Mahābhārata · Adhyāya 13.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.32.1
कीदृशे पुरुषे तात स्त्रीषु भरतर्षभ ।
श्रीः पद्मा वसते नित्यं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.३२.१ ॥
Toro de los Bharatas, abuelo, dime: ¿en qué clase de hombre y entre qué clase de mujeres habita siempre Śrī, la diosa nacida del loto?
13.32.2
अत्र ते वर्णयिष्यामि यथावृत्तं यथाश्रुतम् ।
रुक्मिणी देवकीपुत्रसन्निधौ पर्यपृच्छत ॥ १३.३२.२ ॥
Sobre este asunto te describiré tal como sucedió y tal como lo he oído: Rukmiṇī preguntó en presencia del hijo de Devakī, Kṛṣṇa.
13.32.3
नारायणस्याङ्कगतां ज्वलन्तीं ।
दृष्ट्वा श्रियं पद्मसमानवक्त्राम्।
पप्रच्छ माता मकरध्वजस्यष ॥ १३.३२.३ ॥
Al ver a Śrī sentada en el regazo de Nārāyaṇa, resplandeciente y de rostro de loto, la madre de Makaradhvaja (Kāma) preguntó…
13.32.4
कौतूहलाद्विस्मितचारुनेत्रा ।
कानीह भूतान्युपसेवसे त्वं
सन्तिष्ठसे कानि च सेवसे त्वम् ।
तानि त्रिलोकेश्वरभूतकान्ते
तत्त्वेन मे ब्रूहि महर्षिकन्ये ॥ १३.३२.४ ॥
Asombrada por la curiosidad, con sus hermosos ojos maravillados, la madre dijo: ¿A qué seres sirves aquí, y en cuáles resides? ¿Y a cuáles atiendes? Amada del señor de los tres mundos, hija de un gran sabio, dime con verdad.
13.32.5
एवं तदा श्रीराभिभाष्यमाणा ।
देव्या समक्षं गरुडध्वजस्य।
उवाच वाक्यं मधुराभिधानं ।
मनोहरं चन्द्रमुखी प्रसन्ना ॥ १३.३२.५ ॥
Así, interpelada entonces por la diosa en presencia del portador del estandarte de Garuḍa, Śrī, de rostro de luna y benevolente, pronunció palabras encantadoras con voz dulce.
13.32.6
वसामि नित्यं सुभगे प्रगल्भे ।
दक्षे नरे कर्मणि वर्तमाने।
अक्रोधने देवपरे कृतज्ञे ।
जितेन्द्रिये नित्यमुदीर्णसत्वे ॥ १३.३२.६ ॥
Oh afortunada, siempre habito en el hombre que es decidido y hábil, entregado a la acción, libre de ira, devoto de los dioses, agradecido, dueño de sus sentidos y siempre firme en la fuerza de su espíritu.
13.32.7
नाकर्मशीले पुरुषे वसामि ।
न नास्तिके साङ्करिके कृतघ्ने।
न भिन्नवृत्ते न नृशंसवृत्ते ।
न चाविनीते न गुरुष्वसूयके ॥ १३.३२.७ ॥
No habito en el hombre de naturaleza ociosa, ni en el ateo, el que mezcla las castas, el ingrato, ni en el de conducta quebrada o cruel, ni en el indisciplinado, ni en quien envidia a sus mayores.
13.32.8
ये चाल्पतेजोबलसत्त्वमानाः ।
क्लिश्यन्ति कुप्यन्ति च यत्रतत्र।
न चैव तिष्ठामि तथाविधेषु ।
नरेषु सङ्गुप्तमनोरथेषु ॥ १३.३२.८ ॥
Y no permanezco entre los hombres de poco esplendor, fuerza, valor y orgullo, que sufren y se enojan dondequiera que van, y cuyos deseos permanecen ocultos.
13.32.9
यश्चात्मनि प्रार्थयते न किञ्चि-
द्यश्च स्वभावोपहतान्तरात्मा।
द्यश्च स्वभावोपहतान्तरात्मा ।
नरेषु नाहं निवसामि स्म्यक् ॥ १३.३२.९ ॥
No habito bien entre los hombres que no piden nada para sí, y cuyo yo interior está corrompido por su naturaleza, y de nuevo cuyo yo interior está corrompido por su naturaleza.
13.32.10
वसामि धर्मशीलेषु धर्मज्ञेषु महात्मसु ।
वृद्धसेविषु दान्तेषु सत्वज्ञेषु महात्मसु ॥ १३.३२.१० ॥
Habito entre los de natural virtuoso, entre los que conocen el dharma, entre los magnánimos que sirven a los mayores, entre los dominados a sí mismos y entre los magnánimos que conocen la naturaleza de los seres.
13.32.11
अवन्ध्यकालेषु सदा दानशौचरतषु च ।
ब्रह्मचर्यतपोज्ञानगोद्विजातिप्रियेषु च ॥ १३.३२.११ ॥
Habito entre quienes siempre emplean bien su tiempo, se deleitan en la generosidad y la pureza, y son queridos por los célibes, los austeros, los sabios, las vacas y los dvijas.
13.32.12
स्त्रीषु कान्तासु शान्तासु देवद्विजपरासु च ।
विशुद्धगृहभाण्डासु गोधान्याभिरतासु च ॥ १३.३२.१२ ॥
Habito entre las mujeres que son hermosas y serenas, devotas de los dioses y de los dvijas, cuya casa y vasijas están limpias, y que se deleitan con las vacas y el grano.
