മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.33.1
प्रायश्चित्तं कृतघ्नानां प्रतिब्रूहि पितामह ।
मातॄः पितॄन्गुरुंश्चैव येऽवमन्यन्ति मोहिताः ॥ १३.३३.१ ॥
പിതാമഹാ, കൃതഘ്നർക്കുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം പറഞ്ഞാലും; മോഹത്താൽ അമ്മമാരെയും അച്ഛന്മാരെയും ഗുരുക്കന്മാരെയും അവമതിക്കുന്നവർക്ക്.
13.33.2
ये चाप्यन्ते परे तात कृतघ्ना निरपत्रपाः ।
तेषां गतिं महाबाहो श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १३.३३.२ ॥
പ്രിയനേ, കൃതഘ്നരും ലജ്ജയില്ലാത്തവരും മരണശേഷം പ്രാപിക്കുന്ന ഗതി, മഹാബാഹോ, യഥാർത്ഥത്തിൽ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.33.3
कृतघ्नानां गतिस्तात नरके शाश्वतीः समाः ।
मातापितृगुरूणां च ये न तिष्ठन्ति शासने।
क्रिमिकीटपिपीलेषु जायन्ते स्थावरेषु च ॥ १३.३३.३ ॥
പ്രിയനേ, കൃതഘ്നരുടെ ഗതി നരകത്തിൽ ശാശ്വത വർഷങ്ങളാണ്; അമ്മ, അച്ഛൻ, ഗുരു എന്നിവരുടെ ശാസനയിൽ നിൽക്കാത്തവർ പുഴുക്കളിലും കീടങ്ങളിലും ഉറുമ്പുകളിലും സ്ഥാവരങ്ങളിലും ജനിക്കുന്നു.
13.33.4
दुर्लभो हि पुनस्तेषां मानुष्ये पुनरुद्भवः ।
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ॥ १३.३३.४ ॥
അവർക്ക് മനുഷ്യജന്മത്തിൽ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നത് തീർച്ചയായും ദുർലഭമാണ്. ഇക്കാര്യത്തിൽ ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസവും പറയാറുണ്ട്.
13.33.5
वत्सनाभो महाप्राज्ञो महर्षिः संशितव्रतः ।
वल्मीकभूतो ब्रह्मर्षिस्तप्यते सुमहत्तपः ॥ १३.३३.५ ॥
വത്സനാഭൻ, മഹാപ്രജ്ഞൻ, മഹർഷി, കഠിനവ്രതൻ; പുറ്റായി മാറിയ ഒരു ബ്രഹ്മർഷി വലിയ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു.
13.33.6
तस्मिंश्च तप्यति तपो वासवो भरतर्षभ ।
ववर्ष समुहद्वर्षं सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ॥ १३.३३.६ ॥
ഭരതർഷഭാ, അദ്ദേഹം തപസ്സ് ചെയ്യുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ മിന്നലും ഇടിയുമായി വലിയ മഴ പെയ്യിച്ചു.
13.33.7
तत्र सप्ताहवर्षं तु मुमुचे पाकशासनः ।
निमीलिताक्षस्तद्वर्षं प्रत्यगृह्यत वै द्विजः ॥ १३.३३.७ ॥
അവിടെ ഇന്ദ്രൻ ഏഴു ദിവസം മഴ പെയ്യിച്ചു; ആ ദ്വിജൻ കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട് ആ മഴ സ്വീകരിച്ചു.
13.33.8
तस्मिन्पतति वर्षे तु शीतवातसमन्विते ।
विशीर्णध्वस्तशिखरो वल्मीकोऽशनिताडितः ॥ १३.३३.८ ॥
തണുത്ത കാറ്റോടുകൂടി പെയ്ത ആ മഴയിൽ, ഇടിയേറ്റ വല്മീകത്തിന്റെ മുകൾഭാഗം തകർന്നു ചിതറി.
13.33.9
ताड्यमाने ततस्तस्मिन्वत्सनाभे महात्मनि ।
कारुण्यात्तस्य धर्मः स्वमानृशंस्यमथाकरोत् ॥ १३.३३.९ ॥
മഹാത്മാവായ വത്സനാഭൻ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, കാരുണ്യത്താൽ ധർമ്മൻ തന്റെ സൗമ്യത പ്രകടമാക്കി.
