Mahābhārata · Adhyāya 13.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.34.1
स्त्रीपुंसयोः सम्प्रयोगे स्पर्शः कस्याधिको भवेत् ।
एतस्मिन्संशये राजन्यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ १३.३४.१ ॥
Na união de mulher e homem, o toque de quem é maior? Ó rei, deves explicar esta dúvida como ela realmente é.
13.34.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भङ्गास्वनेन शक्रस्य यथा वैरमभूत्पुरा ॥ १३.३४.२ ॥
Aqui também citam esta antiga história de como outrora surgiu a inimizade entre Indra e Bhaṅgāsvana.
13.34.3
पुरा भङ्गास्वनो नाम राजर्षिरतिधार्मिकः ।
अपुत्रः पुरुषव्याघ्र पुत्रार्थं यज्ञमाहरत् ॥ १३.३४.३ ॥
Outrora houve um rei-sábio chamado Bhaṅgāsvana, muito justo. Ó tigre entre os homens, sem descendência, realizou um sacrifício em busca de um filho.
13.34.4
अग्निष्टुतं स राजर्षिरिन्द्रद्विष्टं महाबलः ।
प्रायश्चित्तेषु मर्त्यानां पुत्रकामेषु चेष्यते ॥ १३.३४.४ ॥
Aquele poderoso rei-sábio realizou o sacrifício Agniṣṭuta, odiado por Indra; é praticado como expiação pelos mortais que desejam filhos.
13.34.5
इन्द्रो ज्ञात्वा तु तं यज्ञं महाभागः सुरेश्वरः ।
अन्तरं तस्य राजर्षेरन्विच्छन्नियतात्मनः।
न चैवास्यान्तरं राजन्स ददर्श महात्मनः ॥ १३.३४.५ ॥
Indra, o senhor dos deuses, de grande fortuna, soube daquele sacrifício e procurou uma brecha naquele rei-sábio de alma controlada; ó rei, mas não encontrou brecha alguma naquele de grande alma.
13.34.6
कस्य चित्त्वथ कालस्य मृगयां गतवान्नृपः ।
इदमन्तरमित्येव शक्रो नृपममोहयत् ॥ १३.३४.६ ॥
Então, certa vez, quando o rei tinha ido caçar, Indra, pensando 'esta é a brecha', iludiu o rei.
13.34.7
एकाश्वेन च राजर्षिर्भ्रान्त इन्द्रेण मोहितः ।
न दिशोऽविन्दत नृपः क्षुत्पिपासार्दितस्तदा ॥ १३.३४.७ ॥
Desorientado e iludido por Indra, o sábio real, com um único cavalo, não encontrava as direções, atormentado pela fome e pela sede.
13.34.8
इतश्चेतश्च धावन्वै श्रमतृष्णार्दितो नृप ।
सरोऽपश्यत्सुरुचिरं पूर्णं परमवारिणा ॥ १३.३४.८ ॥
Correndo de um lado para outro, atormentado pelo cansaço e pela sede, ó rei, viu um lago muito belo cheio de água excelente.
13.34.9
सोऽवगाह्य सरस्तात पाययामास वाजिनम् ॥ १३.३४.९ ॥
Tendo entrado no lago, querido filho, fez o cavalo beber.
13.34.10
अथ पीतोदकं सोऽश्वं वृक्षे बद्ध्वा नृपोत्तमः ।
अवगाह्य ततः स्नातस्तत्र स्त्रीत्वमवाप्तवान् ॥ १३.३४.१० ॥
Então, depois de dar de beber ao cavalo e amarrá-lo a uma árvore, o melhor dos reis entrou no lago, banhou-se e ali alcançou a condição feminina.
13.34.11
आत्मानं स्त्रीकृतं दृष्ट्वा व्रीडितो नृपसत्तमः ।
चिन्तानुगतसर्वात्मा व्याकुलेन्द्रियचेतनः ॥ १३.३४.११ ॥
Ao ver-se transformado em mulher, o melhor dos reis envergonhou-se; todo o seu ser tomado pela ansiedade, seus sentidos e sua mente perturbados.
