Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 13.34

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

13.34.1

स्त्रीपुंसयोः सम्प्रयोगे स्पर्शः कस्याधिको भवेत् ।
एतस्मिन्संशये राजन्यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ १३.३४.१ ॥

ในการร่วมประเวณีของหญิงและชาย การสัมผัสของฝ่ายใดจะมากกว่ากัน ข้าแต่พระราชา ขอพระองค์ได้โปรดอธิบายข้อสงสัยนี้ตามที่เป็นจริง

13.34.2

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भङ्गास्वनेन शक्रस्य यथा वैरमभूत्पुरा ॥ १३.३४.२ ॥

ในเรื่องนี้ ผู้รู้ยังยกเรื่องเก่าแก่นี้มาเป็นตัวอย่าง คือเหตุที่เกิดความเป็นศัตรูกันระหว่างพระอินทร์กับภังคาสวนะในกาลก่อน

13.34.3

पुरा भङ्गास्वनो नाम राजर्षिरतिधार्मिकः ।
अपुत्रः पुरुषव्याघ्र पुत्रार्थं यज्ञमाहरत् ॥ १३.३४.३ ॥

ในกาลก่อนมีราชฤๅษีผู้เคร่งในธรรมยิ่งนัก ชื่อภังคาสวนะ ท่านไม่มีบุตร ข้าแต่บุรุษผู้เปรียบดังเสือในหมู่คน ท่านจึงประกอบยัญเพื่อให้ได้บุตร

13.34.4

अग्निष्टुतं स राजर्षिरिन्द्रद्विष्टं महाबलः ।
प्रायश्चित्तेषु मर्त्यानां पुत्रकामेषु चेष्यते ॥ १३.३४.४ ॥

ราชฤๅษีผู้มีกำลังมากผู้นั้นประกอบพิธีอัคนิษฏุตะ ซึ่งพระอินทร์ไม่โปรด พิธีนี้มนุษย์ผู้ปรารถนาบุตรประกอบเป็นการชดใช้บาป

13.34.5

इन्द्रो ज्ञात्वा तु तं यज्ञं महाभागः सुरेश्वरः ।
अन्तरं तस्य राजर्षेरन्विच्छन्नियतात्मनः।
न चैवास्यान्तरं राजन्स ददर्श महात्मनः ॥ १३.३४.५ ॥

พระอินทร์ ผู้เป็นใหญ่แห่งเทพ ผู้มีบุญมาก ทรงทราบพิธีนั้น จึงทรงหาช่องโอกาสต่อราชฤๅษีผู้มีจิตสำรวมแล้วนั้น ข้าแต่พระราชา แต่พระอินทร์ก็ไม่พบช่องโอกาสในมหาตมาผู้นั้นเลย

13.34.6

कस्य चित्त्वथ कालस्य मृगयां गतवान्नृपः ।
इदमन्तरमित्येव शक्रो नृपममोहयत् ॥ १३.३४.६ ॥

ต่อมาในเวลาหนึ่ง พระราชาเสด็จไปล่าสัตว์ พระอินทร์ทรงคิดว่า นี่คือช่องโอกาส แล้วทรงทำให้พระราชาหลงผิด

13.34.7

एकाश्वेन च राजर्षिर्भ्रान्त इन्द्रेण मोहितः ।
न दिशोऽविन्दत नृपः क्षुत्पिपासार्दितस्तदा ॥ १३.३४.७ ॥

ราชฤๅษีขี่ม้าตัวเดียว ถูกพระอินทร์ทำให้หลงและสับสน ไม่อาจหาทิศทางได้ ในเวลานั้นพระองค์ถูกความหิวและความกระหายเบียดเบียน

13.34.8

इतश्चेतश्च धावन्वै श्रमतृष्णार्दितो नृप ।
सरोऽपश्यत्सुरुचिरं पूर्णं परमवारिणा ॥ १३.३४.८ ॥

ข้าแต่พระราชา พระองค์วิ่งไปมาอย่างเหนื่อยล้าและกระหาย จึงทอดพระเนตรเห็นสระน้ำที่งดงามยิ่ง เต็มไปด้วยน้ำอันประเสริฐ

