ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.37.1
सदृशं राजशार्दूल वृत्तस्य च कुलस्य च ॥ १३.३७.१ ॥
ಓ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ, ಇದು ನಿನ್ನ ನಡತೆ ಮತ್ತು ಕುಲ ಇವೆರಡಕ್ಕೂ ಸರಿಹೊಂದುತ್ತದೆ.
13.37.2
को राज्यं विपुलं गृह्य स्फीताकारं पुनर्महत् ।
निर्जितारातिसामन्तं देवराज्योपमं सुखम् ॥ १३.३७.२ ॥
ವಿಶಾಲವಾದ, ವಿಸ್ತಾರವಾದ, ಮಹತ್ತಾದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಸಾಮಂತರನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದವನು ದೇವರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಸುಖವನ್ನು ಯಾರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ?
13.37.3
राज्ये राज्यगुणा ये च तान्व्युदस्य नराधिप ।
दोषं पश्यति राजेन्द्र देहेऽस्मिन्पाञ्चभौतिके ॥ १३.३७.३ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪ, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯಗುಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಪಂಚಭೂತಗಳಿಂದ ಆದ ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ದೋಷವನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.
13.37.4
अतिक्रान्तास्त्वया राजन्वृत्तेन प्रपितामहाः ।
धर्मो विग्रहवान्धीरो विदुरश्च महायशाः ॥ १३.३७.४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮುತ್ತಾತಂದಿರು ತಮ್ಮ ನಡತೆಯಿಂದ ಕಳೆದುಹೋದರು; ಮೂರ್ತಿವೆತ್ತ ಧರ್ಮ, ಧೀರ ವಿದುರ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ.
13.37.5
सञ्जयश्च महातेजा ये चान्ये दिव्यदर्शनाः ।
प्रवृत्तज्ञानसम्पन्नास्तत्वज्ञानविदो नृप ॥ १३.३७.५ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಸಂಜಯನೂ, ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ಇತರರೂ, ಪ್ರವೃತ್ತ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದವರೂ, ತತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಲ್ಲವರೂ, ಓ ನೃಪ.
13.37.6
तेऽतिक्रान्ता महाराज ब्रह्माद्याः ससुरासुराः ।
अनित्यं दुःखसंतप्तं जगदेतन्न संशयः ॥ १३.३७.६ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಾದ ದೇವರು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ಸಹಿತ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕಳೆದುಹೋದರು. ಈ ಜಗತ್ತು ಅನಿತ್ಯವೂ ದುಃಖದಿಂದ ಸಂತಪ್ತವೂ ಆಗಿದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
13.37.7
एवमेतान्महाबाहो ब्रह्माद्यान्ससुरासुरान् ।
अनित्यान्सततं पश्य मनुष्यादिषु का कथा ॥ १३.३७.७ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳನ್ನು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಅಸುರರನ್ನು ಸಹ ಸದಾ ಅನಿತ್ಯರೆಂದು ನೋಡು. ಮನುಷ್ಯರ ಮಾತೇನು?
13.37.8
नित्यां तु प्रकृतीमाह याऽसौ प्रसवधर्मिणी ।
अरूपिणीमनिर्देश्यामकृतां पुरुषातिगाम् ॥ १३.३७.८ ॥
ಆದರೆ ನಿತ್ಯವಾದ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು, ರೂಪವಿಲ್ಲದ್ದು, ಹೇಳಲಾಗದ್ದು, ಮಾಡಲ್ಪಡದ್ದು, ಪುರುಷನನ್ನು ಮೀರಿದ್ದು.
