மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.34.1
स्त्रीपुंसयोः सम्प्रयोगे स्पर्शः कस्याधिको भवेत् ।
एतस्मिन्संशये राजन्यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ १३.३४.१ ॥
ஆணும் பெண்ணும் கூடும்போது தொடுதல் யாருக்கு அதிகமாக இருக்கும்? அரசே, இந்த ஐயத்தை உண்மையாக விளக்குவதே உங்களுக்குத் தகும்.
13.34.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भङ्गास्वनेन शक्रस्य यथा वैरमभूत्पुरा ॥ १३.३४.२ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்த பழைய இதிகாசத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றனர்; முன்பு பங்காஸ்வனனுடன் இந்திரனுக்கு பகை எவ்வாறு உண்டானது என்பதை.
13.34.3
पुरा भङ्गास्वनो नाम राजर्षिरतिधार्मिकः ।
अपुत्रः पुरुषव्याघ्र पुत्रार्थं यज्ञमाहरत् ॥ १३.३४.३ ॥
முன்பு பங்காஸ்வனன் என்ற மிகவும் தர்மசீலமான ராஜரிஷி இருந்தார். மனிதர்களில் புலியே, மகனின் பொருட்டு அவர் யாகம் செய்தார்; அவருக்கு மக்கள் இல்லை.
13.34.4
अग्निष्टुतं स राजर्षिरिन्द्रद्विष्टं महाबलः ।
प्रायश्चित्तेषु मर्त्यानां पुत्रकामेषु चेष्यते ॥ १३.३४.४ ॥
அந்த மகாபலம் பொருந்திய ராஜரிஷி அக்னிஷ்டுத யாகத்தைச் செய்தார்; அது இந்திரனுக்கு வெறுப்பானது. மகனை விரும்பும் மனிதர்களின் பிராயச்சித்தங்களில் அது செய்யப்படுகிறது.
13.34.5
इन्द्रो ज्ञात्वा तु तं यज्ञं महाभागः सुरेश्वरः ।
अन्तरं तस्य राजर्षेरन्विच्छन्नियतात्मनः।
न चैवास्यान्तरं राजन्स ददर्श महात्मनः ॥ १३.३४.५ ॥
மகாபாக்கியவானான தேவேந்திரன் அந்த யாகத்தை அறிந்து, தன்னடக்கமுள்ள அந்த ராஜரிஷியின் இடைவெளியைத் தேடினான்; அரசே, அந்த மகாத்மாவிடம் ஒரு இடைவெளியையும் அவன் காணவில்லை.
13.34.6
कस्य चित्त्वथ कालस्य मृगयां गतवान्नृपः ।
इदमन्तरमित्येव शक्रो नृपममोहयत् ॥ १३.३४.६ ॥
பின்னர் ஒரு காலத்தில் அரசன் வேட்டைக்குச் சென்றபோது, 'இதுவே இடைவெளி' என்று எண்ணி இந்திரன் அரசனை மயக்கினான்.
13.34.7
एकाश्वेन च राजर्षिर्भ्रान्त इन्द्रेण मोहितः ।
न दिशोऽविन्दत नृपः क्षुत्पिपासार्दितस्तदा ॥ १३.३४.७ ॥
இந்திரனால் மயக்கப்பட்ட அந்த அரசமுனி, ஒரே குதிரையுடன் அலைந்து, பசியாலும் தாகத்தாலும் வாட்டப்பட்டு, அப்போது திசைகளை அறியவில்லை.
13.34.8
इतश्चेतश्च धावन्वै श्रमतृष्णार्दितो नृप ।
सरोऽपश्यत्सुरुचिरं पूर्णं परमवारिणा ॥ १३.३४.८ ॥
அரசே, களைப்பாலும் தாகத்தாலும் வாட்டப்பட்டு இங்கும் அங்கும் ஓடியபோது, உயர்ந்த நீரால் நிரம்பிய மிக அழகிய ஒரு குளத்தைக் கண்டான்.
13.34.9
सोऽवगाह्य सरस्तात पाययामास वाजिनम् ॥ १३.३४.९ ॥
அப்பனே, அவன் குளத்தில் இறங்கி குதிரைக்கு நீர் குடிக்கச் செய்தான்.
13.34.10
अथ पीतोदकं सोऽश्वं वृक्षे बद्ध्वा नृपोत्तमः ।
अवगाह्य ततः स्नातस्तत्र स्त्रीत्वमवाप्तवान् ॥ १३.३४.१० ॥
பின்னர், நீர் குடித்த குதிரையை அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவன் ஒரு மரத்தில் கட்டிவிட்டு, குளத்தில் இறங்கி நீராடினான்; அங்கேயே அவன் பெண்மையை அடைந்தான்.
