ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.33.1
प्रायश्चित्तं कृतघ्नानां प्रतिब्रूहि पितामह ।
मातॄः पितॄन्गुरुंश्चैव येऽवमन्यन्ति मोहिताः ॥ १३.३३.१ ॥
ಪಿತಾಮಹರೇ, ಕೃತಘ್ನರಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ; ಮೋಹದಿಂದ ತಾಯಂದಿರನ್ನು, ತಂದೆಗಳನ್ನು, ಗುರುಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವರಿಗೆ.
13.33.2
ये चाप्यन्ते परे तात कृतघ्ना निरपत्रपाः ।
तेषां गतिं महाबाहो श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १३.३३.२ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ಕೃತಘ್ನರೂ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರೂ ಮರಣಾನಂತರ ಪಡೆಯುವ ಗತಿಯನ್ನು, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಸತ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.33.3
कृतघ्नानां गतिस्तात नरके शाश्वतीः समाः ।
मातापितृगुरूणां च ये न तिष्ठन्ति शासने।
क्रिमिकीटपिपीलेषु जायन्ते स्थावरेषु च ॥ १३.३३.३ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ಕೃತಘ್ನರ ಗತಿ ನರಕದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳು; ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಗುರುಗಳ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಅಡಗದವರು ಹುಳು, ಕೀಟ, ಇರುವೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾವರಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.33.4
दुर्लभो हि पुनस्तेषां मानुष्ये पुनरुद्भवः ।
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ॥ १३.३३.४ ॥
ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಾನುಷ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುರ್ಲಭ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
13.33.5
वत्सनाभो महाप्राज्ञो महर्षिः संशितव्रतः ।
वल्मीकभूतो ब्रह्मर्षिस्तप्यते सुमहत्तपः ॥ १३.३३.५ ॥
ವತ್ಸನಾಭನು, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನು, ಮಹರ್ಷಿ, ದೃಢವ್ರತನು; ಹುತ್ತವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
13.33.6
तस्मिंश्च तप्यति तपो वासवो भरतर्षभ ।
ववर्ष समुहद्वर्षं सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ॥ १३.३३.६ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಇಂದ್ರನು ಮಿಂಚು, ಗುಡುಗಿನೊಂದಿಗೆ ಭಾರೀ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
13.33.7
तत्र सप्ताहवर्षं तु मुमुचे पाकशासनः ।
निमीलिताक्षस्तद्वर्षं प्रत्यगृह्यत वै द्विजः ॥ १३.३३.७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು; ಆ ದ್ವಿಜನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಆ ಮಳೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
13.33.8
तस्मिन्पतति वर्षे तु शीतवातसमन्विते ।
विशीर्णध्वस्तशिखरो वल्मीकोऽशनिताडितः ॥ १३.३३.८ ॥
ತಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ, ಸಿಡಿಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಹುತ್ತದ ತುದಿ ಒಡೆದು ಚೂರಾಯಿತು.
13.33.9
ताड्यमाने ततस्तस्मिन्वत्सनाभे महात्मनि ।
कारुण्यात्तस्य धर्मः स्वमानृशंस्यमथाकरोत् ॥ १३.३३.९ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ವತ್ಸನಾಭನು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಧರ್ಮನು ತನ್ನ ಸೌಮ್ಯತೆಯನ್ನು ತೋರಿದನು.
13.33.10
चिन्तयानस्य ब्रह्मर्षि तपन्तमतिधार्मिकम् ।
अनुरूपा मतिः क्षिप्रमुपजाता स्वभावजा ॥ १३.३३.१० ॥
ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಅತ್ಯಂತ ಧಾರ್ಮಿಕನಾದ ಆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾದ ಯೋಚನೆ ಹುಟ್ಟಿತು.
13.33.11
स्वं रूपं माहिषं कृत्वा मनोहरम् ।
रक्षार्थं वत्सनामस्य चतुष्पादुपरिस्थितः ॥ १३.३३.११ ॥
ತನ್ನ ಮನೋಹರ ಕಾಡೆಮ್ಮೆ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ವತ್ಸನಾಭನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಆ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಿನ ಪ್ರಾಣಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿತು.
13.33.12
यदा त्वपगतं वर्षं वृष्टिवातसमन्वितम् ।
ततो महिषरुपेण धर्मो धर्मभृतांवर।
शनैर्वल्मीकमुत्सृज्य प्राद्रवद्भरतर्षभ ॥ १३.३३.१२ ॥
ಮಳೆ ಮತ್ತು ಗಾಳಿ ಕಳೆದುಹೋದಾಗ, ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಧರ್ಮಭೃತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಧರ್ಮನು ಕಾಡೆಮ್ಮೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆ ಹುತ್ತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದನು.
