ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.40.1
आत्मन्यग्नौ समाध्नाय य एते कुरुनन्दन ।
द्विजातयो व्रतोपेता जपयज्ञपरायणाः ॥ १३.४०.१ ॥
ಕುರುನಂದನ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ವ್ರತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ ಜಪಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾದ ಈ ದ್ವಿಜರು—
13.40.2
यजन्त्यारम्भयज्ञैश्च मानसं यज्ञमास्थिताः ।
अग्निभ्यश्च परं नास्ति येषामेषोऽव्यवस्थितः ॥ १३.४०.२ ॥
ಆರಂಭಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜಿಸುವವರು, ಮಾನಸಯಜ್ಞವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು, ಅಗ್ನಿಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದೇನೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸುವವರು, ಇನ್ನೂ ಸ್ಥಿರವಾಗದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವರು—
13.40.3
तेषां गतिर्महाप्राज्ञ कीदृशी किम्पराश्च ते ।
एतदिच्छामि तत्वेन त्वत्तः श्रोतुं पितामह ॥ १३.४०.३ ॥
ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ, ಪಿತಾಮಹ, ಅವರ ಗತಿ ಹೇಗಿದೆ? ಅವರು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಪರಾಯಣರಾಗಿದ್ದಾರೆ? ಇದನ್ನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.40.4
अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
वैकुण्ठस्य च संवादं सुपर्णस्य च भारत ॥ १३.४०.४ ॥
ಭಾರತ, ಇದರ ಕುರಿತು ನಿನಗೆ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು—ವೈಕುಂಠ (ವಿಷ್ಣು) ಮತ್ತು ಸುಪರ್ಣ (ಗರುಡ) ನಡುವಿನ ಸಂವಾದವನ್ನು.
13.40.5
अमृतस्य समुत्पत्तौ देवानामसुरैः सह ।
षष्टिवर्षसहस्राणि दैवासुरमवर्तत। ॥ १३.४०.५ ॥
ಅಮೃತವು ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ನಡುವೆ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ದೈವಾಸುರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.
13.40.6
तत्र देवास्तु दैतेयैर्वध्यन्ते भृशदारुणैः ।
त्रातारं नाधिगच्छन्ति वध्यमाना महासुरैः ॥ १३.४०.६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ದೈತ್ಯರಿಂದ ಹತರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು; ಮಹಾಸುರರಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ರಕ್ಷಕನು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
13.40.7
आर्तास्ते देवदेवेशं प्रपन्नाः शरणैषिणः ।
पितामहं महाप्राज्ञं वध्यमानाः सुरेतरैः ॥ १३.४०.७ ॥
ಪೀಡಿತರಾದ ಅವರು ದೇವದೇವೇಶನನ್ನು ಶರಣು ಬೇಡಿ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು; ಅಸುರರಿಂದ ಅವರು ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು.
13.40.8
ता दृष्ट्वा देवता ब्रह्मा सम्भ्रान्तेन्द्रियमानसः ।
वैकुण्ठं शरणं देवं प्रतिपेदे च तैः सह ॥ १३.४०.८ ॥
ಆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಳವಳಗೊಂಡ ಇಂದ್ರಿಯ-ಮನಸ್ಸಿನ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ವೈಕುಂಠ ದೇವನನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಪಡೆದನು.