13.34.9

सोऽवगाह्य सरस्तात पाययामास वाजिनम् ॥ १३.३४.९ ॥

ข้าแต่ลูกรัก พระองค์เสด็จลงในสระแล้วให้ม้าดื่มน้ำ

13.34.10

अथ पीतोदकं सोऽश्वं वृक्षे बद्ध्वा नृपोत्तमः ।
अवगाह्य ततः स्नातस्तत्र स्त्रीत्वमवाप्तवान् ॥ १३.३४.१० ॥

ครั้นให้ม้าดื่มน้ำแล้วผูกไว้กับต้นไม้ ราชาผู้ประเสริฐที่สุดก็ลงสระ อาบน้ำ และที่นั่นพระองค์ก็ได้กลายเป็นหญิง

13.34.11

आत्मानं स्त्रीकृतं दृष्ट्वा व्रीडितो नृपसत्तमः ।
चिन्तानुगतसर्वात्मा व्याकुलेन्द्रियचेतनः ॥ १३.३४.११ ॥

เมื่อเห็นตนเองกลายเป็นหญิง ราชาผู้ประเสริฐที่สุดก็ละอายพระทัย ทั้งกายและใจถูกความคิดกังวลครอบงำ ประสาทสัมผัสและจิตใจสับสนวุ่นวาย

13.34.12

आरोहिष्ये कथं त्वश्वं कथं यास्यामि वै पुरम् ।
इष्टेनाग्निष्टुता चापि पुत्राणां शतमौरसम् ॥ १३.३४.१२ ॥

"เราจะขึ้นม้าได้อย่างไร จะกลับเมืองได้อย่างไร" แม้จะมีบุตรชายร้อยคนที่เกิดจากกายของตน ได้มาด้วยยัญและการสรรเสริญด้วยไฟ พระองค์ก็ทรงโศกเศร้า

13.34.13

जातं महाबलानां मे तान्प्रवक्ष्यामि किन्नवहम् ।
दारेषु चात्मकीयेषु पौरजानपदेषु च ॥ १३.३४.१३ ॥

เราจะบอกเรื่องการเกิดของบุตรผู้มีกำลังมากเหล่านั้นว่าอย่างไรดี ทั้งแก่มเหสีของเรา แก่ประชาชนของเรา และแก่ชาวเมืองและชาวชนบท (ข่าวจึงแพร่ไป)

13.34.14

मृदुत्वं च तनुत्वं च पराधीनत्वमेव च ।
हासभावादि लावण्यं स्त्रीगुणाद्वा कुतूहलम्।
स्त्रीगुणा ऋषिभिः प्रोक्ता धर्मतत्त्वार्थदर्शिभिः ॥ १३.३४.१४ ॥

ความอ่อนโยน ความบอบบาง การต้องพึ่งพาผู้อื่น ความร่าเริงและอารมณ์ทำนองนั้น ความงาม หรือความอยากรู้อยากเห็นอันเกิดจากคุณลักษณะของหญิง ฤๅษีผู้เห็นความจริงและความหมายของธรรมได้กล่าวว่า นี่คือคุณลักษณะของหญิง

13.34.15

व्यायामः कर्कशत्वं च वीर्यं च पुरुषे गुणाः ॥ १३.३४.१५ ॥

ความพยายามอย่างหนัก ความแข็งแกร่ง และความกล้าหาญ นี่คือคุณลักษณะของบุรุษ

13.34.16

पौरुषं विप्रनष्टं स्त्रीत्वं केनापि मेऽभवत् ।
स्त्रीभावात्पुनरश्वं तं कथमारोढुमुत्सहे ॥ १३.३४.१६ ॥

ความเป็นชายของเราสูญสิ้นไปโดยสิ้นเชิง และความเป็นหญิงก็เกิดขึ้นแก่เราด้วยเหตุบางประการ เมื่อมีร่างเป็นหญิงแล้ว เราจะกล้าขึ้นม้าตัวนั้นได้อย่างไร

