مهابهاراتا · أدهيايا 13.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.33.1
प्रायश्चित्तं कृतघ्नानां प्रतिब्रूहि पितामह ।
मातॄः पितॄन्गुरुंश्चैव येऽवमन्यन्ति मोहिताः ॥ १३.३३.१ ॥
أيها الجد، بيّن كفّارة الجاحدين الذين يزدرون بالأمهات والآباء والمعلمين في غفلتهم.
13.33.2
ये चाप्यन्ते परे तात कृतघ्ना निरपत्रपाः ।
तेषां गतिं महाबाहो श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १३.३३.२ ॥
يا عزيزي، يا ذا الذراعين القويتين، أريد أن أسمع بحقيقة مصير الجاحدين الوقحين الذين يهلكون في العالم الآخر.
13.33.3
कृतघ्नानां गतिस्तात नरके शाश्वतीः समाः ।
मातापितृगुरूणां च ये न तिष्ठन्ति शासने।
क्रिमिकीटपिपीलेषु जायन्ते स्थावरेषु च ॥ १३.३३.३ ॥
يا عزيزي، مصير الجاحدين هو الجحيم لسنين لا تنتهي؛ أما من لا يطيع الأمهات والآباء والمعلمين فيولد بين الديدان والحشرات والنمل والكائنات الثابتة.
13.33.4
दुर्लभो हि पुनस्तेषां मानुष्ये पुनरुद्भवः ।
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ॥ १३.३३.४ ॥
إن العودة إلى الولادة البشرية أمر نادر حقًا بالنسبة إليهم. وفي هذا الشأن يروون هذه الحكاية القديمة أيضًا.
13.33.5
वत्सनाभो महाप्राज्ञो महर्षिः संशितव्रतः ।
वल्मीकभूतो ब्रह्मर्षिस्तप्यते सुमहत्तपः ॥ १३.३३.५ ॥
فتسانابها، العظيم الحكمة، الحكيم الكبير الثابت في عهوده، وقد صار قُراضًا، يؤدي برهمرشي تقشفًا عظيمًا جدًا.
13.33.6
तस्मिंश्च तप्यति तपो वासवो भरतर्षभ ।
ववर्ष समुहद्वर्षं सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ॥ १३.३३.६ ॥
يا ثور البهاراتا، بينما كان يؤدي ذلك التقشف، أنزل إندرا مطرًا عظيمًا مصحوبًا بالبرق والرعد.
13.33.7
तत्र सप्ताहवर्षं तु मुमुचे पाकशासनः ।
निमीलिताक्षस्तद्वर्षं प्रत्यगृह्यत वै द्विजः ॥ १३.३३.७ ॥
هناك أمطر إندرا، معاقب باكا، سبعة أيام، وتلقى ذلك المطر البراهمي المولود مرتين وعيناه مغمضتان.
13.33.8
तस्मिन्पतति वर्षे तु शीतवातसमन्विते ।
विशीर्णध्वस्तशिखरो वल्मीकोऽशनिताडितः ॥ १३.३३.८ ॥
وبينما كان ذلك المطر يتساقط مع ريح باردة، انكسرت قمة الكثيب المضروب بالصاعقة وتحطمت.
13.33.9
ताड्यमाने ततस्तस्मिन्वत्सनाभे महात्मनि ।
कारुण्यात्तस्य धर्मः स्वमानृशंस्यमथाकरोत् ॥ १३.३३.९ ॥
وبينما كان ذلك العظيم النفس يُضرب، أظهر دهرما، شفقةً، لطفه الذاتي.
13.33.10
चिन्तयानस्य ब्रह्मर्षि तपन्तमतिधार्मिकम् ।
अनुरूपा मतिः क्षिप्रमुपजाता स्वभावजा ॥ १३.३३.१० ॥
في ذهن ذلك البراهماريشي الأشد استقامة، وهو يتأمل ويمارس التقشف، نشأ سريعاً فكرٌ يليق بطبعه الفطري.
13.33.11
स्वं रूपं माहिषं कृत्वा मनोहरम् ।
रक्षार्थं वत्सनामस्य चतुष्पादुपरिस्थितः ॥ १३.३३.११ ॥
متخذاً هيئته الجميلة كجاموس، وقف ذلك ذو الأربع فوق فاتسانابها ليحميه.
13.33.12
यदा त्वपगतं वर्षं वृष्टिवातसमन्वितम् ।
ततो महिषरुपेण धर्मो धर्मभृतांवर।
शनैर्वल्मीकमुत्सृज्य प्राद्रवद्भरतर्षभ ॥ १३.३३.१२ ॥
عندما انقضى المطر والريح، فحينئذٍ انسلّ دهرما، أفضل حَمَلة الدهرما، في هيئة جاموس، ببطء تاركاً ذلك الكثيب وفرّ، يا ثور البهاراتا.
