മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.32.1
कीदृशे पुरुषे तात स्त्रीषु भरतर्षभ ।
श्रीः पद्मा वसते नित्यं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.३२.१ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, പിതാമഹാ, ഏതുതരം പുരുഷനിലും ഏതുതരം സ്ത്രീകളിലും ശ്രീ (ലക്ഷ്മി) എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു? അത് എന്നോട് പറയൂ.
13.32.2
अत्र ते वर्णयिष्यामि यथावृत्तं यथाश्रुतम् ।
रुक्मिणी देवकीपुत्रसन्निधौ पर्यपृच्छत ॥ १३.३२.२ ॥
ഇക്കാര്യം സംഭവിച്ചതുപോലെയും കേട്ടതുപോലെയും ഞാൻ നിനക്ക് വിവരിക്കാം. ദേവകീപുത്രന്റെ (കൃഷ്ണന്റെ) സാന്നിധ്യത്തിൽ രുക്മിണി ചോദിച്ചു.
13.32.3
नारायणस्याङ्कगतां ज्वलन्तीं ।
दृष्ट्वा श्रियं पद्मसमानवक्त्राम्।
पप्रच्छ माता मकरध्वजस्यष ॥ १३.३२.३ ॥
നാരായണന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന, ജ്വലിക്കുന്ന, താമരമുഖമുള്ള ശ്രീയെ കണ്ട് മകരധ്വജന്റെ (കാമന്റെ) മാതാവ് ചോദിച്ചു…
13.32.4
कौतूहलाद्विस्मितचारुनेत्रा ।
कानीह भूतान्युपसेवसे त्वं
सन्तिष्ठसे कानि च सेवसे त्वम् ।
तानि त्रिलोकेश्वरभूतकान्ते
तत्त्वेन मे ब्रूहि महर्षिकन्ये ॥ १३.३२.४ ॥
കൗതുകത്താൽ വിസ്മയിച്ച മനോഹരനേത്രയായ അമ്മ (ചോദിച്ചു): നീ ഇവിടെ ഏതൊക്കെ ജീവികളെ സേവിക്കുന്നു, ഏതിലൊക്കെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു? ത്രിലോകേശ്വരന്റെ പ്രിയേ, മഹർഷിയുടെ പുത്രീ, യഥാർത്ഥമായി എന്നോട് പറയൂ.
13.32.5
एवं तदा श्रीराभिभाष्यमाणा ।
देव्या समक्षं गरुडध्वजस्य।
उवाच वाक्यं मधुराभिधानं ।
मनोहरं चन्द्रमुखी प्रसन्ना ॥ १३.३२.५ ॥
അപ്പോൾ ഗരുഡധ്വജന്റെ (വിഷ്ണുവിന്റെ) സന്നിധിയിൽ ദേവിയാൽ സംബോധന ചെയ്യപ്പെട്ട ചന്ദ്രമുഖിയായ പ്രസന്നയായ ശ്രീ, മധുരമായ വാക്കുകളിൽ മനോഹരമായ വചനങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
13.32.6
वसामि नित्यं सुभगे प्रगल्भे ।
दक्षे नरे कर्मणि वर्तमाने।
अक्रोधने देवपरे कृतज्ञे ।
जितेन्द्रिये नित्यमुदीर्णसत्वे ॥ १३.३२.६ ॥
സുഭഗേ, ധീരനും സമർത്ഥനും കർമ്മനിരതനും ക്രോധമില്ലാത്തവനും ദേവഭക്തനും കൃതജ്ഞനും ഇന്ദ്രിയജിതനും സദാ ഉന്നതസത്ത്വമുള്ളവനുമായ നരനിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു.
