మహాభారతం · అధ్యాయం 13.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.29.1
ततो व्रज्रं सहस्राक्षो दृष्ट्वा सक्तं वरायुधम् ।
ऋषींश्च दृष्ट्वा सहसा सुपर्णमिदमब्रवीत् ॥ १३.२९.१ ॥
అప్పుడు సహస్రాక్షుడు (ఇంద్రుడు) శ్రేష్ఠ ఆయుధమైన వజ్రం సిద్ధంగా ఉండటం చూసి, ఋషులను చూసి, అకస్మాత్తుగా సుపర్ణుడితో ఇలా అన్నాడు.
13.29.3
कद्रूमभ्यगमत्तूर्णममृतं गृह्य भारतः ॥ १३.२९.३ ॥
భారతుడు (గరుత్మంతుడు) అమృతాన్ని తీసుకుని వేగంగా కద్రువ వద్దకు వెళ్ళాడు.
13.29.4
तदाहृतं मया शीघ्रममृतं जननीकृते ।
अदासी सा भवत्वद्य विनता धर्मिचारिणी ॥ १३.२९.४ ॥
తల్లి కోసం నేను ఈ అమృతాన్ని వేగంగా తెచ్చాను. ధర్మాన్ని ఆచరించే వినత ఈరోజే దాసత్వం నుండి విముక్తురాలు కావాలి.
13.29.5
स्वागतं स्वाहृतं चेदममृतं विनतात्मज ।
अदासी जननी तेऽद्य पुत्र कामवशा शुभा। ॥ १३.२९.५ ॥
వినతా పుత్రా, స్వాగతం! ఈ అమృతాన్ని చక్కగా తెచ్చావు. కుమారా, ఈ రోజు నీ తల్లి దాసత్వం నుండి విముక్తురాలైంది; ఆమె శుభవతి, కుమారప్రేమకు వశమైనది.
13.29.6
एवमुक्ते तदा सा च सम्प्राप्ता विनता गृहम् ।
उपनीय यथान्यायं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.६ ॥
అలా చెప్పబడినప్పుడు వినత ఇంటికి వచ్చింది; బలవంతులలో శ్రేష్ఠుడైన పక్షి (గరుడుడు) ఆమెను యథావిధిగా తీసుకువచ్చాడు.
13.29.7
स्मृत्वा निकृत्या विजयं मातुः सम्प्रतिपद्य च ।
वधं च भुजगेन्द्राणां ये वालास्तस्य वाजिनः। ॥ १३.२९.७ ॥
కుటిలత్వంతో తల్లి విజయాన్ని స్మరించి, దానిని నెరవేర్చి; సర్పరాజుల వధను కూడా (గుర్తుచేసుకుని) — అతని గుర్రాల తోకలు వంటివి...
13.29.8
बभूवुरसितप्रख्या निकृत्या वै जितं त्वया ।
तामुवाच ततो न्याय्यं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.८ ॥
వారు నల్లని రంగు కలిగినవారయ్యారు. "మోసంతోనే నువ్వు గెలిచావు" అని, పక్షులలో బలవంతులలో శ్రేష్ఠుడైనవాడు న్యాయంగా ఆమెతో అన్నాడు.
13.29.9
उञ्जहारामृतं तूर्णमुत्पपात च रंहसा ।
तद्गृहीत्वाऽमृतं तूर्णं प्रयान्तमपराजितम्। ॥ १३.२९.९ ॥
అతడు వెంటనే అమృతాన్ని తీసుకుని వేగంగా పైకి ఎగిరాడు. ఆ అమృతాన్ని త్వరగా తీసుకుని, ఓడిపోనివాడు వెళ్ళిపోతున్నాడు.
13.29.10
किमर्थं वैनतेय त्वमाहृत्यामृतमुत्तमम् ।
पुनर्हरति दुर्बुद्धे मा जातु वृजितं कृथाः ॥ १३.२९.१० ॥
వైనతేయా, ఉత్తమమైన అమృతాన్ని తెచ్చి, దానిని నువ్వు ఎందుకు మళ్ళీ తీసుకుపోతున్నావు? దుర్బుద్ధీ, ఎప్పుడూ దుర్మార్గం చేయకు.
13.29.11
अमृताहरणं मेऽद्य यत्कृतं जननीकृते ।
भवत्या वचनादेतदाहरामृतमित्युत ॥ १३.२९.११ ॥
ఈ రోజు నా తల్లి కోసం నేను అమృతాన్ని తీసుకువచ్చింది నీ మాట మేరకే — "ఈ అమృతాన్ని తీసుకురా" అని అన్నావు.
13.29.12
आहृतं तदिदं शीघ्रं मुक्ता च जननी मम ।
हराम्येष पुनस्तत्र यत एतन्मयाऽऽहृतम् ॥ १३.२९.१२ ॥
ఇది త్వరగా తీసుకురాబడింది; నా తల్లి విడుదల పొందింది. నేను ఎక్కడి నుండి తెచ్చానో అక్కడికే దీనిని తిరిగి తీసుకువెళ్తాను.
