम् ॥ १३.२९.१८ ॥
பின்னர், பரதர்களில் சிறந்தவனே, எல்லா ரிஷிகளும் தேவர்களும் கருடனைக் கண்டு புரந்தரனிடம் கூறினர்: "கருடன் ஒரு வரம் பெறட்டும்."
13.29.19
ततः शचीपतिर्वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ।
जनिष्यति हृषीकेशः स्वयमेवैष पक्षिराट् ॥ १३.२९.१९ ॥
பின்னர் சசீபதி மெல்லச் சிரித்தபடி கூறினான்: "இந்தப் பறவை அரசனே தானே ஹ்ருஷீகேசன் (விஷ்ணு) ஆக பிறப்பான்."
13.29.20
केशवः पुण्डरीकाक्षः शूरपुत्रस्य वेश्मनि ।
स्वयं धर्मस्य रक्षार्थं विभज्य भुजगाशनः ॥ १३.२९.२० ॥
தாமரைக் கண்ணன் கேசவன், சூரனின் மகனது இல்லத்தில், தர்மத்தைக் காக்கும் பொருட்டுத் தன்னைப் பகுத்துக்கொண்டு தானே தோன்றினான்; அவன் பாம்புண்ணும் கருடன்.
13.29.21
एष ते पाण्डवश्रेष्ठ गरुडोऽथ पतत्रिराट् ।
सुपर्णो वैनतेयश्च कीर्तितो भद्रमस्तु ते ॥ १३.२९.२१ ॥
பாண்டவர்களில் சிறந்தவனே, இவனே உனக்குக் கருடன், பறவைகளின் அரசன்; இவன் சுபர்ணன், வைனதேயன் என்றும் கீர்த்திக்கப்பட்டவன். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
13.29.22
तदेतद्भरतश्रेष्ठ मयाऽऽख्यानं प्रकीर्तितम् ।
सुपर्णस्य महाबाहो किं भूयः कथयामि ते ॥ १३.२९.२२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, சுபர்ணனின் இந்த கதையை நான் உனக்குச் சொன்னேன். மகாபாகுவே, இனி உனக்கு மேலும் என்ன சொல்வேன்?