13.32.7
नाकर्मशीले पुरुषे वसामि ।
न नास्तिके साङ्करिके कृतघ्ने।
न भिन्नवृत्ते न नृशंसवृत्ते ।
न चाविनीते न गुरुष्वसूयके ॥ १३.३२.७ ॥
കർമ്മരഹിതസ്വഭാവിയായ പുരുഷനിലും, നാസ്തികനിലും, വർണ്ണസങ്കരം ചെയ്യുന്നവനിലും, കൃതഘ്നനിലും, ദുർവൃത്തനിലും, ക്രൂരവൃത്തനിലും, അവിനീതനിലും, ഗുരുക്കന്മാരോട് അസൂയയുള്ളവനിലും ഞാൻ വസിക്കുന്നില്ല.
13.32.8
ये चाल्पतेजोबलसत्त्वमानाः ।
क्लिश्यन्ति कुप्यन्ति च यत्रतत्र।
न चैव तिष्ठामि तथाविधेषु ।
नरेषु सङ्गुप्तमनोरथेषु ॥ १३.३२.८ ॥
അല്പതേജസ്സും ബലവും സത്ത്വവും അഭിമാനവുമുള്ളവരും, എവിടെയെല്ലാം ക്ലേശിച്ച് കോപിക്കുന്നവരും, ഗൂഢാഭിലാഷമുള്ളവരുമായ അത്തരം നരരിൽ ഞാൻ നിലനിൽക്കുന്നില്ല.
13.32.9
यश्चात्मनि प्रार्थयते न किञ्चि-
द्यश्च स्वभावोपहतान्तरात्मा।
द्यश्च स्वभावोपहतान्तरात्मा ।
नरेषु नाहं निवसामि स्म्यक् ॥ १३.३२.९ ॥
തനിക്കായി ഒന്നും യാചിക്കാത്തവനും സ്വഭാവത്താൽ അന്തരാത്മാവ് ദുഷിച്ചവനും, സ്വഭാവത്താൽ അന്തരാത്മാവ് ദുഷിച്ചവനും ആയ നരരിൽ ഞാൻ നന്നായി വസിക്കുന്നില്ല.
13.32.10
वसामि धर्मशीलेषु धर्मज्ञेषु महात्मसु ।
वृद्धसेविषु दान्तेषु सत्वज्ञेषु महात्मसु ॥ १३.३२.१० ॥
ധർമ്മശീലരിലും, ധർമ്മജ്ഞരിലും, വൃദ്ധസേവ ചെയ്യുന്നവരിലും, ദാന്തരിലും, ജീവികളുടെ സത്ത്വം അറിയുന്ന മഹാത്മാക്കളിലും ഞാൻ വസിക്കുന്നു.
13.32.11
अवन्ध्यकालेषु सदा दानशौचरतषु च ।
ब्रह्मचर्यतपोज्ञानगोद्विजातिप्रियेषु च ॥ १३.३२.११ ॥
എപ്പോഴും വ്യർത്ഥമാകാത്ത കാലങ്ങളിൽ ദാനത്തിലും ശൗചത്തിലും രമിക്കുന്നവരിലും, ബ്രഹ്മചര്യം, തപസ്സ്, ജ്ഞാനം, പശുക്കൾ, ദ്വിജാതികൾ എന്നിവർക്ക് പ്രിയരായവരിലും ഞാൻ വസിക്കുന്നു.
13.32.12
स्त्रीषु कान्तासु शान्तासु देवद्विजपरासु च ।
विशुद्धगृहभाण्डासु गोधान्याभिरतासु च ॥ १३.३२.१२ ॥
സുന്ദരികളും ശാന്തരും ദേവന്മാരിലും ദ്വിജന്മാരിലും തത്പരരും വീടും പാത്രങ്ങളും ശുദ്ധമുള്ളവരും പശുക്കളിലും ധാന്യത്തിലും രമിക്കുന്നവരുമായ സ്ത്രീകളിൽ ഞാൻ വസിക്കുന്നു.
