مهابهاراتا · أدهيايا 13.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.34.1
स्त्रीपुंसयोः सम्प्रयोगे स्पर्शः कस्याधिको भवेत् ।
एतस्मिन्संशये राजन्यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ १३.३४.१ ॥
في اتصال الرجل بالمرأة، لمن يكون الإحساس باللمس أكبر؟ أيها الملك، ينبغي لك أن تبين هذا الشك كما هو.
13.34.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भङ्गास्वनेन शक्रस्य यथा वैरमभूत्पुरा ॥ १३.३४.२ ॥
وهنا أيضاً يستشهد الناس بهذه القصة القديمة عن كيفية نشوء العداوة بين إندرا وبهانغاسفانا في القديم.
13.34.3
पुरा भङ्गास्वनो नाम राजर्षिरतिधार्मिकः ।
अपुत्रः पुरुषव्याघ्र पुत्रार्थं यज्ञमाहरत् ॥ १३.३४.३ ॥
كان في القديم ملك حكيم اسمه بهانغاسفانا، شديد التقوى. أيها النمر بين الرجال، إذ كان بلا ولد، أقام قرباناً من أجل ابن.
13.34.4
अग्निष्टुतं स राजर्षिरिन्द्रद्विष्टं महाबलः ।
प्रायश्चित्तेषु मर्त्यानां पुत्रकामेषु चेष्यते ॥ १३.३४.४ ॥
أقام ذلك الملك الحكيم القوي قربان أغنيشتوتا، الذي كان مكروهاً عند إندرا؛ وهو يُقام كفارةً من الفانين الراغبين في الأبناء.
13.34.5
इन्द्रो ज्ञात्वा तु तं यज्ञं महाभागः सुरेश्वरः ।
अन्तरं तस्य राजर्षेरन्विच्छन्नियतात्मनः।
न चैवास्यान्तरं राजन्स ददर्श महात्मनः ॥ १३.३४.५ ॥
عرف إندرا، سيد الآلهة ذو الحظ العظيم، ذلك القربان، فسعى إلى ثغرة في ذلك الملك الحكيم ضابط النفس؛ أيها الملك، لكنه لم يجد في ذلك العظيم النفس أي ثغرة.
13.34.6
कस्य चित्त्वथ कालस्य मृगयां गतवान्नृपः ।
इदमन्तरमित्येव शक्रो नृपममोहयत् ॥ १३.३४.६ ॥
ثم في وقت ما، حين خرج الملك للصيد، ظن إندرا أن «هذه هي الثغرة» فأضل الملك.
13.34.7
एकाश्वेन च राजर्षिर्भ्रान्त इन्द्रेण मोहितः ।
न दिशोऽविन्दत नृपः क्षुत्पिपासार्दितस्तदा ॥ १३.३४.७ ॥
تاه الملك الحكيم المخدوع بإندرا مع فرس واحد، ولم يجد الاتجاهات، معذبًا بالجوع والعطش حينئذ.
13.34.8
इतश्चेतश्च धावन्वै श्रमतृष्णार्दितो नृप ।
सरोऽपश्यत्सुरुचिरं पूर्णं परमवारिणा ॥ १३.३४.८ ॥
وهو يركض هنا وهناك، معذبًا بالإعياء والعطش أيها الملك، رأى بحيرة بديعة الجمال مملوءة بماء عذب ممتاز.
13.34.9
सोऽवगाह्य सरस्तात पाययामास वाजिनम् ॥ १३.३४.९ ॥
وبعد أن دخل البحيرة يا بُنيّ، أسقى الفرس.
13.34.10
अथ पीतोदकं सोऽश्वं वृक्षे बद्ध्वा नृपोत्तमः ।
अवगाह्य ततः स्नातस्तत्र स्त्रीत्वमवाप्तवान् ॥ १३.३४.१० ॥
ثم ربط الملك الأفضل الفرس الذي شرب الماء إلى شجرة، ودخل البحيرة واغتسل، وهناك أصبح امرأة.
13.34.11
आत्मानं स्त्रीकृतं दृष्ट्वा व्रीडितो नृपसत्तमः ।
चिन्तानुगतसर्वात्मा व्याकुलेन्द्रियचेतनः ॥ १३.३४.११ ॥
لما رأى نفسه قد صار امرأة، خجل أفضل الملوك؛ وقد استولى القلق على كامل كيانه، واضطربت حواسه وعقله.
