மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.32.1
कीदृशे पुरुषे तात स्त्रीषु भरतर्षभ ।
श्रीः पद्मा वसते नित्यं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.३२.१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, தாத்தா, எத்தகைய ஆணிலும் எத்தகைய பெண்களிலும் ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி) எப்போதும் வசிக்கிறாள்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.32.2
अत्र ते वर्णयिष्यामि यथावृत्तं यथाश्रुतम् ।
रुक्मिणी देवकीपुत्रसन्निधौ पर्यपृच्छत ॥ १३.३२.२ ॥
இது குறித்து, நடந்தபடியும் கேட்டபடியும் உனக்கு விவரிப்பேன். தேவகியின் மகன் (கிருஷ்ணன்) முன்னிலையில் ருக்மிணி கேட்டாள்.
13.32.3
नारायणस्याङ्कगतां ज्वलन्तीं ।
दृष्ट्वा श्रियं पद्मसमानवक्त्राम्।
पप्रच्छ माता मकरध्वजस्यष ॥ १३.३२.३ ॥
நாராயணனின் மடியில் அமர்ந்திருந்த, ஒளிரும், தாமரை போன்ற முகம் கொண்ட ஸ்ரீயைக் கண்டு, மகரத்வஜனின் (காமனின்) தாய் கேட்டாள்…
13.32.4
कौतूहलाद्विस्मितचारुनेत्रा ।
कानीह भूतान्युपसेवसे त्वं
सन्तिष्ठसे कानि च सेवसे त्वम् ।
तानि त्रिलोकेश्वरभूतकान्ते
तत्त्वेन मे ब्रूहि महर्षिकन्ये ॥ १३.३२.४ ॥
ஆர்வத்தால் வியந்த அழகிய கண்களுடன் (தாய் கேட்டாள்): இங்கு நீ எந்த உயிர்களைச் சேவிக்கிறாய், எவற்றில் நிலைத்திருக்கிறாய்? மூவுலகத் தலைவனின் அன்பே, மகரிஷியின் மகளே, உண்மையாக எனக்குச் சொல்.
13.32.5
एवं तदा श्रीराभिभाष्यमाणा ।
देव्या समक्षं गरुडध्वजस्य।
उवाच वाक्यं मधुराभिधानं ।
मनोहरं चन्द्रमुखी प्रसन्ना ॥ १३.३२.५ ॥
இவ்வாறு அப்போது கருட-கொடியோனின் (விஷ்ணுவின்) முன்னிலையில் தேவியால் உரையாடப்பட்ட சந்திரமுகியான மகிழ்ச்சியுள்ள ஸ்ரீ, இனிய சொற்களில் மனம் கவரும் வாக்கியங்களைச் சொன்னாள்.
13.32.6
वसामि नित्यं सुभगे प्रगल्भे ।
दक्षे नरे कर्मणि वर्तमाने।
अक्रोधने देवपरे कृतज्ञे ।
जितेन्द्रिये नित्यमुदीर्णसत्वे ॥ १३.३२.६ ॥
சுபகே, முயற்சியுடையவனும், திறமையுடையவனும், செயலில் ஈடுபட்டவனும், கோபமற்றவனும், தேவபக்தியுடையவனும், நன்றியுடையவனும், புலனடக்கமுடையவனும், எப்போதும் உயர்ந்த மனோபலமுடையவனுமான மனிதனிடம் நான் எப்போதும் வசிக்கிறேன்.
13.32.7
नाकर्मशीले पुरुषे वसामि ।
न नास्तिके साङ्करिके कृतघ्ने।
न भिन्नवृत्ते न नृशंसवृत्ते ।
न चाविनीते न गुरुष्वसूयके ॥ १३.३२.७ ॥
செயலற்ற இயல்புடைய மனிதனிலும், நாத்திகனிலும், வர்ணக் கலப்பு செய்பவனிலும், நன்றி மறந்தவனிலும், ஒழுக்கம் கெட்டவனிலும், கொடூர நடத்தையுடையவனிலும், பணிவற்றவனிலும், பெரியோரிடம் பொறாமை கொண்டவனிலும் நான் வசிப்பதில்லை.
13.32.8
ये चाल्पतेजोबलसत्त्वमानाः ।
क्लिश्यन्ति कुप्यन्ति च यत्रतत्र।
न चैव तिष्ठामि तथाविधेषु ।
नरेषु सङ्गुप्तमनोरथेषु ॥ १३.३२.८ ॥
சிறிய தேஜஸ், பலம், மன உறுதி, பெருமை உடையவர்களும், எங்கெங்கும் துன்பப்பட்டு கோபம் கொள்பவர்களும், மறைந்த ஆசைகளுடையவர்களுமான மனிதர்களிடம் நான் நிலைத்திருப்பதில்லை.
