മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.29.1
ततो व्रज्रं सहस्राक्षो दृष्ट्वा सक्तं वरायुधम् ।
ऋषींश्च दृष्ट्वा सहसा सुपर्णमिदमब्रवीत् ॥ १३.२९.१ ॥
അപ്പോൾ സഹസ്രാക്ഷനായ ഇന്ദ്രൻ ശ്രേഷ്ഠായുധമായ വജ്രം ഒരുങ്ങിനിൽക്കുന്നത് കണ്ടും ഋഷിമാരെ കണ്ടും പെട്ടെന്ന് സുപർണ്ണനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
13.29.3
कद्रूमभ्यगमत्तूर्णममृतं गृह्य भारतः ॥ १३.२९.३ ॥
ഭാരതൻ (ഗരുഡൻ) അമൃതം എടുത്തുകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ കദ്രുവിന്റെ അടുത്തെത്തി.
13.29.4
तदाहृतं मया शीघ्रममृतं जननीकृते ।
अदासी सा भवत्वद्य विनता धर्मिचारिणी ॥ १३.२९.४ ॥
അമ്മയ്ക്കുവേണ്ടി ഞാൻ ഈ അമൃതം വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നു. ധർമ്മം പാലിക്കുന്ന വിനത ഇന്നുതന്നെ അടിമത്തത്തിൽനിന്ന് മോചിതയാകട്ടെ.
13.29.5
स्वागतं स्वाहृतं चेदममृतं विनतात्मज ।
अदासी जननी तेऽद्य पुत्र कामवशा शुभा। ॥ १३.२९.५ ॥
വിനതയുടെ പുത്രാ, സ്വാഗതം! ഈ അമൃതം നീ നന്നായി കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. മകനേ, ഇന്ന് നിന്റെ അമ്മ അടിമത്തത്തിൽനിന്ന് മോചിതയായി; അവൾ ശുഭയും പുത്രസ്നേഹത്തിന് വശപ്പെട്ടവളുമാണ്.
13.29.6
एवमुक्ते तदा सा च सम्प्राप्ता विनता गृहम् ।
उपनीय यथान्यायं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.६ ॥
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വിനത വീട്ടിലെത്തി; ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പക്ഷി (ഗരുഡൻ) അവളെ യഥാവിധി കൊണ്ടുവന്നു.
13.29.7
स्मृत्वा निकृत्या विजयं मातुः सम्प्रतिपद्य च ।
वधं च भुजगेन्द्राणां ये वालास्तस्य वाजिनः। ॥ १३.२९.७ ॥
വഞ്ചനയാൽ മാതാവിന്റെ വിജയം ഓർത്ത്, അത് നിറവേറ്റി; നാഗരാജാക്കന്മാരുടെ വധവും (ഓർത്ത്) — അവന്റെ കുതിരകളുടെ വാലുകൾ എന്നപോലെയുള്ളവ...
13.29.8
बभूवुरसितप्रख्या निकृत्या वै जितं त्वया ।
तामुवाच ततो न्याय्यं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.८ ॥
അവർ കറുത്ത നിറമുള്ളവരായി. "വഞ്ചനയാൽ തന്നെയാണ് നീ ജയിച്ചത്" എന്ന് പക്ഷികളിൽ ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ന്യായമായി അവളോടു പറഞ്ഞു.
13.29.9
उञ्जहारामृतं तूर्णमुत्पपात च रंहसा ।
तद्गृहीत्वाऽमृतं तूर्णं प्रयान्तमपराजितम्। ॥ १३.२९.९ ॥
അവൻ വേഗത്തിൽ അമൃതം എടുത്ത് വേഗത്തിൽ മുകളിലേക്ക് പറന്നുയർന്നു. ആ അമൃതം വേഗത്തിൽ എടുത്ത്, പരാജിതനല്ലാത്തവൻ പോവുകയായിരുന്നു.
13.29.10
किमर्थं वैनतेय त्वमाहृत्यामृतमुत्तमम् ।
पुनर्हरति दुर्बुद्धे मा जातु वृजितं कृथाः ॥ १३.२९.१० ॥
വൈനതേയാ, ഉത്തമമായ അമൃതം കൊണ്ടുവന്ന ശേഷം നീ എന്തിന് വീണ്ടും അത് കൊണ്ടുപോകുന്നു? ദുർബുദ്ധേ, ഒരിക്കലും തെറ്റ് ചെയ്യരുത്.
13.29.11
अमृताहरणं मेऽद्य यत्कृतं जननीकृते ।
भवत्या वचनादेतदाहरामृतमित्युत ॥ १३.२९.११ ॥
ഇന്ന് എന്റെ അമ്മയ്ക്കുവേണ്ടി ഞാൻ അമൃതം കൊണ്ടുവന്നത് "ഈ അമൃതം കൊണ്ടുവരൂ" എന്ന നിന്റെ വാക്കിനാലാണ്.
13.29.12
आहृतं तदिदं शीघ्रं मुक्ता च जननी मम ।
हराम्येष पुनस्तत्र यत एतन्मयाऽऽहृतम् ॥ १३.२९.१२ ॥
ഇത് വേഗം കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു; എന്റെ അമ്മ മോചിതയായി. ഞാൻ ഇത് എവിടെനിന്ന് കൊണ്ടുവന്നുവോ അവിടേക്കുതന്നെ വീണ്ടും കൊണ്ടുപോകും.