13.33.13
स्थितेऽस्मिन्वृष्टिसम्पाते वीक्षते स्म महातपाः ।
दिशश्च विपुलास्तत्र गिरीणां शिखराणि च ॥ १३.३३.१३ ॥
ولما توقف هطول المطر، نظر ذلك الزاهد العظيم إلى الجهات الواسعة وإلى قمم الجبال هناك.
13.33.14
दृष्ट्वा च पृथिवीं सर्वां सलिलेन परिप्लुताम् ।
जलाशयान्स तान्दृष्ट्वा विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ॥ १३.३३.१४ ॥
ولما رأى الأرض كلها غارقة بالماء ورأى تلك البحيرات، فرح البراهمي فرحا عظيما.
13.33.15
अचिन्तयद्विस्मितश्चि विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ।
अचिन्तयद्विस्तितश्च वर्षात्केनाभिरक्षितः।
ततोऽपश्यत्स महिषमवस्थितमदूरतः ॥ १३.३३.१५ ॥
تعجب البراهمي وتساءل من الذي حماه من المطر؟ ثم رأى جاموسا واقفا على مقربة منه.
13.33.16
तिर्यग्योनावपि कथं दृश्यते धर्मवत्सलः ॥ १३.३३.१६ ॥
كيف يُرى محب الدهرما حتى في ولادة حيوانية!
13.33.17
अतो नु भद्रमहिषः शिलापट्टमवस्थितः ।
पीवरश्चैव बल्यश्च बहुमांसो भवेदयम् ॥ १३.३३.१७ ॥
لذلك يقف هذا الجاموس الجميل على لوح حجري؛ لا بد أنه سمين وصالح للقربان وكثير اللحم.
13.33.18
तस्य बुद्धिरियं जाता धर्मसंसक्तजा मुनेः ।
कृतघ्ना नरकं यान्ति ये च विश्वस्तघातिनः ॥ १३.३३.१८ ॥
نشأ هذا الفكر في عقل ذلك الحكيم المولود من التعلق بالدهرما: إن الجاحدين ومن يخون الثقة يذهبون إلى الجحيم.
13.33.19
निष्कृतिं नैव पश्यामि कृतघ्नानां कथञ्चन ।
क्रते प्राणिपरित्यागाद्धर्मज्ञानां वचो यथा ॥ १३.३३.१९ ॥
لا أرى تكفيرًا للجاحدين بأي وجه، إلا بترك النفس، كما قال العارفون بالدارما.
13.33.20
अकृत्वा भरणं पित्रोरदत्त्वा गुरुदक्षिणाम् ।
कृतघ्नतां च सम्प्राप्य मरणान्ता च निष्कृतिः ॥ १३.३३.२० ॥
من لم يُعِل والديه، ولم يُعطِ معلّمه أجر التعليم، وأصبح جاحدًا، فإن كفارته لا تنتهي إلا بالموت.
13.33.21
आकाङ्क्षायामुपेक्षायां चोपपातकमुत्तमम् ।
तस्मात्प्राणान्परित्यक्ष्ये प्रायश्चित्तार्थमित्युत ॥ १३.३३.२१ ॥
ذنب صغير عظيم ينشأ من الرغبة والإهمال؛ لذلك سأترك حياتي من أجل الكفارة، هكذا قال.
13.33.22
स मेरुशिखरं गत्वा निस्यङ्केनान्तरात्मना ।
प्रायश्चित्तं कर्तुकामः शरीरं त्यक्तुमुद्यतः।
निगृहीतश्च धर्मात्मा हस्ते धर्मेण धर्मवित् ॥ १३.३३.२२ ॥
ذهب إلى قمة ميرو بنفس باطنة نقية، راغبًا في إجراء الكفارة، وعزم على ترك جسده؛ فأمسك به الصالح العارف بالدارما من يده بحكم الدارما وردّه.
13.33.23
वत्सनाभ महाप्राज्ञ बहुवर्षशतायुष ।
परितुष्टोस्मि त्यागेन निस्सङ्गेन तथाऽऽत्मनः ॥ १३.३३.२३ ॥
يا فتسنابها، يا عظيم الحكمة، يا من عمرك مئات السنين! أنا راضٍ تمامًا عن تركك غير المتعلق، وكذلك عن تركك لذاتك.
13.33.24
एवं धर्मभृतः सर्वे विमृशन्ति कृताकृतम् ।
न कश्चिद्वत्सनाभस्य यस्य नोपहतं मनः ॥ १३.३३.२४ ॥
هكذا يتأمل جميع حَمَلة الدارما فيما فُعل وما لم يُفعل؛ ولا أحد مثل فتسنابها، الذي لم يُجرح قلبه.
13.33.25
यश्चानवद्यश्चरति शक्तो धर्मं च सर्वशः ।
निवर्तस्व महाप्राज्ञ् पूतात्मा ह्यसि शाश्वतः ॥ १३.३३.२५ ॥
من يسلك بلا عيب ويقدر على حفظ الدهرما في كل وجه، ارجع أيها الحكيم العظيم؛ فأنت نقي الروح وأبدي.