13.34.12
आरोहिष्ये कथं त्वश्वं कथं यास्यामि वै पुरम् ।
इष्टेनाग्निष्टुता चापि पुत्राणां शतमौरसम् ॥ १३.३४.१२ ॥
"Como montarei o cavalo? Como irei para a cidade?" Embora tivesse cem filhos nascidos de seu próprio corpo, obtidos por sacrifícios e louvores ao fogo, ele se lamentava.
13.34.13
जातं महाबलानां मे तान्प्रवक्ष्यामि किन्नवहम् ।
दारेषु चात्मकीयेषु पौरजानपदेषु च ॥ १३.३४.१३ ॥
O que lhes direi sobre o nascimento dos meus filhos de grande força? Entre as minhas esposas, entre os meus, entre os habitantes da cidade e do campo também (a notícia se espalhou).
13.34.14
मृदुत्वं च तनुत्वं च पराधीनत्वमेव च ।
हासभावादि लावण्यं स्त्रीगुणाद्वा कुतूहलम्।
स्त्रीगुणा ऋषिभिः प्रोक्ता धर्मतत्त्वार्थदर्शिभिः ॥ १३.३४.१४ ॥
Suavidade, delicadeza, dependência de outros, o riso e maneiras emotivas semelhantes, a graça, ou a curiosidade nascida das qualidades femininas: estas são as qualidades das mulheres, declararam os sábios que veem a verdade e o sentido do dharma.
13.34.15
व्यायामः कर्कशत्वं च वीर्यं च पुरुषे गुणाः ॥ १३.३४.१५ ॥
O exercício, a dureza e o valor: estas são as qualidades de um homem.
13.34.16
पौरुषं विप्रनष्टं स्त्रीत्वं केनापि मेऽभवत् ।
स्त्रीभावात्पुनरश्वं तं कथमारोढुमुत्सहे ॥ १३.३४.१६ ॥
Minha virilidade se perdeu por completo, e por algum meio a feminilidade veio sobre mim. Como ousarei, em forma de mulher, montar aquele cavalo?
13.34.17
महता त्वथ खेदेन आरुह्याश्वं नराधिपः ।
पुनरायात्पुरं तात स्त्रीभूतो नृपसत्तमः। ॥ १३.३४.१७ ॥
Então, querido, com grande aflição, tendo montado aquele cavalo, o senhor dos homens, o melhor dos reis, voltou à cidade, tornado mulher.
13.34.18
पुत्रा दाराश्च भृत्याश्च पौरजानपदाश्च ते ।
किन्न्विदं त्विति विज्ञाय विस्मयं परमं गताः ॥ १३.३४.१८ ॥
Os filhos, as esposas, os servos, os habitantes da cidade e do campo, ao saberem e dizerem "O que é isto?", ficaram tomados de supremo espanto.
13.34.19
अथोवाच स राजर्षिः स्त्रीभूतो वदतांवरः ।
मृगयामस्मि निर्यातो बलैः परिवृतो दृढम्।
उद्भान्तः प्राविशं घोरामटवीं दैवमोहितः ॥ १३.३४.१९ ॥
Então aquele sábio real, tornado mulher, o melhor dos oradores, disse: Firmemente cercado por minhas tropas, saí para caçar; desviado, iludido pelo destino, entrei naquela terrível floresta.
13.34.20
अटव्यां च सुघोंरायां तृष्णार्तो नष्टचेतनः ।
सरः सुरुचिरप्रख्यमपश्यं पक्षिभिर्वृतम् ॥ १३.३४.२० ॥
E naquela floresta terrível, atormentado pela sede, com a mente perdida, vi um lago de grande beleza, coberto de aves.
13.34.21
तत्रावगाढः स्त्रीभूतो व्यक्तं दैवान्न संशयः ।
अतृप्त एव पुत्राणां दाराणां च धनस्य च ॥ १३.३४.२१ ॥
Tendo mergulhado ali, tornei-me mulher pelo destino, claramente, sem dúvida; ainda estava insatisfeito com filhos, esposas e riqueza.
