మహాభారతం · అధ్యాయం 13.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.33.1
प्रायश्चित्तं कृतघ्नानां प्रतिब्रूहि पितामह ।
मातॄः पितॄन्गुरुंश्चैव येऽवमन्यन्ति मोहिताः ॥ १३.३३.१ ॥
పితామహా, కృతఘ్నులకు ప్రాయశ్చిత్తం ఏమిటో చెప్పండి; మోహంతో తల్లులను, తండ్రులను, గురువులను అవమానించేవారికి.
13.33.2
ये चाप्यन्ते परे तात कृतघ्ना निरपत्रपाः ।
तेषां गतिं महाबाहो श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १३.३३.२ ॥
ప్రియమైన వాడా, కృతఘ్నులు, నిర్లజ్జులు మరణానంతరం పొందే గతిని, మహాబాహూ, యథార్థంగా వినాలనుకుంటున్నాను.
13.33.3
कृतघ्नानां गतिस्तात नरके शाश्वतीः समाः ।
मातापितृगुरूणां च ये न तिष्ठन्ति शासने।
क्रिमिकीटपिपीलेषु जायन्ते स्थावरेषु च ॥ १३.३३.३ ॥
ప్రియుడా, కృతఘ్నుల గతి నరకంలో శాశ్వత సంవత్సరాలు; తల్లిదండ్రుల, గురువుల ఆజ్ఞకు లోబడని వారు క్రిములు, కీటకాలు, చీమలు, స్థావర జీవులలో జన్మిస్తారు.
13.33.4
दुर्लभो हि पुनस्तेषां मानुष्ये पुनरुद्भवः ।
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ॥ १३.३३.४ ॥
వారికి మళ్ళీ మానుష జన్మ పొందడం నిజంగా దుర్లభం. ఈ విషయంలో ప్రజలు ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని కూడా చెబుతారు.
13.33.5
वत्सनाभो महाप्राज्ञो महर्षिः संशितव्रतः ।
वल्मीकभूतो ब्रह्मर्षिस्तप्यते सुमहत्तपः ॥ १३.३३.५ ॥
వత్సనాభుడు, మహా ప్రాజ్ఞుడు, మహర్షి, దృఢవ్రతుడు, పుట్టగా మారి ఒక బ్రహ్మర్షి అత్యంత గొప్ప తపస్సు చేస్తున్నాడు.
13.33.6
तस्मिंश्च तप्यति तपो वासवो भरतर्षभ ।
ववर्ष समुहद्वर्षं सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ॥ १३.३३.६ ॥
భరతర్షభా, అతడు తపస్సు చేస్తుండగా ఇంద్రుడు మెరుపులు, ఉరుములతో అధిక వర్షాన్ని కురిపించాడు.
13.33.7
तत्र सप्ताहवर्षं तु मुमुचे पाकशासनः ।
निमीलिताक्षस्तद्वर्षं प्रत्यगृह्यत वै द्विजः ॥ १३.३३.७ ॥
అక్కడ ఇంద్రుడు ఏడు రోజుల పాటు వర్షం కురిపించాడు; ఆ ద్విజుడు కళ్ళు మూసుకొని ఆ వర్షాన్ని స్వీకరించాడు.
13.33.8
तस्मिन्पतति वर्षे तु शीतवातसमन्विते ।
विशीर्णध्वस्तशिखरो वल्मीकोऽशनिताडितः ॥ १३.३३.८ ॥
చల్లని గాలితో కూడిన ఆ వర్షంలో, పిడుగుతో కొట్టబడిన పుట్ట శిఖరం విరిగి చెదిరిపోయింది.
13.33.9
ताड्यमाने ततस्तस्मिन्वत्सनाभे महात्मनि ।
कारुण्यात्तस्य धर्मः स्वमानृशंस्यमथाकरोत् ॥ १३.३३.९ ॥
మహాత్ముడైన వత్సనాభుడు బాధింపబడుతుండగా, కరుణతో ధర్మం తన సౌమ్యతను ప్రదర్శించాడు.