13.32.9
यश्चात्मनि प्रार्थयते न किञ्चि-
द्यश्च स्वभावोपहतान्तरात्मा।
द्यश्च स्वभावोपहतान्तरात्मा ।
नरेषु नाहं निवसामि स्म्यक् ॥ १३.३२.९ ॥
தனக்காக எதையும் கேட்காதவனும், தன் இயல்பால் மனம் கெட்டவனும், தன் இயல்பால் மனம் கெட்டவனுமான மனிதர்களிடம் நான் நன்றாக வசிப்பதில்லை.
13.32.10
वसामि धर्मशीलेषु धर्मज्ञेषु महात्मसु ।
वृद्धसेविषु दान्तेषु सत्वज्ञेषु महात्मसु ॥ १३.३२.१० ॥
தர்ம சீலர்களிடமும், தர்மம் அறிந்தவர்களிடமும், பெரியோரைப் பணிபவர்களிடமும், அடக்கமுடையவர்களிடமும், உயிர்களின் இயல்பை அறிந்த மகாத்மாக்களிடமும் நான் வசிக்கிறேன்.
13.32.11
अवन्ध्यकालेषु सदा दानशौचरतषु च ।
ब्रह्मचर्यतपोज्ञानगोद्विजातिप्रियेषु च ॥ १३.३२.११ ॥
எப்போதும் வீண்போகாத காலத்தில் தானத்திலும் தூய்மையிலும் ஈடுபடுபவர்களிடத்திலும், பிரம்மச்சர்யம், தவம், ஞானம், பசுக்கள் மற்றும் துவிஜாதியினருக்குப் பிரியமானவர்களிடத்திலும் நான் வசிக்கிறேன்.
13.32.12
स्त्रीषु कान्तासु शान्तासु देवद्विजपरासु च ।
विशुद्धगृहभाण्डासु गोधान्याभिरतासु च ॥ १३.३२.१२ ॥
அழகும் அமைதியும் உள்ள, தேவர்களிலும் துவிஜர்களிலும் ஈடுபட்ட, வீடும் பாத்திரங்களும் தூய்மையான, பசுக்களிலும் தானியத்திலும் மகிழ்கிற பெண்களிடத்திலும் நான் வசிக்கிறேன்.
13.32.13
वसागि देवद्विजपूजिकासु ॥ १३.३२.१३ ॥
தேவர்களையும் துவிஜர்களையும் வணங்குபவர்களிடத்தில் நான் வசிக்கிறேன்.
13.32.14
प्रकीर्णभाण्डामनवेक्ष्यकारिणीं ।
सदा च भर्तुः प्रतिकूलवादिनीम्। ॥ १३.३२.१४ ॥
பாத்திரங்கள் சிதறிக்கிடப்பவளும், கவனிக்காமல் செயல்படுபவளும், எப்போதும் கணவனுக்கு எதிராகப் பேசுபவளுமான பெண்ணை (நான் விட்டு விடுகிறேன்).
13.32.15
लोलामदक्षामवलेपिनीं च ।
व्यपेतशौचां कलहप्रियां च।
निद्राभिभूतां सततं शयाना-
मेवंविधां स्त्रीं परिवर्जयामि ॥ १३.३२.१५ ॥
சபலமும், திறமையின்மையும், கர்வமும், தூய்மையின்மையும், சண்டை விருப்பமும் உள்ளவளும், எப்போதும் தூக்கத்தில் மூழ்கிக் கிடப்பவளுமான இத்தகைய பெண்ணை நான் விலக்குகிறேன்.
13.32.16
सत्यासु नित्यं प्रियदर्शनासु ।
सौभाग्ययुक्तासु गुणान्वितासु।
वसामि नारीषु पतिव्रतासु ।
कल्याणशीलासु विभूषितासु ॥ १३.३२.१६ ॥
எப்போதும் சத்தியமுள்ளவர்களும் காண்பதற்கு இனியவர்களும், செளபாக்கியமும் குணங்களும் உடையவர்களும், கணவனுக்கு விரதம் காக்கும் பதிவிரதைகளும், நற்குணமுள்ளவர்களும், அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களுமான பெண்களிடத்தில் நான் வசிக்கிறேன்.
13.32.17
यानेषु कन्यासु विभूषणेषु ।
यज्ञेषु मेघेषु च वृष्टिमत्सु।
वसामि फुल्लासु च पद्मिनीषु ।
नक्षत्रवीथीषु च शारदीषु ॥ १३.३२.१७ ॥
நான் வாகனங்களிலும், கன்னியர்களிலும், அணிகலன்களிலும், யாகங்களிலும், மழை பொழியும் மேகங்களிலும், மலர்ந்த தாமரைக் குளங்களிலும், சரத்கால நட்சத்திரப் பாதைகளிலும் வசிக்கிறேன்.
