महाभारत · अध्याय 13.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.29.1
ततो व्रज्रं सहस्राक्षो दृष्ट्वा सक्तं वरायुधम् ।
ऋषींश्च दृष्ट्वा सहसा सुपर्णमिदमब्रवीत् ॥ १३.२९.१ ॥
तेव्हा सहस्राक्ष (इंद्र) उत्तम आयुध वज्र सज्ज असलेले पाहून आणि ऋषींना पाहून सहसा सुपर्णाला असे म्हणाला.
13.29.3
कद्रूमभ्यगमत्तूर्णममृतं गृह्य भारतः ॥ १३.२९.३ ॥
भारताने (गरुडाने) अमृत घेऊन त्वरेने कद्रूजवळ धाव घेतली.
13.29.4
तदाहृतं मया शीघ्रममृतं जननीकृते ।
अदासी सा भवत्वद्य विनता धर्मिचारिणी ॥ १३.२९.४ ॥
मातेसाठी मी हे अमृत त्वरेने आणले आहे. धर्माचरण करणारी विनता आजच दास्यातून मुक्त होवो.
13.29.5
स्वागतं स्वाहृतं चेदममृतं विनतात्मज ।
अदासी जननी तेऽद्य पुत्र कामवशा शुभा। ॥ १३.२९.५ ॥
विनतापुत्रा, स्वागत! हे अमृत तू चांगले आणले आहेस. पुत्रा, आज तुझी माता दास्यातून मुक्त झाली; ती शुभ आहे आणि पुत्रप्रेमाच्या वशीभूत आहे.
13.29.6
एवमुक्ते तदा सा च सम्प्राप्ता विनता गृहम् ।
उपनीय यथान्यायं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.६ ॥
असे म्हटल्यावर विनता घरी आली; बलवानांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या पक्ष्याने (गरुडाने) तिला यथाविधी घरी आणले.
13.29.7
स्मृत्वा निकृत्या विजयं मातुः सम्प्रतिपद्य च ।
वधं च भुजगेन्द्राणां ये वालास्तस्य वाजिनः। ॥ १३.२९.७ ॥
कपटाने मातेचा विजय स्मरून, तो पूर्ण करून; नागराजांचा वधही (आठवून) — जे त्याच्या घोड्यांच्या शेपट्यांसारखे...
13.29.8
बभूवुरसितप्रख्या निकृत्या वै जितं त्वया ।
तामुवाच ततो न्याय्यं विहगो बलिनांवरः। ॥ १३.२९.८ ॥
ते काळ्या रंगाचे झाले. "फसवणुकीनेच तू जिंकलीस" असे पक्ष्यांतील बलवानांमध्ये श्रेष्ठ असलेला (गरुड) न्यायाने तिला म्हणाला.
13.29.9
उञ्जहारामृतं तूर्णमुत्पपात च रंहसा ।
तद्गृहीत्वाऽमृतं तूर्णं प्रयान्तमपराजितम्। ॥ १३.२९.९ ॥
त्याने त्वरित अमृत उचलले आणि वेगाने वर उडाला. ते अमृत त्वरित घेऊन अपराजित (गरुड) निघून जात होता.
13.29.10
किमर्थं वैनतेय त्वमाहृत्यामृतमुत्तमम् ।
पुनर्हरति दुर्बुद्धे मा जातु वृजितं कृथाः ॥ १३.२९.१० ॥
हे वैनतेया, उत्तम अमृत आणून तू ते पुन्हा का नेतोस? हे दुर्बुद्धे, कधीही अधर्म करू नकोस.
13.29.11
अमृताहरणं मेऽद्य यत्कृतं जननीकृते ।
भवत्या वचनादेतदाहरामृतमित्युत ॥ १३.२९.११ ॥
आज माझ्या आईसाठी मी जे अमृत आणले, ते तुझ्याच शब्दाने — "हे अमृत आण" असे म्हणून — केले आहे.
13.29.12
आहृतं तदिदं शीघ्रं मुक्ता च जननी मम ।
हराम्येष पुनस्तत्र यत एतन्मयाऽऽहृतम् ॥ १३.२९.१२ ॥
हे (अमृत) त्वरित आणले गेले आणि माझी आई मुक्त झाली. मी हे पुन्हा तिथेच नेईन जिथून मी ते आणले होते.