13.33.10
चिन्तयानस्य ब्रह्मर्षि तपन्तमतिधार्मिकम् ।
अनुरूपा मतिः क्षिप्रमुपजाता स्वभावजा ॥ १३.३३.१० ॥
ఆలోచిస్తూ, తపస్సు చేస్తున్న, అత్యంత ధర్మాత్ముడైన ఆ బ్రహ్మర్షి మనసులో వెంటనే అతని స్వభావానికి తగిన ఒక భావం కలిగింది.
13.33.11
स्वं रूपं माहिषं कृत्वा मनोहरम् ।
रक्षार्थं वत्सनामस्य चतुष्पादुपरिस्थितः ॥ १३.३३.११ ॥
తన అందమైన దున్న రూపాన్ని ధరించి, వత్సనాభుడిని రక్షించడానికి ఆ చతుష్పాద ప్రాణి అతని పైన నిలిచింది.
13.33.12
यदा त्वपगतं वर्षं वृष्टिवातसमन्वितम् ।
ततो महिषरुपेण धर्मो धर्मभृतांवर।
शनैर्वल्मीकमुत्सृज्य प्राद्रवद्भरतर्षभ ॥ १३.३३.१२ ॥
వర్షం మరియు గాలి తొలగిపోయినప్పుడు, భరతశ్రేష్ఠా, ధర్మాత్ములలో శ్రేష్ఠుడైన ధర్మం దున్న రూపంలో నెమ్మదిగా ఆ పుట్టను విడిచి పారిపోయాడు.
13.33.13
स्थितेऽस्मिन्वृष्टिसम्पाते वीक्षते स्म महातपाः ।
दिशश्च विपुलास्तत्र गिरीणां शिखराणि च ॥ १३.३३.१३ ॥
వర్షపాతం ఆగినప్పుడు ఆ మహాతపస్వి అక్కడి విశాలమైన దిశలను, పర్వత శిఖరాలను చూశాడు.
13.33.14
दृष्ट्वा च पृथिवीं सर्वां सलिलेन परिप्लुताम् ।
जलाशयान्स तान्दृष्ट्वा विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ॥ १३.३३.१४ ॥
భూమంతా నీటితో నిండిపోవడాన్ని, ఆ జలాశయాలను చూసి ఆ బ్రాహ్మణుడు ఎంతో సంతోషించాడు.
13.33.15
अचिन्तयद्विस्मितश्चि विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ।
अचिन्तयद्विस्तितश्च वर्षात्केनाभिरक्षितः।
ततोऽपश्यत्स महिषमवस्थितमदूरतः ॥ १३.३३.१५ ॥
ఆ బ్రాహ్మణుడు విస్మయంతో, వర్షం నుండి తనను ఎవరు రక్షించారని ఆలోచించాడు. అప్పుడు కొంత దూరంలో నిలిచి ఉన్న ఒక గేదెను చూశాడు.
13.33.16
तिर्यग्योनावपि कथं दृश्यते धर्मवत्सलः ॥ १३.३३.१६ ॥
జంతు జన్మలో కూడా ధర్మప్రియుడు ఎలా కనిపిస్తున్నాడు!
13.33.17
अतो नु भद्रमहिषः शिलापट्टमवस्थितः ।
पीवरश्चैव बल्यश्च बहुमांसो भवेदयम् ॥ १३.३३.१७ ॥
అందువల్ల ఈ మంచి గేదె రాతిపై నిలిచి ఉంది. ఇది బలిసినది, బలికి తగినది, మాంసం ఎక్కువగా ఉన్నది.
13.33.18
तस्य बुद्धिरियं जाता धर्मसंसक्तजा मुनेः ।
कृतघ्ना नरकं यान्ति ये च विश्वस्तघातिनः ॥ १३.३३.१८ ॥
ధర్మంపై ఆసక్తితో పుట్టిన ఆ ముని మనసులో ఈ ఆలోచన కలిగింది. కృతఘ్నులు, నమ్మినవారిని మోసగించేవారు నరకానికి వెళ్తారు.