13.34.12
आरोहिष्ये कथं त्वश्वं कथं यास्यामि वै पुरम् ।
इष्टेनाग्निष्टुता चापि पुत्राणां शतमौरसम् ॥ १३.३४.१२ ॥
«كيف أركب الفرس؟ وكيف أذهب إلى المدينة؟» مع أن له مئة ابن من صلبه نالهم بالقرابين وتسابيح النار، أخذ يندب.
13.34.13
जातं महाबलानां मे तान्प्रवक्ष्यामि किन्नवहम् ।
दारेषु चात्मकीयेषु पौरजानपदेषु च ॥ १३.३४.१३ ॥
ماذا أقول لهم عن ولادة أبنائي ذوي القوة العظيمة؟ بين زوجاتي، وبين أهلي، وبين أهل المدينة وأهل الريف أيضًا (انتشر الخبر).
13.34.14
मृदुत्वं च तनुत्वं च पराधीनत्वमेव च ।
हासभावादि लावण्यं स्त्रीगुणाद्वा कुतूहलम्।
स्त्रीगुणा ऋषिभिः प्रोक्ता धर्मतत्त्वार्थदर्शिभिः ॥ १३.३४.१४ ॥
اللين، والنحافة، والتبعية للآخرين، والضحك وأمثاله من أحوال النفس، والجمال الرشيق، أو الفضول الناشئ من صفات النساء — هذه هي صفات النساء كما قال الحكماء الذين يرون حقيقة الدهرما ومعناها.
13.34.15
व्यायामः कर्कशत्वं च वीर्यं च पुरुषे गुणाः ॥ १३.३४.१५ ॥
المران والصلابة والبأس — هذه صفات الرجل.
13.34.16
पौरुषं विप्रनष्टं स्त्रीत्वं केनापि मेऽभवत् ।
स्त्रीभावात्पुनरश्वं तं कथमारोढुमुत्सहे ॥ १३.३४.१६ ॥
لقد ضاعت رجولتي تمامًا، وأصابتني الأنوثة لسبب ما. فكيف أجرؤ، في هيئة امرأة، على امتطاء ذلك الفرس؟
13.34.17
महता त्वथ खेदेन आरुह्याश्वं नराधिपः ।
पुनरायात्पुरं तात स्त्रीभूतो नृपसत्तमः। ॥ १३.३४.१७ ॥
يا بني! ثم بعد عناء شديد، ركب ذلك الفرس، وعاد ذلك السيد من الرجال، خير الملوك، إلى المدينة وقد صار امرأة.
13.34.18
पुत्रा दाराश्च भृत्याश्च पौरजानपदाश्च ते ।
किन्न्विदं त्विति विज्ञाय विस्मयं परमं गताः ॥ १३.३४.१८ ॥
الأبناء والزوجات والخدم وأهل المدينة وأهل الريف، لما علموا ذلك وقالوا: «ما هذا؟» أصابهم أعظم الدهشة.
13.34.19
अथोवाच स राजर्षिः स्त्रीभूतो वदतांवरः ।
मृगयामस्मि निर्यातो बलैः परिवृतो दृढम्।
उद्भान्तः प्राविशं घोरामटवीं दैवमोहितः ॥ १३.३४.१९ ॥
فقال ذلك الحكيم الملكي، وقد صار امرأة، أفضل المتكلمين: خرجتُ للصيد محاطًا بجندي إحاطةً شديدة؛ ضللتُ الطريق، ومَسّني وهمُ القدر، فدخلتُ ذلك الغابة الرهيبة.
13.34.20
अटव्यां च सुघोंरायां तृष्णार्तो नष्टचेतनः ।
सरः सुरुचिरप्रख्यमपश्यं पक्षिभिर्वृतम् ॥ १३.३४.२० ॥
وفي ذلك الغابة شديدة الرهبة، معذَّبًا بالعطش، مضطرب الوعي، رأيتُ بحيرةً بالغة الجمال، تغطّيها الطيور.
13.34.21
तत्रावगाढः स्त्रीभूतो व्यक्तं दैवान्न संशयः ।
अतृप्त एव पुत्राणां दाराणां च धनस्य च ॥ १३.३४.२१ ॥
وبعدما غُصتُ فيها، صرتُ امرأةً بالقدر، بلا شك؛ وكنتُ ما زلتُ غير مكتفٍ بالأبناء والزوجات والمال.