13.40.9
ततः स देवैः सहितः पद्मयोनिर्नरेश्वर ।
तुष्टाव प्राञ्जलिर्भूत्वा नारायणमनामयम् ॥ १३.४०.९ ॥
ಆಗ ಪದ್ಮಯೋನಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಓ ನರೇಶ್ವರನೇ, ಕೈಮುಗಿದು ನಿರ್ದೋಷ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
13.40.10
त्वद्रूपचिन्तनान्नाम्नां स्मरणादर्चनादपि ।
तपोयोगादिभिश्चैव श्रेयो यान्ति मनीषिणः ॥ १३.४०.१० ॥
ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದರಿಂದ, ನಿನ್ನ ನಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದ, ಪೂಜೆಯಿಂದ, ಹಾಗೂ ತಪಸ್ಸು ಯೋಗ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದಲೂ ಮನೀಷಿಗಳು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.40.11
भक्तवत्सल पद्माक्ष परमेश्वर पापहन् ।
परमात्माऽविकाराद्य नारायण नमोंस्तु ते ॥ १३.४०.११ ॥
ಭಕ್ತವತ್ಸಲನೇ, ಪದ್ಮಾಕ್ಷನೇ, ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ಪಾಪಹರನೇ, ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ವಿಕಾರರಹಿತನಾದ ಆದಿಯೇ, ನಾರಾಯಣನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
13.40.12
नमस्ते सर्वलोकादे सर्वात्मामितविक्रम ।
सर्वभूतभविष्येश सर्वभूतमहेश्वर ॥ १३.४०.१२ ॥
ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಆದಿಯೇ, ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ, ಅಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ, ಸರ್ವಭೂತ ಭೂತ-ಭವಿಷ್ಯದ ಈಶ್ವರನೇ, ಸರ್ವಭೂತ ಮಹೇಶ್ವರನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
13.40.13
देवानामपि देवस्त्वं सर्वविद्यापरायणः ।
जगद्वीजसमाहार जगतः परमो ह्यसि ॥ १३.४०.१३ ॥
ನೀನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೇವನು; ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನು. ಜಗತ್ತಿನ ಬೀಜವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವವನು; ನೀನೇ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಮನು.
13.40.14
त्रायस्व देवता वीर दानवाद्यैः सुपीडिताः ।
लोकांश्च लोकपालांश्च ऋषींश्च जयतांवर ॥ १३.४०.१४ ॥
ವೀರನೇ, ದಾನವರೇ ಮೊದಲಾದವರಿಂದ ಬಹಳ ಪೀಡಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಲೋಕಗಳನ್ನು, ಲೋಕಪಾಲಕರನ್ನು, ಋಷಿಗಳನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸು, ಜಯಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
13.40.15
वेदाः साङ्गोपनिषदः सरहस्याः ससङ्ग्रहाः ।
सोङ्काराः सवषट्काराः प्राहुस्त्वां यज्ञमुत्तमम् ॥ १३.४०.१५ ॥
ಅಂಗ ಮತ್ತು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು, ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇದಗಳು, ಓಂಕಾರ ಮತ್ತು ವಷಟ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಉತ್ತಮ ಯಜ್ಞವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
13.40.16
पवित्राणां पवित्रं च मङ्गलानां च मङ्गलम् ।
तपस्विनां तपश्चैव दैवतं देवतास्वपि ॥ १३.४०.१६ ॥
ಪವಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರನು, ಮಂಗಳಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಗಳನು; ತಪಸ್ವಿಗಳ ತಪಸ್ಸು; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೈವ ನೀನೇ.
13.40.17
एवमादिपुरस्कारैर्ऋक्सामयजुषां गणैः ।
वैकुण्ठं तुष्टुवुर्देवाः सर्वे ब्रह्मर्षिभिः सह ॥ १३.४०.१७ ॥
ಹೀಗೆ ಮೊದಲಾದ ಗೌರವಗಳೊಂದಿಗೆ, ಋಕ್, ಸಾಮ, ಯಜುಸ್ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ವೈಕುಂಠನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
13.40.18
ततोऽन्तरिक्षे वागासीन्मेघगम्भीरनिस्वना ।
जेष्यध्वं दानवान्यूयं मयैव सह सङ्गरे ॥ १३.४०.१८ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೇಘದಂತೆ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯ ವಾಣಿ ಕೇಳಿಸಿತು: ನೀವು ನನ್ನೊಂದಿಗೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವಿರಿ.
13.40.19
ततो देवगणानां च दानवानां च युध्यताम् ।
प्रादुरासीन्महातेजाः शार्ङ्गचक्रगदाधरः ॥ १३.४०.१९ ॥
ಆಗ ದೇವಗಣಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನು, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
13.40.20
सुपर्णपृष्ठमास्थाय तेजसा प्रदहन्निव ।
व्यधमद्दानवान्सर्वान्बाहुद्रविणतेजसा ॥ १३.४०.२० ॥
ಗರುಡನ ಬೆನ್ನೇರಿ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುಡುವವನಂತೆ, ತನ್ನ ಬಾಹುಬಲದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಾನವರನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದನು.