13.32.13
वसागि देवद्विजपूजिकासु ॥ १३.३२.१३ ॥
ദേവന്മാരെയും ദ്വിജന്മാരെയും പൂജിക്കുന്ന സ്ത്രീകളിൽ ഞാൻ വസിക്കുന്നു.
13.32.14
प्रकीर्णभाण्डामनवेक्ष्यकारिणीं ।
सदा च भर्तुः प्रतिकूलवादिनीम्। ॥ १३.३२.१४ ॥
പാത്രങ്ങൾ ചിതറിയിടുന്നവളും, ശ്രദ്ധിക്കാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവളും, എപ്പോഴും ഭർത്താവിന് പ്രതികൂലമായി സംസാരിക്കുന്നവളുമായ സ്ത്രീയെ (ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു).
13.32.15
लोलामदक्षामवलेपिनीं च ।
व्यपेतशौचां कलहप्रियां च।
निद्राभिभूतां सततं शयाना-
मेवंविधां स्त्रीं परिवर्जयामि ॥ १३.३२.१५ ॥
ചഞ്ചലയും, അകുശലയും, അഹങ്കാരിയും, അശുദ്ധയും, കലഹപ്രിയയും, എപ്പോഴും ഉറക്കത്തിൽ മുഴുകി കിടക്കുന്നവളുമായ ഇത്തരം സ്ത്രീയെ ഞാൻ അകറ്റുന്നു.
13.32.16
सत्यासु नित्यं प्रियदर्शनासु ।
सौभाग्ययुक्तासु गुणान्वितासु।
वसामि नारीषु पतिव्रतासु ।
कल्याणशीलासु विभूषितासु ॥ १३.३२.१६ ॥
എപ്പോഴും സത്യമുള്ളവരും കാണാൻ ഇമ്പമുള്ളവരും, സൗഭാഗ്യവും ഗുണവും ഉള്ളവരും, പതിവ്രതമാരും, മംഗളസ്വഭാവമുള്ളവരും, അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവരുമായ സ്ത്രീകളിൽ ഞാൻ വസിക്കുന്നു.
13.32.17
यानेषु कन्यासु विभूषणेषु ।
यज्ञेषु मेघेषु च वृष्टिमत्सु।
वसामि फुल्लासु च पद्मिनीषु ।
नक्षत्रवीथीषु च शारदीषु ॥ १३.३२.१७ ॥
ഞാൻ വാഹനങ്ങളിലും കന്യകമാരിലും ആഭരണങ്ങളിലും യജ്ഞങ്ങളിലും മഴ പെയ്യുന്ന മേഘങ്ങളിലും വിരിഞ്ഞ താമരക്കുളങ്ങളിലും ശരത്കാലത്തിലെ നക്ഷത്രവീഥികളിലും വസിക്കുന്നു.
13.32.18
गजेषु गोष्ठेषु तथाऽऽसनेषु ।
सरःसु फुल्लोत्पलपङ्कजेषु।
नदीषु हंसस्वननादितासु ।
क्रौञ्चावघुष्टस्वरशोभितासु ॥ १३.३२.१८ ॥
ഞാൻ ആനകളിലും ഗോശാലകളിലും ആസനങ്ങളിലും വിരിഞ്ഞ നീലത്താമരകളും താമരകളുമുള്ള തടാകങ്ങളിലും ഹംസങ്ങളുടെ നാദത്താൽ മുഴങ്ങുന്ന നദികളിലും ക്രൗഞ്ചപ്പക്ഷികളുടെ സ്വരത്താൽ ശോഭിക്കുന്ന നദികളിലും വസിക്കുന്നു.
