மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.33.1
प्रायश्चित्तं कृतघ्नानां प्रतिब्रूहि पितामह ।
मातॄः पितॄन्गुरुंश्चैव येऽवमन्यन्ति मोहिताः ॥ १३.३३.१ ॥
பாட்டனே, நன்றி மறந்தவர்களுக்கான பிராயசித்தத்தைக் கூறுங்கள்; மயக்கத்தால் தாய், தந்தை, குரு ஆகியோரை அவமதிப்பவர்களுக்கு.
13.33.2
ये चाप्यन्ते परे तात कृतघ्ना निरपत्रपाः ।
तेषां गतिं महाबाहो श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १३.३३.२ ॥
அன்புள்ளவரே, நன்றி மறந்தவர்களும் வெட்கமற்றவர்களும் மறுஉலகில் அடையும் கதியை, மகாபாகுவே, உண்மையாக கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.33.3
कृतघ्नानां गतिस्तात नरके शाश्वतीः समाः ।
मातापितृगुरूणां च ये न तिष्ठन्ति शासने।
क्रिमिकीटपिपीलेषु जायन्ते स्थावरेषु च ॥ १३.३३.३ ॥
அன்புள்ளவரே, நன்றி மறந்தவர்களின் கதி நரகத்தில் நீண்ட நெடுங்காலம். தாய், தந்தை, குருவின் கட்டளைக்கு அடங்காதவர்கள் புழுக்களிலும் பூச்சிகளிலும் எறும்புகளிலும், அசையாத உயிர்களிலும் பிறக்கிறார்கள்.
13.33.4
दुर्लभो हि पुनस्तेषां मानुष्ये पुनरुद्भवः ।
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ॥ १३.३३.४ ॥
அவர்களுக்கு மனிதப் பிறவியில் மீண்டும் பிறப்பது உண்மையில் அரிது. இதைப் பற்றி பழைய வரலாறும் கூறப்படுகிறது.
13.33.5
वत्सनाभो महाप्राज्ञो महर्षिः संशितव्रतः ।
वल्मीकभूतो ब्रह्मर्षिस्तप्यते सुमहत्तपः ॥ १३.३३.५ ॥
வத்சநாபர், மிக்க அறிவுடையவர், மகரிஷி, கடுமையான விரதம் கொண்டவர், புற்றாகி ஒரு பிரம்மரிஷி மிகப் பெரிய தவம் செய்கிறார்.
13.33.6
तस्मिंश्च तप्यति तपो वासवो भरतर्षभ ।
ववर्ष समुहद्वर्षं सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ॥ १३.३३.६ ॥
பரதர்களில் காளையே, அவர் தவம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, இந்திரன் மின்னலும் இடியுமாக மிகுந்த மழையைப் பொழிந்தான்.
13.33.7
तत्र सप्ताहवर्षं तु मुमुचे पाकशासनः ।
निमीलिताक्षस्तद्वर्षं प्रत्यगृह्यत वै द्विजः ॥ १३.३३.७ ॥
அங்கே இந்திரன் ஏழு நாட்கள் மழை பொழிந்தான்; அந்த இருபிறப்பாளர் கண்களை மூடிக்கொண்டு அந்த மழையை ஏற்றுக்கொண்டார்.
13.33.8
तस्मिन्पतति वर्षे तु शीतवातसमन्विते ।
विशीर्णध्वस्तशिखरो वल्मीकोऽशनिताडितः ॥ १३.३३.८ ॥
குளிர்காற்றுடன் பெய்த அந்த மழையில், இடியால் தாக்கப்பட்ட புற்று உடைந்து அதன் உச்சி நொறுங்கிச் சிதைந்தது.
13.33.9
ताड्यमाने ततस्तस्मिन्वत्सनाभे महात्मनि ।
कारुण्यात्तस्य धर्मः स्वमानृशंस्यमथाकरोत् ॥ १३.३३.९ ॥
மகாத்மாவாகிய வத்சநாபர் துன்புறுத்தப்பட்டபோது, இரக்கத்தால் தர்மன் தன் சொந்த கருணையை வெளிப்படுத்தினான்.