13.34.11
आत्मानं स्त्रीकृतं दृष्ट्वा व्रीडितो नृपसत्तमः ।
चिन्तानुगतसर्वात्मा व्याकुलेन्द्रियचेतनः ॥ १३.३४.११ ॥
தன்னைப் பெண்ணாக்கப்பட்டதைக் கண்டு நாணமடைந்த அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவனின் முழு உள்ளமும் கவலையால் சூழப்பட்டு, அவனது புலன்களும் நினைவும் குழம்பின.
13.34.12
आरोहिष्ये कथं त्वश्वं कथं यास्यामि वै पुरम् ।
इष्टेनाग्निष्टुता चापि पुत्राणां शतमौरसम् ॥ १३.३४.१२ ॥
"நான் எப்படி குதிரையில் ஏறுவேன்? எப்படி நகருக்குச் செல்வேன்?" யாகங்களாலும் அக்னி துதிகளாலும் பெற்ற, தன் உடலில் பிறந்த நூறு மகன்கள் இருந்தும் (அவன் புலம்பினான்).
13.34.13
जातं महाबलानां मे तान्प्रवक्ष्यामि किन्नवहम् ।
दारेषु चात्मकीयेषु पौरजानपदेषु च ॥ १३.३४.१३ ॥
மிகுந்த பலமுள்ள என் மகன்கள் பிறந்தது பற்றி அவர்களை நான் என்ன சொல்வேன்? என் மனைவியரிடத்திலும், என் சுற்றத்தாரிடத்திலும், நகரத்தாரிடத்திலும் கிராமத்தாரிடத்திலும் (இது பரவியது).
13.34.14
मृदुत्वं च तनुत्वं च पराधीनत्वमेव च ।
हासभावादि लावण्यं स्त्रीगुणाद्वा कुतूहलम्।
स्त्रीगुणा ऋषिभिः प्रोक्ता धर्मतत्त्वार्थदर्शिभिः ॥ १३.३४.१४ ॥
மென்மை, மெலிவு, பிறரைச் சார்ந்திருத்தல், சிரிப்பு முதலிய உணர்வுநிலைகள், அழகு, அல்லது பெண்மைக்குரிய குணங்களால் எழும் ஆர்வம் — தர்மத்தின் உண்மையையும் பொருளையும் காணும் முனிவர்களால் இவை பெண்களின் குணங்கள் என்று சொல்லப்பட்டன.
13.34.15
व्यायामः कर्कशत्वं च वीर्यं च पुरुषे गुणाः ॥ १३.३४.१५ ॥
உடற்பயிற்சி, கடினத்தன்மை, வீரியம் — இவை ஆணின் குணங்கள்.
13.34.16
पौरुषं विप्रनष्टं स्त्रीत्वं केनापि मेऽभवत् ।
स्त्रीभावात्पुनरश्वं तं कथमारोढुमुत्सहे ॥ १३.३४.१६ ॥
என் ஆண்மை முழுவதும் அழிந்தது; ஏதோ ஒரு காரணத்தால் எனக்குப் பெண்மை வந்தது. இப்போது பெண் வடிவில் அந்தக் குதிரையில் எப்படி ஏறத் துணிவேன்?
13.34.17
महता त्वथ खेदेन आरुह्याश्वं नराधिपः ।
पुनरायात्पुरं तात स्त्रीभूतो नृपसत्तमः। ॥ १३.३४.१७ ॥
அப்பனே! பெரும் துயரத்துடன் அந்தக் குதிரையில் ஏறி, மன்னர்களில் சிறந்த அந்த அரசன் பெண் வடிவிலேயே நகரத்திற்குத் திரும்பினான்.
13.34.18
पुत्रा दाराश्च भृत्याश्च पौरजानपदाश्च ते ।
किन्न्विदं त्विति विज्ञाय विस्मयं परमं गताः ॥ १३.३४.१८ ॥
மகன்கள், மனைவியர், பணியாளர்கள், நகரத்தாரும் கிராமத்தாரும் — "இது என்ன?" என்று அறிந்து அவர்கள் மிகுந்த வியப்பில் ஆழ்ந்தனர்.
