Mahābhārata · Adhyāya 13.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.29.1
ततो व्रज्रं सहस्राक्षो दृष्ट्वा सक्तं वरायुधम् ।
ऋषींश्च दृष्ट्वा सहसा सुपर्णमिदमब्रवीत् ॥ १३.२९.१ ॥
Da sprach Sahasrākṣa (Indra), als er die Waffe Vajra, die herrliche Waffe, bereit erblickte und die Weisen sah, plötzlich zu Suparṇa diese Worte.
13.29.3
कद्रूमभ्यगमत्तूर्णममृतं गृह्य भारतः ॥ १३.२९.३ ॥
Der Bhārata (Garuḍa) nahm den Nektar und eilte schnell zu Kadrū.
13.29.4
तदाहृतं मया शीघ्रममृतं जननीकृते ।
अदासी सा भवत्वद्य विनता धर्मिचारिणी ॥ १३.२९.४ ॥
Für meine Mutter habe ich diesen Nektar schnell gebracht. Möge Vinatā, die dem Dharma folgt, heute noch von der Sklaverei befreit sein.
13.29.5
स्वागतं स्वाहृतं चेदममृतं विनतात्मज ।
अदासी जननी तेऽद्य पुत्र कामवशा शुभा। ॥ १३.२९.५ ॥
Willkommen, Sohn der Vinatā! Du hast diesen Nektar gut gebracht. Sohn, heute ist deine Mutter von der Sklaverei befreit; sie ist glücklich, von der Liebe zu ihrem Sohn bewegt.
13.29.6
एवमुक्ते तदा सा च सम्प्राप्ता विनता गृहम् ।
उपनीय यथान्यायं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.६ ॥
Als dies gesagt war, kam Vinatā ins Haus, und der Beste der starken Vögel (Garuḍa) führte sie in gebührender Weise dorthin.
13.29.7
स्मृत्वा निकृत्या विजयं मातुः सम्प्रतिपद्य च ।
वधं च भुजगेन्द्राणां ये वालास्तस्य वाजिनः। ॥ १३.२९.७ ॥
Sich durch List des Sieges der Mutter erinnernd und ihn vollendet habend, und (sich) des Gemetzels an den Schlangenkönigen (erinnernd) — jene Schwänze seiner Pferde...
13.29.8
बभूवुरसितप्रख्या निकृत्या वै जितं त्वया ।
तामुवाच ततो न्याय्यं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.८ ॥
Sie wurden dunkelfarbig. »Nur durch List hast du gewonnen«, sprach da der Beste der Starken unter den Vögeln gerecht zu ihr.
13.29.9
उञ्जहारामृतं तूर्णमुत्पपात च रंहसा ।
तद्गृहीत्वाऽमृतं तूर्णं प्रयान्तमपराजितम्। ॥ १३.२९.९ ॥
Er ergriff eilig das Nektar und erhob sich mit Schnelligkeit in die Lüfte. Nachdem er jenes Nektar rasch genommen hatte, zog der Unbesiegte davon.
13.29.10
किमर्थं वैनतेय त्वमाहृत्यामृतमुत्तमम् ।
पुनर्हरति दुर्बुद्धे मा जातु वृजितं कृथाः ॥ १३.२९.१० ॥
Sohn der Vinatā, warum nimmst du das vortreffliche Nektar, nachdem du es gebracht hast, wieder fort? Du Irregeleiteter, begehe niemals Unrecht!
13.29.11
अमृताहरणं मेऽद्य यत्कृतं जननीकृते ।
भवत्या वचनादेतदाहरामृतमित्युत ॥ १३.२९.११ ॥
Heute habe ich das Nektar für meine Mutter geraubt; das geschah auf dein Wort hin: »Bring dieses Nektar«, sprachst du.
13.29.12
आहृतं तदिदं शीघ्रं मुक्ता च जननी मम ।
हराम्येष पुनस्तत्र यत एतन्मयाऽऽहृतम् ॥ १३.२९.१२ ॥
Dies wurde schnell gebracht, und meine Mutter ist befreit. Ich werde es wieder dorthin zurückbringen, woher ich es geholt habe.