13.33.10
चिन्तयानस्य ब्रह्मर्षि तपन्तमतिधार्मिकम् ।
अनुरूपा मतिः क्षिप्रमुपजाता स्वभावजा ॥ १३.३३.१० ॥
ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടും തപസ്സു ചെയ്തുകൊണ്ടുമിരുന്ന ആ അതിധാർമ്മികനായ ബ്രഹ്മർഷിയുടെ മനസ്സിൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിന് ഇണങ്ങുന്ന ഒരു ചിന്ത ഉടനെ ഉദിച്ചു.
13.33.11
स्वं रूपं माहिषं कृत्वा मनोहरम् ।
रक्षार्थं वत्सनामस्य चतुष्पादुपरिस्थितः ॥ १३.३३.११ ॥
തന്റെ മനോഹരമായ എരുമരൂപം സ്വീകരിച്ച്, വത്സനാഭനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആ നാല്ക്കാലി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുകളിൽ നിന്നു.
13.33.12
यदा त्वपगतं वर्षं वृष्टिवातसमन्वितम् ।
ततो महिषरुपेण धर्मो धर्मभृतांवर।
शनैर्वल्मीकमुत्सृज्य प्राद्रवद्भरतर्षभ ॥ १३.३३.१२ ॥
മഴയും കാറ്റും അകന്നപ്പോൾ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ധർമ്മഭൃതരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ധർമ്മൻ എരുമരൂപത്തിൽ പതുക്കെ ആ വല്മീകം വിട്ട് ഓടിപ്പോയി.
13.33.13
स्थितेऽस्मिन्वृष्टिसम्पाते वीक्षते स्म महातपाः ।
दिशश्च विपुलास्तत्र गिरीणां शिखराणि च ॥ १३.३३.१३ ॥
മഴ പെയ്ത്ത് നിലച്ചപ്പോൾ ആ മഹാതപസ്വി അവിടത്തെ വിശാലമായ ദിക്കുകളെയും പർവതശിഖരങ്ങളെയും നോക്കി.
13.33.14
दृष्ट्वा च पृथिवीं सर्वां सलिलेन परिप्लुताम् ।
जलाशयान्स तान्दृष्ट्वा विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ॥ १३.३३.१४ ॥
ഭൂമി മുഴുവൻ വെള്ളത്താൽ മൂടപ്പെട്ടതും ആ ജലാശയങ്ങളും കണ്ട് ആ ബ്രാഹ്മണൻ സന്തോഷിച്ചു.
13.33.15
अचिन्तयद्विस्मितश्चि विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ।
अचिन्तयद्विस्तितश्च वर्षात्केनाभिरक्षितः।
ततोऽपश्यत्स महिषमवस्थितमदूरतः ॥ १३.३३.१५ ॥
വിസ്മയിച്ച ആ ബ്രാഹ്മണൻ മഴയിൽനിന്ന് തന്നെ ആരാണ് രക്ഷിച്ചതെന്ന് ചിന്തിച്ചു. അപ്പോൾ അല്പം അകലെ നിൽക്കുന്ന ഒരു പോത്തിനെ അദ്ദേഹം കണ്ടു.
13.33.16
तिर्यग्योनावपि कथं दृश्यते धर्मवत्सलः ॥ १३.३३.१६ ॥
മൃഗയോനിയിലും ധർമ്മപ്രിയൻ എങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നു!
13.33.17
अतो नु भद्रमहिषः शिलापट्टमवस्थितः ।
पीवरश्चैव बल्यश्च बहुमांसो भवेदयम् ॥ १३.३३.१७ ॥
അതിനാൽ ഈ നല്ല പോത്ത് കല്ലിന്മേൽ നിൽക്കുന്നു. ഇത് തടിച്ചതും ബലിക്ക് യോഗ്യവും മാംസം നിറഞ്ഞതുമാണ്.
13.33.18
तस्य बुद्धिरियं जाता धर्मसंसक्तजा मुनेः ।
कृतघ्ना नरकं यान्ति ये च विश्वस्तघातिनः ॥ १३.३३.१८ ॥
ധർമ്മാസക്തിയിൽനിന്ന് ജനിച്ച ആ മുനിയുടെ മനസ്സിൽ ഈ ചിന്ത ഉദിച്ചു. നന്ദികെട്ടവരും വിശ്വസിച്ചവരെ വഞ്ചിക്കുന്നവരും നരകത്തിൽ പോകുന്നു.