13.34.19
अथोवाच स राजर्षिः स्त्रीभूतो वदतांवरः ।
मृगयामस्मि निर्यातो बलैः परिवृतो दृढम्।
उद्भान्तः प्राविशं घोरामटवीं दैवमोहितः ॥ १३.३४.१९ ॥
அப்போது அந்த அரசரிஷி, பெண்ணாக மாறியவரும் பேச்சாளர்களில் சிறந்தவருமான அவர் கூறினார்: படையால் உறுதியாகச் சூழப்பட்டு வேட்டைக்காக நான் புறப்பட்டேன்; திசை தவறி, தெய்வத்தால் மயக்கப்பட்டு அந்தக் கொடிய காட்டில் நுழைந்தேன்.
13.34.20
अटव्यां च सुघोंरायां तृष्णार्तो नष्टचेतनः ।
सरः सुरुचिरप्रख्यमपश्यं पक्षिभिर्वृतम् ॥ १३.३४.२० ॥
அந்த மிகக் கொடிய காட்டில் தாகத்தால் வருந்தி, மனம் குழம்பியவனாய், பறவைகள் நிறைந்த மிக அழகிய ஒரு குளத்தைக் கண்டேன்.
13.34.21
तत्रावगाढः स्त्रीभूतो व्यक्तं दैवान्न संशयः ।
अतृप्त एव पुत्राणां दाराणां च धनस्य च ॥ १३.३४.२१ ॥
அங்கே இறங்கி, தெளிவாக தெய்வத்தால் பெண்ணாக மாறினேன்; இதில் ஐயமில்லை. மகன்களிலும் மனைவிகளிலும் செல்வத்திலும் நான் நிறைவடையாதவனாகவே இருந்தேன்.
13.34.22
नामगोत्राणि चाभाव्य दाराणां मन्त्रिणां तथा ।
आह पुत्रांस्ततः सोऽथ स्त्रीभूतः पार्तिवोत्तमः।
सम्प्रीत्या भुज्यतांराज्यं वनं यास्यामि पुत्रकाः ॥ १३.३४.२२ ॥
பெயர்களையும் கோத்திரங்களையும், மனைவிகள், அமைச்சர்களின் பெயர்களையும் நினைவுகூர்ந்து, பெண்ணாக மாறிய அந்த உயர்ந்த அரசன் பின்னர் மகன்களிடம் கூறினான்: மகன்களே, அன்புடன் அரசை அனுபவியுங்கள்; நான் காட்டிற்குச் செல்வேன்.
13.34.23
स पुत्राणां शतं राजा अभिषिच्य वनं गतः ।
गत्वा चैवाश्रमं सा तु तापसं प्रत्यपद्यत ॥ १३.३४.२३ ॥
அந்த அரசன் நூறு மகன்களுக்கு முடிசூட்டி காட்டிற்குச் சென்றான்; அவள் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று தவசியை அடைந்தாள்.
13.34.24
तापसेनास्य पुत्राणामाश्रमेष्वभवच्छतम् ।
अथ साऽऽदाय तान्सर्वान्पूर्वपुत्रानभाषत ॥ १३.३४.२४ ॥
அந்தத் தவசியின் மூலம் அவனுக்குப் பல ஆசிரமங்களில் நூறு மகன்கள் ஆயினர்; பின்னர் அவள் அவர்கள் அனைவரையும் அழைத்துக்கொண்டு, முந்தைய மகன்களிடம் பேசினாள்.
13.34.25
पुरुषत्वे सुता यूयं स्त्रीत्वे चेमे शतं सुताः ।
एकत्र भुज्यतां राज्यं भ्रातृभावेन पुत्रकाः ॥ १३.३४.२५ ॥
ஆண் வடிவில் நீங்கள் மகன்கள்; பெண் வடிவில் இந்த நூறு மகன்கள். மகன்களே, சகோதரத்துவத்துடன் ஒன்றாக அரசை அனுபவியுங்கள்.
13.34.26
सहिता भ्रातरस्तेऽथ राज्यं बुभुजिरे तदा ॥ १३.३४.२६ ॥
அப்போது அந்த சகோதரர்கள் ஒன்றாக அரசை அனுபவித்தனர்.
13.34.27
तान्दृष्ट्वा भातृभावेन भुञ्जानान्राज्यमुत्तमम् ।
चिन्तयामास देवेन्द्रो मन्युनाऽथ परिप्लुतः।
उपकारोऽस्य राजर्षेः कृतो नापकृतं मया ॥ १३.३४.२७ ॥
அவர்கள் சகோதரத்துவத்துடன் சிறந்த அரசை அனுபவிப்பதைக் கண்டு, தேவேந்திரன் கோபத்தால் நிரம்பி சிந்தித்தான்: "இந்த ராஜரிஷிக்கு நான் உபகாரம் செய்யவில்லை; அபகாரமும் செய்யவில்லை."