13.33.19
निष्कृतिं नैव पश्यामि कृतघ्नानां कथञ्चन ।
क्रते प्राणिपरित्यागाद्धर्मज्ञानां वचो यथा ॥ १३.३३.१९ ॥
కృతఘ్నులకు ఎట్టి ప్రాయశ్చిత్తమూ కనబడదు; ధర్మజ్ఞుల వచనం ప్రకారం ప్రాణత్యాగమే (మార్గం).
13.33.20
अकृत्वा भरणं पित्रोरदत्त्वा गुरुदक्षिणाम् ।
कृतघ्नतां च सम्प्राप्य मरणान्ता च निष्कृतिः ॥ १३.३३.२० ॥
తల్లిదండ్రులను పోషించకుండా, గురుదక్షిణ ఇవ్వకుండా, కృతఘ్నత పొందినవాడికి ప్రాయశ్చిత్తం మరణంతోనే ముగుస్తుంది.
13.33.21
आकाङ्क्षायामुपेक्षायां चोपपातकमुत्तमम् ।
तस्मात्प्राणान्परित्यक्ष्ये प्रायश्चित्तार्थमित्युत ॥ १३.३३.२१ ॥
కోరికవల్ల, నిర్లక్ష్యంవల్ల కలిగే గొప్ప ఉపపాతకం; కాబట్టి ప్రాయశ్చిత్తం కోసం ప్రాణాలను విడిచిపెడతాను అని (అన్నాడు).
13.33.22
स मेरुशिखरं गत्वा निस्यङ्केनान्तरात्मना ।
प्रायश्चित्तं कर्तुकामः शरीरं त्यक्तुमुद्यतः।
निगृहीतश्च धर्मात्मा हस्ते धर्मेण धर्मवित् ॥ १३.३३.२२ ॥
అతడు మేరు శిఖరానికి వెళ్లి, నిర్మల అంతరాత్మతో, ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలనే కోరికతో, శరీరాన్ని విడిచిపెట్టడానికి సిద్ధమయ్యాడు; ధర్మాత్ముడు, ధర్మజ్ఞుడైన అతన్ని ధర్మంతో చేయి పట్టి ఆపారు.
13.33.23
वत्सनाभ महाप्राज्ञ बहुवर्षशतायुष ।
परितुष्टोस्मि त्यागेन निस्सङ्गेन तथाऽऽत्मनः ॥ १३.३३.२३ ॥
వత్సనాభా, మహాప్రాజ్ఞుడా, వందల సంవత్సరాల ఆయుష్కుడా! నీ నిస్సంగ త్యాగంతో, అలాగే నీ ఆత్మత్యాగంతో నేను పూర్తిగా సంతృప్తుడను.
13.33.24
एवं धर्मभृतः सर्वे विमृशन्ति कृताकृतम् ।
न कश्चिद्वत्सनाभस्य यस्य नोपहतं मनः ॥ १३.३३.२४ ॥
ఇలా ధర్మాన్ని ధరించేవారంతా చేసినదీ చేయనిదీ విచారిస్తారు; మనసు చెదరని వత్సనాభునిలాగా ఎవరూ లేరు.
13.33.25
यश्चानवद्यश्चरति शक्तो धर्मं च सर्वशः ।
निवर्तस्व महाप्राज्ञ् पूतात्मा ह्यसि शाश्वतः ॥ १३.३३.२५ ॥
నిందారహితంగా ప్రవర్తించి, అన్ని విధాలుగా ధర్మాన్ని పాటించగల సమర్థుడెవడో, ఓ మహాప్రాజ్ఞా, వెనుదిరుగు; నీవు పవిత్రాత్ముడవు, శాశ్వతుడవు.