13.40.21
तं समासाद्य समरे दैत्यदानवपुङ्गवाः ।
व्यनश्यन्त महाराज पतङ्गा इव पावकम् ॥ १३.४०.२१ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ದೈತ್ಯ-ದಾನವ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಬೆಂಕಿಯ ಬಳಿ ಸಾಯುವ ಪತಂಗಗಳಂತೆ ನಾಶವಾದರು.
13.40.22
स विजित्यासुरान्सर्वान्दानवांश्च महामतिः ।
पश्यतामेव देवानां तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.४०.२२ ॥
ಮಹಾಮತಿಯಾದ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಅಸುರರನ್ನೂ ದಾನವರನ್ನೂ ಗೆದ್ದು, ದೇವತೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.
13.40.23
तं दृष्ट्वान्तर्हितं देवा विष्णुं देवामितद्युतिम् ।
विस्मयोत्फुल्लनयना ब्रह्माणमिदमब्रुवन् ॥ १३.४०.२३ ॥
ಅಂತರ್ಧಾನನಾದ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
13.40.24
भगवन्सर्वलोकेश सर्वलोकपितामह ।
इदमत्यद्भुतं वृत्तं तन्नः शंसितुमर्हसि ॥ १३.४०.२४ ॥
ಭಗವನ್, ಸರ್ವಲೋಕೇಶನೇ, ಸರ್ವಲೋಕ ಪಿತಾಮಹನೇ! ಈ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಘಟನೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಲು ನೀವು ಅರ್ಹರು.
13.40.25
दैवासुरेऽस्मिन्सङ्ग्रामे त्राता येन वयं विभो ।
एतद्विज्ञातुमिच्छामः कुतोसौ कश्च तत्वतः ॥ १३.४०.२५ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾರು ರಕ್ಷಿಸಿದರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದರು, ನಿಜವಾಗಿ ಅವರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.
13.40.26
कोऽयमस्मान्परित्राय तूष्णीमेव यथागतम् ।
प्रतिप्रयातो दिव्यात्मा तं नः शंसितुमर्हसि ॥ १३.४०.२६ ॥
ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಬಂದಂತೆಯೇ ಮೌನವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಈ ದಿವ್ಯಾತ್ಮ ಯಾರು? ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.
13.40.27
एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्वचनं वचनार्थवित् ।
उवाच पद्मनाभस्य पूर्वरूपं प्रति प्रभो ॥ १३.४०.२७ ॥
ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಬಲ್ಲವರು ಪದ್ಮನಾಭನ ಪೂರ್ವರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದರು, ಓ ಪ್ರಭು.
13.40.28
न ह्येनं वेद तत्वेन भुवनं भुवनेश्वरम् ।
सङ्ख्यातुं नैव चात्मानं निर्गुणं गुणिनां वरम् ॥ १३.४०.२८ ॥
ಲೋಕೇಶ್ವರನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಯಾರೂ ತಿಳಿಯರು. ನಿರ್ಗುಣನಾದರೂ, ಗುಣವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನನ್ನು ಎಣಿಸಲಾಗದು.
13.40.29
अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
सुपर्णस्य च संवादमृषीणां चापि देवताः ॥ १३.४०.२९ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ — ಸುಪರ್ಣನ (ಗರುಡನ) ಸಂವಾದವನ್ನು, ಋಷಿಗಳದ್ದು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳದ್ದೂ ಕೂಡ.
13.40.30
पुरा ब्रह्मर्षयश्चैव सिद्दाश्च भुवनेश्वरम् ।
आश्रित्य हिमवत्पृष्ठे चक्रिरे विविधाः कथाः ॥ १३.४०.३० ॥
ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರು ಕೂಡ ಭುವನೇಶ್ವರನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಹಿಮಾಲಯದ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ನಾನಾ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
13.40.31
तेषां कथयतां तत्र कथान्ते पततां वरः ।
प्रादुरासीन्महातेजा वाहश्चक्रगदाभृतः ॥ १३.४०.३१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಆದ, ಚಕ್ರ-ಗದಾಧಾರಿ (ವಿಷ್ಣು)ಯ ವಾಹನ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿತು.
