மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.37.1
सदृशं राजशार्दूल वृत्तस्य च कुलस्य च ॥ १३.३७.१ ॥
ராஜசார்தூல, இது உன் நடத்தைக்கும் குலத்துக்கும் ஏற்றதாகும்.
13.37.2
को राज्यं विपुलं गृह्य स्फीताकारं पुनर्महत् ।
निर्जितारातिसामन्तं देवराज्योपमं सुखम् ॥ १३.३७.२ ॥
பெரியதும் விரிந்ததுமான அரசைப் பெற்று, பகைவர்களும் அடிபணிந்த சாமந்தர்களும் வென்றடக்கப்பட்ட நிலையில், தேவர்களின் ஆட்சிக்கு ஒத்த இன்பத்தை யார் அடைவான்?
13.37.3
राज्ये राज्यगुणा ये च तान्व्युदस्य नराधिप ।
दोषं पश्यति राजेन्द्र देहेऽस्मिन्पाञ्चभौतिके ॥ १३.३७.३ ॥
நராதிபா, அரசாட்சியில் உள்ள அரச குணங்களை விலக்கிவிட்டாலும், ராஜேந்திரா, ஐம்பூதங்களால் ஆன இவ்வுடலிலும் குறையே காணப்படுகிறது.
13.37.4
अतिक्रान्तास्त्वया राजन्वृत्तेन प्रपितामहाः ।
धर्मो विग्रहवान्धीरो विदुरश्च महायशाः ॥ १३.३७.४ ॥
அரசே, உன் பாட்டனின் பாட்டன்கள் தங்கள் நடத்தையால் கடந்து சென்றனர்; உருவெடுத்த தர்மமும், தீரனான விதுரனும், மகா புகழ்பெற்றவரும் அவ்வாறே சென்றனர்.
13.37.5
सञ्जयश्च महातेजा ये चान्ये दिव्यदर्शनाः ।
प्रवृत्तज्ञानसम्पन्नास्तत्वज्ञानविदो नृप ॥ १३.३७.५ ॥
மகாதேஜஸ்வியான சஞ்சயனும், தெய்வ தரிசனம் பெற்ற பிறரும், நடந்தவற்றின் ஞானம் நிறைந்தவர்களும், தத்துவ ஞானம் அறிந்தவர்களுமாகிய அவர்களும், அரசே.
13.37.6
तेऽतिक्रान्ता महाराज ब्रह्माद्याः ससुरासुराः ।
अनित्यं दुःखसंतप्तं जगदेतन्न संशयः ॥ १३.३७.६ ॥
மகாராஜாவே, பிரம்மா முதலிய தேவர்களும் அசுரர்களும் அவர்கள் அனைவரும் கடந்து சென்றனர். இந்த உலகம் நிலையற்றது, துன்பத்தால் வாடுவது; இதில் ஐயமில்லை.
13.37.7
एवमेतान्महाबाहो ब्रह्माद्यान्ससुरासुरान् ।
अनित्यान्सततं पश्य मनुष्यादिषु का कथा ॥ १३.३७.७ ॥
மகாபாஹுவே, இவ்வாறு பிரம்மன் முதலானவர்களையும் தேவர்களையும் அசுரர்களையும் நிலையற்றவர்களாகவே எப்போதும் காண். மனிதர் முதலியோரைப் பற்றி என்ன சொல்வது?
13.37.8
नित्यां तु प्रकृतीमाह याऽसौ प्रसवधर्मिणी ।
अरूपिणीमनिर्देश्यामकृतां पुरुषातिगाम् ॥ १३.३७.८ ॥
ஆனால் நித்தியமான அந்தப் பிரகிருதியைப் பற்றிக் கூறுகிறார்கள். அது படைப்புத் தன்மை கொண்டது; உருவமற்றது, விவரிக்க முடியாதது, உருவாக்கப்படாதது, புருஷனையும் கடந்தது.
13.37.9
तामत्यन्तसुखां सौम्यां निर्वाणमिति संज्ञिताम् ।
आहुर्ब्रह्मर्षयो ह्याद्यां भुवि चैव महर्षयः ॥ १३.३७.९ ॥
அதை மிகுந்த இன்பம் நிறைந்ததும், சாந்தமானதும், 'நிர்வாணம்' என்று பெயர் பெற்றதுமாகக் கூறுகிறார்கள். பிரம்மரிஷிகளும் மகரிஷிகளும் பூமியில் அதை ஆதியானது என்று கூறுகின்றனர்.