13.34.22
नामगोत्राणि चाभाव्य दाराणां मन्त्रिणां तथा ।
आह पुत्रांस्ततः सोऽथ स्त्रीभूतः पार्तिवोत्तमः।
सम्प्रीत्या भुज्यतांराज्यं वनं यास्यामि पुत्रकाः ॥ १३.३४.२२ ॥
Então, tendo considerado também os nomes e linhagens das esposas e dos ministros, aquele melhor dos reis, agora mulher, disse aos filhos: Queridos filhos, desfrutai do reino com afeto; eu irei para a floresta.
13.34.23
स पुत्राणां शतं राजा अभिषिच्य वनं गतः ।
गत्वा चैवाश्रमं सा तु तापसं प्रत्यपद्यत ॥ १३.३४.२३ ॥
Aquele rei, tendo consagrado seus cem filhos, foi para a floresta; e ela, tendo chegado a um eremitério, alcançou um asceta.
13.34.24
तापसेनास्य पुत्राणामाश्रमेष्वभवच्छतम् ।
अथ साऽऽदाय तान्सर्वान्पूर्वपुत्रानभाषत ॥ १३.३४.२४ ॥
Por meio daquele asceta, nos eremitérios, ele teve cem filhos; então, tomando-os todos, ela falou aos seus antigos filhos.
13.34.25
पुरुषत्वे सुता यूयं स्त्रीत्वे चेमे शतं सुताः ।
एकत्र भुज्यतां राज्यं भ्रातृभावेन पुत्रकाः ॥ १३.३४.२५ ॥
Na forma masculina sois filhos, e na feminina estes cem são filhos. Filhos, desfrutai juntos o reino no espírito de fraternidade.
13.34.26
सहिता भ्रातरस्तेऽथ राज्यं बुभुजिरे तदा ॥ १३.३४.२६ ॥
Então aqueles irmãos, unidos, desfrutaram do reino.
13.34.27
तान्दृष्ट्वा भातृभावेन भुञ्जानान्राज्यमुत्तमम् ।
चिन्तयामास देवेन्द्रो मन्युनाऽथ परिप्लुतः।
उपकारोऽस्य राजर्षेः कृतो नापकृतं मया ॥ १३.३४.२७ ॥
Vendo-os desfrutar do excelente reino em espírito fraterno, o senhor dos deuses, tomado de cólera, refletiu: "Não fiz favor algum a este rei sábio, nem mal algum."
13.34.28
ततो ब्राह्मणरुपेण देवराजः शतक्रतुः ।
भेदयामास तान्गत्वा नगरं वै नृपात्मजान् ॥ १३.३४.२८ ॥
Então, sob a forma de um brâmane, o rei dos deuses, Śatakratu, foi à cidade e semeou a discórdia entre aqueles príncipes.
13.34.29
भ्रातृणां नास्ति सौभ्रात्रं येऽप्येकस्य पितः सुताः ।
कश्यपस्य सुराश्चैव असुराश्व सुतास्तथा। ॥ १३.३४.२९ ॥
Entre irmãos, mesmo filhos de um só pai, não há afeição fraterna; assim também os deuses e os demônios, filhos de Kaśyapa.
13.34.30
राज्यहेतोर्विवदिताः कश्यपस्य सुरासुराः ।
यूयं भङ्गास्वनापत्यास्तापसस्येतरे सुताः। ॥ १३.३४.३० ॥
Por causa do reino, os deuses e os demônios, filhos de Kaśyapa, disputaram. Vós estais divididos e sem descendência; os outros filhos são do asceta.
13.34.31
युष्माकं भेदितास्ते तु युद्धेऽन्योन्यमपातयन् ।
तच्छ्रुत्वा तापसी चापि संतप्ता प्ररुरोद ह ॥ १३.३४.३१ ॥
Divididos entre vós, derrubaram-se uns aos outros na batalha. Ao ouvir isso, a ascética, profundamente aflita, também chorou em voz alta.
13.34.32
ब्राह्मणच्छद्मनाऽभ्येत्य तामिन्द्रोऽथान्वपृच्छत ।
केन दुःखेन संतप्ता रोदिषि त्वं वरानने ॥ १३.३४.३२ ॥
Aproximando-se dela disfarçado de brâmane, Indra perguntou: 'Ó mulher de bela face, por que dor estás aflita e choras?'