13.29.13
यदि मां भवती ब्रूयादमृतं मे च दीयताम् ।
तथा कुर्यां न वा कुर्यां न हि त्वममृतक्षमा।
मया धर्मेण सत्येन विनता च समुद्धृता ॥ १३.२९.१३ ॥
നീ എന്നോട് "അമൃതം എനിക്ക് തരൂ" എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യാം അല്ലെങ്കിൽ ചെയ്യാതിരിക്കാം; കാരണം നീ അമൃതത്തിന് യോഗ്യയല്ല. എന്റെ ധർമ്മത്താലും സത്യത്താലുമാണ് വിനത മോചിതയായത്.
13.29.14
ततो गत्वाऽथ गरुडः पुरन्दरमुवाच ह ।
इदं मया वृत्रहन्तर्हृतं तेऽमृतमुत्तमम्।
मात्रर्थे हि तथैवेदं गृहाणामृतमाहृतम् ॥ १३.२९.१४ ॥
അനന്തരം ഗരുഡൻ പുരന്ദരനെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു: വൃത്രഹന്താവേ, നിന്റെ ഉത്തമമായ അമൃതം ഞാൻ അപഹരിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ മാതാവിനുവേണ്ടിയാണ് ഈ അമൃതം ഇങ്ങനെ കൊണ്ടുവന്നത്.
13.29.15
माता च मम देवेश दासीत्वमुपजग्मुषी ।
भुजङ्गमानां मातुर्वै सा मुक्ताऽमृतदर्शनात् ॥ १३.२९.१५ ॥
ദേവേശാ, എന്റെ മാതാവ് സർപ്പങ്ങളുടെ ദാസ്യത്തിൽ അകപ്പെട്ടിരുന്നു; അമൃതദർശനത്താൽ അവൾ സർപ്പമാതാവിന്റെ ദാസ്യത്തിൽനിന്ന് മോചിതയായി.
13.29.16
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः सुपर्णमनुमन्यते ।
उवाच च मुदा युक्तो दिष्ट्यादिष्ट्येति वासवः ॥ १३.२९.१६ ॥
ഇതു കേട്ട് സഹസ്രാക്ഷൻ സുപർണനെ അംഗീകരിച്ചു; സന്തോഷത്തോടെ വാസവൻ പറഞ്ഞു, "ഭാഗ്യം, ഭാഗ്യം!"
13.29.17
क्रषयो ये सहस्राक्षमुपासन्ति सुरैः सह ।
ते सर्वे च मुदा युक्ता विश्वेदेवास्तथैव च ॥ १३.२९.१७ ॥
സഹസ്രാക്ഷനെ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഉപാസിക്കുന്ന ഋഷിമാരെല്ലാം സന്തോഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു; വിശ്വദേവന്മാരും അതുപോലെ സന്തോഷിച്ചു.
13.29.18
ततस्तमृषयः सर्वे देवाश्च भरतर्षभ ।
ऊचुः पुरन्दरं दृष्टा गरुडो लभतां वरम् ॥ १३.२९.१८ ॥
അനന്തരം ഭരതർഷഭാ, സർവ്വ ഋഷിമാരും ദേവന്മാരും ഗരുഡനെ കണ്ട് പുരന്ദരനോട് പറഞ്ഞു: "ഗരുഡൻ ഒരു വരം നേടട്ടെ."
13.29.19
ततः शचीपतिर्वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ।
जनिष्यति हृषीकेशः स्वयमेवैष पक्षिराट् ॥ १३.२९.१९ ॥
അനന്തരം ശചീപതി ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു: "ഈ പക്ഷിരാജാവ് തന്നെ ഹൃഷീകേശനായി (വിഷ്ണുവായി) ജനിക്കും."
13.29.20
केशवः पुण्डरीकाक्षः शूरपुत्रस्य वेश्मनि ।
स्वयं धर्मस्य रक्षार्थं विभज्य भुजगाशनः ॥ १३.२९.२० ॥
താമരക്കണ്ണൻ കേശവൻ ശൂരപുത്രന്റെ (വസുദേവന്റെ) ഭവനത്തിൽ ധർമ്മരക്ഷയ്ക്കായി തന്നെത്തന്നെ വിഭജിച്ച് സ്വയം അവതരിച്ചു; അവൻ സർപ്പഭോജിയായ ഗരുഡനാണ്.
13.29.21
एष ते पाण्डवश्रेष्ठ गरुडोऽथ पतत्रिराट् ।
सुपर्णो वैनतेयश्च कीर्तितो भद्रमस्तु ते ॥ १३.२९.२१ ॥
പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠാ, ഇവനാണ് നിനക്ക് ഗരുഡൻ, പക്ഷിരാജാവ്; സുപർണൻ, വൈനതേയൻ എന്നും ഇവൻ കീർത്തിതനാണ്. നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ.
13.29.22
तदेतद्भरतश्रेष्ठ मयाऽऽख्यानं प्रकीर्तितम् ।
सुपर्णस्य महाबाहो किं भूयः कथयामि ते ॥ १३.२९.२२ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, സുപർണ്ണന്റെ ഈ ആഖ്യാനം ഞാൻ നിനക്ക് വിവരിച്ചു. മഹാബാഹോ, ഇനി എന്ത് കൂടി പറയണം?