13.33.19
निष्कृतिं नैव पश्यामि कृतघ्नानां कथञ्चन ।
क्रते प्राणिपरित्यागाद्धर्मज्ञानां वचो यथा ॥ १३.३३.१९ ॥
കൃതഘ്നർക്ക് ഒരു വിധത്തിലും പരിഹാരം ഞാൻ കാണുന്നില്ല; ധർമ്മജ്ഞരുടെ വചനപ്രകാരം പ്രാണത്യാഗമാണ് (മാർഗ്ഗം).
13.33.20
अकृत्वा भरणं पित्रोरदत्त्वा गुरुदक्षिणाम् ।
कृतघ्नतां च सम्प्राप्य मरणान्ता च निष्कृतिः ॥ १३.३३.२० ॥
മാതാപിതാക്കളെ പോഷിപ്പിക്കാതെയും ഗുരുദക്ഷിണ നൽകാതെയും കൃതഘ്നത കൈവരിച്ചാൽ പരിഹാരം മരണത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു.
13.33.21
आकाङ्क्षायामुपेक्षायां चोपपातकमुत्तमम् ।
तस्मात्प्राणान्परित्यक्ष्ये प्रायश्चित्तार्थमित्युत ॥ १३.३३.२१ ॥
ആഗ്രഹത്താലും അവഗണനയാലും ഉണ്ടാകുന്ന വലിയ ഉപപാതകം; അതിനാൽ പ്രായശ്ചിത്തത്തിനായി ഞാൻ പ്രാണങ്ങളെ ത്യജിക്കും എന്ന് (അവൻ പറഞ്ഞു).
13.33.22
स मेरुशिखरं गत्वा निस्यङ्केनान्तरात्मना ।
प्रायश्चित्तं कर्तुकामः शरीरं त्यक्तुमुद्यतः।
निगृहीतश्च धर्मात्मा हस्ते धर्मेण धर्मवित् ॥ १३.३३.२२ ॥
അവൻ മേരുവിന്റെ ശിഖരത്തിലെത്തി, നിർമ്മലമായ അന്തരാത്മാവോടെ, പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ശരീരം ത്യജിക്കാൻ ഉദ്യുക്തനായി; ധർമ്മാത്മാവും ധർമ്മജ്ഞനുമായവൻ ധർമ്മത്താൽ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു തടഞ്ഞു.
13.33.23
वत्सनाभ महाप्राज्ञ बहुवर्षशतायुष ।
परितुष्टोस्मि त्यागेन निस्सङ्गेन तथाऽऽत्मनः ॥ १३.३३.२३ ॥
വത്സനാഭാ, മഹാപ്രാജ്ഞാ, നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ആയുസ്സുള്ളവനേ! നിന്റെ നിസ്സംഗമായ ത്യാഗത്താലും, അതുപോലെ നിന്റെ ആത്മത്യാഗത്താലും ഞാൻ പൂർണ്ണമായി സന്തുഷ്ടനാണ്.
13.33.24
एवं धर्मभृतः सर्वे विमृशन्ति कृताकृतम् ।
न कश्चिद्वत्सनाभस्य यस्य नोपहतं मनः ॥ १३.३३.२४ ॥
ഇങ്ങനെ ധർമ്മം പുലർത്തുന്നവരെല്ലാം ചെയ്തതും ചെയ്യാത്തതും വിചാരിക്കുന്നു; മനസ്സ് മുറിവേൽക്കാത്ത വത്സനാഭനെപ്പോലെ ആരുമില്ല.
13.33.25
यश्चानवद्यश्चरति शक्तो धर्मं च सर्वशः ।
निवर्तस्व महाप्राज्ञ् पूतात्मा ह्यसि शाश्वतः ॥ १३.३३.२५ ॥
കുറ്റമറ്റ രീതിയിൽ നടക്കുകയും എല്ലാ വിധത്തിലും ധർമ്മം പാലിക്കാൻ ശക്തനാകുകയും ചെയ്യുന്നവൻ, ഹേ മഹാപ്രാജ്ഞാ, തിരിച്ചുവരൂ; നീ പവിത്രാത്മാവും ശാശ്വതനുമാണ്.