13.34.33
ब्राह्म्णं तं ततो दृष्ट्वा सा स्त्री करणमब्रवीत् ।
पुत्राणां द्वे शते ब्रह्मन्कालेन विनिपातिते ॥ १३.३४.३३ ॥
Ao ver aquele brâmane, a mulher explicou a causa: 'Ó brâmane, duzentos dos meus filhos foram derrubados pelo tempo.'
13.34.34
अहं राजाऽभव विप्र तत्र पूर्वं शतं मम ।
समुत्पन्नं सुरूपाणां पुत्राणां ब्राह्मणोत्तम ॥ १३.३४.३४ ॥
Ó brâmane, eu fui outrora rei ali, e cem filhos belos nasceram para mim, ó melhor dos brâmanes.
13.34.35
कदाचिन्मृगयां यात उद्धान्तो गहने वने ।
अवगाढश्च सरसि स्त्रीभूतो ब्राह्मणोत्तम ॥ १३.३४.३५ ॥
Certa vez, indo à caça, perdi-me numa floresta densa; tendo mergulhado num lago, ó melhor dos brâmanes, tornei-me mulher.
13.34.36
पुत्रान्राज्ये प्रतिष्ठाप्य वनमस्मि ततो गतः ॥ १३.३४.३६ ॥
Tendo estabelecido meus filhos no reino, então fui para a floresta.
13.34.37
स्त्रियाश्च मे पुत्रशतं तापसेन महात्मना ।
आश्रमे जनितं ब्रह्मन्नीतं तन्नगरं मया ॥ १३.३४.३७ ॥
E cem filhos nasceram de minha esposa no eremitério, pelo asceta magnânimo. Ó brâmane, levei aquela cidade.
13.34.38
तेषां च वैरमुत्पन्नं कालयोगेन वै द्विज ।
एतच्छोचाम्यहं ब्रह्मन्दैवेन समभिप्लुता ॥ १३.३४.३८ ॥
A inimizade surgiu entre eles com o curso do tempo, ó duas vezes nascido. Por isso me aflijo, ó brâmane, tomado pelo destino.
13.34.39
इन्द्रस्तां दुःशितां दृष्ट्वा अब्रवीत्परुषं वचः ॥ १३.३४.३९ ॥
Vendo-a aflita, Indra proferiu palavras duras.
13.34.40
पुरा सुदुःसहं भद्रे मम दुःखं त्वया कृतम् ।
इन्द्रद्विष्टेन यजता मामनाहूय धिष्ठितम्।
इन्द्रोऽहमस्मि दुर्बुद्धे वैरं ते पातितं मया ॥ १३.३४.४० ॥
Outrora, ó boa senhora, causaste-me dor insuportável. O sacrificador hostil a Indra ousou ocupar o lugar sem me invocar. Sou Indra, ó insensata; a tua inimizade eu derrubei.
13.34.41
इन्द्रं दृष्ट्वा तु राजर्षिः पादयोः शिरसा गतः ।
प्रसीद त्रिदशश्रेष्ठ पुत्रकामेन स क्रतुः।
इष्टस्त्रिदशशार्दूल तत्र मे क्षन्तुमर्हसि ॥ १३.३४.४१ ॥
Ao ver Indra, o rei-sábio caiu com a cabeça a seus pés. Sê benévolo, o melhor dos trinta deuses; aquele sacrifício foi oferecido por quem desejava filhos. Ó tigre dos deuses, ali deves perdoar-me.
13.34.42
प्रणिपातेन तस्येन्द्रः परितुष्टो वरं ददौ ॥ १३.३४.४२ ॥
Satisfeito com a sua prostração, Indra concedeu uma dádiva.
13.34.43
पुत्रास्ते कतमे राजञ्जीवन्त्वेतत्प्रचक्ष्व मे ।
स्त्रीभूतस्य हि ये जाताः पुरुषस्याथ येऽभवन् ॥ १३.३४.४३ ॥
Ó rei, diz-me quais dos teus filhos devem viver: os nascidos daquele que se tornara mulher, ou os nascidos de um homem?
