ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.29.1
ततो व्रज्रं सहस्राक्षो दृष्ट्वा सक्तं वरायुधम् ।
ऋषींश्च दृष्ट्वा सहसा सुपर्णमिदमब्रवीत् ॥ १३.२९.१ ॥
ସେତେବେଳେ ସହସ୍ରାକ୍ଷ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆୟୁଧ ବଜ୍ରକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଦେଖି ଏବଂ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ହଠାତ୍ ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
13.29.3
कद्रूमभ्यगमत्तूर्णममृतं गृह्य भारतः ॥ १३.२९.३ ॥
ଭାରତ (ଗରୁଡ଼) ଅମୃତ ନେଇ ଶୀଘ୍ର କଦ୍ରୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
13.29.4
तदाहृतं मया शीघ्रममृतं जननीकृते ।
अदासी सा भवत्वद्य विनता धर्मिचारिणी ॥ १३.२९.४ ॥
ମାଆ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଅମୃତ ଶୀଘ୍ର ଆଣିଛି। ଧର୍ମଚାରିଣୀ ବିନତା ଆଜି ଦାସୀତ୍ବରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ।
13.29.5
स्वागतं स्वाहृतं चेदममृतं विनतात्मज ।
अदासी जननी तेऽद्य पुत्र कामवशा शुभा। ॥ १३.२९.५ ॥
ବିନତାପୁତ୍ର, ସ୍ବାଗତ! ଏହି ଅମୃତ ତୁମେ ଭଲ ଭାବେ ଆଣିଛ। ପୁଅ, ଆଜି ତୁମ ମାଆ ଦାସୀତ୍ବରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ; ସେ ଶୁଭା, ପୁତ୍ରସ୍ନେହର ବଶବର୍ତ୍ତିନୀ।
13.29.6
एवमुक्ते तदा सा च सम्प्राप्ता विनता गृहम् ।
उपनीय यथान्यायं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.६ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ବିନତା ଘରକୁ ଆସିଲେ; ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀ (ଗରୁଡ଼) ତାଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ଆଣିଲେ।
13.29.7
स्मृत्वा निकृत्या विजयं मातुः सम्प्रतिपद्य च ।
वधं च भुजगेन्द्राणां ये वालास्तस्य वाजिनः। ॥ १३.२९.७ ॥
ଛଳରେ ମାଆଙ୍କ ବିଜୟ ସ୍ମରଣ କରି, ତାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି; ନାଗରାଜମାନଙ୍କ ବଧକୁ ମଧ୍ୟ (ସ୍ମରଣ କରି) — ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ଲାଞ୍ଜ ପରି...
13.29.8
बभूवुरसितप्रख्या निकृत्या वै जितं त्वया ।
तामुवाच ततो न्याय्यं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.८ ॥
ସେମାନେ କଳା ରଙ୍ଗର ହୋଇଗଲେ। "ପ୍ରବଞ୍ଚନାରେ ହିଁ ତୁମେ ଜିତିଛ" ବୋଲି ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳବାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ନ୍ୟାୟ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
13.29.9
उञ्जहारामृतं तूर्णमुत्पपात च रंहसा ।
तद्गृहीत्वाऽमृतं तूर्णं प्रयान्तमपराजितम्। ॥ १३.२९.९ ॥
ସେ ଶୀଘ୍ର ଅମୃତ ଉଠାଇଲା ଏବଂ ବେଗରେ ଉପରକୁ ଉଡ଼ିଗଲା। ସେହି ଅମୃତ ଶୀଘ୍ର ନେଇ ଅପରାଜିତ (ଗରୁଡ଼) ଚାଲିଯାଉଥିଲା।
13.29.10
किमर्थं वैनतेय त्वमाहृत्यामृतमुत्तमम् ।
पुनर्हरति दुर्बुद्धे मा जातु वृजितं कृथाः ॥ १३.२९.१० ॥
ହେ ବୈନତେୟ, ଉତ୍ତମ ଅମୃତ ଆଣି ତୁମେ ତାହା ପୁଣି କାହିଁକି ହରଣ କରୁଛ? ହେ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି, କେବେ ବି ଅନ୍ୟାୟ କରନାହିଁ।
13.29.11
अमृताहरणं मेऽद्य यत्कृतं जननीकृते ।
भवत्या वचनादेतदाहरामृतमित्युत ॥ १३.२९.११ ॥
ଆଜି ମୋ ମାଆ ପାଇଁ ମୁଁ ଯେଉଁ ଅମୃତ-ହରଣ କରିଛି, ତାହା ତୁମ ବଚନରୁ — "ଏହି ଅମୃତ ଆଣ" ବୋଲି କହିବାରୁ — କରିଛି।
13.29.12
आहृतं तदिदं शीघ्रं मुक्ता च जननी मम ।
हराम्येष पुनस्तत्र यत एतन्मयाऽऽहृतम् ॥ १३.२९.१२ ॥
ଏହା ଶୀଘ୍ର ଆଣାଗଲା ଏବଂ ମୋ ମାଆ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ଯେଉଁଠାରୁ ମୁଁ ଏହା ଆଣିଥିଲି, ସେଠାକୁ ମୁଁ ପୁଣି ଏହାକୁ ନେଇଯିବି।
13.29.13
यदि मां भवती ब्रूयादमृतं मे च दीयताम् ।
तथा कुर्यां न वा कुर्यां न हि त्वममृतक्षमा।