13.32.18
गजेषु गोष्ठेषु तथाऽऽसनेषु ।
सरःसु फुल्लोत्पलपङ्कजेषु।
नदीषु हंसस्वननादितासु ।
क्रौञ्चावघुष्टस्वरशोभितासु ॥ १३.३२.१८ ॥
நான் யானைகளிலும், மாட்டுத் தொழுவங்களிலும், அரியணைகளிலும், மலர்ந்த நீலத்தாமரையும் தாமரையும் உள்ள ஏரிகளிலும், அன்னப்பறவைகளின் ஒலியால் முழங்கும் ஆறுகளிலும், கொக்குகளின் குரலால் அழகுபெற்ற நதிகளிலும் வசிக்கிறேன்.
13.32.19
विकीर्णकूलद्रुमराजितासु ।
तपस्विसिद्धद्विजसेवितासु।
वसामि नित्यं सुबहूदकासु ।
सिम्हैर्गजैश्चाकुलितोदकासु ॥ १३.३२.१९ ॥
கரைகளில் மரங்கள் வரிசையாக அழகுற நிற்கும், தவசிகளும் சித்தர்களும் அந்தணர்களும் சேவிக்கும், எப்போதும் மிகுந்த நீருள்ள, சிங்கங்களாலும் யானைகளாலும் நீர் கலங்கிய ஆறுகளில் நான் எப்போதும் வசிக்கிறேன்.
13.32.20
मत्ते गजे गोवृषभे नरेन्द्रे ।
सिम्हासने सत्पुरुषेषु नित्यम् ॥ १३.३२.२० ॥
மதம் பொங்கும் யானையிலும், பசுக்களின் காளையிலும், மன்னனிலும், சிங்க அரியணையிலும், நல்லோரிலும் நான் எப்போதும் வசிக்கிறேன்.
13.32.21
यस्मिञ्चनो हव्यभुजं जुहोति ।
गोब्राह्मणं चार्चति देवताश्च
काले च पुष्पैर्बलयः क्रियन्ते ।
तस्मिन्गृहे नित्यमुपैमि वासम् ॥ १३.३२.२१ ॥
எந்த வீட்டில் ஒருவர் ஹவ்யத்தை உண்ணும் அக்னியில் ஆகுதி செய்கிறாரோ, பசுக்களையும் அந்தணர்களையும் வழிபடுகிறாரோ, தேவர்களை அர்ச்சிக்கிறாரோ, உரிய காலத்தில் மலர்களால் பலி படைக்கப்படுகிறதோ, அந்த வீட்டில் நான் எப்போதும் வசிக்க வருகிறேன்.
13.32.22
स्वाध्यायनित्येषु सदा द्विजेषु ।
क्षत्रे च धर्माभिरते सदैव।
वैश्ये च कृष्याभिरते वसामि ।
शूद्रे च शुश्रूषणनित्ययुक्ते ॥ १३.३२.२२ ॥
எப்போதும் சுவாத்யாயத்தில் ஈடுபட்ட த்விஜர்களிலும், தர்மத்தில் மகிழும் க்ஷத்திரியனிலும் எப்போதும், விவசாயத்தில் மகிழும் வைசியனிலும், நித்தியமாக சேவையில் ஈடுபட்ட சூத்திரனிலும் நான் வசிக்கிறேன்.
13.32.23
नारायणे त्वेकमना वसामि ।
सर्वेण भावेन शरीरभूता।
तस्मिन्हि धर्मः सुमहान्निविष्टो ।
ब्रह्मिण्यता चात्र तथा प्रियत्वम् ॥ १३.३२.२३ ॥
நாராயணனிடத்தில் ஒருமனதுடன், உடலெடுத்தவளாக முழு பாவத்துடன் நான் வசிக்கிறேன். அவரிடத்தில் மகத்தான தர்மம் நிலைபெற்றுள்ளது; பிரம்மபக்தியும் இங்கே அவ்வாறே அன்புக்குரியதாகும்.
13.32.24
नाहं शरीरेण वसामि देवि ।
नैवं मया शक्यमिहाभिधातुम्।
भावेन यस्मिन्निवसामि पुंसि ।
स वर्धते धर्मयशोर्थकामैः ॥ १३.३२.२४ ॥
தேவி, நான் உடலால் வசிப்பதில்லை; இதை நான் இவ்வாறு சொல்வது இயலாது. எந்த மனிதனில் நான் பாவத்தால் வசிக்கிறேனோ, அவன் தர்மம், புகழ், செல்வம், காமம் ஆகியவற்றால் செழிக்கிறான்.