13.34.44
तापसी तु ततः शक्रमुवाच प्रयताञ्जलिः ।
स्त्रीभूतस्य हि ये पुत्रास्ते मे जीवन्तु वासव ॥ १३.३४.४४ ॥
Então a asceta, de mãos postas, disse a Indra: Ó Vāsava, vivam os filhos nascidos daquele que se tornara mulher, meus filhos.
13.34.45
इन्द्रस्तु विस्मितो दृष्ट्वा स्त्रियं पप्रच्छ तां पुनः ।
पुरुषोत्पादिता ये ते कथं द्वेष्याः सुतास्तव ॥ १३.३४.४५ ॥
Mas Indra, espantado, olhou para a mulher e perguntou-lhe novamente: Como podem ser odiosos para ti os teus filhos, nascidos de um homem?
13.34.46
स्त्रीभूतस्य हि ये जाताः स्नेहस्तेभ्योऽधिकः कथम् ।
कारणं श्रोतुमिच्छामि तन्मे वक्तुमिहार्हसि ॥ १३.३४.४६ ॥
Por que é maior o teu afeto por aqueles nascidos daquele que se tornara mulher? Desejo ouvir a razão; deverias dizê-la aqui.
13.34.47
स्त्रियास्त्वभ्यधिकः स्नेहो न तता पुरुषस्य वै ।
तस्मात्ते शक्र जीवन्तु ये जाताः स्त्रीकृतस्य वै ॥ १३.३४.४७ ॥
O afeto de uma mulher é maior que o de um homem; o do homem não é assim. Por isso, ó Śakra, que vivam os nascidos daquele que foi feito mulher.
13.34.48
एवमुक्तस्ततस्त्विन्द्रः प्रीतो वाक्यमुवाच ह ।
सर्व एवेह जीवन्तु पुत्रास्ते सत्यवादिनि ॥ १३.३४.४८ ॥
Assim interpelado, Indra, satisfeito, disse: Ó mulher veraz, que todos os teus filhos vivam aqui.
13.34.49
वरं च वृणु राजेन्द्र यं त्वमिच्छसि सुव्रत ।
पुरुषत्वमथ स्त्रीत्वं मत्तो यदभिकाङ्क्षसे ॥ १३.३४.४९ ॥
Ó senhor dos reis, ó tu de bons votos, escolhe a dádiva que desejas: de mim, se anseias pela masculinidade ou pela feminilidade.
13.34.50
स्त्रीत्वमेव वृणे शक्र पुंस्त्वं नेच्छामि वासव ।
एवमुक्तस्तु देवेन्द्रस्तां स्त्रियं प्रत्युवाच ह ॥ १३.३४.५० ॥
Ó Śakra, escolho a feminilidade; não desejo a masculinidade, ó Vāsava. Assim interpelado, o senhor dos deuses respondeu àquela mulher.
13.34.51
पुरुषत्वं कथं त्यक्त्वा स्त्रीत्वं रोचयसे विभो ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच स्त्रीभूतो राजसत्तमः ॥ १३.३४.५१ ॥
Ó poderoso, como é que, abandonando a masculinidade, preferes a feminilidade? Assim interpelado, o melhor dos reis, já feito mulher, respondeu.
13.34.52
स्त्रियाः पुरुषसंयोगे प्रीतिरभ्यधिका सदा ।
एतस्मात्कारणाच्छक्र स्त्रीत्वमेव वृणोम्यहम् ॥ १३.३४.५२ ॥
Na união com um homem, a mulher tem sempre o maior deleite. Por esta razão, ó Śakra, escolho a feminilidade.
13.34.53
रमाभि चाधिकं स्त्रीत्वे सत्यं वै देवसत्तम ।
स्त्रीभावेन हि तुष्यामि गम्यतां त्रिदशाधिप ॥ १३.३४.५३ ॥
Ó melhor dos deuses, em verdade encontro maior deleite na feminilidade; com o estado de mulher estou contente. Vai, ó senhor dos trinta.
13.34.54
एवमस्त्विति चोक्त्वा तामापृच्छ्य त्रिदिवं गतः ।
एवं स्त्रिया महाराज अधिका प्रीतिरुच्यते ॥ १३.३४.५४ ॥
Dizendo «Seja assim» e despedindo-se dela, foi para o céu. Assim, grande rei, diz-se que a mulher tem o maior deleite.