13.29.13
यदि मां भवती ब्रूयादमृतं मे च दीयताम् ।
तथा कुर्यां न वा कुर्यां न हि त्वममृतक्षमा।
मया धर्मेण सत्येन विनता च समुद्धृता ॥ १३.२९.१३ ॥
तू मला "मला अमृत दे" असे म्हणालीस तर मी तसे करीनही किंवा करणारही नाही; कारण तू अमृतासाठी पात्र नाहीस. माझ्या धर्माने आणि सत्याने विनतेचा उद्धार झाला आहे.
13.29.14
ततो गत्वाऽथ गरुडः पुरन्दरमुवाच ह ।
इदं मया वृत्रहन्तर्हृतं तेऽमृतमुत्तमम्।
मात्रर्थे हि तथैवेदं गृहाणामृतमाहृतम् ॥ १३.२९.१४ ॥
नंतर गरुड पुरंदराजवळ जाऊन म्हणाला, हे वृत्रहंता, तुझे हे उत्तम अमृत मी हरण केले आहे. माझ्या मातेसाठीच हे अमृत असे आणले आहे.
13.29.15
माता च मम देवेश दासीत्वमुपजग्मुषी ।
भुजङ्गमानां मातुर्वै सा मुक्ताऽमृतदर्शनात् ॥ १३.२९.१५ ॥
हे देवेशा, माझी माता सर्पांच्या दास्यात पडली होती; अमृताच्या दर्शनाने ती सर्पमातेच्या दास्यातून मुक्त झाली.
13.29.16
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः सुपर्णमनुमन्यते ।
उवाच च मुदा युक्तो दिष्ट्यादिष्ट्येति वासवः ॥ १३.२९.१६ ॥
हे ऐकून सहस्राक्षाने सुपर्णाला मान्यता दिली; आनंदाने वासव म्हणाला, "दिष्ट्या दिष्ट्या!" (सुदैव! सुदैव!)
13.29.17
क्रषयो ये सहस्राक्षमुपासन्ति सुरैः सह ।
ते सर्वे च मुदा युक्ता विश्वेदेवास्तथैव च ॥ १३.२९.१७ ॥
सहस्राक्षाची देवांसह उपासना करणारे सर्व ऋषी आनंदाने युक्त झाले; विश्वेदेवही तसेच आनंदले.
13.29.18
ततस्तमृषयः सर्वे देवाश्च भरतर्षभ ।
ऊचुः पुरन्दरं दृष्टा गरुडो लभतां वरम् ॥ १३.२९.१८ ॥
नंतर हे भरतर्षभा, सर्व ऋषी व देव गरुडाला पाहून पुरंदराला म्हणाले, "गरुडाला वर प्राप्त होवो."
13.29.19
ततः शचीपतिर्वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ।
जनिष्यति हृषीकेशः स्वयमेवैष पक्षिराट् ॥ १३.२९.१९ ॥
नंतर शचीपती हसल्यासारखे म्हणाला, "हा पक्षिराजच स्वतः हृषीकेश (विष्णू) म्हणून जन्म घेईल."
13.29.20
केशवः पुण्डरीकाक्षः शूरपुत्रस्य वेश्मनि ।
स्वयं धर्मस्य रक्षार्थं विभज्य भुजगाशनः ॥ १३.२९.२० ॥
कमलनयन केशव शूरपुत्राच्या (वसुदेवाच्या) घरी धर्माच्या रक्षणासाठी स्वतःला विभागून स्वयं अवतरले; ते सर्पभक्षक (गरुड) होते.
13.29.21
एष ते पाण्डवश्रेष्ठ गरुडोऽथ पतत्रिराट् ।
सुपर्णो वैनतेयश्च कीर्तितो भद्रमस्तु ते ॥ १३.२९.२१ ॥
हे पांडवश्रेष्ठा, हाच तुझा गरुड, पक्ष्यांचा राजा; त्याला सुपर्ण आणि वैनतेय असेही म्हटले जाते. तुझे कल्याण होवो.
13.29.22
तदेतद्भरतश्रेष्ठ मयाऽऽख्यानं प्रकीर्तितम् ।
सुपर्णस्य महाबाहो किं भूयः कथयामि ते ॥ १३.२९.२२ ॥
हे भरतश्रेष्ठा, सुपर्णाची ही कथा मी तुला सांगितली. हे महाबाहो, आणखी काय सांगू?