13.34.22
नामगोत्राणि चाभाव्य दाराणां मन्त्रिणां तथा ।
आह पुत्रांस्ततः सोऽथ स्त्रीभूतः पार्तिवोत्तमः।
सम्प्रीत्या भुज्यतांराज्यं वनं यास्यामि पुत्रकाः ॥ १३.३४.२२ ॥
ثم، بعد أن تذكّر أسماء الزوجات والوزراء وأنسابهم، قال ذلك الملك الأفضل، وقد صار امرأة، لأبنائه: يا أبنائي الأحباء، تمتعوا بالمملكة بمودّة؛ فسأذهب إلى الغابة.
13.34.23
स पुत्राणां शतं राजा अभिषिच्य वनं गतः ।
गत्वा चैवाश्रमं सा तु तापसं प्रत्यपद्यत ॥ १३.३४.२३ ॥
فأمر ذلك الملك بتتويج أبنائه المئة ومضى إلى الغابة؛ أما هي فقد ذهبت إلى الصومعة ولقيت زاهدًا.
13.34.24
तापसेनास्य पुत्राणामाश्रमेष्वभवच्छतम् ।
अथ साऽऽदाय तान्सर्वान्पूर्वपुत्रानभाषत ॥ १३.३४.२४ ॥
وكان لها من ذلك الزاهد في الصوامع مئة ابن؛ ثم أخذتهم جميعًا وخاطبت أبناءها الأوائل.
13.34.25
पुरुषत्वे सुता यूयं स्त्रीत्वे चेमे शतं सुताः ।
एकत्र भुज्यतां राज्यं भ्रातृभावेन पुत्रकाः ॥ १३.३४.२५ ॥
في هيئة الذكور أنتم أبناء، وفي هيئة الإناث هؤلاء المئة أبناء. يا أبنائي، تمتعوا بالمملكة معاً بروح الأخوة.
13.34.26
सहिता भ्रातरस्तेऽथ राज्यं बुभुजिरे तदा ॥ १३.३४.२६ ॥
فتمتع أولئك الإخوة معاً بالمملكة حينئذ.
13.34.27
तान्दृष्ट्वा भातृभावेन भुञ्जानान्राज्यमुत्तमम् ।
चिन्तयामास देवेन्द्रो मन्युनाऽथ परिप्लुतः।
उपकारोऽस्य राजर्षेः कृतो नापकृतं मया ॥ १३.३४.२७ ॥
فلما رأى أولئك يتمتعون بالمملكة الفاضلة بروح الأخوة، امتلأ ملك الآلهة غضباً وفكر: "لم أصنع معروفاً لهذا الحكيم الملكي، ولم أُلحق به ضرراً."
13.34.28
ततो ब्राह्मणरुपेण देवराजः शतक्रतुः ।
भेदयामास तान्गत्वा नगरं वै नृपात्मजान् ॥ १३.३४.२८ ॥
ثم ذهب ملك الآلهة شتكراتو متنكراً في هيئة برهمي إلى المدينة فأوقع الفرقة بين أولئك الأمراء.
13.34.29
भ्रातृणां नास्ति सौभ्रात्रं येऽप्येकस्य पितः सुताः ।
कश्यपस्य सुराश्चैव असुराश्व सुतास्तथा। ॥ १३.३४.२९ ॥
ليس بين الإخوة، وإن كانوا أبناء أب واحد، ود أخوي؛ وكذلك الآلهة والأسورة أبناء كشيبا.
13.34.30
राज्यहेतोर्विवदिताः कश्यपस्य सुरासुराः ।
यूयं भङ्गास्वनापत्यास्तापसस्येतरे सुताः। ॥ १३.३४.३० ॥
من أجل المملكة تنازع الآلهة والأسورة أبناء كشيبا. أنتم منقسمون وبلا ذرية؛ وأما بقية الأبناء فهم أبناء الزاهد.
13.34.31
युष्माकं भेदितास्ते तु युद्धेऽन्योन्यमपातयन् ।
तच्छ्रुत्वा तापसी चापि संतप्ता प्ररुरोद ह ॥ १३.३४.३१ ॥
لقد انقسموا فيما بينكم وقتل بعضهم بعضاً في المعركة. فلما سمعت الناسكة ذلك، حزنت حزناً شديداً وبكت بصوت عال.
13.34.32
ब्राह्मणच्छद्मनाऽभ्येत्य तामिन्द्रोऽथान्वपृच्छत ।
केन दुःखेन संतप्ता रोदिषि त्वं वरानने ॥ १३.३४.३२ ॥
اقترب منها إندرا متنكراً في هيئة برهمي وسألها: «أيتها الجميلة الوجه، بأي حزن أنتِ متألمة تبكين؟»
13.34.33
ब्राह्म्णं तं ततो दृष्ट्वा सा स्त्री करणमब्रवीत् ।
पुत्राणां द्वे शते ब्रह्मन्कालेन विनिपातिते ॥ १३.३४.३३ ॥
فلما رأت ذلك البرهمي أخبرته بالسبب: «أيها البرهمي، لقد سقط مني مئتان من الأبناء بفعل الزمن.»