13.40.32
स तानृषीन्समासाद्य विनयावनताननः ।
अवतीर्य महावीर्यस्तानृषीनभिजग्मिवान् ॥ १३.४०.३२ ॥
ಆ ಮಹಾವೀರನು ಆ ಋಷಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ವಿನಯದಿಂದ ಮುಖ ಬಾಗಿಸಿ, ಇಳಿದು ಅವರ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
13.40.33
अभ्यर्चितः स ऋषिभिः स्वागतेन महाबलः ।
उपाविशत तेजस्वी भूमौ वेगवतां वरः ॥ १३.४०.३३ ॥
ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ವಾಗತದೊಂದಿಗೆ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಹಾಬಲಿ, ತೇಜಸ್ವಿ, ವೇಗವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು.
13.40.34
तमासीनं महात्मानं वैनतेयं महाद्युतिम् ।
ऋषयः परिपप्रच्छुर्महात्मानस्तपस्विनः ॥ १३.४०.३४ ॥
ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ, ಮಹಾದ್ಯುತಿ ವೈನತೇಯನನ್ನು (ಗರುಡನನ್ನು) ಮಹಾತ್ಮರಾದ ತಪಸ್ವಿ ಋಷಿಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.
13.40.35
कौतूहलं वैनतेय परं नो हृदि वर्तते ।
तस्य नान्योस्ति वक्तेह त्वामृते पन्नगाशन ॥ १३.४०.३५ ॥
ವೈನತೇಯನೇ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲವಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳುವವನು ನೀನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಸರ್ಪಭಕ್ಷಕನೇ.
13.40.36
तदाख्यातमिहेच्छामो भवता प्रश्नमुत्तमम् ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच प्राञ्जलिर्विनतासुतः ॥ १३.४०.३६ ॥
ಆ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ವಿನತೆಯ ಮಗನು ಕೈಮುಗಿದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
13.40.37
धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मां ब्रह्मर्षिसत्तमाः ।
प्रष्टव्यं प्रष्टुमिच्छन्ति प्रीतिमन्तोऽनसूयकाः ॥ १३.४०.३७ ॥
ನಾನು ಧನ್ಯನು, ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾದವನು; ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.
13.40.38
किं मया ब्रूत वक्तव्यं कार्यं च वदतां वराः ।
यूयं हि मां यथायुक्तं सर्वं वै प्रष्टुमर्हथ ॥ १३.४०.३८ ॥
ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಾನು ಏನು ಹೇಳಬೇಕು, ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಅರ್ಹರು.
13.40.39
नमस्कृत्वा ह्यनन्ताय ततस्त ऋषिसत्तमाः ।
प्रष्टुं प्रचक्रमुस्तत्र वैनतेयं महाबलम् ॥ १३.४०.३९ ॥
ಆಗ ಆ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠರು ಅನಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೈನತೇಯನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
13.40.40
देवदेवं महात्मानं नारायणमनामयम् ।
भवानुपास्ते वरदं कुतोऽसौ कश्च तत्वतः ॥ १३.४०.४० ॥
ದೇವದೇವನು, ಮಹಾತ್ಮನು, ದೋಷರಹಿತ ನಾರಾಯಣನು, ವರದಾತನು — ಆತನನ್ನು ನೀವು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತೀರಿ; ಆತನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವನು, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಆತನು ಯಾರು?
13.40.41
प्रकृतिर्विकृतिर्वाऽस्य कीदृशी क्वनु संस्थितिः ।
एतद्भवन्तं पृच्छामो देवोऽयं क्व कृतालयः ॥ १३.४०.४१ ॥
ಆತನ ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ ಅಥವಾ ವಿಕೃತಿ ಯಾವ ರೀತಿಯದು, ಆತನು ಎಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ? ಇದನ್ನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ — ಈ ದೇವನು ಎಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ?
13.40.42
एथ भक्तप्रियो देवः प्रियभक्तस्तथैव च ।
त्वं प्रियश्चास्य भक्तश्च नान्यः काश्यप विद्यते ॥ १३.४०.४२ ॥
ಈ ದೇವನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು; ನೀನೂ ಆತನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಭಕ್ತನು. ಹೇ ಕಾಶ್ಯಪ, ಆತನಿಗೆ ನಿನ್ನಂತಹ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಭಕ್ತನಿಲ್ಲ.