13.34.17

महता त्वथ खेदेन आरुह्याश्वं नराधिपः ।
पुनरायात्पुरं तात स्त्रीभूतो नृपसत्तमः। ॥ १३.३४.१७ ॥

ข้าแต่ลูกรัก แล้วด้วยความทุกข์ใจอย่างยิ่ง ราชาผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ ราชาผู้ประเสริฐที่สุด จึงขึ้นม้าแล้วกลับเข้าเมือง ในสภาพที่เป็นหญิงแล้ว

13.34.18

पुत्रा दाराश्च भृत्याश्च पौरजानपदाश्च ते ।
किन्न्विदं त्विति विज्ञाय विस्मयं परमं गताः ॥ १३.३४.१८ ॥

บุตรชาย มเหสี ข้าราชบริพาร และชาวเมืองและชาวชนบท เมื่อทราบเรื่องนี้แล้วก็ร้องว่า "นี่คืออะไรกัน" จึงตกตะลึงอย่างยิ่ง

13.34.19

अथोवाच स राजर्षिः स्त्रीभूतो वदतांवरः ।
मृगयामस्मि निर्यातो बलैः परिवृतो दृढम्।
उद्भान्तः प्राविशं घोरामटवीं दैवमोहितः ॥ १३.३४.१९ ॥

ครั้นนั้น ราชฤๅษีผู้กลายเป็นหญิงแล้ว ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้กล่าว จึงตรัสว่า เราออกล่าสัตว์พร้อมกับกองทัพที่ล้อมเราไว้อย่างแน่นหนา แต่หลงทางไป ถูกโชคชะตาทำให้สับสน จึงเข้าไปในป่าอันน่ากลัวนั้น

13.34.20

अटव्यां च सुघोंरायां तृष्णार्तो नष्टचेतनः ।
सरः सुरुचिरप्रख्यमपश्यं पक्षिभिर्वृतम् ॥ १३.३४.२० ॥

และในป่าอันน่ากลัวยิ่งนั้น ข้าพเจ้าถูกความกระหายเบียดเบียน จิตใจสับสน ได้เห็นสระน้ำอันงดงามยิ่ง เต็มไปด้วยนกทั้งหลาย

13.34.21

तत्रावगाढः स्त्रीभूतो व्यक्तं दैवान्न संशयः ।
अतृप्त एव पुत्राणां दाराणां च धनस्य च ॥ १३.३४.२१ ॥

เมื่อลงไปในน้ำนั้น ข้าพเจ้าก็กลายเป็นผู้หญิงด้วยโชคชะตา แน่นอนไม่ต้องสงสัย ข้าพเจ้ายังไม่พอใจในบุตร ภรรยา และทรัพย์สมบัติเลย

13.34.22

नामगोत्राणि चाभाव्य दाराणां मन्त्रिणां तथा ।
आह पुत्रांस्ततः सोऽथ स्त्रीभूतः पार्तिवोत्तमः।
सम्प्रीत्या भुज्यतांराज्यं वनं यास्यामि पुत्रकाः ॥ १३.३४.२२ ॥

พระราชาผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่กษัตริย์นั้น บัดนี้เป็นผู้หญิง ได้พิจารณาถึงชื่อและวงศ์ตระกูลของภรรยาและเสนาอำมาตย์ แล้วตรัสกับบรรดาบุตรว่า ลูกรัก จงครองราชสมบัติด้วยความรักใคร่เถิด พ่อจะไปป่า

13.34.23

स पुत्राणां शतं राजा अभिषिच्य वनं गतः ।
गत्वा चैवाश्रमं सा तु तापसं प्रत्यपद्यत ॥ १३.३४.२३ ॥

พระราชานั้นได้ให้บุตรหนึ่งร้อยคนอภิเษกขึ้นครองราชย์แล้ว ก็เสด็จเข้าป่าไป ส่วนนางไปถึงอาศรมแล้วก็บรรลุความเป็นดาบส

13.34.24

तापसेनास्य पुत्राणामाश्रमेष्वभवच्छतम् ।
अथ साऽऽदाय तान्सर्वान्पूर्वपुत्रानभाषत ॥ १३.३४.२४ ॥