13.34.34
अहं राजाऽभव विप्र तत्र पूर्वं शतं मम ।
समुत्पन्नं सुरूपाणां पुत्राणां ब्राह्मणोत्तम ॥ १३.३४.३४ ॥
أيها البرهمي، لقد كنتُ ملكاً هناك في الماضي، وقد وُلد لي مئة من الأبناء الوسيمين، يا أفضل البراهمة.
13.34.35
कदाचिन्मृगयां यात उद्धान्तो गहने वने ।
अवगाढश्च सरसि स्त्रीभूतो ब्राह्मणोत्तम ॥ १३.३४.३५ ॥
ذات مرة، ذهبتُ للصيد فضللتُ الطريق في غابة كثيفة؛ وبعد أن غطستُ في بحيرة، أيها البرهمي الأفضل، صرتُ امرأة.
13.34.36
पुत्रान्राज्ये प्रतिष्ठाप्य वनमस्मि ततो गतः ॥ १३.३४.३६ ॥
بعد أن أقمتُ أبنائي في المملكة، ذهبتُ بعد ذلك إلى الغابة.
13.34.37
स्त्रियाश्च मे पुत्रशतं तापसेन महात्मना ।
आश्रमे जनितं ब्रह्मन्नीतं तन्नगरं मया ॥ १३.३४.३७ ॥
وأنجبت زوجتي مئة ابن في الناسك على يد الزاهد العظيم. أيها البراهمي، لقد أخذت تلك المدينة.
13.34.38
तेषां च वैरमुत्पन्नं कालयोगेन वै द्विज ।
एतच्छोचाम्यहं ब्रह्मन्दैवेन समभिप्लुता ॥ १३.३४.३८ ॥
نشأت العداوة بينهم مع مرور الزمن، أيها المولود مرتين. ولهذا أحزن أيها البراهمي، وقد غلبني القدر.
13.34.39
इन्द्रस्तां दुःशितां दृष्ट्वा अब्रवीत्परुषं वचः ॥ १३.३४.३९ ॥
ولما رأى إندرا حزنها، قال كلمات قاسية.
13.34.40
पुरा सुदुःसहं भद्रे मम दुःखं त्वया कृतम् ।
इन्द्रद्विष्टेन यजता मामनाहूय धिष्ठितम्।
इन्द्रोऽहमस्मि दुर्बुद्धे वैरं ते पातितं मया ॥ १३.३४.४० ॥
من قبل، أيتها الفاضلة، سببتِ لي ألماً لا يُحتمل. فقد تجرأ القائم بالقربان المعادي لإندرا على احتلال المقعد دون أن يدعوني. أنا إندرا، أيتها الحمقاء، وقد أسقطتُ عداوتك.
13.34.41
इन्द्रं दृष्ट्वा तु राजर्षिः पादयोः शिरसा गतः ।
प्रसीद त्रिदशश्रेष्ठ पुत्रकामेन स क्रतुः।
इष्टस्त्रिदशशार्दूल तत्र मे क्षन्तुमर्हसि ॥ १३.३४.४१ ॥
ولما رأى إندرا، سقط الحكيم الملكي بالرأس عند قدميه. كن راضياً أيها الأفضل بين الآلهة الثلاثين؛ فقد أُقيم ذلك القربان من أجل طالب الأبناء. أيها النمر بين الآلهة، فاغفر لي هناك.
13.34.42
प्रणिपातेन तस्येन्द्रः परितुष्टो वरं ददौ ॥ १३.३४.४२ ॥
وقد رضي إندرا بسجوده فمنحه نعمة.
13.34.43
पुत्रास्ते कतमे राजञ्जीवन्त्वेतत्प्रचक्ष्व मे ।
स्त्रीभूतस्य हि ये जाताः पुरुषस्याथ येऽभवन् ॥ १३.३४.४३ ॥
أيها الملك، أخبرني أيّ أبنائك ينبغي أن يعيشوا: أهم الذين وُلدوا ممّن صار امرأةً، أم الذين وُلدوا من رجل؟
13.34.44
तापसी तु ततः शक्रमुवाच प्रयताञ्जलिः ।
स्त्रीभूतस्य हि ये पुत्रास्ते मे जीवन्तु वासव ॥ १३.३४.४४ ॥
فقالت المتعبدة، ويداها مضمومتان، لإندرا: أيها الواسافا، ليعش الأبناء الذين وُلدوا ممّن صار امرأة، أبنائي.