13.34.28
ततो ब्राह्मणरुपेण देवराजः शतक्रतुः ।
भेदयामास तान्गत्वा नगरं वै नृपात्मजान् ॥ १३.३४.२८ ॥
பின்னர் பிராமண வடிவில் தேவராஜனாகிய சதக்ரது நகரத்திற்குச் சென்று அந்த அரச குமாரர்களிடையே பிளவை உண்டாக்கினான்.
13.34.29
भ्रातृणां नास्ति सौभ्रात्रं येऽप्येकस्य पितः सुताः ।
कश्यपस्य सुराश्चैव असुराश्व सुतास्तथा। ॥ १३.३४.२९ ॥
ஒரே தந்தையின் மகன்களான சகோதரர்களிடையேயும் சகோதரத்துவம் நிலைப்பதில்லை. காசியபரின் மகன்களான தேவர்களும் அசுரர்களும் அவ்வாறே.
13.34.30
राज्यहेतोर्विवदिताः कश्यपस्य सुरासुराः ।
यूयं भङ्गास्वनापत्यास्तापसस्येतरे सुताः। ॥ १३.३४.३० ॥
அரசுக்காக காசியபரின் தேவர்களும் அசுரர்களும் சண்டையிட்டனர். நீங்கள் பிளவுபட்டவர்கள், மக்களற்றவர்கள்; தவசியின் மற்ற மகன்களே.
13.34.31
युष्माकं भेदितास्ते तु युद्धेऽन्योन्यमपातयन् ।
तच्छ्रुत्वा तापसी चापि संतप्ता प्ररुरोद ह ॥ १३.३४.३१ ॥
உங்களிடையே பிளவுபட்டவர்கள் போரில் ஒருவரையொருவர் வீழ்த்தினர். இதைக் கேட்ட தபஸ்வினியும் துயருற்று உரக்கக் கதறி அழுதாள்.
13.34.32
ब्राह्मणच्छद्मनाऽभ्येत्य तामिन्द्रोऽथान्वपृच्छत ।
केन दुःखेन संतप्ता रोदिषि त्वं वरानने ॥ १३.३४.३२ ॥
அந்தணர் வடிவில் வந்த இந்திரன் அவளிடம் கேட்டான்: 'அழகிய முகம் கொண்டவளே, எந்தத் துயரால் வருந்தி நீ அழுகிறாய்?'
13.34.33
ब्राह्म्णं तं ततो दृष्ट्वा सा स्त्री करणमब्रवीत् ।
पुत्राणां द्वे शते ब्रह्मन्कालेन विनिपातिते ॥ १३.३४.३३ ॥
அந்த அந்தணரைக் கண்டதும் அந்தப் பெண் காரணத்தைக் கூறினாள்: 'அந்தணரே, காலத்தால் என் இருநூறு மக்கள் வீழ்த்தப்பட்டனர்.'
13.34.34
अहं राजाऽभव विप्र तत्र पूर्वं शतं मम ।
समुत्पन्नं सुरूपाणां पुत्राणां ब्राह्मणोत्तम ॥ १३.३४.३४ ॥
அந்தணரே, நான் முன்பு அரசனாக இருந்தேன்; அங்கே அழகான என் மக்கள் நூறு பேர் பிறந்தனர், சிறந்த அந்தணரே.
13.34.35
कदाचिन्मृगयां यात उद्धान्तो गहने वने ।
अवगाढश्च सरसि स्त्रीभूतो ब्राह्मणोत्तम ॥ १३.३४.३५ ॥
ஒருமுறை வேட்டைக்குச் சென்று அடர்ந்த காட்டில் திசைதப்பினேன்; ஒரு குளத்தில் இறங்கி, அந்தணரே, பெண்ணாக மாறினேன்.
13.34.36
पुत्रान्राज्ये प्रतिष्ठाप्य वनमस्मि ततो गतः ॥ १३.३४.३६ ॥
மக்களை அரசில் நிலைநிறுத்திய பின், நான் அதன்பின் காட்டுக்குச் சென்றேன்.