13.40.43
मुष्णन्निव मनश्चक्षूंष्यविभाव्यतनुर्विभुः ।
अनादिमध्यनिधनो न विद्मैनं कुतो ह्यसौ ॥ १३.४०.४३ ॥
ಅವರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕದಿಯುವಂತಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ರೂಪ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯಗಳಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅವರನ್ನು ಅರಿಯೆವು; ಅವರು ಹೇಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದು.
13.40.44
वेदेष्वपि च विश्वात्मा गीयते न च विद्महे ।
तत्वतस्तत्वभूतात्मा विभुर्नित्यः सनातनः ॥ १३.४०.४४ ॥
ವೇದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ನಾವು ತತ್ತ್ವತಃ ಅವರನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ತತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪನಾದ ಆ ವಿಭು ನಿತ್ಯ ಹಾಗೂ ಸನಾತನ.
13.40.45
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ।
गुणाश्चैषां यथासङ्ख्यं भावाभावौ तथैव च ॥ १३.४०.४५ ॥
ಭೂಮಿ, ವಾಯು, ಆಕಾಶ, ಜಲ, ಐದನೆಯದಾದ ತೇಜಸ್ಸು (ಅಗ್ನಿ). ಇವುಗಳ ಗುಣಗಳೂ ಕ್ರಮದಂತೆ ಇವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಭಾವ ಮತ್ತು ಅಭಾವವೂ.
13.40.46
तमः सत्वं रजश्चैव भावाश्चैव तदात्मकाः ।
मनो बुद्धिश्च तेजश्च बुद्धिगम्यानि तत्वतः।
जायन्ते तात तस्माद्धि तिष्ठते तेष्वसौ विभुः ॥ १३.४०.४६ ॥
ತಮಸ್ಸು, ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್ಸು, ಅವುಗಳ ಸ್ವಭಾವದ ಭಾವಗಳು; ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ತೇಜಸ್ಸು ಕೂಡ ತತ್ತ್ವತಃ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಗೋಚರವಾದವು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಮಗನೇ, ಅದರಿಂದಲೇ ಆ ವಿಭು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
13.40.47
सञ्चिन्त्य बहुधा बुद्ध्या नाध्यवस्यामहे परम् ।
तस्य देवस्य तत्वेन तन्नः शंस यथातथम् ॥ १३.४०.४७ ॥
ಬಹುವಿಧವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಚಿಂತಿಸಿಯೂ ನಾವು ಪರಮವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಲಾರೆವು. ಆ ದೇವನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಇರುವಂತೆಯೇ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ.
13.40.48
एतमेव परं प्रश्नं कौतूहलसमन्विताः ।
एवं भवन्तं पृच्छामस्तन्नः शंसितुमर्हसि ॥ १३.४०.४८ ॥
ಇದೇ ಪರಮ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ತುಂಬಿದವರಾಗಿ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ; ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಲು ನೀವು ಅರ್ಹರು.
13.40.49
स्थूलतो यस्तु भगवांस्तेनैव स्वेन हेतुना ।
त्रैलोक्यस्य तु रक्षार्थं दृश्यते रूपमास्थितः ॥ १३.४०.४९ ॥
ಸ್ಥೂಲ ರೂಪವನ್ನು ತಳೆದು, ತನ್ನದೇ ಕಾರಣದಿಂದ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭಗವಂತ.
13.40.50
मया तु महदाश्चर्यं पुरा दृष्टं सनातने ।
देवे श्रीवत्सनिलये तच्छृणुध्वमशेषतः ॥ १३.४०.५० ॥
ಹಿಂದೆ ಸನಾತನ, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆಯ ನಿವಾಸಿ ದೇವನಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಿರಿ.
13.40.51
न स्म शक्यो मया वेत्तुं न भवद्भिः कथञ्चन ।
यथा मां प्राह भगवांस्तथा तच्छ्रुयतां मम ॥ १३.४०.५१ ॥
ಅದನ್ನು ನನ್ನಿಂದಾಗಲಿ ನಿಮ್ಮಿಂದಾಗಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಭಗವಂತ ನನಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.