13.32.13
वसागि देवद्विजपूजिकासु ॥ १३.३२.१३ ॥
Habito entre las mujeres que honran a los dioses y a los dvijas.
13.32.14
प्रकीर्णभाण्डामनवेक्ष्यकारिणीं ।
सदा च भर्तुः प्रतिकूलवादिनीम्। ॥ १३.३२.१४ ॥
A la mujer que deja sus vasijas esparcidas, que actúa sin atención y que siempre habla en contra de su esposo, a esa la abandono.
13.32.15
लोलामदक्षामवलेपिनीं च ।
व्यपेतशौचां कलहप्रियां च।
निद्राभिभूतां सततं शयाना-
मेवंविधां स्त्रीं परिवर्जयामि ॥ १३.३२.१५ ॥
A la mujer voluble, torpe, arrogante, impura, amiga de las riñas, y que siempre yace abrumada por el sueño, a esa la evito.
13.32.16
सत्यासु नित्यं प्रियदर्शनासु ।
सौभाग्ययुक्तासु गुणान्वितासु।
वसामि नारीषु पतिव्रतासु ।
कल्याणशीलासु विभूषितासु ॥ १३.३२.१६ ॥
Habito entre las mujeres que siempre son veraces y agradables de ver, dotadas de buena fortuna y virtudes, devotas de sus esposos, de carácter auspicioso y adornadas.
13.32.17
यानेषु कन्यासु विभूषणेषु ।
यज्ञेषु मेघेषु च वृष्टिमत्सु।
वसामि फुल्लासु च पद्मिनीषु ।
नक्षत्रवीथीषु च शारदीषु ॥ १३.३२.१७ ॥
Habito en los vehículos, en las doncellas, en los adornos, en los sacrificios, en las nubes que traen lluvia, en los estanques de loto en flor y en las sendas estelares del otoño.
13.32.18
गजेषु गोष्ठेषु तथाऽऽसनेषु ।
सरःसु फुल्लोत्पलपङ्कजेषु।
नदीषु हंसस्वननादितासु ।
क्रौञ्चावघुष्टस्वरशोभितासु ॥ १३.३२.१८ ॥
Habito en los elefantes, en los establos de vacas, asimismo en los asientos, en los lagos con lotos azules y lotos en flor, en los ríos que resuenan con el canto de los cisnes y en los ríos adornados con el grito de las grullas krauñca.
13.32.19
विकीर्णकूलद्रुमराजितासु ।
तपस्विसिद्धद्विजसेवितासु।
वसामि नित्यं सुबहूदकासु ।
सिम्हैर्गजैश्चाकुलितोदकासु ॥ १३.३२.१९ ॥
Siempre habito en los ríos cuyas orillas están adornadas con hileras de árboles, frecuentados por ascetas, seres perfeccionados y hombres nacidos dos veces, de aguas abundantes y cuyas aguas son agitadas por leones y elefantes.
13.32.20
मत्ते गजे गोवृषभे नरेन्द्रे ।
सिम्हासने सत्पुरुषेषु नित्यम् ॥ १३.३२.२० ॥
Siempre habito en el elefante en celo, en el toro entre el ganado, en el señor de los hombres, en el trono de león y en los hombres virtuosos.
13.32.21
यस्मिञ्चनो हव्यभुजं जुहोति ।
गोब्राह्मणं चार्चति देवताश्च
काले च पुष्पैर्बलयः क्रियन्ते ।
तस्मिन्गृहे नित्यमुपैमि वासम् ॥ १३.३२.२१ ॥
En cualquier casa donde un hombre ofrece oblaciones al fuego que consume la ofrenda, honra a las vacas y a los brahmanes, adora a los dioses, y en el momento oportuno se hacen ofrendas con flores, en esa casa vengo siempre a morar.
13.32.22
स्वाध्यायनित्येषु सदा द्विजेषु ।
क्षत्रे च धर्माभिरते सदैव।
वैश्ये च कृष्याभिरते वसामि ।
शूद्रे च शुश्रूषणनित्ययुक्ते ॥ १३.३२.२२ ॥
Habito entre los dvijas siempre dedicados al estudio de los Vedas, siempre en el kṣatriya que se deleita en el dharma, en el vaiśya que se deleita en la agricultura, y en el śūdra constantemente entregado al servicio.
13.32.23
नारायणे त्वेकमना वसामि ।
सर्वेण भावेन शरीरभूता।
तस्मिन्हि धर्मः सुमहान्निविष्टो ।
ब्रह्मिण्यता चात्र तथा प्रियत्वम् ॥ १३.३२.२३ ॥
Con la mente fija en Nārāyaṇa, habito en él con todo mi ser, encarnada. En él está establecido el gran dharma, y también la devoción a Brahman y aquí mi aprecio.
13.32.24
नाहं शरीरेण वसामि देवि ।
नैवं मया शक्यमिहाभिधातुम्।
भावेन यस्मिन्निवसामि पुंसि ।
स वर्धते धर्मयशोर्थकामैः ॥ १३.३२.२४ ॥
Oh diosa, no habito en el cuerpo; no me es posible decirlo de esta manera. El hombre en quien habito por disposición prospera con dharma, fama, riqueza y deseo.