मया धर्मेण सत्येन विनता च समुद्धृता ॥ १३.२९.१३ ॥
ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ କହିବ "ମୋତେ ଅମୃତ ଦିଅ", ତେବେ ମୁଁ ସେପରି କରିପାରେ ବା ନ କରିପାରେ; କାରଣ ତୁମେ ଅମୃତର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ। ମୋ ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟରେ ହିଁ ବିନତା ଉଦ୍ଧାର ପାଇଛନ୍ତି।
13.29.14
ततो गत्वाऽथ गरुडः पुरन्दरमुवाच ह ।
इदं मया वृत्रहन्तर्हृतं तेऽमृतमुत्तमम्।
मात्रर्थे हि तथैवेदं गृहाणामृतमाहृतम् ॥ १३.२९.१४ ॥
ଏବେ ଗରୁଡ଼ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ: ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଏହି ଉତ୍ତମ ଅମୃତ ହରଣ କରିଛି। ମୋ ମାତା ପାଇଁ ହିଁ ଏହି ଅମୃତ ଏହିପରି ଆଣିଛି।
13.29.15
माता च मम देवेश दासीत्वमुपजग्मुषी ।
भुजङ्गमानां मातुर्वै सा मुक्ताऽमृतदर्शनात् ॥ १३.२९.१५ ॥
ହେ ଦେବେଶ, ମୋ ମାତା ସର୍ପମାନଙ୍କର ଦାସତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ; ଅମୃତ ଦର୍ଶନରୁ ସେ ସର୍ପମାତାଙ୍କ ଦାସତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
13.29.16
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः सुपर्णमनुमन्यते ।
उवाच च मुदा युक्तो दिष्ट्यादिष्ट्येति वासवः ॥ १३.२९.१६ ॥
ଏହା ଶୁଣି ସହସ୍ରାକ୍ଷ ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ସମ୍ମତି ଦେଲେ; ଆନନ୍ଦରେ ବାସବ କହିଲେ, "ସୌଭାଗ୍ୟ! ସୌଭାଗ୍ୟ!"
13.29.17
क्रषयो ये सहस्राक्षमुपासन्ति सुरैः सह ।
ते सर्वे च मुदा युक्ता विश्वेदेवास्तथैव च ॥ १३.२९.१७ ॥
ସହସ୍ରାକ୍ଷଙ୍କୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଉପାସନା କରୁଥିବା ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ; ବିଶ୍ୱଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
13.29.18
ततस्तमृषयः सर्वे देवाश्च भरतर्षभ ।
ऊचुः पुरन्दरं दृष्टा गरुडो लभतां वरम् ॥ १३.२९.१८ ॥
ତା'ପରେ ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ସମସ୍ତ ଋଷି ଓ ଦେବତାମାନେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ଦେଖି ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଗରୁଡ଼ ବର ପାଆନ୍ତୁ।"
13.29.19
ततः शचीपतिर्वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ।
जनिष्यति हृषीकेशः स्वयमेवैष पक्षिराट् ॥ १३.२९.१९ ॥
ତା'ପରେ ଶଚୀପତି ହସିଲା ପରି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ: "ଏହି ପକ୍ଷିରାଜ ନିଜେ ହିଁ ହୃଷୀକେଶ (ବିଷ୍ଣୁ) ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ।"
13.29.20
केशवः पुण्डरीकाक्षः शूरपुत्रस्य वेश्मनि ।
स्वयं धर्मस्य रक्षार्थं विभज्य भुजगाशनः ॥ १३.२९.२० ॥
କମଳନୟନ କେଶବ ଶୂରପୁତ୍ର (ବସୁଦେବ)ଙ୍କ ଗୃହରେ ଧର୍ମରକ୍ଷା ପାଇଁ ନିଜକୁ ବିଭକ୍ତ କରି ସ୍ୱୟଂ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ; ସେ ସର୍ପଭୋଜୀ (ଗରୁଡ଼) ଥିଲେ।
13.29.21
एष ते पाण्डवश्रेष्ठ गरुडोऽथ पतत्रिराट् ।
सुपर्णो वैनतेयश्च कीर्तितो भद्रमस्तु ते ॥ १३.२९.२१ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଗରୁଡ଼, ପକ୍ଷୀରାଜ; ତାଙ୍କୁ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଓ ବୈନତେୟ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତିତ କରାଯାଇଛି। ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
13.29.22
तदेतद्भरतश्रेष्ठ मयाऽऽख्यानं प्रकीर्तितम् ।
सुपर्णस्य महाबाहो किं भूयः कथयामि ते ॥ १३.२९.२२ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଏହି ଆଖ୍ୟାନ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି। ହେ ମହାବାହୋ, ଆଉ କ'ଣ କହିବି?