13.40.52
मयाऽमृतं देवतानां मिषतामृषिसत्तमाः ।
हृतं विपाट्य तं यन्त्रं विद्राव्यामृतरक्षिणः ॥ १३.४०.५२ ॥
ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ದೇವತೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಆ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಸೀಳಿ, ನಾನು ಅಮೃತವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದೆನು; ಅಮೃತ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಓಡಿಸಿದೆನು.
13.40.53
देवता विमुखीकृत्य सेन्द्राः समरुतो मृधे ।
उन्मथ्याशु गिरींश्चैव विक्षोभ्य च महोदधिं ॥ १३.४०.५३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಮರುತರೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆ ಸರಿಸಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು, ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಕಲಕಿ.
13.40.54
तं दृष्ट्वा मम विक्रान्तं वागुवाचाशरीरिणी ।
प्रीतोस्मि ते वैनतेय कर्मणाऽनेन सुव्रत।
अवृथा तेऽस्तु मद्वाक्यं ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १३.४०.५४ ॥
ನನ್ನ ಆ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಶರೀರ ವಾಣಿ ನುಡಿಯಿತು: 'ವೈನತೇಯ, ಸುವ್ರತ! ಈ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಮಾತು ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಿರಲಿ. ಹೇಳು, ನಿನಗೆ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?'
13.40.55
तामेवंवादिनीं वाचमहं प्रत्युक्तवांस्तदा ।
ज्ञातुमिच्छामि कस्त्वं हि ततो मे दास्यसे वरम्।
प्रकृतिर्विकृतिर्वा त्वं देवो वा दानवोपि वा ॥ १३.४०.५५ ॥
ಆಗ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಆ ವಾಣಿಗೆ ನಾನು ಉತ್ತರಿಸಿದೆ: ನೀನು ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಆಮೇಲೆ ನನಗೆ ವರ ನೀಡುವೆ. ನೀನು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ ಅಥವಾ ವಿಕೃತ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ, ದೇವನೋ ದಾನವನೋ?
13.40.56
ततो जलदगम्भीरं प्रहस्य वदतांवरः ।
उंवाच वरदः प्रीतः काले त्वं माऽभिवेत्स्यसि ॥ १३.४०.५६ ॥
ಆಗ ಮೇಘದಂತೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ನಕ್ಕು, ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವರದಾತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳಿದನು: ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀನು ತಿಳಿಯುವೆ.
13.40.57
वाहनं भव मे साधो वरं दद्मि तवोत्तमम् ।
न ते वीर्येण सदृशः कश्चिल्लोके भविष्यति ॥ १३.४०.५७ ॥
ಓ ಸಾಧುವೇ, ನನ್ನ ವಾಹನನಾಗು; ನಿನಗೆ ಉತ್ತಮ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
13.40.58
पतङ्ग पततांश्रेष्ठ न देवो नापि दानवः ।
मत्सखित्वमनुप्राप्तो दुर्धर्षश्च भविष्यसि ॥ १३.४०.५८ ॥
ಓ ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ ಪತಂಗನೇ, ನೀನು ದೇವನೂ ಅಲ್ಲ, ದಾನವನೂ ಅಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು ನೀನು ಅಜೇಯನಾಗುವೆ.
13.40.59
तमब्रवं देवदेवं मामेवंवादिनं परम् ।
प्रयतः प्राञ्जलिर्भूत्वा प्रणम्य शिरसा विभुम् ॥ १३.४०.५९ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಆ ದೇವದೇವನಾದ ಪರಮ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಾನು ವಿನೀತನಾಗಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ, ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದೆ.
13.40.60
एवमेतन्महाबाहो सर्वमेतद्भविष्यति ।
वाहनं ते भविष्यामि यथा वदति मां भवान् ॥ १३.४०.६० ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹೀಗೆಯೇ ನೆರವೇರುವುವು. ನೀವು ನನಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ವಾಹನವಾಗುವೆನು.
