Mahābhārata · Adhyāya 13.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.33.1
प्रायश्चित्तं कृतघ्नानां प्रतिब्रूहि पितामह ।
मातॄः पितॄन्गुरुंश्चैव येऽवमन्यन्ति मोहिताः ॥ १३.३३.१ ॥
Avô, declara a expiação dos ingratos que, iludidos, desprezam mães, pais e mestres.
13.33.2
ये चाप्यन्ते परे तात कृतघ्ना निरपत्रपाः ।
तेषां गतिं महाबाहो श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १३.३३.२ ॥
Querido, de braços poderosos, desejo ouvir com verdade o destino dos ingratos e desavergonhados que perecem no outro mundo.
13.33.3
कृतघ्नानां गतिस्तात नरके शाश्वतीः समाः ।
मातापितृगुरूणां च ये न तिष्ठन्ति शासने।
क्रिमिकीटपिपीलेषु जायन्ते स्थावरेषु च ॥ १३.३३.३ ॥
Querido, o destino dos ingratos é o inferno por anos sem fim; os que não obedecem a mães, pais e mestres nascem entre vermes, insetos, formigas e seres imóveis.
13.33.4
दुर्लभो हि पुनस्तेषां मानुष्ये पुनरुद्भवः ।
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ॥ १३.३३.४ ॥
Para eles, renascer na condição humana é de fato raro. Sobre isso também se conta esta antiga história.
13.33.5
वत्सनाभो महाप्राज्ञो महर्षिः संशितव्रतः ।
वल्मीकभूतो ब्रह्मर्षिस्तप्यते सुमहत्तपः ॥ १३.३३.५ ॥
Vatsanābha, de grande sabedoria, grande sábio firme em seus votos, tornado um formigueiro, um brahmarṣi pratica uma austeridade muito grande.
13.33.6
तस्मिंश्च तप्यति तपो वासवो भरतर्षभ ।
ववर्ष समुहद्वर्षं सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ॥ १३.३३.६ ॥
Touro dos Bharatas, enquanto ele praticava aquela austeridade, Indra derramou uma grande chuva junto com relâmpagos e trovões.
13.33.7
तत्र सप्ताहवर्षं तु मुमुचे पाकशासनः ।
निमीलिताक्षस्तद्वर्षं प्रत्यगृह्यत वै द्विजः ॥ १३.३३.७ ॥
Ali Indra, o punidor de Paka, derramou chuva por sete dias, e o brâmane, de olhos fechados, recebeu aquela chuva.
13.33.8
तस्मिन्पतति वर्षे तु शीतवातसमन्विते ।
विशीर्णध्वस्तशिखरो वल्मीकोऽशनिताडितः ॥ १३.३३.८ ॥
Enquanto aquela chuva caía com vento frio, o formigueiro, atingido por um raio, teve o seu topo partido e despedaçado.
13.33.9
ताड्यमाने ततस्तस्मिन्वत्सनाभे महात्मनि ।
कारुण्यात्तस्य धर्मः स्वमानृशंस्यमथाकरोत् ॥ १३.३३.९ ॥
Enquanto aquele magnânimo era atingido, Dharma, por compaixão, manifestou a sua própria mansidão.
13.33.10
चिन्तयानस्य ब्रह्मर्षि तपन्तमतिधार्मिकम् ।
अनुरूपा मतिः क्षिप्रमुपजाता स्वभावजा ॥ १३.३३.१० ॥
Na mente daquele brahmarṣi justíssimo, que meditava e praticava austeridade, surgiu logo um pensamento condizente com sua natureza inata.
13.33.11
स्वं रूपं माहिषं कृत्वा मनोहरम् ।
रक्षार्थं वत्सनामस्य चतुष्पादुपरिस्थितः ॥ १३.३३.११ ॥
Assumindo a sua própria forma encantadora de búfalo, aquele quadrúpede postou-se acima de Vatsanābha para o proteger.
13.33.12
यदा त्वपगतं वर्षं वृष्टिवातसमन्वितम् ।
ततो महिषरुपेण धर्मो धर्मभृतांवर।
शनैर्वल्मीकमुत्सृज्य प्राद्रवद्भरतर्षभ ॥ १३.३३.१२ ॥
Quando a chuva e o vento passaram, então Dharma, o melhor dos guardiões do dharma, na forma de búfalo, deixou lentamente o formigueiro e fugiu, ó touro dos Bharatas.
13.33.13
स्थितेऽस्मिन्वृष्टिसम्पाते वीक्षते स्म महातपाः ।
दिशश्च विपुलास्तत्र गिरीणां शिखराणि च ॥ १३.३३.१३ ॥
Quando a chuva cessou, o grande asceta olhou as vastas direções e os cumes das montanhas.