13.34.45
इन्द्रस्तु विस्मितो दृष्ट्वा स्त्रियं पप्रच्छ तां पुनः ।
पुरुषोत्पादिता ये ते कथं द्वेष्याः सुतास्तव ॥ १३.३४.४५ ॥
أما إندرا فتعجّب ونظر إلى المرأة وسألها ثانيةً: كيف يكون أبناؤك، المولودون من رجل، مكروهين لديك؟
13.34.46
स्त्रीभूतस्य हि ये जाताः स्नेहस्तेभ्योऽधिकः कथम् ।
कारणं श्रोतुमिच्छामि तन्मे वक्तुमिहार्हसि ॥ १३.३४.४६ ॥
لماذا يكون حبّك أكبر لأولئك المولودين ممّن صار امرأة؟ أريد أن أسمع السبب؛ وينبغي أن تقوله لي هنا.
13.34.47
स्त्रियास्त्वभ्यधिकः स्नेहो न तता पुरुषस्य वै ।
तस्मात्ते शक्र जीवन्तु ये जाताः स्त्रीकृतस्य वै ॥ १३.३४.४७ ॥
إنّ محبة المرأة أعظم من محبة الرجل، وليس الرجل كذلك. فلذلك، أيها شَكرا، ليعش الذين وُلدوا ممّن جُعل امرأة.
13.34.48
एवमुक्तस्ततस्त्विन्द्रः प्रीतो वाक्यमुवाच ह ।
सर्व एवेह जीवन्तु पुत्रास्ते सत्यवादिनि ॥ १३.३४.४८ ॥
فلمّا قيل له ذلك، سُرّ إندرا وقال: أيتها الصادقة، ليعش جميع أبنائك هنا.
13.34.49
वरं च वृणु राजेन्द्र यं त्वमिच्छसि सुव्रत ।
पुरुषत्वमथ स्त्रीत्वं मत्तो यदभिकाङ्क्षसे ॥ १३.३४.४९ ॥
يا سيد الملوك، يا صاحب النذور الحسنة، اختر النعمة التي تشاؤها: من عندي، أتطلب الرجولة أم الأنوثة.
13.34.50
स्त्रीत्वमेव वृणे शक्र पुंस्त्वं नेच्छामि वासव ।
एवमुक्तस्तु देवेन्द्रस्तां स्त्रियं प्रत्युवाच ह ॥ १३.३४.५० ॥
يا شَكْرَ، أختار الأنوثة؛ لا أريد الرجولة، يا فاسافا. فلما خوطب بذلك أجاب سيد الآلهة تلك المرأة.
13.34.51
पुरुषत्वं कथं त्यक्त्वा स्त्रीत्वं रोचयसे विभो ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच स्त्रीभूतो राजसत्तमः ॥ १३.३४.५१ ॥
يا جبار، كيف تؤثر الأنوثة وقد تركت الرجولة؟ فلما خوطب بذلك أجاب أفضل الملوك، وقد صار امرأة.
13.34.52
स्त्रियाः पुरुषसंयोगे प्रीतिरभ्यधिका सदा ।
एतस्मात्कारणाच्छक्र स्त्रीत्वमेव वृणोम्यहम् ॥ १३.३४.५२ ॥
في الاتصال برجل تكون للمرأة دائماً لذة أعظم. ولهذا السبب يا شكر، أختار الأنوثة.
13.34.53
रमाभि चाधिकं स्त्रीत्वे सत्यं वै देवसत्तम ।
स्त्रीभावेन हि तुष्यामि गम्यतां त्रिदशाधिप ॥ १३.३४.५३ ॥
يا أفضل الآلهة، حقاً أجد في الأنوثة لذة أكبر؛ وبحال المرأة أنا راضية. اذهب يا سيد الثلاثين.
13.34.54
एवमस्त्विति चोक्त्वा तामापृच्छ्य त्रिदिवं गतः ।
एवं स्त्रिया महाराज अधिका प्रीतिरुच्यते ॥ १३.३४.५४ ॥
فقال «ليكن ذلك»، وودّعها ومضى إلى السماء. وهكذا، أيها الملك العظيم، يقال إن للمرأة لذة أعظم.