ด้วยดาบสนั้น นางจึงมีบุตรหนึ่งร้อยคนในอาศรมทั้งหลาย จากนั้นนางพาบุตรทั้งหมดนั้นมา แล้วกล่าวกับบุตรคนก่อน ๆ

13.34.25

पुरुषत्वे सुता यूयं स्त्रीत्वे चेमे शतं सुताः ।
एकत्र भुज्यतां राज्यं भ्रातृभावेन पुत्रकाः ॥ १३.३४.२५ ॥

ในเพศชาย พวกเจ้าเป็นบุตรของพ่อ และในเพศหญิง บุตรหนึ่งร้อยคนนี้ก็เป็นบุตรของพ่อ ลูกรัก จงครองราชสมบัติร่วมกันด้วยจิตใจแห่งภราดรภาพเถิด

13.34.26

सहिता भ्रातरस्तेऽथ राज्यं बुभुजिरे तदा ॥ १३.३४.२६ ॥

ครั้นแล้ว พี่น้องเหล่านั้นก็อยู่ร่วมกันและครองราชสมบัติในคราวนั้น

13.34.27

तान्दृष्ट्वा भातृभावेन भुञ्जानान्राज्यमुत्तमम् ।
चिन्तयामास देवेन्द्रो मन्युनाऽथ परिप्लुतः।
उपकारोऽस्य राजर्षेः कृतो नापकृतं मया ॥ १३.३४.२७ ॥

อินทร์ราชาแห่งเทพเจ้า เมื่อเห็นพวกเขาครองราชสมบัติอันประเสริฐด้วยจิตใจแห่งภราดรภาพ ก็เกิดความโกรธเต็มอก จึงคิดว่า เราไม่ได้ทำคุณแก่ราชฤๅษีผู้นี้ และก็ไม่ได้ทำร้ายเขาเลย

13.34.28

ततो ब्राह्मणरुपेण देवराजः शतक्रतुः ।
भेदयामास तान्गत्वा नगरं वै नृपात्मजान् ॥ १३.३४.२८ ॥

ครั้นแล้ว พระอินทร์ผู้เป็นราชาแห่งเทวดา ผู้มีการบูชายัญนับร้อย ได้แปลงกายเป็นพราหมณ์ เข้าไปในนครและยุยงให้บรรดาราชกุมารเหล่านั้นแตกแยกกัน

13.34.29

भ्रातृणां नास्ति सौभ्रात्रं येऽप्येकस्य पितः सुताः ।
कश्यपस्य सुराश्चैव असुराश्व सुतास्तथा। ॥ १३.३४.२९ ॥

พี่น้องกันย่อมไม่มีความรักใคร่ต่อกัน แม้จะเป็นบุตรของบิดาคนเดียวกัน เทพเจ้าและอสูรก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน คือเป็นบุตรของกัศยปะ

13.34.30

राज्यहेतोर्विवदिताः कश्यपस्य सुरासुराः ।
यूयं भङ्गास्वनापत्यास्तापसस्येतरे सुताः। ॥ १३.३४.३० ॥

เพราะเรื่องราชสมบัติ เทพเจ้าและอสูรซึ่งเป็นบุตรของกัศยปะจึงทะเลาะกัน ส่วนพวกเจ้าถูกแตกแยกและไร้ทายาท ส่วนบุตรอีกพวกหนึ่งเป็นของดาบส

13.34.31

युष्माकं भेदितास्ते तु युद्धेऽन्योन्यमपातयन् ।
तच्छ्रुत्वा तापसी चापि संतप्ता प्ररुरोद ह ॥ १३.३४.३१ ॥

พวกเขาถูกยุยงให้แตกแยกกันด้วยอาการของพวกเจ้า จึงฆ่าฟันกันเองในสนามรบ ดาบสหญิงได้ยินดังนั้น ก็เสียใจมากและร้องไห้ออกมาดัง ๆ

13.34.32

ब्राह्मणच्छद्मनाऽभ्येत्य तामिन्द्रोऽथान्वपृच्छत ।
केन दुःखेन संतप्ता रोदिषि त्वं वरानने ॥ १३.३४.३२ ॥