13.34.37
स्त्रियाश्च मे पुत्रशतं तापसेन महात्मना ।
आश्रमे जनितं ब्रह्मन्नीतं तन्नगरं मया ॥ १३.३४.३७ ॥
முனிவரான மகாத்மாவால் என் மனைவிக்கு ஆசிரமத்தில் நூறு மகன்கள் பிறந்தனர். பிராமணரே, அந்த நகரத்தை நான் கொண்டு சென்றேன்.
13.34.38
तेषां च वैरमुत्पन्नं कालयोगेन वै द्विज ।
एतच्छोचाम्यहं ब्रह्मन्दैवेन समभिप्लुता ॥ १३.३४.३८ ॥
காலத்தின் போக்கில் அவர்களுக்குள் பகை எழுந்தது. இதற்காக நான் வருந்துகிறேன், பிராமணரே, தெய்வத்தால் நான் பற்றப்பட்டுள்ளேன்.
13.34.39
इन्द्रस्तां दुःशितां दृष्ट्वा अब्रवीत्परुषं वचः ॥ १३.३४.३९ ॥
அவள் துன்புற்றிருப்பதைக் கண்ட இந்திரன் கடுஞ்சொற்களைக் கூறினான்.
13.34.40
पुरा सुदुःसहं भद्रे मम दुःखं त्वया कृतम् ।
इन्द्रद्विष्टेन यजता मामनाहूय धिष्ठितम्।
इन्द्रोऽहमस्मि दुर्बुद्धे वैरं ते पातितं मया ॥ १३.३४.४० ॥
முன்பு, நல்லவளே, நீ எனக்கு மிகத் தாங்கமுடியாத துன்பத்தை உண்டாக்கினாய். இந்திரனின் பகைவனான யாகம் செய்பவன் என்னை அழைக்காமலே இருக்கையில் அமர்ந்தான். நான் இந்திரன், தீய புத்தியுடையவளே, உன் பகையை நான் வீழ்த்தினேன்.
13.34.41
इन्द्रं दृष्ट्वा तु राजर्षिः पादयोः शिरसा गतः ।
प्रसीद त्रिदशश्रेष्ठ पुत्रकामेन स क्रतुः।
इष्टस्त्रिदशशार्दूल तत्र मे क्षन्तुमर्हसि ॥ १३.३४.४१ ॥
இந்திரனைக் கண்டதும் அந்த ராஜரிஷி தலையால் அவன் பாதங்களில் விழுந்தான். தேவர்களில் சிறந்தவனே, மகிழ்ச்சி கொள். மகன் வேண்டி அந்த யாகம் செய்யப்பட்டது. தேவர்களில் சிங்கமே, அங்கு நீ எனக்கு மன்னிக்க வேண்டும்.
13.34.42
प्रणिपातेन तस्येन्द्रः परितुष्टो वरं ददौ ॥ १३.३४.४२ ॥
அவனுடைய வணக்கத்தால் மகிழ்ந்த இந்திரன் வரம் அளித்தான்.
13.34.43
पुत्रास्ते कतमे राजञ्जीवन्त्वेतत्प्रचक्ष्व मे ।
स्त्रीभूतस्य हि ये जाताः पुरुषस्याथ येऽभवन् ॥ १३.३४.४३ ॥
ஓ அரசே, உங்கள் புதல்வர்களில் எவர்கள் உயிர் வாழட்டும்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்—பெண்ணாக மாறியவனிடமிருந்து பிறந்தவர்களா, அல்லது ஆணாக இருந்தவனிடமிருந்து பிறந்தவர்களா?
13.34.44
तापसी तु ततः शक्रमुवाच प्रयताञ्जलिः ।
स्त्रीभूतस्य हि ये पुत्रास्ते मे जीवन्तु वासव ॥ १३.३४.४४ ॥
அப்போது அந்தத் தவசி பெண் கைகூப்பி இந்திரனிடம் கூறினாள்—ஓ வாசவனே, பெண்ணாக மாறியவனிடம் பிறந்த என் புதல்வர்கள் வாழட்டும்.
13.34.45
इन्द्रस्तु विस्मितो दृष्ट्वा स्त्रियं पप्रच्छ तां पुनः ।
पुरुषोत्पादिता ये ते कथं द्वेष्याः सुतास्तव ॥ १३.३४.४५ ॥
ஆனால் இந்திரன் வியப்புற்று அந்தப் பெண்ணைப் பார்த்து மீண்டும் கேட்டான்—ஆணிடமிருந்து பிறந்த உன் புதல்வர்கள் உனக்கு எப்படி வெறுக்கத்தக்கவர்கள்?