13.33.10
चिन्तयानस्य ब्रह्मर्षि तपन्तमतिधार्मिकम् ।
अनुरूपा मतिः क्षिप्रमुपजाता स्वभावजा ॥ १३.३३.१० ॥
சிந்தித்துக் கொண்டிருந்த, தவம் புரிந்த, மிகவும் தர்மசீலரான அந்த பிரம்மரிஷியின் மனதில் விரைவில் அவரது இயல்புக்கு ஏற்ற ஒரு எண்ணம் தோன்றியது.
13.33.11
स्वं रूपं माहिषं कृत्वा मनोहरम् ।
रक्षार्थं वत्सनामस्य चतुष्पादुपरिस्थितः ॥ १३.३३.११ ॥
தன் அழகிய எருமை வடிவம் கொண்டு, வத்சநாபரைக் காக்கும் பொருட்டு அந்த நான்கு கால் உயிரினம் அவர்மேல் நின்றது.
13.33.12
यदा त्वपगतं वर्षं वृष्टिवातसमन्वितम् ।
ततो महिषरुपेण धर्मो धर्मभृतांवर।
शनैर्वल्मीकमुत्सृज्य प्राद्रवद्भरतर्षभ ॥ १३.३३.१२ ॥
மழையும் காற்றும் கடந்துபோனதும், பரத குலத்தின் காளையே, தர்மம் தர்மம் காப்பவர்களில் சிறந்தவனாக எருமை வடிவில் மெதுவாக அந்தப் புற்றை விட்டு ஓடினான்.
13.33.13
स्थितेऽस्मिन्वृष्टिसम्पाते वीक्षते स्म महातपाः ।
दिशश्च विपुलास्तत्र गिरीणां शिखराणि च ॥ १३.३३.१३ ॥
மழைப் பொழிவு நின்றபோது அந்த மகா தவஞ்சாலி அங்குள்ள பரந்த திசைகளையும் மலைச் சிகரங்களையும் நோக்கினார்.
13.33.14
दृष्ट्वा च पृथिवीं सर्वां सलिलेन परिप्लुताम् ।
जलाशयान्स तान्दृष्ट्वा विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ॥ १३.३३.१४ ॥
முழு பூமியும் நீரால் நிரம்பி மூழ்கியிருப்பதையும் அந்த நீர்நிலைகளையும் கண்ட அந்த அந்தணர் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.
13.33.15
अचिन्तयद्विस्मितश्चि विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ।
अचिन्तयद्विस्तितश्च वर्षात्केनाभिरक्षितः।
ततोऽपश्यत्स महिषमवस्थितमदूरतः ॥ १३.३३.१५ ॥
அந்த அந்தணர் வியப்புற்று, மழையிலிருந்து தன்னை யார் காத்தார் என்று எண்ணினார். பின்னர் சற்று தொலைவில் நிற்கும் ஒரு எருமையைக் கண்டார்.
13.33.16
तिर्यग्योनावपि कथं दृश्यते धर्मवत्सलः ॥ १३.३३.१६ ॥
விலங்கு பிறவியிலும் தர்மத்தை நேசிப்பவன் எவ்வாறு காணப்படுகிறான்!
13.33.17
अतो नु भद्रमहिषः शिलापट्टमवस्थितः ।
पीवरश्चैव बल्यश्च बहुमांसो भवेदयम् ॥ १३.३३.१७ ॥
ஆகவே இந்த நல்ல எருமை கல்லின் மேல் நிற்கிறது. இது கொழுத்தது, பலிக்குத் தகுந்தது, நிறைய இறைச்சி உடையது ஆகும்.