13.32.19
विकीर्णकूलद्रुमराजितासु ।
तपस्विसिद्धद्विजसेवितासु।
वसामि नित्यं सुबहूदकासु ।
सिम्हैर्गजैश्चाकुलितोदकासु ॥ १३.३२.१९ ॥
തീരങ്ങളിൽ വൃക്ഷനിര ശോഭിക്കുന്ന, തപസ്വികളും സിദ്ധന്മാരും ദ്വിജന്മാരും സേവിക്കുന്ന, എപ്പോഴും ധാരാളം ജലമുള്ള, സിംഹങ്ങളാലും ആനകളാലും ജലം കലങ്ങിയ നദികളിൽ ഞാൻ എന്നും വസിക്കുന്നു.
13.32.20
मत्ते गजे गोवृषभे नरेन्द्रे ।
सिम्हासने सत्पुरुषेषु नित्यम् ॥ १३.३२.२० ॥
മദം പൊഴിക്കുന്ന ആനയിലും, പശുക്കളിലെ കാളയിലും, നരേന്ദ്രനിലും, സിംഹാസനത്തിലും, സത്പുരുഷന്മാരിലും ഞാൻ എന്നും വസിക്കുന്നു.
13.32.21
यस्मिञ्चनो हव्यभुजं जुहोति ।
गोब्राह्मणं चार्चति देवताश्च
काले च पुष्पैर्बलयः क्रियन्ते ।
तस्मिन्गृहे नित्यमुपैमि वासम् ॥ १३.३२.२१ ॥
ഏത് ഗൃഹത്തിൽ മനുഷ്യൻ ഹവ്യഭുക്കായ അഗ്നിയിൽ ആഹുതി അർപ്പിക്കുന്നുവോ, പശുവിനെയും ബ്രാഹ്മണരെയും ആദരിക്കുന്നുവോ, ദേവതകളെ പൂജിക്കുന്നുവോ, യഥോചിതകാലത്ത് പുഷ്പങ്ങളാൽ ബലികൾ അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവോ, ആ ഗൃഹത്തിൽ ഞാൻ എന്നും വസിക്കാൻ വരുന്നു.
13.32.22
स्वाध्यायनित्येषु सदा द्विजेषु ।
क्षत्रे च धर्माभिरते सदैव।
वैश्ये च कृष्याभिरते वसामि ।
शूद्रे च शुश्रूषणनित्ययुक्ते ॥ १३.३२.२२ ॥
സ്വാധ്യായത്തിൽ നിത്യം നിരതരായ ദ്വിജന്മാരിലും, ധർമ്മത്തിൽ രമിക്കുന്ന ക്ഷത്രിയനിലും എപ്പോഴും, കൃഷിയിൽ രമിക്കുന്ന വൈശ്യനിലും, നിത്യസേവയിൽ മുഴുകിയ ശൂദ്രനിലും ഞാൻ വസിക്കുന്നു.
13.32.23
नारायणे त्वेकमना वसामि ।
सर्वेण भावेन शरीरभूता।
तस्मिन्हि धर्मः सुमहान्निविष्टो ।
ब्रह्मिण्यता चात्र तथा प्रियत्वम् ॥ १३.३२.२३ ॥
നാരായണനിൽ ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ, ശരീരധാരിണിയായി, സമസ്തഭാവത്തോടെ ഞാൻ വസിക്കുന്നു. അവനിൽ മഹത്തായ ധർമ്മം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ബ്രഹ്മഭക്തിയും ഇവിടെ പ്രിയത്വവും അതുപോലെതന്നെ.
13.32.24
नाहं शरीरेण वसामि देवि ।
नैवं मया शक्यमिहाभिधातुम्।
भावेन यस्मिन्निवसामि पुंसि ।
स वर्धते धर्मयशोर्थकामैः ॥ १३.३२.२४ ॥
ദേവീ, ഞാൻ ശരീരത്താൽ വസിക്കുന്നില്ല; ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് സാധ്യമല്ല. ഏത് പുരുഷനിൽ ഞാൻ ഭാവത്താൽ വസിക്കുന്നുവോ, അവൻ ധർമ്മം, യശസ്സ്, അർത്ഥം, കാമം എന്നിവയാൽ വളരുന്നു.