13.40.61
मम चापि महाबुद्धे निश्चयं श्रूयतामिति ।
ध्वजस्तेऽहं भविष्यामि रथस्थस्य न संशयः ॥ १३.४०.६१ ॥
ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನೇ, ನನ್ನ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನೂ ಕೇಳು. ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ನಿನಗೆ ನಾನು ಧ್ವಜವಾಗುವೆನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
13.40.62
तथास्त्विति स मामुक्त्वा भूयः प्राह महामनाः ।
न ते गतिविघातोऽद्य भविष्यत्यमृतं विना ॥ १३.४०.६२ ॥
"ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಮಹಾಮನಸ್ಕನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: "ಅಮೃತವಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಇಂದು ಅಡ್ಡಿಯಾಗದು."
13.40.63
एवं कृत्वा तु समयं देवदेवः सनातनः ।
मामुक्त्वा साधयस्वेति यथाऽभिप्रायतो गतः ॥ १३.४०.६३ ॥
ಹೀಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಸನಾತನನಾದ ದೇವದೇವನು ನನಗೆ "ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸು" ಎಂದು ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ ಹೋದನು.
13.40.64
ततोऽहं कृतसंवादो येन केनापि सत्तमाः ।
कौतूहलसमाविष्टः पितरं कश्यपं गतः ॥ १३.४०.६४ ॥
ನಂತರ ನಾನು ಆ ಮಾತುಕತೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಓ ಸತ್ತಮರೇ, ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ತುಂಬಿ ತಂದೆ ಕಶ್ಯಪನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದೆನು.
13.40.65
सोहं पितरमासाद्य प्रणिपत्याभिवाद्य च ।
सर्वमेतद्यथातथ्यमुक्तवान्पितुरन्तिके ॥ १३.४०.६५ ॥
ನಾನು ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಭಿವಾದನೆ ಮಾಡಿ, ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಜವಾಗಿ ತಂದೆಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆನು.
13.40.66
श्रुत्वा तु भगवान्मह्यं ध्यानमेवान्वपद्यत ।
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा मामाह वदतां वरः ॥ १३.४०.६६ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಭಗವಂತನು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾದನು; ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತ ಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸಿದಂತೆ, ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು.
13.40.67
धन्योस्यनुगृहीतश्च यत्त्वं तेन महात्मना ।
संवादं कृतवांस्तात गुह्येन परमात्मना ॥ १३.४०.६७ ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ನೀನು ಧನ್ಯನು; ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗಿದ್ದೀಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಪರಮಾತ್ಮನ ಗುಹ್ಯ ವಿಷಯದ ಸಂವಾದವನ್ನು ಅವರು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ.
13.40.68
स्थूलदृश्यः स भगवांस्तेन तेनैव हेतुना ।
दृश्यतेऽव्यक्तरूपस्थः प्रधानप्रभवाप्ययः ॥ १३.४०.६८ ॥
ಆ ಭಗವಂತನು ಅದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಸ್ಥೂಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೂ ಅವ್ಯಕ್ತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾನೆ, ಪ್ರಧಾನದ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಲಯ ಅವನಿಂದಲೇ.
13.40.69
मया हि स महातेजा नान्ययोगसमाधिना ।
तपसोग्रेण तेजस्वी तोषितस्तपसांनिधिः ॥ १३.४०.६९ ॥
ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯನ್ನು ಬೇರೆ ಯೋಗಸಮಾಧಿಯಿಂದಲ್ಲ, ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟಗೊಳಿಸಿದೆ; ಅವನು ತಪಸ್ಸುಗಳ ನಿಧಿ.
13.40.70
ततो मे दर्शयामास तोषयन्निव पुत्रक ।
श्वेतपीतारुणनिभः कद्रूकपिलपिङ्गलः ॥ १३.४०.७० ॥
ನಂತರ ಅವನು ನನಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದನು, ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವಂತೆ, ಪುತ್ರಕ; ಅವನು ಬಿಳಿ, ಹಳದಿ, ಕೆಂಪು ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಹೋಲುತ್ತಿದ್ದನು, ಕದ್ರುವಿನ ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಕಪಿಲ-ಪಿಂಗಳ ವರ್ಣದವನು.
