മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.37.1
सदृशं राजशार्दूल वृत्तस्य च कुलस्य च ॥ १३.३७.१ ॥
രാജശാർദൂലാ, ഇത് നിന്റെ നടപ്പിനും കുലത്തിനും യോജിച്ചതാണ്.
13.37.2
को राज्यं विपुलं गृह्य स्फीताकारं पुनर्महत् ।
निर्जितारातिसामन्तं देवराज्योपमं सुखम् ॥ १३.३७.२ ॥
വിശാലവും വിസ്തൃതവുമായ മഹാരാജ്യം നേടി, ശത്രുക്കളെയും സാമന്തന്മാരെയും ജയിച്ചവൻ ദേവരാജ്യത്തിനു തുല്യമായ സുഖം ആർ അനുഭവിക്കും?
13.37.3
राज्ये राज्यगुणा ये च तान्व्युदस्य नराधिप ।
दोषं पश्यति राजेन्द्र देहेऽस्मिन्पाञ्चभौतिके ॥ १३.३७.३ ॥
നരാധിപാ, രാജ്യത്തിലെ രാജ്യഗുണങ്ങളെ തള്ളിക്കളഞ്ഞാലും, രാജേന്ദ്രാ, പഞ്ചഭൂതനിർമിതമായ ഈ ദേഹത്തിൽ ദോഷമേ കാണുന്നു.
13.37.4
अतिक्रान्तास्त्वया राजन्वृत्तेन प्रपितामहाः ।
धर्मो विग्रहवान्धीरो विदुरश्च महायशाः ॥ १३.३७.४ ॥
രാജാവേ, നിന്റെ പ്രപിതാമഹന്മാർ തങ്ങളുടെ നടപ്പിനാൽ കടന്നുപോയി; മൂർത്തിമത്തായ ധർമ്മനും ധീരനായ വിദുരനും മഹായശസ്വിയും കടന്നുപോയി.
13.37.5
सञ्जयश्च महातेजा ये चान्ये दिव्यदर्शनाः ।
प्रवृत्तज्ञानसम्पन्नास्तत्वज्ञानविदो नृप ॥ १३.३७.५ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ സഞ്ജയനും ദിവ്യദൃഷ്ടിയുള്ള മറ്റുള്ളവരും, പ്രവൃത്തജ്ഞാനസമ്പന്നരും തത്വജ്ഞാനം അറിഞ്ഞവരുമായവരും, നൃപാ.
13.37.6
तेऽतिक्रान्ता महाराज ब्रह्माद्याः ससुरासुराः ।
अनित्यं दुःखसंतप्तं जगदेतन्न संशयः ॥ १३.३७.६ ॥
മഹാരാജാവേ, ബ്രഹ്മാവ് മുതലായ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരുമായി അവരെല്ലാം കടന്നുപോയി. ഈ ലോകം അനിത്യവും ദുഃഖതപ്തവുമാണ്; സംശയമില്ല.
13.37.7
एवमेतान्महाबाहो ब्रह्माद्यान्ससुरासुरान् ।
अनित्यान्सततं पश्य मनुष्यादिषु का कथा ॥ १३.३७.७ ॥
മഹാബാഹുവേ, ഇപ്രകാരം ബ്രഹ്മാവ് മുതലായവരെയും ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും എപ്പോഴും അനിത്യരായി കാണുക. മനുഷ്യരുടെ കാര്യം പറയേണ്ടതുണ്ടോ?
13.37.8
नित्यां तु प्रकृतीमाह याऽसौ प्रसवधर्मिणी ।
अरूपिणीमनिर्देश्यामकृतां पुरुषातिगाम् ॥ १३.३७.८ ॥
എന്നാൽ നിത്യമായ പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ചാണ് അവൻ പറയുന്നത്; അത് സൃഷ്ടിക്ക് കാരണമാകുന്നതും രൂപമില്ലാത്തതും വിവരിക്കാനാകാത്തതും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാത്തതും പുരുഷനെ അതിക്രമിക്കുന്നതുമാണ്.
13.37.9
तामत्यन्तसुखां सौम्यां निर्वाणमिति संज्ञिताम् ।
आहुर्ब्रह्मर्षयो ह्याद्यां भुवि चैव महर्षयः ॥ १३.३७.९ ॥
അതിനെ അത്യന്തം സുഖമയവും ശാന്തവും 'നിർവാണം' എന്ന് പേരുള്ളതുമായി പറയുന്നു; ബ്രഹ്മർഷികളും മഹർഷികളും ഭൂമിയിൽ അതിനെ ആദ്യമെന്ന് വിളിക്കുന്നു.