พระอินทร์แปลงเป็นพราหมณ์เข้ามาหานาง แล้วถามว่า แม่หน้างามเอ๋ย เจ้าเศร้าโศกเพราะความทุกข์อะไร จึงร้องไห้อยู่เช่นนี้

13.34.33

ब्राह्म्णं तं ततो दृष्ट्वा सा स्त्री करणमब्रवीत् ।
पुत्राणां द्वे शते ब्रह्मन्कालेन विनिपातिते ॥ १३.३४.३३ ॥

เมื่อเห็นพราหมณ์นั้น ผู้หญิงนั้นจึงบอกเหตุผล ท่านพราหมณ์ เด็กชายสองร้อยคนของดิฉันถูกเวลาพรากไปแล้ว

13.34.34

अहं राजाऽभव विप्र तत्र पूर्वं शतं मम ।
समुत्पन्नं सुरूपाणां पुत्राणां ब्राह्मणोत्तम ॥ १३.३४.३४ ॥

ท่านพราหมณ์ ครั้งก่อนข้าพเจ้าเป็นกษัตริย์อยู่ที่นั่น มีบุตรหนึ่งร้อยคนที่รูปงามเกิดแก่ข้าพเจ้า ท่านพราหมณ์ผู้ประเสริฐที่สุดเอ๋ย

13.34.35

कदाचिन्मृगयां यात उद्धान्तो गहने वने ।
अवगाढश्च सरसि स्त्रीभूतो ब्राह्मणोत्तम ॥ १३.३४.३५ ॥

ครั้งหนึ่ง ข้าพเจ้าออกไปล่าสัตว์แล้วหลงทางในป่าทึบ เมื่อลงไปในทะเลสาบ ท่านพราหมณ์ผู้ประเสริฐที่สุดเอ๋ย ข้าพเจ้าก็กลายเป็นผู้หญิง

13.34.36

पुत्रान्राज्ये प्रतिष्ठाप्य वनमस्मि ततो गतः ॥ १३.३४.३६ ॥

ข้าพเจ้าได้ให้บุตรทั้งหลายดำรงอยู่ในราชสมบัติแล้ว จากนั้นจึงเข้าป่าไป

13.34.37

स्त्रियाश्च मे पुत्रशतं तापसेन महात्मना ।
आश्रमे जनितं ब्रह्मन्नीतं तन्नगरं मया ॥ १३.३४.३७ ॥

และบุตรหนึ่งร้อยคนเกิดแก่ภรรยาของข้าพเจ้า ซึ่งมีดาบสผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่เป็นบิดา ท่านพราหมณ์ ข้าพเจ้าจึงนำนครนั้นมา

13.34.38

तेषां च वैरमुत्पन्नं कालयोगेन वै द्विज ।
एतच्छोचाम्यहं ब्रह्मन्दैवेन समभिप्लुता ॥ १३.३४.३८ ॥

ความเป็นศัตรูได้เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาด้วยการดำเนินของกาลเวลา ท่านผู้เกิดสองครั้งเอ๋ย ข้าพเจ้าจึงเศร้าโศกเพราะเรื่องนี้ ท่านพราหมณ์ ข้าพเจ้าถูกโชคชะตาครอบงำ

13.34.39

इन्द्रस्तां दुःशितां दृष्ट्वा अब्रवीत्परुषं वचः ॥ १३.३४.३९ ॥

พระอินทร์เห็นนางกำลังทุกข์ร้อน จึงกล่าวถ้อยคำอันรุนแรง

13.34.40

पुरा सुदुःसहं भद्रे मम दुःखं त्वया कृतम् ।
इन्द्रद्विष्टेन यजता मामनाहूय धिष्ठितम्।
इन्द्रोऽहमस्मि दुर्बुद्धे वैरं ते पातितं मया ॥ १३.३४.४० ॥