13.33.18
तस्य बुद्धिरियं जाता धर्मसंसक्तजा मुनेः ।
कृतघ्ना नरकं यान्ति ये च विश्वस्तघातिनः ॥ १३.३३.१८ ॥
தர்மத்தில் பற்றுகொண்ட அந்த முனிவருக்கு இந்த எண்ணம் எழுந்தது. நன்றி கொல்லுபவர்களும் நம்பியவரை வஞ்சிப்பவர்களும் நரகத்துக்குச் செல்வர்.
13.33.19
निष्कृतिं नैव पश्यामि कृतघ्नानां कथञ्चन ।
क्रते प्राणिपरित्यागाद्धर्मज्ञानां वचो यथा ॥ १३.३३.१९ ॥
நன்றிகெட்டவர்களுக்கு எந்த வகையிலும் பரிகாரத்தை நான் காணவில்லை; தர்மத்தை அறிந்தவர்களின் சொல்லின்படி, உயிரைத் துறப்பதே (ஒரே வழி).
13.33.20
अकृत्वा भरणं पित्रोरदत्त्वा गुरुदक्षिणाम् ।
कृतघ्नतां च सम्प्राप्य मरणान्ता च निष्कृतिः ॥ १३.३३.२० ॥
பெற்றோரைப் போஷிக்காமலும் குருதட்சிணை கொடுக்காமலும் நன்றிகெட்டவனாகி விட்டால், பரிகாரம் மரணத்தில் முடியும்.
13.33.21
आकाङ्क्षायामुपेक्षायां चोपपातकमुत्तमम् ।
तस्मात्प्राणान्परित्यक्ष्ये प्रायश्चित्तार्थमित्युत ॥ १३.३३.२१ ॥
ஆசையாலும் அலட்சியத்தாலும் வரும் பெரிய உபபாதகம்; ஆகையால் பரிகாரத்திற்காக உயிர்களைத் துறப்பேன் என்றான்.
13.33.22
स मेरुशिखरं गत्वा निस्यङ्केनान्तरात्मना ।
प्रायश्चित्तं कर्तुकामः शरीरं त्यक्तुमुद्यतः।
निगृहीतश्च धर्मात्मा हस्ते धर्मेण धर्मवित् ॥ १३.३३.२२ ॥
அவன் மேருவின் சிகரத்திற்குச் சென்று, களங்கமற்ற அந்தராத்மாவுடன், பரிகாரம் செய்ய விரும்பி உடலைத் துறக்கத் தயாரானான்; தர்மாத்மாவும் தர்மமறிந்தவருமானவர் தர்மத்தால் அவனது கையைப் பற்றித் தடுக்கப்பட்டான்.
13.33.23
वत्सनाभ महाप्राज्ञ बहुवर्षशतायुष ।
परितुष्टोस्मि त्यागेन निस्सङ्गेन तथाऽऽत्मनः ॥ १३.३३.२३ ॥
வத்சநாபா, மகாபிரஞ்ஞனே, நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேல் வாழ்பவனே! உன் பற்றற்ற துறவாலும், அவ்வாறே உன் ஆத்மாவின் துறவாலும் நான் மிகவும் மகிழ்ந்தேன்.
13.33.24
एवं धर्मभृतः सर्वे विमृशन्ति कृताकृतम् ।
न कश्चिद्वत्सनाभस्य यस्य नोपहतं मनः ॥ १३.३३.२४ ॥
இவ்வாறு தர்மத்தைத் தாங்கும் அனைவரும் செய்ததையும் செய்யாததையும் ஆராய்கின்றனர்; மனம் சிதைவுறாத வத்சநாபனைப் போல் யாரும் இல்லை.
13.33.25
यश्चानवद्यश्चरति शक्तो धर्मं च सर्वशः ।
निवर्तस्व महाप्राज्ञ् पूतात्मा ह्यसि शाश्वतः ॥ १३.३३.२५ ॥
குற்றமற்று நடந்து, எல்லா வகையிலும் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்க வல்லவன் யாரோ, அவன் திரும்பட்டும். ஹே மகாப்ராஜ்ஞா, நீ தூய ஆத்மா, நித்யன்.