13.29.13
यदि मां भवती ब्रूयादमृतं मे च दीयताम् ।
तथा कुर्यां न वा कुर्यां न हि त्वममृतक्षमा।
मया धर्मेण सत्येन विनता च समुद्धृता ॥ १३.२९.१३ ॥
నువ్వు నాతో "అమృతాన్ని నాకివ్వు" అని అంటే, నేను అలా చేయవచ్చు లేదా చేయకపోవచ్చు; ఎందుకంటే నువ్వు అమృతానికి అర్హురాలివి కావు. నా ధర్మం, సత్యం వల్లనే వినత విముక్తి పొందింది.
13.29.14
ततो गत्वाऽथ गरुडः पुरन्दरमुवाच ह ।
इदं मया वृत्रहन्तर्हृतं तेऽमृतमुत्तमम्।
मात्रर्थे हि तथैवेदं गृहाणामृतमाहृतम् ॥ १३.२९.१४ ॥
అప్పుడు గరుడుడు పురందరుని వద్దకు వెళ్లి ఇలా అన్నాడు: వృత్రహంతకా, నేను నీ ఉత్తమమైన అమృతాన్ని అపహరించాను. నా తల్లి కోసమే ఈ అమృతాన్ని ఇలా తెచ్చాను.
13.29.15
माता च मम देवेश दासीत्वमुपजग्मुषी ।
भुजङ्गमानां मातुर्वै सा मुक्ताऽमृतदर्शनात् ॥ १३.२९.१५ ॥
దేవేశా, నా తల్లి సర్పుల దాస్యాన్ని పొందింది; అమృతదర్శనం వల్ల ఆమె సర్పమాత నుండి విముక్తి పొందింది.
13.29.16
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः सुपर्णमनुमन्यते ।
उवाच च मुदा युक्तो दिष्ट्यादिष्ट्येति वासवः ॥ १३.२९.१६ ॥
ఇది విని సహస్రాక్షుడు సుపర్ణుని అంగీకరించాడు; ఆనందంతో వాసవుడు "శుభమే, శుభమే!" అన్నాడు.
13.29.17
क्रषयो ये सहस्राक्षमुपासन्ति सुरैः सह ।
ते सर्वे च मुदा युक्ता विश्वेदेवास्तथैव च ॥ १३.२९.१७ ॥
సహస్రాక్షుని దేవతలతో కలిసి ఉపాసించే ఋషులందరూ ఆనందంతో నిండిపోయారు; విశ్వదేవులు కూడా అలాగే ఆనందించారు.
13.29.18
ततस्तमृषयः सर्वे देवाश्च भरतर्षभ ।
ऊचुः पुरन्दरं दृष्टा गरुडो लभतां वरम् ॥ १३.२९.१८ ॥
అప్పుడు భరతర్షభా, ఋషులందరూ దేవతలూ గరుడుని చూసి పురందరునితో అన్నారు: "గరుడుడు వరం పొందుగాక."
13.29.19
ततः शचीपतिर्वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ।
जनिष्यति हृषीकेशः स्वयमेवैष पक्षिराट् ॥ १३.२९.१९ ॥
అప్పుడు శచీపతి నవ్వుతున్నట్లుగా ఇలా అన్నాడు: "ఈ పక్షిరాజే స్వయంగా హృషీకేశుడు (విష్ణువు)గా జన్మిస్తాడు."
13.29.20
केशवः पुण्डरीकाक्षः शूरपुत्रस्य वेश्मनि ।
स्वयं धर्मस्य रक्षार्थं विभज्य भुजगाशनः ॥ १३.२९.२० ॥
పుండరీకాక్షుడైన కేశవుడు, శూరపుత్రుని (వసుదేవుని) ఇంట ధర్మరక్షణ కోసం తనను విభజించుకుని స్వయంగా అవతరించాడు; ఆయన సర్పభక్షకుడు (గరుడుడు).
13.29.21
एष ते पाण्डवश्रेष्ठ गरुडोऽथ पतत्रिराट् ।
सुपर्णो वैनतेयश्च कीर्तितो भद्रमस्तु ते ॥ १३.२९.२१ ॥
పాండవశ్రేష్ఠా, ఇతడే నీకు గరుడుడు, పక్షిరాజు; సుపర్ణుడు, వైనతేయుడు అని కూడా కీర్తించబడ్డాడు. నీకు శుభం కలుగుగాక.
13.29.22
तदेतद्भरतश्रेष्ठ मयाऽऽख्यानं प्रकीर्तितम् ।
सुपर्णस्य महाबाहो किं भूयः कथयामि ते ॥ १३.२९.२२ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, సుపర్ణుని ఈ ఆఖ్యానాన్ని నేను నీకు వివరించాను. మహాబాహూ, ఇంకా ఏమి చెప్పాలి?