แต่ก่อน เจ้าได้ทำให้ข้าพเจ้าเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส เจ้าผู้มีโชคเอ๋ย ผู้บูชายัญซึ่งเป็นศัตรูต่ออินทร์ได้กล้าเข้าไปนั่งบัลลังก์โดยไม่เชิญข้าพเจ้า เจ้าผู้โง่เขลาเอ๋ย ข้าพเจ้าคืออินทร์ และความเป็นศัตรูของเจ้าข้าพเจ้าได้ทำให้ล้มลงแล้ว

13.34.41

इन्द्रं दृष्ट्वा तु राजर्षिः पादयोः शिरसा गतः ।
प्रसीद त्रिदशश्रेष्ठ पुत्रकामेन स क्रतुः।
इष्टस्त्रिदशशार्दूल तत्र मे क्षन्तुमर्हसि ॥ १३.३४.४१ ॥

ครั้นเห็นพระอินทร์ ราชฤๅษีผู้นั้นก็ก้มศีรษะลงแทบเท้า กล่าวว่า ขอพระองค์โปรดเมตตาเถิด ผู้ประเสริฐที่สุดในทวยเทพสามสิบองค์ ยัญนั้นถวายโดยผู้ปรารถนาบุตร โอ้ราชสีห์แห่งทวยเทพ ขอพระองค์โปรดอภัยให้ข้าพระองค์ในเรื่องนั้นด้วย

13.34.42

प्रणिपातेन तस्येन्द्रः परितुष्टो वरं ददौ ॥ १३.३४.४२ ॥

พระอินทร์ทรงพอพระทัยในการกราบของนาง จึงประทานพร

13.34.43

पुत्रास्ते कतमे राजञ्जीवन्त्वेतत्प्रचक्ष्व मे ।
स्त्रीभूतस्य हि ये जाताः पुरुषस्याथ येऽभवन् ॥ १३.३४.४३ ॥

ข้าแต่พระราชา บุตรของพระองค์คนใดควรมีชีวิตอยู่ ขอทรงบอกข้าพเจ้าเถิด ระหว่างบุตรที่เกิดจากผู้ซึ่งกลายเป็นหญิง กับบุตรที่เกิดจากชายหรือ

13.34.44

तापसी तु ततः शक्रमुवाच प्रयताञ्जलिः ।
स्त्रीभूतस्य हि ये पुत्रास्ते मे जीवन्तु वासव ॥ १३.३४.४४ ॥

ฝ่ายดาบสินีนั้นจึงประนมมือกล่าวกับพระศักระว่า ข้าแต่พระวาสวะ ขอให้บุตรทั้งหลายที่เกิดจากผู้ซึ่งกลายเป็นหญิงนั้น ซึ่งเป็นบุตรของข้าพเจ้า มีชีวิตอยู่เถิด

13.34.45

इन्द्रस्तु विस्मितो दृष्ट्वा स्त्रियं पप्रच्छ तां पुनः ।
पुरुषोत्पादिता ये ते कथं द्वेष्याः सुतास्तव ॥ १३.३४.४५ ॥

ฝ่ายพระอินทร์ทรงประหลาดพระทัยเมื่อทอดพระเนตรนาง จึงตรัสถามนางอีกว่า บุตรของเจ้าที่เกิดจากบุรุษ เหตุใดจึงเป็นที่เกลียดชังของเจ้าเล่า

13.34.46

स्त्रीभूतस्य हि ये जाताः स्नेहस्तेभ्योऽधिकः कथम् ।
कारणं श्रोतुमिच्छामि तन्मे वक्तुमिहार्हसि ॥ १३.३४.४६ ॥

เหตุใดความรักของเจ้าจึงมากกว่าต่อบุตรที่เกิดจากผู้ซึ่งกลายเป็นหญิง ข้าพเจ้าปรารถนาจะฟังเหตุผล ขอเจ้าโปรดบอกข้าพเจ้าที่นี่เถิด

13.34.47

स्त्रियास्त्वभ्यधिकः स्नेहो न तता पुरुषस्य वै ।
तस्मात्ते शक्र जीवन्तु ये जाताः स्त्रीकृतस्य वै ॥ १३.३४.४७ ॥