13.37.10
तया पुरुषरूपिण्या धर्मप्रकृतिकोऽनघ ।
स यात्येव हि निर्वाणं यत्तत्प्रकृतिसंज्ञितम् ॥ १३.३७.१० ॥
നിഷ്പാപനേ, പുരുഷരൂപിണിയായ അവളാൽ ധർമ്മസ്വഭാവമുള്ളവൻ തീർച്ചയായും ആ നിർവാണത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു; അത് പ്രകൃതി എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്നു.
13.37.11
स एष प्राकृतो धर्मो भ्राजत्यादियुगे नृप ।
विकारधर्माः शेषेषु युगेषु भरतर्षभ।
भ्राजन्तेऽभ्यधिकं वीर संसारपथगोचराः ॥ १३.३७.११ ॥
രാജാവേ, ആ പ്രാകൃത ധർമ്മം തന്നെയാണ് ആദിയുഗത്തിൽ തിളങ്ങുന്നത്; ശേഷയുഗങ്ങളിൽ വികാരധർമ്മങ്ങളാണുള്ളത്. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, വീരാ, സംസാരമാർഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവ അധികമായി തിളങ്ങുന്നു.
13.37.12
प्रकृतीनां च सर्वासामकृता प्रकृतिः स्मृता ।
एवं प्रकृतिधर्मा हि वरां प्रकृतिमाश्रिता ॥ १३.३७.१२ ॥
എല്ലാ പ്രകൃതികളിലും അകൃതമായ പ്രകൃതിയാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇപ്രകാരം പ്രകൃതിധർമ്മമുള്ളവർ ശ്രേഷ്ഠമായ പ്രകൃതിയെ ആശ്രയിക്കുന്നു.
13.37.13
पश्यन्ति परमां लोके दृष्टादृष्टानुदर्शिनीम् ।
सत्वादियुगपर्यन्ते त्रेतायुगसमुद्भवे ॥ १३.३७.१३ ॥
ലോകത്തിൽ അവർ അതിനെ പരമമായി കാണുന്നു; ദൃഷ്ടവും അദൃഷ്ടവും അനുസരിക്കുന്നതാണത്; സത്ത്വാദി യുഗങ്ങളുടെ അവസാനത്തിലും ത്രേതായുഗത്തിന്റെ ഉദയത്തിലും.
13.37.14
कामं कामयमानेषु ब्राह्मणेषु तिरोहितः ।
कुपथेषु तु धर्मेषु प्रादुर्भूतेषु कौरव।
जातो मन्दप्रचारो हि धर्मः कलियुगे नृप ॥ १३.३७.१४ ॥
ആഗ്രഹിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണരുടെ ഇടയിൽ അത് ഇഷ്ടംപോലെ മറയുന്നു; കൗരവാ, തെറ്റായ വഴികളിലെ ധർമ്മങ്ങൾ പ്രകടമാകുമ്പോൾ; രാജാവേ, കലിയുഗത്തിൽ ധർമ്മം മന്ദഗതിയോടെ ഉദിക്കുന്നു.
13.37.15
नित्यस्तु पुरुषो ज्ञेयो विश्वरूपो निरञ्जनः ।
ब्रह्माद्या अपि देवाश्च यं सदा पर्युपासते ॥ १३.३७.१५ ॥
നിത്യനായ പുരുഷനെ അറിയേണ്ടതാണ്; അവൻ വിശ്വരൂപനും നിർമ്മലനുമാണ്; ബ്രഹ്മാദി ദേവന്മാരും അവനെ എപ്പോഴും ഉപാസിക്കുന്നു.
13.37.16
तं च नारायणं विद्धि परं ब्रह्मेति शाश्वतम् ।
तत्कर्म कुरु कायेन ध्यायस्व मनसा च तम् ॥ १३.३७.१६ ॥
ആ നാരായണനെ പരബ്രഹ്മമായും ശാശ്വതനായും അറിയുക; ആ കർമ്മം ശരീരംകൊണ്ടു ചെയ്യുക, മനസ്സുകൊണ്ട് അവനെ ധ്യാനിക്കുക.
13.37.17
कीर्तयस्व च तन्नाम वाचा सर्वत्र भूपते ।
तत्पदं प्राप्नुहि प्राप्यं शाश्वतं चापुनर्भवम् ॥ १३.३७.१७ ॥
അവന്റെ നാമം എല്ലായിടത്തും വാക്കിനാൽ കീർത്തിക്കുക, ഭൂപതേ; പ്രാപിക്കേണ്ടതും ശാശ്വതവും പുനർജന്മമില്ലാത്തതുമായ ആ പദം പ്രാപിക്കുക.
13.37.18
इत्येतद्विष्णुमाश्रित्य संसारग्रहमोक्षणम् ।
कथितं ते महाबाहो किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.३७.१८ ॥
ഇങ്ങനെ വിഷ്ണുവിനെ ആശ്രയിച്ച് സംസാരഗ്രഹത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനം നിനക്ക് പറയപ്പെട്ടു; മഹാബാഹോ, ഇനി എന്താണ് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?