13.37.10
तया पुरुषरूपिण्या धर्मप्रकृतिकोऽनघ ।
स यात्येव हि निर्वाणं यत्तत्प्रकृतिसंज्ञितम् ॥ १३.३७.१० ॥
பாவமற்றவனே, புருஷ வடிவம் கொண்ட அவளால் தருமத்தன்மை கொண்டவன் நிச்சயமாக அந்த நிர்வாணத்தை அடைகிறான்; அதுவே 'பிரகிருதி' என்று பெயர் பெற்றது.
13.37.11
स एष प्राकृतो धर्मो भ्राजत्यादियुगे नृप ।
विकारधर्माः शेषेषु युगेषु भरतर्षभ।
भ्राजन्तेऽभ्यधिकं वीर संसारपथगोचराः ॥ १३.३७.११ ॥
அரசே, அந்தப் பிரகிருதி தருமமே ஆதி யுகத்தில் விளங்குகிறது; மற்ற யுகங்களில் விகாரத்தன்மை கொண்ட தருமங்களே உள்ளன. பரதர்களில் சிறந்தவனே, வீரனே, சம்சார வழியில் செல்பவை மிகவும் விளங்குகின்றன.
13.37.12
प्रकृतीनां च सर्वासामकृता प्रकृतिः स्मृता ।
एवं प्रकृतिधर्मा हि वरां प्रकृतिमाश्रिता ॥ १३.३७.१२ ॥
எல்லாப் பிரகிருதிகளிலும் உருவாக்கப்படாத பிரகிருதியே நினைவுகூரப்படுகிறது. இவ்வாறு பிரகிருதி-தருமம் கொண்டோர் சிறந்த பிரகிருதியைச் சார்ந்திருக்கின்றனர்.
13.37.13
पश्यन्ति परमां लोके दृष्टादृष्टानुदर्शिनीम् ।
सत्वादियुगपर्यन्ते त्रेतायुगसमुद्भवे ॥ १३.३७.१३ ॥
உலகில் அவர்கள் அதனை உயர்ந்ததாகக் காண்கிறார்கள்; காணப்பட்டதையும் காணப்படாததையும் பின்தொடர்வது அது; சத்துவம் முதலிய யுகங்களின் முடிவிலும் த்ரேதா யுகத்தின் தோற்றத்திலும்.
13.37.14
कामं कामयमानेषु ब्राह्मणेषु तिरोहितः ।
कुपथेषु तु धर्मेषु प्रादुर्भूतेषु कौरव।
जातो मन्दप्रचारो हि धर्मः कलियुगे नृप ॥ १३.३७.१४ ॥
ஆசைப்படும் பிராமணர்களிடையே அது விருப்பம்போல் மறைந்துவிடுகிறது; குருவே, தவறான வழிகளின் தர்மங்கள் தோன்றும்போது; அரசே, கலியுகத்தில் தர்மம் மந்தமாகப் பிறக்கிறது.
13.37.15
नित्यस्तु पुरुषो ज्ञेयो विश्वरूपो निरञ्जनः ।
ब्रह्माद्या अपि देवाश्च यं सदा पर्युपासते ॥ १३.३७.१५ ॥
நித்தியமான புருஷனை அறிய வேண்டும்; அவன் விஸ்வரூபன், மாசற்றவன்; பிரம்மா முதலிய தேவர்களும் அவனை எப்போதும் வழிபடுகின்றனர்.
13.37.16
तं च नारायणं विद्धि परं ब्रह्मेति शाश्वतम् ।
तत्कर्म कुरु कायेन ध्यायस्व मनसा च तम् ॥ १३.३७.१६ ॥
அந்த நாராயணனை உயர்ந்த பிரம்மம் என்றும் நித்தியமானவன் என்றும் அறிக; அந்த வழிபாட்டை உடலால் செய், மனத்தால் அவனைத் தியானி.
13.37.17
कीर्तयस्व च तन्नाम वाचा सर्वत्र भूपते ।
तत्पदं प्राप्नुहि प्राप्यं शाश्वतं चापुनर्भवम् ॥ १३.३७.१७ ॥
அவன் பெயரை எங்கும் வாக்கால் கீர்த்தனம் செய், பூபதியே; அடையத்தக்கதும் நித்தியமும் மறுபிறப்பற்றதுமான அந்த பதத்தை அடை.
13.37.18
इत्येतद्विष्णुमाश्रित्य संसारग्रहमोक्षणम् ।
कथितं ते महाबाहो किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.३७.१८ ॥
இவ்வாறு விஷ்ணுவை அடைக்கலமாகக் கொண்டு சம்சாரப் பிடியிலிருந்து விடுதலை உனக்குச் சொல்லப்பட்டது; மகாபாகுவே, இன்னும் எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?