13.33.13
स्थितेऽस्मिन्वृष्टिसम्पाते वीक्षते स्म महातपाः ।
दिशश्च विपुलास्तत्र गिरीणां शिखराणि च ॥ १३.३३.१३ ॥
ಮಳೆಯ ಸುರಿತ ನಿಂತಾಗ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಅಲ್ಲಿನ ವಿಶಾಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
13.33.14
दृष्ट्वा च पृथिवीं सर्वां सलिलेन परिप्लुताम् ।
जलाशयान्स तान्दृष्ट्वा विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ॥ १३.३३.१४ ॥
ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲ ನೀರಿನಿಂದ ಮುಳುಗಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಆ ಜಲಾಶಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
13.33.15
अचिन्तयद्विस्मितश्चि विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ।
अचिन्तयद्विस्तितश्च वर्षात्केनाभिरक्षितः।
ततोऽपश्यत्स महिषमवस्थितमदूरतः ॥ १३.३३.१५ ॥
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡು ಮಳೆಯಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಯಾರು ರಕ್ಷಿಸಿದರು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಆಗ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಒಂದು ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.
13.33.16
तिर्यग्योनावपि कथं दृश्यते धर्मवत्सलः ॥ १३.३३.१६ ॥
ತಿರ್ಯಕ್ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಧರ್ಮಪ್ರೇಮಿ ಹೇಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾನೆ!
13.33.17
अतो नु भद्रमहिषः शिलापट्टमवस्थितः ।
पीवरश्चैव बल्यश्च बहुमांसो भवेदयम् ॥ १३.३३.१७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಒಳ್ಳೆಯ ಎಮ್ಮೆ ಕಲ್ಲಿನ ಪಟ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ. ಇದು ದಷ್ಟಪುಷ್ಟವಾಗಿದೆ, ಬಲಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ, ಬಹಳ ಮಾಂಸವಿರುವುದು.
13.33.18
तस्य बुद्धिरियं जाता धर्मसंसक्तजा मुनेः ।
कृतघ्ना नरकं यान्ति ये च विश्वस्तघातिनः ॥ १३.३३.१८ ॥
ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಆ ಮುನಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈ ಯೋಚನೆ ಮೂಡಿತು. ಕೃತಘ್ನರು ಮತ್ತು ನಂಬಿದವರಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವವರು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
13.33.19
निष्कृतिं नैव पश्यामि कृतघ्नानां कथञ्चन ।
क्रते प्राणिपरित्यागाद्धर्मज्ञानां वचो यथा ॥ १३.३३.१९ ॥
ಕೃತಘ್ನರಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಧರ್ಮಜ್ಞರ ಮಾತಿನಂತೆ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗವೇ (ದಾರಿ).
13.33.20
अकृत्वा भरणं पित्रोरदत्त्वा गुरुदक्षिणाम् ।
कृतघ्नतां च सम्प्राप्य मरणान्ता च निष्कृतिः ॥ १३.३३.२० ॥
ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡದೆ, ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆ ಕೊಡದೆ, ಕೃತಘ್ನತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದರೆ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವು ಮರಣದಲ್ಲಿಯೇ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
13.33.21
आकाङ्क्षायामुपेक्षायां चोपपातकमुत्तमम् ।
तस्मात्प्राणान्परित्यक्ष्ये प्रायश्चित्तार्थमित्युत ॥ १३.३३.२१ ॥
ಆಸೆಯಿಂದ ಹಾಗೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮಹಾ ಉಪಪಾತಕ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದ.
13.33.22
स मेरुशिखरं गत्वा निस्यङ्केनान्तरात्मना ।
प्रायश्चित्तं कर्तुकामः शरीरं त्यक्तुमुद्यतः।
निगृहीतश्च धर्मात्मा हस्ते धर्मेण धर्मवित् ॥ १३.३३.२२ ॥
ಅವನು ಮೇರು ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ನಿರ್ಮಲ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ದೇಹತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದ; ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ ಧರ್ಮಜ್ಞನೂ ಆದವನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಅವನ ಕೈಹಿಡಿದು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು.
13.33.23
वत्सनाभ महाप्राज्ञ बहुवर्षशतायुष ।
परितुष्टोस्मि त्यागेन निस्सङ्गेन तथाऽऽत्मनः ॥ १३.३३.२३ ॥
ವತ್ಸನಾಭ, ಮಹಾ ಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಆಯುಷ್ಯವುಳ್ಳವನೇ! ನಿನ್ನ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ತ್ಯಾಗದಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮತ್ಯಾಗದಿಂದಲೂ ನಾನು ಪರಿತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
13.33.24
एवं धर्मभृतः सर्वे विमृशन्ति कृताकृतम् ।
न कश्चिद्वत्सनाभस्य यस्य नोपहतं मनः ॥ १३.३३.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೊತ್ತವರೆಲ್ಲರೂ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನೂ ಮಾಡದಿದ್ದನ್ನೂ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮನಸ್ಸು ಕೆಡದ ವತ್ಸನಾಭನಂತೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
13.33.25
यश्चानवद्यश्चरति शक्तो धर्मं च सर्वशः ।
निवर्तस्व महाप्राज्ञ् पूतात्मा ह्यसि शाश्वतः ॥ १३.३३.२५ ॥
ನಿರ್ದೋಷವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಶಕ್ತನಾದವನು, ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ, ಹಿಂದಿರುಗು; ನೀನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು, ಶಾಶ್ವತನು.