13.34.46
स्त्रीभूतस्य हि ये जाताः स्नेहस्तेभ्योऽधिकः कथम् ।
कारणं श्रोतुमिच्छामि तन्मे वक्तुमिहार्हसि ॥ १३.३४.४६ ॥
பெண்ணாக மாறியவனிடம் பிறந்தவர்கள் மீது உனக்கு அதிக அன்பு ஏன்? அதன் காரணத்தை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; அதை இங்கே எனக்குச் சொல்ல நீ தகுதியுடையவள்.
13.34.47
स्त्रियास्त्वभ्यधिकः स्नेहो न तता पुरुषस्य वै ।
तस्मात्ते शक्र जीवन्तु ये जाताः स्त्रीकृतस्य वै ॥ १३.३४.४७ ॥
பெண்ணின் அன்பு ஆணின் அன்பை விட அதிகம்; ஆணுக்கு அப்படி இல்லை. ஆகவே, ஓ சக்ரா, பெண்ணாக்கப்பட்டவனிடம் பிறந்தவர்கள் வாழட்டும்.
13.34.48
एवमुक्तस्ततस्त्विन्द्रः प्रीतो वाक्यमुवाच ह ।
सर्व एवेह जीवन्तु पुत्रास्ते सत्यवादिनि ॥ १३.३४.४८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் இந்திரன் மகிழ்ந்து கூறினான்—ஓ சத்தியம் பேசுபவளே, உன் புதல்வர்கள் அனைவரும் இங்கே வாழட்டும்.
13.34.49
वरं च वृणु राजेन्द्र यं त्वमिच्छसि सुव्रत ।
पुरुषत्वमथ स्त्रीत्वं मत्तो यदभिकाङ्क्षसे ॥ १३.३४.४९ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, நல்ல விரதம் கொண்டவனே, நீ விரும்பும் வரத்தைக் கேள். என்னிடமிருந்து ஆண்மையையோ பெண்மையையோ நீ விரும்புகிறாயோ, அதைக் கேள்.
13.34.50
स्त्रीत्वमेव वृणे शक्र पुंस्त्वं नेच्छामि वासव ।
एवमुक्तस्तु देवेन्द्रस्तां स्त्रियं प्रत्युवाच ह ॥ १३.३४.५० ॥
சக்ரனே, நான் பெண்மையையே தேர்ந்தெடுக்கிறேன்; ஆண்மையை விரும்பவில்லை. வாசவனே. இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் தேவேந்திரன் அந்தப் பெண்ணுக்குப் பதிலளித்தான்.
13.34.51
पुरुषत्वं कथं त्यक्त्वा स्त्रीत्वं रोचयसे विभो ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच स्त्रीभूतो राजसत्तमः ॥ १३.३४.५१ ॥
வல்லமை மிக்கவனே, ஆண்மையைக் கைவிட்டு பெண்மை உனக்கு எப்படிப் பிடித்தது? இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது பெண்ணான அந்த அரசர்களில் சிறந்தவன் பதிலளித்தான்.
13.34.52
स्त्रियाः पुरुषसंयोगे प्रीतिरभ्यधिका सदा ।
एतस्मात्कारणाच्छक्र स्त्रीत्वमेव वृणोम्यहम् ॥ १३.३४.५२ ॥
ஆணுடன் கூடுவதில் பெண்ணுக்கு எப்போதும் அதிக இன்பம் உண்டு. இந்தக் காரணத்தால், சக்ரனே, நான் பெண்மையையே தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.
13.34.53
रमाभि चाधिकं स्त्रीत्वे सत्यं वै देवसत्तम ।
स्त्रीभावेन हि तुष्यामि गम्यतां त्रिदशाधिप ॥ १३.३४.५३ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவனே, உண்மையாகவே பெண்மையில் நான் அதிக இன்பம் அடைகிறேன். பெண்ணின் நிலையாலேயே நான் நிறைவடைகிறேன்; முப்பது தேவர்களின் தலைவனே, நீ செல்லலாம்.
13.34.54
एवमस्त्विति चोक्त्वा तामापृच्छ्य त्रिदिवं गतः ।
एवं स्त्रिया महाराज अधिका प्रीतिरुच्यते ॥ १३.३४.५४ ॥
"அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி, அவளிடம் விடைபெற்று இந்திரன் சொர்க்கத்திற்குச் சென்றான். மகாராஜனே, இவ்வாறு பெண்ணுக்கு அதிக இன்பம் உள்ளதென்று சொல்லப்படுகிறது.