13.40.71
रक्तनीलासितनिभः सहस्रोदरपाणिमान् ।
द्विसाहस्रमहावक्त्र एकाक्षः शतलोचनः ॥ १३.४०.७१ ॥
ಅವನು ಕೆಂಪು, ನೀಲ, ಕಪ್ಪು ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಹೋಲುತ್ತಿದ್ದನು; ಸಾವಿರ ಹೊಟ್ಟೆಗಳು, ಕೈಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು, ಎರಡು ಸಾವಿರ ದೊಡ್ಡ ಮುಖಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು, ಒಂದೇ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೂರು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು.
13.40.72
अनिष्पन्दा निराहाराः समानाः सूर्यतेजसा ।
तमुपासन्ति परमं गुह्यमक्षरमव्ययम् ॥ १३.४०.७२ ॥
ಚಲನೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಸೂರ್ಯನ ತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನರಾಗಿ, ಅವರು ಆ ಪರಮ, ಗುಹ್ಯ, ಅಕ್ಷರ, ಅವ್ಯಯನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.40.73
समासाद्य तु तं विश्वमहं मूर्ध्ना प्रणम्य च ।
ऋग्यजुःसामभिः स्तुत्वा शरण्यं शरणं गतः ॥ १३.४०.७३ ॥
ಆ ವಿಶ್ವರೂಪನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಋಕ್, ಯಜುಸ್, ಸಾಮ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ, ಶರಣ್ಯನಾದ ಅವನ ಶರಣು ಹೊಂದಿದೆನು.
13.40.74
महामेघौघधीरेण स्वरेण जयतांवरः ।
आभाष्य पुत्रपुत्रेति इदमाह धृतं वचः ॥ १३.४०.७४ ॥
ಮಹಾಮೇಘದ ಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ಗಂಭೀರ ಸ್ವರದಿಂದ, ಜಯಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು 'ಮಗನೇ, ಮಗನೇ' ಎಂದು ಕರೆದು ಈ ದೃಢ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
13.40.75
त्वयाऽभ्युदयकामेन तपश्चीर्णं महामुने ।
अमुक्तस्त्वं समासङ्गैरविमुक्तोऽद्य पश्यसि ॥ १३.४०.७५ ॥
ಓ ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಉನ್ನತಿಯ ಕಾಮನೆಯಿಂದ ನೀನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದೆ; ಆದರೂ ಗಾಢ ಆಸಕ್ತಿಗಳಿಂದ ನೀನು ಇನ್ನೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ನೀನು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗದವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೀಯ.
13.40.76
यदा सङ्गैर्विमुक्तश्च गतमोहो गतस्पृहः ।
भविष्यसि सदा ब्रह्म मामनुध्यास्यसे द्विज ॥ १३.४०.७६ ॥
ಬಾಂಧವ್ಯಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಆಸೆ ಇಲ್ಲದವನಾದಾಗ, ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ನೀನು ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮವಾಗಿರುವೆ ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸುವೆ.
13.40.77
ऐकान्तिकीं मतिं कृत्वा मद्भक्तो मत्परायणः ।
ज्ञास्यसे मां ततो ब्रह्मन्वीतमोहश्च तत्वतः ॥ १३.४०.७७ ॥
ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇಟ್ಟು, ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಂತರ ಮೋಹರಹಿತನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ತಿಳಿಯುವೆ.
13.40.78
तेन त्वं कृतसंवादः स्वतः सर्वहितैषिणा ।
विश्वरूपेण देवेन पुरुषेण महात्मना।
तमेवाराधय क्षिप्रं तमाराध्य न सीदसि ॥ १३.४०.७८ ॥
ಎಲ್ಲರ ಹಿತವನ್ನು ಸ್ವಭಾವತಃ ಬಯಸುವ ಆ ವಿಶ್ವರೂಪ ದೇವನೊಂದಿಗೆ, ಮಹಾತ್ಮ ಪುರುಷನೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಸಂವಾದ ನಡೆಸಿದೆ. ಆತನನ್ನೇ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸು; ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ನೀನು ದುಃಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.40.79
सोहमेवं भगवता पित्रा ब्रह्मर्षिसत्तमाः ।
अनुनीतो यथान्यायं स्वमेव भवनं गतः ॥ १३.४०.७९ ॥
ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಹೀಗೆ ಪೂಜ್ಯ ತಂದೆಯಿಂದ ಯಥಾನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದೆನು.