Mahābhārata · Adhyāya 13.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.33.1
प्रायश्चित्तं कृतघ्नानां प्रतिब्रूहि पितामह ।
मातॄः पितॄन्गुरुंश्चैव येऽवमन्यन्ति मोहिताः ॥ १३.३३.१ ॥
Großvater, erkläre die Sühne für die Undankbaren, die in Verblendung Mütter, Väter und Lehrer verachten.
13.33.2
ये चाप्यन्ते परे तात कृतघ्ना निरपत्रपाः ।
तेषां गतिं महाबाहो श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १३.३३.२ ॥
Lieber, Starkarmiger, ich möchte die wahre Bestimmung der Undankbaren und Schamlosen hören, die in der anderen Welt vergehen.
13.33.3
कृतघ्नानां गतिस्तात नरके शाश्वतीः समाः ।
मातापितृगुरूणां च ये न तिष्ठन्ति शासने।
क्रिमिकीटपिपीलेषु जायन्ते स्थावरेषु च ॥ १३.३३.३ ॥
Lieber, das Schicksal der Undankbaren ist die Hölle für endlose Jahre; wer den Geboten von Müttern, Vätern und Lehrern nicht folgt, wird unter Würmern, Insekten, Ameisen und unbeweglichen Wesen geboren.
13.33.4
दुर्लभो हि पुनस्तेषां मानुष्ये पुनरुद्भवः ।
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ॥ १३.३३.४ ॥
Für sie ist die Wiedergeburt als Mensch wahrlich selten. Dazu erzählt man auch diese alte Geschichte.
13.33.5
वत्सनाभो महाप्राज्ञो महर्षिः संशितव्रतः ।
वल्मीकभूतो ब्रह्मर्षिस्तप्यते सुमहत्तपः ॥ १३.३३.५ ॥
Vatsanābha, von großer Weisheit, ein großer Seher, standhaft in seinen Gelübden, zum Termitenhügel geworden, vollzieht ein brahmarṣi eine sehr große Askese.
13.33.6
तस्मिंश्च तप्यति तपो वासवो भरतर्षभ ।
ववर्ष समुहद्वर्षं सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ॥ १३.३३.६ ॥
Stier der Bharatas, während er jene Askese übte, ließ Indra einen großen Regen zusammen mit Blitz und Donner niedergehen.
13.33.7
तत्र सप्ताहवर्षं तु मुमुचे पाकशासनः ।
निमीलिताक्षस्तद्वर्षं प्रत्यगृह्यत वै द्विजः ॥ १३.३३.७ ॥
Dort ließ Indra, der Bezwinger des Paka, sieben Tage lang Regen fallen; der Zweimalgeborene nahm ihn mit geschlossenen Augen hin.
13.33.8
तस्मिन्पतति वर्षे तु शीतवातसमन्विते ।
विशीर्णध्वस्तशिखरो वल्मीकोऽशनिताडितः ॥ १३.३३.८ ॥
Als jener Regen mit kaltem Wind fiel, wurde der Termitenhügel vom Blitz getroffen, und seine Spitze brach und zerfiel.
13.33.9
ताड्यमाने ततस्तस्मिन्वत्सनाभे महात्मनि ।
कारुण्यात्तस्य धर्मः स्वमानृशंस्यमथाकरोत् ॥ १३.३३.९ ॥
Als jener Großseelige geschlagen wurde, ließ Dharma aus Mitleid seine eigene Sanftmut erscheinen.
13.33.10
चिन्तयानस्य ब्रह्मर्षि तपन्तमतिधार्मिकम् ।
अनुरूपा मतिः क्षिप्रमुपजाता स्वभावजा ॥ १३.३३.१० ॥
Im Geist jenes höchst rechtschaffenen Brahmarṣi, der nachdachte und Askese übte, entstand rasch ein seiner Natur entsprechender Gedanke.
13.33.11
स्वं रूपं माहिषं कृत्वा मनोहरम् ।
रक्षार्थं वत्सनामस्य चतुष्पादुपरिस्थितः ॥ १३.३३.११ ॥
Nachdem er seine eigene reizvolle Büffelgestalt angenommen hatte, stellte sich das vierfüßige Wesen über Vatsanābha, um ihn zu schützen.
13.33.12
यदा त्वपगतं वर्षं वृष्टिवातसमन्वितम् ।
ततो महिषरुपेण धर्मो धर्मभृतांवर।
शनैर्वल्मीकमुत्सृज्य प्राद्रवद्भरतर्षभ ॥ १३.३३.१२ ॥
Als der Regen und der Wind vorübergezogen waren, verließ Dharma, der Beste unter den Hütern des Dharma, in Büffelgestalt langsam den Termitenhügel und floh, o Stier der Bharatas.
13.33.13
स्थितेऽस्मिन्वृष्टिसम्पाते वीक्षते स्म महातपाः ।
दिशश्च विपुलास्तत्र गिरीणां शिखराणि च ॥ १३.३३.१३ ॥
Als der Regenguss aufgehört hatte, blickte der große Asket in die weiten Richtungen und auf die Gipfel der Berge.
13.33.14
दृष्ट्वा च पृथिवीं सर्वां सलिलेन परिप्लुताम् ।
जलाशयान्स तान्दृष्ट्वा विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ॥ १३.३३.१४ ॥
Als er die ganze Erde von Wasser überflutet und jene Wasserbecken sah, freute sich der Brahmane sehr.
13.33.15
अचिन्तयद्विस्मितश्चि विप्रः प्रमुदितोऽभवत् ।
अचिन्तयद्विस्तितश्च वर्षात्केनाभिरक्षितः।
ततोऽपश्यत्स महिषमवस्थितमदूरतः ॥ १३.३३.१५ ॥
Erstaunt fragte sich der Brahmane, wer ihn vor dem Regen beschützt habe. Da sah er einen Büffel, der nicht weit entfernt stand.
13.33.16
तिर्यग्योनावपि कथं दृश्यते धर्मवत्सलः ॥ १३.३३.१६ ॥
Wie zeigt sich der Dharma-Liebende sogar in einer tierischen Geburt!
13.33.17
अतो नु भद्रमहिषः शिलापट्टमवस्थितः ।
पीवरश्चैव बल्यश्च बहुमांसो भवेदयम् ॥ १३.३३.१७ ॥
Deshalb steht dieser schöne Büffel auf einer Steinplatte; er muss wohlgenährt, zum Opfer geeignet und fleischreich sein.
13.33.18
तस्य बुद्धिरियं जाता धर्मसंसक्तजा मुनेः ।
कृतघ्ना नरकं यान्ति ये च विश्वस्तघातिनः ॥ १३.३३.१८ ॥
Dieser Gedanke entstand im Geist jenes Weisen, der aus der Hingabe an den Dharma hervorgegangen war: Die Undankbaren und die Verräter des Vertrauens gehen in die Hölle.
13.33.19
निष्कृतिं नैव पश्यामि कृतघ्नानां कथञ्चन ।
क्रते प्राणिपरित्यागाद्धर्मज्ञानां वचो यथा ॥ १३.३३.१९ ॥
Für die Undankbaren sehe ich auf keine Weise Sühne, außer dem Aufgeben des Lebens, wie es die Worte der Dharma-Kundigen sagen.
13.33.20
अकृत्वा भरणं पित्रोरदत्त्वा गुरुदक्षिणाम् ।
कृतघ्नतां च सम्प्राप्य मरणान्ता च निष्कृतिः ॥ १३.३३.२० ॥
Wer die Eltern nicht erhalten, dem Lehrer die Gebühr nicht gegeben und Undank erlangt hat, dessen Sühne endet erst im Tod.
13.33.21
आकाङ्क्षायामुपेक्षायां चोपपातकमुत्तमम् ।
तस्मात्प्राणान्परित्यक्ष्ये प्रायश्चित्तार्थमित्युत ॥ १३.३३.२१ ॥
Ein höchstes Nebenvergehen aus Verlangen und Nachlässigkeit; deshalb werde ich mein Leben zur Sühne aufgeben, so sprach er.
13.33.22
स मेरुशिखरं गत्वा निस्यङ्केनान्तरात्मना ।
प्रायश्चित्तं कर्तुकामः शरीरं त्यक्तुमुद्यतः।
निगृहीतश्च धर्मात्मा हस्ते धर्मेण धर्मवित् ॥ १३.३३.२२ ॥
Er ging auf den Gipfel des Meru, mit reinem inneren Selbst, begierig, die Sühne zu vollziehen, und war bereit, den Körper zu verlassen; und der rechtschaffene Dharma-Kundige ergriff ihn dharmagemäß bei der Hand und hielt ihn zurück.
13.33.23
वत्सनाभ महाप्राज्ञ बहुवर्षशतायुष ।
परितुष्टोस्मि त्यागेन निस्सङ्गेन तथाऽऽत्मनः ॥ १३.३३.२३ ॥
O Vatsanābha, Großweiser, hundertjährig und darüber! Ich bin zufrieden mit deinem ungebundenen Verzicht und ebenso mit dem Verzicht auf dein Selbst.
13.33.24
एवं धर्मभृतः सर्वे विमृशन्ति कृताकृतम् ।
न कश्चिद्वत्सनाभस्य यस्य नोपहतं मनः ॥ १३.३३.२४ ॥
So erwägen alle Träger des Dharma das Getane und Ungetane; niemand ist wie Vatsanābha, dessen Geist nicht verletzt wurde.
13.33.25
यश्चानवद्यश्चरति शक्तो धर्मं च सर्वशः ।
निवर्तस्व महाप्राज्ञ् पूतात्मा ह्यसि शाश्वतः ॥ १३.३३.२५ ॥
Wer sich makellos verhält und fähig ist, das Dharma in jeder Weise zu wahren – kehre um, o Großweiser; du bist reinen Geistes und ewig.