Mahābhārata · Adhyāya 13.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.37.1
सदृशं राजशार्दूल वृत्तस्य च कुलस्य च ॥ १३.३७.१ ॥
Oh tigre entre los reyes, esto es apropiado tanto para tu conducta como para tu linaje.
13.37.2
को राज्यं विपुलं गृह्य स्फीताकारं पुनर्महत् ।
निर्जितारातिसामन्तं देवराज्योपमं सुखम् ॥ १३.३७.२ ॥
¿Quién, habiendo tomado un reino vasto y extenso, con sus enemigos y vasallos vencidos, podría disfrutar de una dicha semejante al reino de los dioses?
13.37.3
राज्ये राज्यगुणा ये च तान्व्युदस्य नराधिप ।
दोषं पश्यति राजेन्द्र देहेऽस्मिन्पाञ्चभौतिके ॥ १३.३७.३ ॥
Oh señor de los hombres, habiendo desechado las virtudes reales que pertenecen a la realeza, oh señor de reyes, aún se ve un defecto en este cuerpo hecho de los cinco elementos.
13.37.4
अतिक्रान्तास्त्वया राजन्वृत्तेन प्रपितामहाः ।
धर्मो विग्रहवान्धीरो विदुरश्च महायशाः ॥ १३.३७.४ ॥
Oh rey, tus bisabuelos han pasado por su conducta, y así también la Dharma encarnada, el firme Vidura y el de gran renombre.
13.37.5
सञ्जयश्च महातेजा ये चान्ये दिव्यदर्शनाः ।
प्रवृत्तज्ञानसम्पन्नास्तत्वज्ञानविदो नृप ॥ १३.३७.५ ॥
Sañjaya de gran esplendor, y los demás que tenían visión divina, dotados de conocimiento de lo ocurrido, conocedores del saber de la verdad, oh rey.
13.37.6
तेऽतिक्रान्ता महाराज ब्रह्माद्याः ससुरासुराः ।
अनित्यं दुःखसंतप्तं जगदेतन्न संशयः ॥ १३.३७.६ ॥
Oh gran rey, todos han pasado, Brahmā y los demás, junto con dioses y demonios. Este mundo es impermanente y está atormentado por el sufrimiento; de esto no hay duda.
13.37.7
एवमेतान्महाबाहो ब्रह्माद्यान्ससुरासुरान् ।
अनित्यान्सततं पश्य मनुष्यादिषु का कथा ॥ १३.३७.७ ॥
Oh de brazos poderosos, así debes ver siempre como impermanentes a Brahmā y a los demás, junto con dioses y demonios. ¿Qué decir de los hombres y los demás?
13.37.8
नित्यां तु प्रकृतीमाह याऽसौ प्रसवधर्मिणी ।
अरूपिणीमनिर्देश्यामकृतां पुरुषातिगाम् ॥ १३.३७.८ ॥
Pero habla de la Prakṛti eterna, que es generadora por naturaleza: sin forma, indescriptible, no creada y más allá del puruṣa.
13.37.9
तामत्यन्तसुखां सौम्यां निर्वाणमिति संज्ञिताम् ।
आहुर्ब्रह्मर्षयो ह्याद्यां भुवि चैव महर्षयः ॥ १३.३७.९ ॥
La llaman sumamente dichosa, serena y conocida como Nirvāṇa; los brahmarṣis y los grandes sabios en la tierra la llaman la primordial.
13.37.10
तया पुरुषरूपिण्या धर्मप्रकृतिकोऽनघ ।
स यात्येव हि निर्वाणं यत्तत्प्रकृतिसंज्ञितम् ॥ १३.३७.१० ॥
Oh sin mancha, por medio de ella, que toma forma de persona, quien tiene naturaleza de dharma alcanza ciertamente aquel Nirvāṇa que se llama Prakṛti.
13.37.11
स एष प्राकृतो धर्मो भ्राजत्यादियुगे नृप ।
विकारधर्माः शेषेषु युगेषु भरतर्षभ।
भ्राजन्तेऽभ्यधिकं वीर संसारपथगोचराः ॥ १३.३७.११ ॥
Oh rey, ese dharma natural resplandece en la primera edad; en las edades restantes hay dharmas de naturaleza cambiante. Oh toro de los Bharatas, oh héroe, los que transitan la senda del saṃsāra brillan aún más.
13.37.12
प्रकृतीनां च सर्वासामकृता प्रकृतिः स्मृता ।
एवं प्रकृतिधर्मा हि वरां प्रकृतिमाश्रिता ॥ १३.३७.१२ ॥
Entre todas las naturalezas, se recuerda la naturaleza no creada; así, quienes tienen dharma de naturaleza se acogen a la excelsa Prakṛti.
13.37.13
पश्यन्ति परमां लोके दृष्टादृष्टानुदर्शिनीम् ।
सत्वादियुगपर्यन्ते त्रेतायुगसमुद्भवे ॥ १३.३७.१३ ॥
En el mundo la ven como suprema, aquella que sigue lo visible y lo invisible, al final de las edades que comienzan con sattva, surgida en la edad de Tretā.
13.37.14
कामं कामयमानेषु ब्राह्मणेषु तिरोहितः ।
कुपथेषु तु धर्मेषु प्रादुर्भूतेषु कौरव।
जातो मन्दप्रचारो हि धर्मः कलियुगे नृप ॥ १३.३७.१४ ॥
Entre los brahmanes que desean, se oculta a voluntad; cuando han surgido los dharmas de sendas torcidas, oh Kaurava, entonces el dharma, oh rey, nace con paso débil en la edad de Kali.
13.37.15
नित्यस्तु पुरुषो ज्ञेयो विश्वरूपो निरञ्जनः ।
ब्रह्माद्या अपि देवाश्च यं सदा पर्युपासते ॥ १३.३७.१५ ॥
Debe conocerse al Puruṣa eterno, de forma universal e inmaculado; incluso los dioses, comenzando por Brahmā, siempre le adoran.
13.37.16
तं च नारायणं विद्धि परं ब्रह्मेति शाश्वतम् ।
तत्कर्म कुरु कायेन ध्यायस्व मनसा च तम् ॥ १३.३७.१६ ॥
Reconoce a aquel Nārāyaṇa como el Brahman supremo y eterno; realiza esa acción con el cuerpo y medita en él con la mente.
13.37.17
कीर्तयस्व च तन्नाम वाचा सर्वत्र भूपते ।
तत्पदं प्राप्नुहि प्राप्यं शाश्वतं चापुनर्भवम् ॥ १३.३७.१७ ॥
Proclama su nombre en todas partes con la palabra, oh señor de la tierra; alcanza ese estado, digno de alcanzarse, eterno y sin renacimiento.
13.37.18
इत्येतद्विष्णुमाश्रित्य संसारग्रहमोक्षणम् ।
कथितं ते महाबाहो किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.३७.१८ ॥
Así, apoyándose en Viṣṇu, se te ha narrado la liberación de la garra del saṃsāra. Oh de brazos poderosos, ¿qué más deseas oír?