13.29.13
यदि मां भवती ब्रूयादमृतं मे च दीयताम् ।
तथा कुर्यां न वा कुर्यां न हि त्वममृतक्षमा।
मया धर्मेण सत्येन विनता च समुद्धृता ॥ १३.२९.१३ ॥
Wenn du zu mir sprächest: »Gib mir das Nektar«, so könnte ich es tun oder auch nicht, denn du bist des Nektars nicht würdig. Durch mein Dharma und durch die Wahrheit wurde Vinatā befreit.
13.29.14
ततो गत्वाऽथ गरुडः पुरन्दरमुवाच ह ।
इदं मया वृत्रहन्तर्हृतं तेऽमृतमुत्तमम्।
मात्रर्थे हि तथैवेदं गृहाणामृतमाहृतम् ॥ १३.२९.१४ ॥
Da ging Garuḍa zu Purandara und sprach: O Töter des Vṛtra, ich habe dein höchstes Nektar entwendet. Um meiner Mutter willen habe ich dieses Nektar so herbeigebracht.
13.29.15
माता च मम देवेश दासीत्वमुपजग्मुषी ।
भुजङ्गमानां मातुर्वै सा मुक्ताऽमृतदर्शनात् ॥ १३.२९.१५ ॥
Und, o Herr der Götter, meine Mutter war in die Knechtschaft der Schlangen geraten; durch den Anblick des Nektars wurde sie von der Knechtschaft der Schlangenmutter befreit.
13.29.16
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः सुपर्णमनुमन्यते ।
उवाच च मुदा युक्तो दिष्ट्यादिष्ट्येति वासवः ॥ १३.२९.१६ ॥
Als er dies gehört hatte, billigte der tausendäugige Indra den Suparṇa, und voller Freude sprach Vāsava: "Glück! Glück!"
13.29.17
क्रषयो ये सहस्राक्षमुपासन्ति सुरैः सह ।
ते सर्वे च मुदा युक्ता विश्वेदेवास्तथैव च ॥ १३.२९.१७ ॥
Die Weisen, die den tausendäugigen Indra zusammen mit den Göttern verehren, wurden alle von Freude erfüllt, und ebenso freuten sich die Viśvedevas.
13.29.18
ततस्तमृषयः सर्वे देवाश्च भरतर्षभ ।
ऊचुः पुरन्दरं दृष्टा गरुडो लभतां वरम् ॥ १३.२९.१८ ॥
Da sprachen, o Stier der Bharatas, alle Weisen und Götter, nachdem sie Garuḍa gesehen hatten, zu Purandara: "Möge Garuḍa eine Gabe erlangen."
13.29.19
ततः शचीपतिर्वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ।
जनिष्यति हृषीकेशः स्वयमेवैष पक्षिराट् ॥ १३.२९.१९ ॥
Da sprach der Gemahl der Śacī, wie lachend, diese Worte: "Dieser König der Vögel selbst wird als Hṛṣīkeśa (Viṣṇu) geboren werden."
13.29.20
केशवः पुण्डरीकाक्षः शूरपुत्रस्य वेश्मनि ।
स्वयं धर्मस्य रक्षार्थं विभज्य भुजगाशनः ॥ १३.२९.२० ॥
Keśava, der Lotusäugige, teilte sich selbst und stieg selbst in das Haus des Sohnes des Śūra herab, um das Dharma zu schützen; er ist der Schlangenfresser.
13.29.21
एष ते पाण्डवश्रेष्ठ गरुडोऽथ पतत्रिराट् ।
सुपर्णो वैनतेयश्च कीर्तितो भद्रमस्तु ते ॥ १३.२९.२१ ॥
Bester der Pāṇḍavas, dies ist für dich Garuḍa, der König der Vögel; er wird auch Suparṇa und Vainateya genannt. Möge dir Gutes widerfahren.
13.29.22
तदेतद्भरतश्रेष्ठ मयाऽऽख्यानं प्रकीर्तितम् ।
सुपर्णस्य महाबाहो किं भूयः कथयामि ते ॥ १३.२९.२२ ॥
Bester der Bharatas, diese Erzählung von Suparṇa habe ich dir berichtet. Starkarmiger, was soll ich dir noch sagen?