13.37.9
तामत्यन्तसुखां सौम्यां निर्वाणमिति संज्ञिताम् ।
आहुर्ब्रह्मर्षयो ह्याद्यां भुवि चैव महर्षयः ॥ १३.३७.९ ॥
ಅದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಖಮಯ, ಶಾಂತ, 'ನಿರ್ವಾಣ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಆದಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
13.37.10
तया पुरुषरूपिण्या धर्मप्रकृतिकोऽनघ ।
स यात्येव हि निर्वाणं यत्तत्प्रकृतिसंज्ञितम् ॥ १३.३७.१० ॥
ಓ ನಿರ್ಮಲನೇ, ಪುರುಷರೂಪಿಣಿಯಾದ ಆಕೆಯಿಂದ ಧರ್ಮಸ್ವಭಾವದವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಆ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಅದನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.37.11
स एष प्राकृतो धर्मो भ्राजत्यादियुगे नृप ।
विकारधर्माः शेषेषु युगेषु भरतर्षभ।
भ्राजन्तेऽभ्यधिकं वीर संसारपथगोचराः ॥ १३.३७.११ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಪ್ರಾಕೃತ ಧರ್ಮವೇ ಆದಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗುತ್ತದೆ; ಉಳಿದ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಾರಧರ್ಮಗಳಿವೆ. ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವೀರನೇ, ಸಂಸಾರಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವು ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗಿ ಬೆಳಗುತ್ತವೆ.
13.37.12
प्रकृतीनां च सर्वासामकृता प्रकृतिः स्मृता ।
एवं प्रकृतिधर्मा हि वरां प्रकृतिमाश्रिता ॥ १३.३७.१२ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಕೃತ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಧರ್ಮದವರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.37.13
पश्यन्ति परमां लोके दृष्टादृष्टानुदर्शिनीम् ।
सत्वादियुगपर्यन्ते त्रेतायुगसमुद्भवे ॥ १३.३७.१३ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅದನ್ನು ಪರಮವೆಂದು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ದೃಷ್ಟ ಮತ್ತು ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು ಅದು; ಸತ್ತ್ವಾದಿ ಯುಗಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಉದಯದಲ್ಲಿ.
13.37.14
कामं कामयमानेषु ब्राह्मणेषु तिरोहितः ।
कुपथेषु तु धर्मेषु प्रादुर्भूतेषु कौरव।
जातो मन्दप्रचारो हि धर्मः कलियुगे नृप ॥ १३.३७.१४ ॥
ಬಯಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನಡುವೆ ಅದು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಕೌರವ, ಕುಮಾರ್ಗದ ಧರ್ಮಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದಾಗ; ರಾಜನೇ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಮಂದ ಗತಿಯಿಂದ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
13.37.15
नित्यस्तु पुरुषो ज्ञेयो विश्वरूपो निरञ्जनः ।
ब्रह्माद्या अपि देवाश्च यं सदा पर्युपासते ॥ १३.३७.१५ ॥
ನಿತ್ಯನಾದ ಪುರುಷನನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನು ವಿಶ್ವರೂಪ, ನಿರ್ಮಲ; ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.37.16
तं च नारायणं विद्धि परं ब्रह्मेति शाश्वतम् ।
तत्कर्म कुरु कायेन ध्यायस्व मनसा च तम् ॥ १३.३७.१६ ॥
ಆ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಪರಬ್ರಹ್ಮನೆಂದು ಶಾಶ್ವತನೆಂದು ತಿಳಿ; ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಮಾಡು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸು.
13.37.17
कीर्तयस्व च तन्नाम वाचा सर्वत्र भूपते ।
तत्पदं प्राप्नुहि प्राप्यं शाश्वतं चापुनर्भवम् ॥ १३.३७.१७ ॥
ಅವನ ನಾಮವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಾಣಿಯಿಂದ ಕೀರ್ತಿಸು, ಭೂಪತಿಯೇ; ಪಡೆಯಬೇಕಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ, ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದ ಆ ಪದವನ್ನು ಪಡೆ.
13.37.18
इत्येतद्विष्णुमाश्रित्य संसारग्रहमोक्षणम् ।
कथितं ते महाबाहो किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.३७.१८ ॥
ಹೀಗೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸಂಸಾರದ ಗ್ರಹದಿಂದ ಮೋಕ್ಷ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?