13.33.14
दृष्ट्वा च पृथिवीं सर्वां सलिलेन परिप्लुताम् ।
जलाशयान्स तान्दृष्ट्वा विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ॥ १३.३३.१४ ॥
Vendo toda a terra inundada de água e aqueles reservatórios, o brâmane ficou muito alegre.
13.33.15
अचिन्तयद्विस्मितश्चि विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ।
अचिन्तयद्विस्तितश्च वर्षात्केनाभिरक्षितः।
ततोऽपश्यत्स महिषमवस्थितमदूरतः ॥ १३.३३.१५ ॥
Espantado, o brâmane pensou quem o protegera da chuva. Então viu um búfalo parado não muito longe.
13.33.16
तिर्यग्योनावपि कथं दृश्यते धर्मवत्सलः ॥ १३.३३.१६ ॥
Como se vê o amante do dharma mesmo em um nascimento animal!
13.33.17
अतो नु भद्रमहिषः शिलापट्टमवस्थितः ।
पीवरश्चैव बल्यश्च बहुमांसो भवेदयम् ॥ १३.३३.१७ ॥
Por isso este belo búfalo está de pé sobre uma laje de pedra; deve ser robusto, apto para o sacrifício e rico em carne.
13.33.18
तस्य बुद्धिरियं जाता धर्मसंसक्तजा मुनेः ।
कृतघ्ना नरकं यान्ति ये च विश्वस्तघातिनः ॥ १३.३३.१८ ॥
Este pensamento surgiu na mente daquele sábio, nascido do apego ao dharma: os ingratos e os traidores dos que confiam vão para o inferno.
13.33.19
निष्कृतिं नैव पश्यामि कृतघ्नानां कथञ्चन ।
क्रते प्राणिपरित्यागाद्धर्मज्ञानां वचो यथा ॥ १३.३३.१९ ॥
Não vejo expiação alguma para os ingratos, senão o abandono da vida, conforme a palavra dos conhecedores do dharma.
13.33.20
अकृत्वा भरणं पित्रोरदत्त्वा गुरुदक्षिणाम् ।
कृतघ्नतां च सम्प्राप्य मरणान्ता च निष्कृतिः ॥ १३.३३.२० ॥
Quem não sustentou os pais, não deu a dádiva ao mestre e incorreu em ingratidão, tem a expiação terminando apenas na morte.
13.33.21
आकाङ्क्षायामुपेक्षायां चोपपातकमुत्तमम् ।
तस्मात्प्राणान्परित्यक्ष्ये प्रायश्चित्तार्थमित्युत ॥ १३.३३.२१ ॥
Uma grande falta menor nascida do desejo e da negligência; por isso abandonarei a vida em expiação, assim disse.
13.33.22
स मेरुशिखरं गत्वा निस्यङ्केनान्तरात्मना ।
प्रायश्चित्तं कर्तुकामः शरीरं त्यक्तुमुद्यतः।
निगृहीतश्च धर्मात्मा हस्ते धर्मेण धर्मवित् ॥ १३.३३.२२ ॥
Foi ao cume do Meru, com o eu interior puro, desejando realizar a expiação, e decidiu abandonar o corpo; e o justo, conhecedor do dharma, segurou-lhe a mão pelo dharma e o deteve.
13.33.23
वत्सनाभ महाप्राज्ञ बहुवर्षशतायुष ।
परितुष्टोस्मि त्यागेन निस्सङ्गेन तथाऽऽत्मनः ॥ १३.३३.२३ ॥
Ó Vatsanābha, grande sábio, de vida longa de centenas de anos! Estou plenamente satisfeito com a tua renúncia desapegada e também com a renúncia do teu próprio eu.
13.33.24
एवं धर्मभृतः सर्वे विमृशन्ति कृताकृतम् ।
न कश्चिद्वत्सनाभस्य यस्य नोपहतं मनः ॥ १३.३३.२४ ॥
Assim, todos os que sustentam o dharma ponderam o feito e o não feito; não há ninguém como Vatsanābha, cuja mente não foi ferida.
13.33.25
यश्चानवद्यश्चरति शक्तो धर्मं च सर्वशः ।
निवर्तस्व महाप्राज्ञ् पूतात्मा ह्यसि शाश्वतः ॥ १३.३३.२५ ॥
Quem se conduz sem culpa e é capaz de sustentar o dharma em todos os sentidos: volta, ó grande sábio; és de alma pura e eterno.