ความรักของหญิงมากกว่าความรักของชายอย่างแท้จริง ไม่เป็นเช่นนั้นกับชาย เพราะเหตุนั้น ข้าแต่พระศักระ ขอให้บุตรทั้งหลายที่เกิดจากผู้ซึ่งถูกทำให้เป็นหญิงนั้นมีชีวิตอยู่เถิด

13.34.48

एवमुक्तस्ततस्त्विन्द्रः प्रीतो वाक्यमुवाच ह ।
सर्व एवेह जीवन्तु पुत्रास्ते सत्यवादिनि ॥ १३.३४.४८ ॥

เมื่อนางกล่าวเช่นนั้น พระอินทร์ทรงพอพระทัยจึงตรัสว่า โอ้หญิงผู้พูดความจริง ขอให้บุตรทั้งหมดของเจ้ามีชีวิตอยู่ที่นี่เถิด

13.34.49

वरं च वृणु राजेन्द्र यं त्वमिच्छसि सुव्रत ।
पुरुषत्वमथ स्त्रीत्वं मत्तो यदभिकाङ्क्षसे ॥ १३.३४.४९ ॥

โอ้จอมกษัตริย์ โอ้ผู้มีวัตรอันดี ขอทรงเลือกพรที่ทรงปรารถนาเถิด จะเป็นความเป็นชายหรือความเป็นหญิงที่พระองค์ปรารถนาจากข้าพเจ้าก็ได้

13.34.50

स्त्रीत्वमेव वृणे शक्र पुंस्त्वं नेच्छामि वासव ।
एवमुक्तस्तु देवेन्द्रस्तां स्त्रियं प्रत्युवाच ह ॥ १३.३४.५० ॥

ข้าแต่พระศักระ ข้าพเจ้าเลือกความเป็นหญิง ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาความเป็นชาย โอ้พระวาสวะ เมื่อพระอินทร์เจ้าแห่งเทวดาตรัสเช่นนั้นแล้ว ก็ตรัสตอบแก่นางผู้นั้น

13.34.51

पुरुषत्वं कथं त्यक्त्वा स्त्रीत्वं रोचयसे विभो ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच स्त्रीभूतो राजसत्तमः ॥ १३.३४.५१ ॥

ข้าแต่ผู้ทรงอานุภาพ เหตุใดพระองค์จึงทรงละความเป็นชายแล้วโปรดความเป็นหญิงเล่า เมื่อตรัสเช่นนั้น ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่กษัตริย์ซึ่งบัดนี้กลายเป็นหญิงแล้ว ก็ทูลตอบ

13.34.52

स्त्रियाः पुरुषसंयोगे प्रीतिरभ्यधिका सदा ।
एतस्मात्कारणाच्छक्र स्त्रीत्वमेव वृणोम्यहम् ॥ १३.३४.५२ ॥

ในการอยู่ร่วมกับชาย ความยินดีของหญิงย่อมมากกว่าเสมอ ด้วยเหตุนี้ ข้าแต่พระศักระ ข้าพเจ้าจึงเลือกความเป็นหญิง

13.34.53

रमाभि चाधिकं स्त्रीत्वे सत्यं वै देवसत्तम ।
स्त्रीभावेन हि तुष्यामि गम्यतां त्रिदशाधिप ॥ १३.३४.५३ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่เทวดา ข้าพเจ้ายินดีในความเป็นหญิงยิ่งกว่าจริงๆ ข้าพเจ้าพอใจด้วยสภาพความเป็นหญิง ขอพระองค์เสด็จไปเถิด โอ้เจ้าแห่งทวยเทพสามสิบองค์

13.34.54

एवमस्त्विति चोक्त्वा तामापृच्छ्य त्रिदिवं गतः ।
एवं स्त्रिया महाराज अधिका प्रीतिरुच्यते ॥ १३.३४.५४ ॥

พระอินทร์ตรัสว่า ขอให้เป็นเช่นนั้นเถิด แล้วทรงลาดาบสินีนั้นเสด็จขึ้นสวรรค์ โอ้มหาราช ความยินดีของหญิงจึงกล่าวกันว่ามากกว่าดังนี้แล